Επιστροφή στα Προμήθεια Εισαγωγή στο δεύτερο κύκλο

Το έτος 1995 (της καθεστικυΐας μετρήσεως), με την παλινόστησή μου στην Ελλάδα, αντιμετώπισα το δίλημμα, ποιοί θα μπορούσαν να είναι οι φορείς της επανελληνίσεως των εν δυνάμει Ελλήνων, οι ειδήμονες της ελληνικής γραμματείας με επικεφαλείς τους πανεπιστημιακούς, από τους οποίους καταγόμουν, ή οι μη ειδήμονες, που συνήθως αποκαλούμε λαϊκούς ανθρώπους. Πολύ συντόμως ανεκάλυψα ότι το πλείστον των ειδημόνων είχαν μουσειακή σχέση με την ελληνική κοσμοαντίληψη, δηλαδή είχαν την Ελλάδα και την γραμματεία της απλώς ως ένα επιστημονικό αντικείμενο, χωρίς να επιδιώκουν την μετατροπή της σε τρόπο ζωής. Είχε δε αναπτυχθεί μια κούφια, πομπώδεις φρασεολογία με αναφορές στην κληρονομιά μας, η οποία, στην ουσία, απέτρεπε τον κοινό άνθρωπο να την θεωρεί ως δικό του κτήμα. Έτσι στράφηκα προς τον απλό, μη ειδήμονα Έλληνα, που αγαπούσε την Ελλάδα και είχε συναισθηματικό δέσιμο με τον αρχαίο κόσμο. Υπέθετα και έτσι ήταν, ότι ο ελληνικός τρόπος ζωής και κοινωνίας βρισκόταν στο υποσυνείδητό του και χρειαζόταν μια πράξη αναμνήσεως για να αναδειχθεί σε έναν δυναμικό κληρονόμο μιας βαρειάς κληρονομιάς.

Απευθύνθηκα, συνεπώς, στον απλό Έλληνα, ταυτίστηκα με αυτόν, τον αγάπησα και με αγάπησε και από αυτή την σχέση γεννήθηκαν τα Προμήθεια του πρώτου κύκλου, το 1996, με σκοπό την ανάμνηση και αφύπνιση των πατρώων ιδεωδών. Ο τρόπος παρουσιάσεως ήταν μια απομίμηση των Διονυσιακών Θιάσων, οι οποίοι ήταν λαϊκοί και οι θιασώτες συμμετείχαν στα δρώμενα. Ο κοινός άνθρωπος μπορούσε έτσι να αποκτήσει έκφραση και να αποκτήσει ταυτότητα.

Μέσα από αντίξοες τότε κοινωνικές συνθήκες προέκυψε μια θαυμάσια αδελφικότητα και αγνότητα. Δεν υπήρχε σύλλογος Προμηθείων, πρόεδρος, εξουσία και εξουσιαζόμενοι, αλλά όλοι συμμετείχαν με ίσους όρους, στηριζόμενοι στη φιλία, για έναν κοινό στόχο. Το ελληνικό κίνημα άρχισε σιγά σιγά να διαμορφώνεται, πολλοί πυρήνες σχηματίστηκαν με σημαντικό έργο, μελέτες και βιβλία εκδόθηκαν, αντιπαραθέσεις και ιδέες απλώθηκαν. Τα Προμήθεια αποτελούσαν μια αναφορά για όλους, ήταν δημιούργημα όλων.

Τα χρόνια παρήλθαν και σήμερα στο 15ο έτος, αν και θεσμός πλέον, φαίνεται πως τα Προμήθεια κλείνουν τον πρώτο κύκλο. Θεωρώ ότι αν δεν προχωρήσουμε σε μια νέα ποιότητα και σε ανώτερο επίπεδο, είναι επόμενο ο θεσμός να εκφυλιστεί και να χαθεί, όπως χάνεται κάθε τι μη ανανεούμενο στον αείρροο χρόνο. Δηλαδή, τόσο το Eλληνικό κίνημα όσο και ο θεσμός των Προμηθείων χρειάζεται ένα δεύτερο κύκλο, ή δεύτερο στάδιο, που θα είναι ανώτερο και δυναμικότερο από το προηγούμενο. Είναι το στάδιο της εξαπλώσεως και εδραιώσεως, αφήνωντας πίσω το στάδιο της εισαγωγής. Το ερώτημα είναι τώρα ποιό θα είναι το νέο περιεχόμενο και ο τρόπος εμπεδώσεώς του. Αυτό είναι ένα μεγάλο και επίπονο έργο, το οποίο μου επιβάλλει την επιστροφή στα Προμήθεια, ώστε με την συμβολή όλων να σχηματιστεί ένα συλλογικό νέο κίνημα.

Για την ιστορία του θέματος θέλω να πω ότι αρχικώς, το 1995, πίστευα ότι το στάδιο της εισαγωγής και αφυπνίσεως θα ήταν βραχύ, ο Έλλην χαρακτήρας θα αφυπνιζόταν σύντομα, θα απέβαλε τα ιστορικά σκουπίδια που του έχουν συσσωρευτεί και θα περνούσαμε στο δεύτερο στάδιο της ενεργοποιήσεως του ιδεολογικού Ολύμπου. Τα πράγματα δεν ήταν έτσι, οι αιώνες δουλείας έχουν εισέλθει αρκετά βαθειά στην ψυχή μας.

Στο δεύτερο βήμα θα πρέπει να μιλήσει ο ιδεολογικός Όλυμπος, να ενεργοποιηθεί ο Όλυμπος σαν τόπος και πνεύμα γενέσεως των Ελλήνων και του πολιτισμού τους. Υπό αυτό το πρίσμα και σαν πρώτο μέλημα είναι ο σχηματισμός μια εμπεριστατωμένης ιδεολογίας του Ολύμπου, να εκφραστεί το πατρώον έθος στο παρόν, να γίνει όραμα και ελπίδα αναγεννήσεως του ελληνικού γένους και φάρος προσανατολισμού της σύγχρονης ανθρωπότητας. Ως γνωστόν η σημερινή ανθρωπότητα, βρισκόμενη σε ταλαντεύσεις και κλυδωνισμούς, απειλούμενη από την παγκόσμια δολοπλοκία και διαφθορά και παγιδευμένη σε αναχρονιστικές ιδεολογίες άνευ προοπτικής, αναζητά επειγόντως ορόσημο και αυτό μπορεί να προκύψει από τον Όλυμπο, όσο και παράδοξο αν φαίνεται. Η μακρόχρονη ζωή μου στον δυτικό κόσμο και οι πανεπιστημιακές μου γνώσεις μου επιτρέπουν να ισχυριστώ ότι διαθέτουμε και μπορούμε να παρέχουμε την νέα ιδεολογία της ανθρωπότητας, να φέρουμε μια δεύτερη αναγέννηση και ένα νέο Ελληνικό Διαφωτισμό.

Δεύτερο μέλημα του νέου σταδίου είναι ο σχηματισμός μια δυναμικής οργανώσεως των Προμηθείων με τόπο δράσεως πρωτίστως στην Ελλάδα και κατ' επέκταση στον υπόλοιπο κόσμο. Με τον τίτλο του Προμηθειέως συγκροτείται και ενεργοποιείται ένα τεράστιο δυναμικό με κατεύθυνση προς ένα κοινό στόχο, την τελική επικράτηση ενός αναγεννημένου και ανασυγκροτημένου Ελληνικού έθους.

Τρίτο και τέλος τα Προμήθεια θα πρέπει πάρουν τον χαρακτήρα πολυήμερων δρωμένων σε όλο τον (ανατολικό αρχικώς) Όλυμπο, όπως ήταν το αρχικό όραμα. Θεοί και Μούσες, σε χαράδρες και επιλεγμένες θέσεις του Ολύμπου, θα "μιλήσουν" με θιασικά δρώμενα, όπου οι πάντες θα είναι θιασώτες. Ορμώμενοι από τον χώρο του Ολύμπου θα απλωθούμε, με ειδικές πράξεις, ειδικό τρόπο και δρώμενα σε παρακείμενες πόλεις. Είναι πασιφανές ότι θα είναι ένα δυναμικό παρόν που θα προκαλέσει την καθεστικυΐα νοοτροπία και εν καιρώ θα την ανατρέψει.

Με αυτό το γενικό σχέδιο απεφάσισα να εισέλθω στο προσκήνιο εκ νέου, να εγκατασταθώ στις παρειφές του Ολύμπου και πάλι, να "νεανίσω" εξ αρχής και να απευθύνω πρόσκληση σε όλους να συμπορευτούμε επί ίσοις όροις στο κοινό όραμα και πεπρωμένο. Οι εσωτερικές εν Ελλάδι και οι παγκόσμιες συνθήκες απαγορεύουν σε νέους και γεροντοτέρους την αδράνεια, την μικροψυχία και την αδιαφορία. Η Ιστορία μας ζητά μεγαλοψυχία, σωφροσύνη και δράση για να επιτύχουμε τρανά πράγματα, όπως επιτάσσει το καθήκον προς τον Έλληνα, τον άνθρωπο και την παγκόσμια κοινωνία.

Αεί έρρωσθε και μάλα ευδαιμονείτε

Τρύφων Ολύμπιος
ΠΗΓΗ

Επιστροφή στα Προμήθεια Εισαγωγή στο δεύτερο κύκλο

Το έτος 1995 (της καθεστικυΐας μετρήσεως), με την παλινόστησή μου στην Ελλάδα, αντιμετώπισα το δίλημμα, ποιοί θα μπορούσαν να είναι οι φορείς της επανελληνίσεως των εν δυνάμει Ελλήνων, οι ειδήμονες της ελληνικής γραμματείας με επικεφαλείς τους πανεπιστημιακούς, από τους οποίους καταγόμουν, ή οι μη ειδήμονες, που συνήθως αποκαλούμε λαϊκούς ανθρώπους. Πολύ συντόμως ανεκάλυψα ότι το πλείστον των ειδημόνων είχαν μουσειακή σχέση με την ελληνική κοσμοαντίληψη, δηλαδή είχαν την Ελλάδα και την γραμματεία της απλώς ως ένα επιστημονικό αντικείμενο, χωρίς να επιδιώκουν την μετατροπή της σε τρόπο ζωής. Είχε δε αναπτυχθεί μια κούφια, πομπώδεις φρασεολογία με αναφορές στην κληρονομιά μας, η οποία, στην ουσία, απέτρεπε τον κοινό άνθρωπο να την θεωρεί ως δικό του κτήμα. Έτσι στράφηκα προς τον απλό, μη ειδήμονα Έλληνα, που αγαπούσε την Ελλάδα και είχε συναισθηματικό δέσιμο με τον αρχαίο κόσμο. Υπέθετα και έτσι ήταν, ότι ο ελληνικός τρόπος ζωής και κοινωνίας βρισκόταν στο υποσυνείδητό του και χρειαζόταν μια πράξη αναμνήσεως για να αναδειχθεί σε έναν δυναμικό κληρονόμο μιας βαρειάς κληρονομιάς.

Απευθύνθηκα, συνεπώς, στον απλό Έλληνα, ταυτίστηκα με αυτόν, τον αγάπησα και με αγάπησε και από αυτή την σχέση γεννήθηκαν τα Προμήθεια του πρώτου κύκλου, το 1996, με σκοπό την ανάμνηση και αφύπνιση των πατρώων ιδεωδών. Ο τρόπος παρουσιάσεως ήταν μια απομίμηση των Διονυσιακών Θιάσων, οι οποίοι ήταν λαϊκοί και οι θιασώτες συμμετείχαν στα δρώμενα. Ο κοινός άνθρωπος μπορούσε έτσι να αποκτήσει έκφραση και να αποκτήσει ταυτότητα.

Μέσα από αντίξοες τότε κοινωνικές συνθήκες προέκυψε μια θαυμάσια αδελφικότητα και αγνότητα. Δεν υπήρχε σύλλογος Προμηθείων, πρόεδρος, εξουσία και εξουσιαζόμενοι, αλλά όλοι συμμετείχαν με ίσους όρους, στηριζόμενοι στη φιλία, για έναν κοινό στόχο. Το ελληνικό κίνημα άρχισε σιγά σιγά να διαμορφώνεται, πολλοί πυρήνες σχηματίστηκαν με σημαντικό έργο, μελέτες και βιβλία εκδόθηκαν, αντιπαραθέσεις και ιδέες απλώθηκαν. Τα Προμήθεια αποτελούσαν μια αναφορά για όλους, ήταν δημιούργημα όλων.

Τα χρόνια παρήλθαν και σήμερα στο 15ο έτος, αν και θεσμός πλέον, φαίνεται πως τα Προμήθεια κλείνουν τον πρώτο κύκλο. Θεωρώ ότι αν δεν προχωρήσουμε σε μια νέα ποιότητα και σε ανώτερο επίπεδο, είναι επόμενο ο θεσμός να εκφυλιστεί και να χαθεί, όπως χάνεται κάθε τι μη ανανεούμενο στον αείρροο χρόνο. Δηλαδή, τόσο το Eλληνικό κίνημα όσο και ο θεσμός των Προμηθείων χρειάζεται ένα δεύτερο κύκλο, ή δεύτερο στάδιο, που θα είναι ανώτερο και δυναμικότερο από το προηγούμενο. Είναι το στάδιο της εξαπλώσεως και εδραιώσεως, αφήνωντας πίσω το στάδιο της εισαγωγής. Το ερώτημα είναι τώρα ποιό θα είναι το νέο περιεχόμενο και ο τρόπος εμπεδώσεώς του. Αυτό είναι ένα μεγάλο και επίπονο έργο, το οποίο μου επιβάλλει την επιστροφή στα Προμήθεια, ώστε με την συμβολή όλων να σχηματιστεί ένα συλλογικό νέο κίνημα.

Για την ιστορία του θέματος θέλω να πω ότι αρχικώς, το 1995, πίστευα ότι το στάδιο της εισαγωγής και αφυπνίσεως θα ήταν βραχύ, ο Έλλην χαρακτήρας θα αφυπνιζόταν σύντομα, θα απέβαλε τα ιστορικά σκουπίδια που του έχουν συσσωρευτεί και θα περνούσαμε στο δεύτερο στάδιο της ενεργοποιήσεως του ιδεολογικού Ολύμπου. Τα πράγματα δεν ήταν έτσι, οι αιώνες δουλείας έχουν εισέλθει αρκετά βαθειά στην ψυχή μας.

Στο δεύτερο βήμα θα πρέπει να μιλήσει ο ιδεολογικός Όλυμπος, να ενεργοποιηθεί ο Όλυμπος σαν τόπος και πνεύμα γενέσεως των Ελλήνων και του πολιτισμού τους. Υπό αυτό το πρίσμα και σαν πρώτο μέλημα είναι ο σχηματισμός μια εμπεριστατωμένης ιδεολογίας του Ολύμπου, να εκφραστεί το πατρώον έθος στο παρόν, να γίνει όραμα και ελπίδα αναγεννήσεως του ελληνικού γένους και φάρος προσανατολισμού της σύγχρονης ανθρωπότητας. Ως γνωστόν η σημερινή ανθρωπότητα, βρισκόμενη σε ταλαντεύσεις και κλυδωνισμούς, απειλούμενη από την παγκόσμια δολοπλοκία και διαφθορά και παγιδευμένη σε αναχρονιστικές ιδεολογίες άνευ προοπτικής, αναζητά επειγόντως ορόσημο και αυτό μπορεί να προκύψει από τον Όλυμπο, όσο και παράδοξο αν φαίνεται. Η μακρόχρονη ζωή μου στον δυτικό κόσμο και οι πανεπιστημιακές μου γνώσεις μου επιτρέπουν να ισχυριστώ ότι διαθέτουμε και μπορούμε να παρέχουμε την νέα ιδεολογία της ανθρωπότητας, να φέρουμε μια δεύτερη αναγέννηση και ένα νέο Ελληνικό Διαφωτισμό.

Δεύτερο μέλημα του νέου σταδίου είναι ο σχηματισμός μια δυναμικής οργανώσεως των Προμηθείων με τόπο δράσεως πρωτίστως στην Ελλάδα και κατ' επέκταση στον υπόλοιπο κόσμο. Με τον τίτλο του Προμηθειέως συγκροτείται και ενεργοποιείται ένα τεράστιο δυναμικό με κατεύθυνση προς ένα κοινό στόχο, την τελική επικράτηση ενός αναγεννημένου και ανασυγκροτημένου Ελληνικού έθους.

Τρίτο και τέλος τα Προμήθεια θα πρέπει πάρουν τον χαρακτήρα πολυήμερων δρωμένων σε όλο τον (ανατολικό αρχικώς) Όλυμπο, όπως ήταν το αρχικό όραμα. Θεοί και Μούσες, σε χαράδρες και επιλεγμένες θέσεις του Ολύμπου, θα "μιλήσουν" με θιασικά δρώμενα, όπου οι πάντες θα είναι θιασώτες. Ορμώμενοι από τον χώρο του Ολύμπου θα απλωθούμε, με ειδικές πράξεις, ειδικό τρόπο και δρώμενα σε παρακείμενες πόλεις. Είναι πασιφανές ότι θα είναι ένα δυναμικό παρόν που θα προκαλέσει την καθεστικυΐα νοοτροπία και εν καιρώ θα την ανατρέψει.

Με αυτό το γενικό σχέδιο απεφάσισα να εισέλθω στο προσκήνιο εκ νέου, να εγκατασταθώ στις παρειφές του Ολύμπου και πάλι, να "νεανίσω" εξ αρχής και να απευθύνω πρόσκληση σε όλους να συμπορευτούμε επί ίσοις όροις στο κοινό όραμα και πεπρωμένο. Οι εσωτερικές εν Ελλάδι και οι παγκόσμιες συνθήκες απαγορεύουν σε νέους και γεροντοτέρους την αδράνεια, την μικροψυχία και την αδιαφορία. Η Ιστορία μας ζητά μεγαλοψυχία, σωφροσύνη και δράση για να επιτύχουμε τρανά πράγματα, όπως επιτάσσει το καθήκον προς τον Έλληνα, τον άνθρωπο και την παγκόσμια κοινωνία.

Αεί έρρωσθε και μάλα ευδαιμονείτε

Τρύφων Ολύμπιος
ΠΗΓΗ

Η διαχρονική ευσέβεια των Ελλήνων είναι αποτέλεσμα γνώσης της Φύσης.

Η αποξένωση από την Φύση, τη Μητέρα Γη και τη γνώση οδηγεί στον αρρωστημένο αυτοθαυμασμό, την περιοριστική ιδιώτευση, τον βαυκαλισμό του "ανθρώπου" για δήθεν ανωτερότητα και κυριαρχία πάνω σε κάθε μορφή ζωής.



Θερινό ηλιοστάσιο, ο θρίαμβος του πολίτη του σύμπαντος, ο τρόμος του ανθρώπου - παρασίτου που πιστεύει ότι όλα του ανήκουν.



Η αποθέωση της γνώσης και της δημοκρατίας είναι η συρροή των πολιτών και η συμμετοχή στην ΕΚΚΛΗΣΙΑ του Δήμου. Όπου όλοι προστρέχουν για να αναβαθμίσουν το πνεύμα τους αλλά κυρίως να πιστοποιήσουν την ανθρώπινη αυταξία μέσω της αυτογνωσίας: Ανήκουμε σε κάτι μεγαλύτερο, κάτι ανώτερο και ήρθαμε να το τιμήσουμε. Όλοι οι πολίτες μαζί, ισότιμοι, αφού η "προσφορά" αναφέρεται σε αυτούς που αγωνίζονται και κατακτούν Σοφία και αξιοπρέπεια.



Υπάρχουν δυστυχώς και οι "άλλοι". Αυτοί που αντί για την "Εκκλησία", προτιμούν τις ιδιωτικές βίλες για να αποθεώσουν τον αυτισμό τους και την αγνωσία τους. Αυτοί που απλώνουν το σκοτάδι για να πείσουν ότι ο άνθρωπος είναι ο "κυρίαρχος του σύμπαντος" και αυτοί βεβαίως οι ...επικυρίαρχοι! Πόσο κουτό πράγματι, πόσο εύπεπτο όμως. Αυτοί που θέλουν τον άνθρωπο μικρόβιο αντί για αιμοσφαίριο. Αυτοί που θέλουν τον άνθρωπο καρκινικό κύτταρο αντί για υγιές μέρος ενός υπέροχου οργανισμού.



Αυτοί που ταΐζουν παραμύθια στους ιθαγενείς ότι δήθεν "Η Ελλάδα τους ανήκει", για να την κατασπαράξουν χωρίς τύψεις.



Η αλήθεια είναι όμως ότι ... "Οι Έλληνες ανήκουν στην Ελλάδα", στη Μητέρα Γη, ως άξιοι Γηγενείς। Αλήθεια, τι εννοούσε ο Αριστοτέλης όταν είπε την απόλυτη αυτή έκφραση; Ποιός μπορεί να διαφωνήσει ότι είμαστε πραγματικά το "Γένος της Γης"; Μόνο αυτοί που γύρισαν το πρόσωπο στη Σοφία για να "αποθεώσουν" την ατομική τους, θλιβερή μικροπρέπεια.







Πηγή...

Η διαχρονική ευσέβεια των Ελλήνων είναι αποτέλεσμα γνώσης της Φύσης.

Η αποξένωση από την Φύση, τη Μητέρα Γη και τη γνώση οδηγεί στον αρρωστημένο αυτοθαυμασμό, την περιοριστική ιδιώτευση, τον βαυκαλισμό του "ανθρώπου" για δήθεν ανωτερότητα και κυριαρχία πάνω σε κάθε μορφή ζωής.



Θερινό ηλιοστάσιο, ο θρίαμβος του πολίτη του σύμπαντος, ο τρόμος του ανθρώπου - παρασίτου που πιστεύει ότι όλα του ανήκουν.



Η αποθέωση της γνώσης και της δημοκρατίας είναι η συρροή των πολιτών και η συμμετοχή στην ΕΚΚΛΗΣΙΑ του Δήμου. Όπου όλοι προστρέχουν για να αναβαθμίσουν το πνεύμα τους αλλά κυρίως να πιστοποιήσουν την ανθρώπινη αυταξία μέσω της αυτογνωσίας: Ανήκουμε σε κάτι μεγαλύτερο, κάτι ανώτερο και ήρθαμε να το τιμήσουμε. Όλοι οι πολίτες μαζί, ισότιμοι, αφού η "προσφορά" αναφέρεται σε αυτούς που αγωνίζονται και κατακτούν Σοφία και αξιοπρέπεια.



Υπάρχουν δυστυχώς και οι "άλλοι". Αυτοί που αντί για την "Εκκλησία", προτιμούν τις ιδιωτικές βίλες για να αποθεώσουν τον αυτισμό τους και την αγνωσία τους. Αυτοί που απλώνουν το σκοτάδι για να πείσουν ότι ο άνθρωπος είναι ο "κυρίαρχος του σύμπαντος" και αυτοί βεβαίως οι ...επικυρίαρχοι! Πόσο κουτό πράγματι, πόσο εύπεπτο όμως. Αυτοί που θέλουν τον άνθρωπο μικρόβιο αντί για αιμοσφαίριο. Αυτοί που θέλουν τον άνθρωπο καρκινικό κύτταρο αντί για υγιές μέρος ενός υπέροχου οργανισμού.



Αυτοί που ταΐζουν παραμύθια στους ιθαγενείς ότι δήθεν "Η Ελλάδα τους ανήκει", για να την κατασπαράξουν χωρίς τύψεις.



Η αλήθεια είναι όμως ότι ... "Οι Έλληνες ανήκουν στην Ελλάδα", στη Μητέρα Γη, ως άξιοι Γηγενείς। Αλήθεια, τι εννοούσε ο Αριστοτέλης όταν είπε την απόλυτη αυτή έκφραση; Ποιός μπορεί να διαφωνήσει ότι είμαστε πραγματικά το "Γένος της Γης"; Μόνο αυτοί που γύρισαν το πρόσωπο στη Σοφία για να "αποθεώσουν" την ατομική τους, θλιβερή μικροπρέπεια.







Πηγή...

Ανασκάφηκε το Παλάτι του αρχαίου Ιδαλίου στην Κύπρο

Ένα μεγάλο οχυρωμένο κτιριακό συγκρότημα, που μπορεί να θεωρηθεί ως το Παλάτι ή το Διοικητικό Κέντρο του αρχαίου Ιδαλίου (σημερινό Δάλι μεταξύ Λευκωσίας- Λάρνακας), έχει ανασκαφεί με την ολοκλήρωση της 20ής ανασκαφικής περιόδου του Τμήματος Αρχαιοτήτων Κύπρου.

Οι ανασκαφές διεξάγονται από το 1991 και στο διάστημα των 20 χρόνων από την έναρξη της ανασκαφής διερευνήθηκε έκταση 2.000 τ.μ. στους πρόποδες του λόφου της Αμπιλερής, της δυτικής ακρόπολης της αρχαίας πόλης του Ιδαλίου.

Στο σημείο αυτό ανασκάφηκε ένα μεγάλο οχυρωμένο κτιριακό συγκρότημα, που περιλαμβάνει ένα τριπλό ελιόμυλο, μοναδικό στο είδος του στη περιοχή της ανατολικής Μεσογείου, δρόμους που οδηγούν από την εξωτερική πύλη στις αυλές του συγκροτήματος, πύργους και επιβλητικά συγκροτήματα αποθηκών, κατοικιών και στρατιωτικών εγκαταστάσεων.

Το οχυρό του Ιδαλίου είναι το μεγαλύτερο παλάτι ή διοικητικό κέντρο που εντοπίσθηκε μέχρι σήμερα στην Κύπρο.

Έχει αυστηρά αμυντικό χαρακτήρα με εσωτερικούς πύργους που ελέγχουν τους εσωτερικούς δρόμους και τις μεγάλες ορθογώνιες αυλές. Γύρω από τις αυλές υπήρχαν πτέρυγες δωματίων με ισόγειο και όροφο. Τα δωμάτια στο ισόγειο περιελάμβαναν αποθήκες που περιείχαν πίθους, μεγάλα αγγεία για αποθήκευση του κρασιού και του λαδιού που ήταν τα κύρια προϊόντα της περιοχής.

Σε πολλά από τα δωμάτια των αποθηκών βρέθηκαν και επιγραφές που καταγράφουν τη συλλογή φόρων σε είδος από τους κατοίκους της αρχαίας πόλης.

Οι επιγραφές αυτές, που ξεπερνούν μέχρι σήμερα τις τριακόσιες, αποτελούν το Φοινικό Αρχείο και φανερώνουν τον τρόπο με τον οποίο συνέλεγαν τους φόρους οι Φοίνικες που διοικούσαν την πόλη του Ιδαλίου για 150 χρόνια, από τα μέσα του 5ου μέχρι το τέλος του 4ου αιώνα π.Χ. Οι επιγραφές είναι γραμμένες με μελάνι πάνω σε μαρμάρινες πλάκες και κεραμικά όστρακα.Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πηγή...

Ανασκάφηκε το Παλάτι του αρχαίου Ιδαλίου στην Κύπρο

Ένα μεγάλο οχυρωμένο κτιριακό συγκρότημα, που μπορεί να θεωρηθεί ως το Παλάτι ή το Διοικητικό Κέντρο του αρχαίου Ιδαλίου (σημερινό Δάλι μεταξύ Λευκωσίας- Λάρνακας), έχει ανασκαφεί με την ολοκλήρωση της 20ής ανασκαφικής περιόδου του Τμήματος Αρχαιοτήτων Κύπρου.

Οι ανασκαφές διεξάγονται από το 1991 και στο διάστημα των 20 χρόνων από την έναρξη της ανασκαφής διερευνήθηκε έκταση 2.000 τ.μ. στους πρόποδες του λόφου της Αμπιλερής, της δυτικής ακρόπολης της αρχαίας πόλης του Ιδαλίου.

Στο σημείο αυτό ανασκάφηκε ένα μεγάλο οχυρωμένο κτιριακό συγκρότημα, που περιλαμβάνει ένα τριπλό ελιόμυλο, μοναδικό στο είδος του στη περιοχή της ανατολικής Μεσογείου, δρόμους που οδηγούν από την εξωτερική πύλη στις αυλές του συγκροτήματος, πύργους και επιβλητικά συγκροτήματα αποθηκών, κατοικιών και στρατιωτικών εγκαταστάσεων.

Το οχυρό του Ιδαλίου είναι το μεγαλύτερο παλάτι ή διοικητικό κέντρο που εντοπίσθηκε μέχρι σήμερα στην Κύπρο.

Έχει αυστηρά αμυντικό χαρακτήρα με εσωτερικούς πύργους που ελέγχουν τους εσωτερικούς δρόμους και τις μεγάλες ορθογώνιες αυλές. Γύρω από τις αυλές υπήρχαν πτέρυγες δωματίων με ισόγειο και όροφο. Τα δωμάτια στο ισόγειο περιελάμβαναν αποθήκες που περιείχαν πίθους, μεγάλα αγγεία για αποθήκευση του κρασιού και του λαδιού που ήταν τα κύρια προϊόντα της περιοχής.

Σε πολλά από τα δωμάτια των αποθηκών βρέθηκαν και επιγραφές που καταγράφουν τη συλλογή φόρων σε είδος από τους κατοίκους της αρχαίας πόλης.

Οι επιγραφές αυτές, που ξεπερνούν μέχρι σήμερα τις τριακόσιες, αποτελούν το Φοινικό Αρχείο και φανερώνουν τον τρόπο με τον οποίο συνέλεγαν τους φόρους οι Φοίνικες που διοικούσαν την πόλη του Ιδαλίου για 150 χρόνια, από τα μέσα του 5ου μέχρι το τέλος του 4ου αιώνα π.Χ. Οι επιγραφές είναι γραμμένες με μελάνι πάνω σε μαρμάρινες πλάκες και κεραμικά όστρακα.Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πηγή...

"Υπερόπλο" φακελώματος

Ολες οι ενδείξεις ήταν ξεκάθαρες. Οι χώρες της Ε.Ε. ετοίμασαν πυρετωδώς και παρουσιάζουν με καμάρι το νέο υπερεθνικό τους «όργανο», μέσα από το οποίο παίρνει «σάρκα και οστά» το μεγαλύτερο φακέλωμα ιδεών και συμπεριφορών που έγινε ποτέ στην Ιστορία. Με πρόσχημα την ασφάλεια, οι κοινωνικοί αγώνες, μεσούσης της οικονομικής κρίσης, μπαίνουν ευθέως στο στόχαστρο των μηχανισμών καταστολής.

Ο επίσημα διακηρυγμένος σκοπός της νέας πανευρωπαϊκής πρωτοβουλίας είναι γενικά λογικός: η πρόληψη τρομοκρατικών ενεργειών. Ομως ο τρόπος και τα μέσα που χρησιμοποιούνται, ξεπερνούν κατά πολύ τον αρχικό σκοπό. Η on line καταγραφή στοιχείων και πληροφοριών οδηγεί σε γενικευμένη ηλεκτρονική παρακολούθηση προσώπων και πολιτικών ομάδων που δραστηριοποιούνται ακόμη και σε μη βίαια κινήματα, όπως το κίνημα κατά της παγκοσμιοποίησης! Προσωπικές συνήθειες και φιλικές συναναστροφές, πολιτικές προτιμήσεις και οικονομικο-κοινωνικές απόψεις, επισκέψεις και συνομιλίες στο Ιντερνετ, ψυχολογικές αναλύσεις της προσωπικότητας των ατόμων, ευαίσθητα δεδομένα και πληροφορίες, όπως μηνύματα, e-mail και απόψεις των υπόπτων, θα αποτελέσουν την πρώτη ύλη για το νέο «σαφάρι» που στήνουν οι αρχές ασφαλείας κατά όσων θεωρούν επικίνδυνους για τη δημόσια τάξη. Είναι προφανές ότι όλα αυτά προϋποθέτουν τη συντονισμένη λειτουργία όλων των αστυνομικών υπηρεσιών και σίγουρα τη διενέργεια μαζικών υποκλοπών σε τηλέφωνα και Ιντερνετ προκειμένου να συγκεντρωθεί ο όγκος των ζητούμενων πληροφοριών.

Ο μηχανισμός είναι απλός. Αστυνομικές αρχές και υπηρεσίες ασφαλείας σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης καλούνται να συνεισφέρουν στη συγκρότηση της τεράστιας βάσης δεδομένων που θα συγκροτηθεί, για άτομα και ομάδες τα οποία χαρακτηρίζονται, γενικώς, ύποπτα για σχέσεις τους με τα λεγόμενα φαινόμενα «βίαιης ριζοσπαστικοποίησης».

Η «βίαιη ριζοσπαστικοποίηση», σύμφωνα με την Ε.Ε., αφορά τη διαδικασία μέσω της οποίας κάποιο πρόσωπο στρατολογείται σε τρομοκρατικές ομάδες ή άλλες βίαιες οργανώσεις και αποδέχεται τη χρήση βίας. Οπως αναφέρεται στο κείμενο της νομοθετικής πρωτοβουλίας που αποκάλυψε η ΜΚΟ προστασίας ανθρωπίνων δικαιωμάτων «Statewacth», η αξιολόγηση των στοιχείων αυτών θα οδηγήσει αυτόματα σε «τακτική επιχειρησιακή διαδικασία λήψης αποφάσεων». Ορος που, όπως λέει η οργάνωση, αποτελεί ευφημισμό για στοχοποίηση, υπονόμευση και αποσταθεροποίηση των συγκεκριμένων δομών.

Είναι ενδεικτικό ωστόσο ότι στο ίδιο κείμενο η Ε.Ε. εκτός του όρου «βίαιη ριζοσπαστικοποίηση» χρησιμοποιεί και απλώς τον όρο «ριζοσπαστικοποίηση», σαν να πρόκειται για το ίδιο πράγμα. Με τη σύγχυση αυτή όμως επιτυγχάνεται η ενοχοποίηση συλλήβδην όλων εκείνων τους οποίους οι αρχές ασφαλείας θεωρούν αντιπάλους του σημερινού κοινωνικού καθεστώτος, ακόμη και εάν δεν χρησιμοποιούν βίαιες μεθόδους πάλης!

Σύμφωνα με την ίδια οργάνωση, ο όρος «αντιπαγκοσμιοποίηση μοιάζει να αποτελεί μια γενική σύλληψη», η οποία καλύπτει κάθε ομάδα ή οργάνωση που αντιτίθεται στο «status quo».

Είναι φανερό ότι με τα μέτρα αυτά τίθενται υπό αυστηρή επιτήρηση και ποινικοποιούνται πρόσωπα, ηγέτες και κινήματα, τα οποία οι εθνικές αστυνομίες και τα ευρωπαϊκά όργανα ασφαλείας θα χαρακτηρίσουν αυθαίρετα ως «ριζοσπάστες» ή οπαδούς απελευθερωτικών κινημάτων!

Καταγραφή ιδεών, συμπεριφορών με 70 ερωτήσεις

Από τις συνολικά 70 ερωτήσεις στις οποίες καλούνται να δώσουν πληροφορίες οι αστυνομικές αρχές και οι μυστικές υπηρεσίες, οι περισσότερες αφορούν την αποκάλυψη και καταγραφή ιδεών και συμπεριφορών ατόμων και ομάδων που θεωρούνται επικίνδυνα για τη σημερινή τάξη πραγμάτων.
Ξεκινώντας από ομάδες που υποστηρίζουν τη βία (τρομοκρατικές ή μη), φτάνουν σε πρόσωπα και οργανώσεις που διεξάγουν μη βίαιη, πολιτική πάλη, κατά της παγκοσμιοποίησης! Ιδού οι πιο ενδιαφέρουσες ερωτήσεις του πρωτοφανούς φακελώματος που με πρόσχημα την τρομοκρατία ξεκινά η Ε.Ε. κατά των «αντιφρονούντων» και των κινημάτων κοινωνικής αμφισβήτησης:

1 Πού εδράζεται η ιδεολογία η οποία ευθέως υποστηρίζει τη βία (άκρα Δεξιά, άκρα Αριστερά, ισλαμιστές, εθνικιστές, κίνημα κατά της παγκοσμιοποίησης κ.λπ.)

2 Βασικές αρχές και σκοποί. Πώς και γιατί η ιδεολογία υποστηρίζει την άσκηση βίας;

3 Οργανώσεις ή τρομοκρατικές ομάδες που έχουν υιοθετήσει την ιδεολογία της βίας.

4 Οργανώσεις ή ομάδες που προωθούν τη βίαιη ριζοσπαστικοποίηση.

5 Ακριβής διατύπωση των ριζοσπαστικών μηνυμάτων, χαρακτηριστικά κ.ά.

6 Υπάρχουν τέτοια άλλα μηνύματα που προέρχονται από ιδεολογίες ή κινήματα που δεν υποστηρίζουν τη βία ή εμφανίζονται ως εναλλακτικές προτάσεις;

7 Τα πιο συχνά κανάλια επικοινωνίας (π.χ. μέσω φόρουμ στο Διαδίκτυο) και ποιοι επικοινωνούν μεταξύ τους;

8 Πώς χρησιμοποιεί το Ιντερνετ; Σε ποιες διευθύνσεις μπαίνει συχνά;

9 Ηλικία, φύλο, τόπος γέννησης και εθνικότητα προσώπων και ομάδων.

10 Οικονομική κατάσταση του προσώπου (ανεργία, απώλεια υποτροφίας ή οικονομικού βοηθήματος).

11 Σχετικά ψυχολογικά χαρακτηριστικά (διαταραχές, αδύναμη ή χαρισματική προσωπικότητα κ.ά.).

12 Πιθανά υποκείμενα ψυχολογικά κίνητρα (ενοχές, εκδικητικότητα κ.ά.).

13 Επίπεδο και τύπος εκπαίδευσης.

14 Φύση επαγγελματικής εμπειρίας.

15 Φύση και επίπεδο ιδεολογικής γνώσης δέσμευσης και θρησκευτικής συνειδητοποίησης.

16 Ποινικό υπόβαθρο (προηγούμενες καταδίκες).

17 Επίπεδο έκθεσης στη βία.

18 Χώροι όπου κοινωνικοποιούνται οι οργανωμένες ομάδες.

19 Κοινωνική δυναμική, επίπεδο ενσωμάτωσης στην κοινωνία.

20 Πού στηρίζεται κυρίως η κοινωνική αναγνώριση (θρησκευτικές ομάδες, εθνικές ομάδες, φυλετικές, κοινωνική τάξη);

21 Σχέσεις με διάφορα κυβερνητικά-θεσμικά όργανα του κράτους (κοινωνικές υπηρεσίες, εκπαιδευτικά ιδρύματα, αρχές ασφαλείας, φυλακές, μυστικές υπηρεσίες!).

22 Προσανατολισμός τρομοκρατικών ομάδων ή δικτύων ανά γεωγραφική περιοχή (επιθέσεις σε περιοχές όπου ζουν τα υπό έλεγχο πρόσωπα, στρατολόγηση κ.ά.).

23 Προσανατολισμός των μη βίαιων οργανώσεων.

24 Κάθε σχετικός οικονομικός, κοινωνικός, πολιτιστικός, πολιτικός, δημογραφικός ή άλλος παράγοντας, σχετικά με πρόσωπα και ομάδες.

25 Χώρα-πόλη με επεισόδιο βίαιης ριζοσπαστικοποίησης.

26 Κοινωνικό περιβάλλον όπου συμβαίνει το επεισόδιο αυτό (οικογένεια, φίλοι, Ιντερνετ, εκπευδευτικοί ή θρησκευτικοί χώροι κ.0.κ.)

27 Πώς το «πρόσωπο» εκλαμβάνει τη σχέση του με τη νέα συλλογική ταυτότητα και τα μέλη της (συχνά οι τρομοκρατικές οργανώσεις εμφανίζονται ως υπερασπιστές ομάδων πραγματικών ή ανύπαρκτων που υφίστανται αδικίες);

28 Πώς μεταφράζει το «πρόσωπο» τη σχέση του με όσους θεωρούνται «εχθροί»;

29 Ποια τα συναισθήματα του «προσώπου» για τη νέα του ομάδα, αλλά και την κοινωνική, θρησκευτική, πολιτική και οικονομική κατάσταση;

30 Ποια συναισθήματα έχει απέναντι στη χρήση βίας;

31 Εχει κάνει το πρόσωπο σχόλια για τη συμμετοχή του σε ομάδα που προωθεί τη βία;

32 Σχολίασε τη χρήση βίας ή την πρόθεσή του να συμμετέχει σε βίαιες δραστηριότητες;

33 Εχει σχολιάσει το πρόσωπο άλλα θέματα πολιτικής φύσης, χρησιμοποιώντας επιχειρήματα που υπάρχουν σε μηνύματα «βίαιης ριζοσπαστικοποίησης»;

34 Μετέβαλε πρόσφατα το «πρόσωπο» κάποιες συμπεριφορές ρουτίνας (π.χ. συνήθειες, κώδικα ντυσίματος, υγιεινή, δίαιτα, προσευχή, μέσα επικοινωνίας κ.ά.);

35 Αναφέρατε τις πιθανές αιτίες και προηγούμενες πληροφορίες για επιρροή από ριζοσπαστικές ομάδες (π.χ. ιδεολογία, θρησκείες, ομάδες, σελίδες στο Ιντερνετ, θρησκευτικά κέντρα κ.ά.).

Πηγή...