Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΘΡΗΣΚΕΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΘΡΗΣΚΕΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 15 Νοεμβρίου 2010

Η αξιοθρήνητη θρησκευτική μας παράνοια και… τα ζόμπι της Καινής Διαθήκης



Η αξιοθρήνητη θρησκευτική μας παράνοια και… τα ζόμπι της Καινής ΔιαθήκηςΤου Μ. Καλόπουλου

Ως που μπορεί να φτάσει αλήθεια η θρησκευτική μας  παράνοια, η μυθομανία και η αγάπη μας στα θεολογικά κόμιξ, πριν χαρακτηρισθούμε επισήμως ως θεολογικά αλλοπαρμένοι;
Αν σας έλεγαν πως η γενική πρόβα της χριστιανικής ανάστασης έχει ήδη γίνει με επιτυχία, και μάλιστα πολλοί νεκροί, ήδη σηκώθηκαν από τους τάφους τους και περπάτησαν καμαρωτοί μέσα σε μια πολυσύχναστη πόλη όπως η Ιερουσαλήμ... θα το πιστεύατε;
Ε, λοιπόν αυτό πιστεύετε ήδη αποδεχόμενοι τον χριστιανισμό και τις εβραϊκές παρα-μυθοπλασίες των εβραϊκών γραφών!
Απ' την άλλη μεριά, μήπως είναι καιρός να παραλεχθούμε πως όλοι εμείς, τα μονίμως απονήρευτα κουτάβια, πίνοντας απ' τον θεολογικό μανδραγόρα αυτής της θρησκείας, υπήρξαμε σε τέτοιο αξιοθρήνητο βαθμό "υπνωτισμένοι" (κατ' ουσία μαγεμένοι), αφού ανεχθήκαμε αδιαμαρτύρητα, κυριολεκτικώς τα πάντα... και δεχθήκαμε ως θεόπνευστες, ακόμα και τις πλέον τερατώδεις και ανατριχιαστικές εικόνες, με νεκροζώντανα ζόμπι να παρελαύνουν μέσα στην Ιερουσαλήμ, γιορτάζοντας την ανάσταση κάποιου Ναζιραίου;! Ναι, ακριβώς αυτό λέει ο Ματθαίος ότι συνέβη, την ώρα που ο Ιησούς παρέδωσε το πνεύμα: «ο δε Ιησούς κράξας αφήκε το πνεύμα. Και το καταπέτασμα  του Ναού εσχίσθη... και η γη εσείσθη και οι πέτρες εσχίσθησαν». Μέχρις εδώ καμμία αντίρρηση, σε όσα μυθολογικά θέλει ο Ματθαίος να συμβαίνουν στον θάνατο του Ιησού, όμως η συνέχεια γελοιοποιεί βάναυσα κάθε έννοια θεολογικής παραμυθολογίας: «και τα μνημεία άνοιξαν και πολλά σώματα των νεκρών αγίων ηγέρθησαν και εξελθόντες εκ των μνημείων μετά την έγερση (ανάσταση) αυτού (του Ιησού) εισήλθαν εις την άγια πόλη και ενεφανίσθησαν σε πολλούς» Ματθ.27.50-54.

Το συγκεκριμένο εδάφιο, είναι εντελώς παρανοϊκό!
Όχι μόνο σηκώνονται μαζικά νεκροί από τους τάφους... αλλά ενώ ξύπνησαν απ' τον σεισμό (την ώρα του θανάτου του Ιησού) προσέξτε, δεν αποφασίζουν να μπουν στην πόλη, παρά μόνο μετά την ανάσταση του Ιησού ώρες (ή κατά την παραδεδεγμένη πίστη τρεις μέρες) αργότερα!

Δηλαδή, μόλις ο Ιησούς παρέδωσε το πνεύμα, όχι μόνο έγινε ένας μεγάλος σεισμός, (τα ίδια έλεγαν για τον θάνατο, του Κύρου, Αλέξανδρου, Καίσαρα και... άλλους) αλλ' απ' αυτόν, "ξύπνησαν" (αναστήθηκαν) πολλοί αρχαίοι άγιοι... όπως ο Αβραάμ, ο Ιωσήφ, ο Μωυσής, ο Ηλίας, ο Δανιήλ, και δεκάδες άλλοι προπάτορες και προφήτες της βιβλικής ιστορίας!
Αλλά... δεν σηκώθηκαν αμέσως από τους τάφους... βλέπεις, μετά από τόσους αιώνες νεκρικής ακινησίας χρειάζεται και κάποιος χρόνος για το σχετικό ξεμούδιασμα. Ή αν σηκώθηκαν αμέσως και πεταχτήκαν έξω από τους τάφους τους με την ζωντάνια του φρέσκο-αναστημένου νεκρού... για να μην προηγηθούν φανερά της ανάστασης του Ιησού, περίμεναν κάπου κρυμμένοι, ώρες ή μέρες ολόκληρες, πρώτα να αναστηθεί ο Ιησούς, η υποτιθέμενη: «απαρχή των κεκοιμημένων» (Α΄Κορ.15.20) και μόνο «μετά την έγερση (ανάσταση) αυτού» του αρχηγού της ανάστασης, αποφάσισαν να βγουν απ' τις κρυψώνες τους, και όλοι μαζί έκαναν μια χαρούμενη πασχαλινή παρέλαση μέσα στην πόλη!

Τώρα πως γίνεται να ανασταίνονται πρώτα τα ζόμπι των αγίων της Παλαιάς Διαθήκης, και μετά ο Ιησούς, και παρ' όλα αυτά, ο Ιησούς να είναι «η απαρχή των κεκοιμημένων», αυτό μόνο ο η χριστιανική λογική μπορεί να μας το εξηγήσει!

Ναι, κάπου εδώ χάνεται πλέον οριστικά κάθε αίσθηση μέτρου!
Κι όμως, αυτά ακριβώς λέει ο ευαγγελιστής Ματθαίος... Οι άγιοι της Π. Διαθήκης, σέρνοντας πίσω τους τα λειωμένα σάβανά τους, παρέλασαν καμαρωτοί μέσα στην πόλη!

Ναι, τα περί "λιωμένων κουρελιών" δεν είναι δική μας κακοήθεια... εκτός κι αν δίπλα στο θαύμα της ανάστασης των ζόμπι, προσθέσετε και την "ανάσταση ρούχων και σανδαλίων", ή εποπτευθείτε κάποια μυστική και άκρως ενημερωμένη υπηρεσία ολοζώντανων, που παρασκηνιακά ανέλαβαν τα σχετικά ενδυματολογικά καθήκοντα.
Υποθέτω δε, πως αυτή η δεύτερη ενδυματολογική εκδοχή, πρέπει οπωσδήποτε να απορριφθεί, μια και ένα ολόφρεσκο αναστημένο πτώμα, με κανονικά ρούχα και συμπεριφορά, όχι μονό δεν θα έπειθε κανέναν, αλλά θα τραυμάτιζε ανεπανόρθωτα την ευαίσθητη ψυχολογία των ζόμπι, που θα ανάλωναν όλο τους τον χρόνο σε όρκους... που δεν θα πίστευε κανένας. Έτσι αντί για κραυγές έκπληξης και φόβου, χάχανα και γέλια θα γέμιζαν την πόλη και όχι ανατριχίλες θεού και τσουνάμι πίστης. Η αρχική μας λοιπόν εκτίμηση περί της τυπικής κουρελοειδούς περιβολής των τυπικών ζόμπι... είναι και η επικρατέστερη.
Παρ' όλα αυτά (συμφωνά πάντα με την "θεόπνευστη" αφήγηση) κάτι δεν πρέπει να πήγε και τόσο καλά! Το περίεργο είναι πως, ενώ νυχτιάτικα ένα ολόκληρο λεφούσι από ζόμπι εισβάλει, στην κατάμεστη από κόσμο Ιερουσαλήμ... τίποτε το ιδιαίτερο δεν παρατηρείται!

Ο μοναδικός αφηγητής και ο εμπνευστής αυτής της παραμυθένιας εικόνας (ο Ματθαίος) διαβλέποντας εξαιρετικές αφηγηματικέ επιπλοκές, δεν αναφέρει τίποτε περισσότερο γύρω από το κοσμοϊστορικό αυτό γεγονός, της μαζικής ανάστασης τρισένδοξων μάλιστα προσωπικοτήτων της εβραϊκής προϊστορίας, όπως ο Αβραάμ και ο Μωυσής! Μάλιστα οι υπόλοιποι ευαγγελιστές, αγνοούν επιδεικτικά ολόκληρο το περιστατικό, για τους ιδίους φαντάζομαι λόγους.

Εμείς όμως μένουμε με τις έξεις δικαιολογημένες απορίες: Πως πέρασαν απαρατήρητοι άλλοι αυτοί οι κουρελήδες αναστημένοι άγιοι; Τι νέα μας έφεραν από τον άλλο κόσμο; Μην ξεχνάτε μάλιστα πως ο ένας, ο Αβραάμ, ήταν και διευθυντής του Παραδείσου, και συνομιλούσε με τροφίμους τις κόλασης όπως τον πλούσιο της παραβολής του Λαζάρου (Λουκ.16.24)... ειδικά λοιπόν η δική του μαρτύρια θα ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρουσα. Τόσοι αρχαίοι άγιοι και σοφοί δεν είπαν κάποια βαρύγδουπη σοφία; Σε ποιους εμφανίστηκαν και τελικά τι απέγιναν; Γιατί δεν ξεσηκώθηκε ξοπίσω τους ολόκληρη η κατάμεστη από κόσμο εορτάζουσα πόλη; Με ποιον τρόπο, πέρασαν ανάμεσά τους απαρατήρητοι ενώ ενεφανίσθησαν σε πολλούς, (δηλαδή σε ποιους; Μόνο σε ημέτερους;)... Γιατί δεν έγινε κοσμοσυρροή τέτοια, που θα μπορούσε να αφήσει πίσω της μια απ' τις εντονότερες καταγραφές στα ιστορικά αρχεία των Ρωμαίων;!

Όπως καταλαβαίνετε, εμείς δεν παρατραβάμε τίποτε! Αυτή είναι η κανονική εικόνα που δίνουν τα κείμενα... τα κείμενα των θρασύτατα ψευδόμενων, φαντασιόπληκτων και φοβοποιών μάγων της Βίβλου... που αιώνες τώρα δικαιολογημένα γελούν περιπαιχτικά με την ανίατα αρρωστημένη ευπιστία μας!

Προκύπτουν βέβαια κάποιες επιπλέον διασκεδαστικές απορίες. Τελικά γιατί αναστήθηκαν όλοι αυτοί οι άνθρωποι... και τι απέγιναν όλοι αυτοί οι αναστημένοι άγιοι; Πώς τους υποδέχθηκαν οι «πολλοί» που είχαν την τύχη να τους συναντήσουν; Ποιοι είναι αυτοί οι «πολλοί» και γιατί δεν μας είπαν τίποτε; Πώς τους περιποιήθηκαν; Τους έπλυναν, τους έντυσαν και τους τάισαν; Άραγε μπορούσαν να κοιμηθούν μετά από τόσο ύπνο αιώνων... ή μήπως είχαν επιμονές αϋπνίες;
Πώς τους φάνηκε ο κόσμος τόσους αιώνες μετά; Τι απαντήσεις έδωσαν στις επιμονές ερωτήσεις για το πώς πέρασαν όλο αυτόν τον καιρό στον άλλο κόσμο; Τι είπαν για τον Άδη απ' τον οποίο επέστρεψαν; Πόσοι ήταν στον σκοτεινό Άδη και πόσοι στον Παράδεισο; Τι είπαν για τους Έλληνες και τους Ρωμαίους που πρωτοαντίκρισαν;
Ο μέγας Μωυσής, πως αποδέχτηκε ρολό κλητήρα στην θεοκρατική διακυβέρνηση του Ισραήλ... που ο ίδιος δημιούργησε; Τι απέγινε ο Παράδεισος τον καιρό που απουσίαζε απ' αυτόν, ο κλειδοκράτορας του εβραϊκού παράδεισου Αβραάμ;
Μήπως κάποιοι απ' αυτούς έγραψαν και σημαντικότατα απομνημονεύματά, και κάποιοι κακοήθεις μας τα κρύβουν; Και μετά; Πόσο καιρό μετά ξαναπέθαναν; Μια και ήταν ήδη άγιοι, δηλαδή μεγάλα ονόματα της Ιουδαϊκής ιστορίας... γιατί δεν ηγήθηκαν του Χριστιανισμού; Γιατί δεν κατάφεραν να εμπνεύσουν στο αδιόρθωτο φαρισαϊκό ιερατείο την πιστή στον νέο-εμφανισθέντα Μεσσία Χριστό; Ή μήπως... τελικά πράγματι ηγήθηκαν του Χριστιανισμού, και αυτό ήταν και το μυστικό νόημα της ανεξήγητης και πραγματικά αλληγορικής αυτής εικόνας;!

Μήπως δηλαδή, με το τέλος της πετυχημένης "ανάστασης" του Ιησού κάποιοι νεκροί άγιοι (προφήτες) δικαιώθηκαν (αναστήθηκαν) απολύτως... κι αυτό είναι όλο που υπονοείται στη γελοία μεν, αλλά ταιριαχτή αυτή αλληγορία, περί "ανάστασης" αρχαίων Εβραίων αγίων;
Μήπως δηλαδή, μόλις ολοκλήρωσε με επιτυχία την επικίνδυνη αποστολή του ο Ιησούς, στην μνήμη όλων, "ξύπνησε" ο Αβραάμ, αυτός που πρώτος δίδαξε την εικονική θυσία του γιού του; Μήπως με την ολοκλήρωση του άθλου της "ανάστασης", κάποιοι είδαν να δικαιώνεται μια ολόκληρη στρατιά μεγάλων προφητών, που με την ζωή και τα έργα τους, απέδειξαν ότι το κυνήγι του ακατόρθωτου, είναι ο φυσικός χώρος των προφητικών τεχνών; Μήπως η αλλαγή σκηνικού που πέτυχε ο Ιησούς, να περάσουν από τον βρυχώμενο και οργίλο Γιαχβέ, στον καλοσυνάτο και αγαπητικό βοσκό Ιησού, αποτελούσε και την κραταιά δικαίωση, άλλων εκείνων των αξιοθαύμαστων Εβραίων προφητών, που αιώνες πριν κατάλαβαν πως "χέρι που δεν μπορείς να το δαγκώσεις φίλησέ το";

Μήπως έτσι "αναστήθηκαν" οι μεγάλοι άγιοι του Ισραήλ, μόλις ο Ιησούς περαίωσε το "θέατρο της σωτηρίας" και την αναγκαία αλλαγή σκηνικού; Μήπως η πετυχημένη αποστολή του Ιησού, "ανέστησε" (δικαίωσε) πράγματι αλληγορικά και ηθικά, τους σημαντικότερους αγίους του Ισραήλ, και επιτέλους τους ανεγνώρισαν (τους "είδαν") πολλοί στην Ιερουσαλήμ, ενώ πρώτα (όπως οι Σαδδουκαίοι) τους αμφισβητούσαν, προσχωρώντας σταδιακά στον ελληνιστικό τρόπο ζωής; Μήπως εδώ, περισσότερο απ' οπουδήποτε αλλού, η βιβλική αλληγορία διασώζει πράγματι το ξεχωριστό κρυφό νόημά της;

Επιτέλους! Μήπως κάπου εδώ πρέπει να τελειώσει και η δική μας υπομονή, στα παραμύθια της ψεύτικης αυτής θρησκείας;!

Αναρωτιέμαι λοιπόν, άνθρωποι που είναι πρόθυμοι να πιστέψουν κυριολεκτικά οτιδήποτε γράφεται στην ιουδαϊκή Βίβλο, και επέτρεψαν αυτή τη "θεολογική λάσπη" της ιουδαϊκής πιστής, να εισχωρήσει τόσο βαθειά στον εγκέφαλο τους, πως θα μπορούσαν ποτέ, να ορθώσουν ένα αποφασιστικό φράγμα αντιρρήσεων και έλεγχου σε οποιονδήποτε τον επιβουλεύεται, οικονομικά θεολογικά ή πολιτισμικά;

Μήπως εδώ μπροστά μας βρίσκεται η εγκεφαλική διάφορα θηρευτών και θηραμάτων, που τελικά, είναι όντως κυριολεκτικά συντριπτική. Με τόσο λίγα εγκεφαλικά εφόδια αντίστασης ανάμεσα σε μας τους Έλληνες (και όχι μόνο), και τους ιουδαίους δέσποτες μας, είναι πραγματικά, σαν να έχουμε αντιμέτωπους ανυπεράσπιστα μωρά, μπροστά σε καταχθόνιους ανθρωποφάγους γίγαντες! Κατάμαυρη λοιπόν είναι η προδιαγεγραμμένη μοίρα μας αν δεν ξυπνήσουμε εγκαίρως από τον τρισάθλιο βιβλικό μας λήθαργο.

Μ. Καλόπουλος
...................................Η γνώση είναι... η καλύτερη εκδίκηση!
KALOPOULOS_TA_BIBLIA2

Αποκτήστε τα βιβλία του Μ. Καλόπουλου επί αντικαταβολή στο τηλ: 2310/770100
Ξεναγηθείτε με διασκεδαστικό και σαφή τρόπο, στα πλέον απίστευτα μυστήρια της θεολογικής μαγείας, και ανακαλύψτε την γέννηση της σημερινής αθλιότητας, στα χέρια εκείνων... που λατρεύτηκαν σαν άνθρωποι του θεού!



Τετάρτη 10 Νοεμβρίου 2010

Η Μητρόπολη δίνει γη και Υδρα για μπίζνες


— œ·ÄÁόÀ¿»· ´ί½µ¹ ³· º±¹ ¥´Á± ³¹± ¼Àί¶½µÂ Για αναλγησία και προσπάθεια να τους μετατρέψει σε κολίγους, που θυμίζει την εποχή του Μαρίνου Αντύπα, καταγγέλλουν τη Μητρόπολη Υδρας 154 οικογένειες ακτήμονων αγροτών που ζουν στο Μετόχι Ερμιονίδας και απειλούν να κάνουν την περιοχή νέο Κιλελέρ. Πρόκειται για 34 οικογένειες αγροτών-ενοικιαστών γης, 60 μόνιμων αγροτοεργατών με κανονικές ασφαλιστικές κρατήσεις και 60 εποχικών που «αξιοποιούνται» στη σπορά και συγκομιδή και εκβιάζονται με εξώδικα-τελεσίγραφα να φύγουν από τη γη τους, γιατί η μητρόπολη αποφάσισε να φέρει επενδυτές και να κάνει μπίζνες, στα πρότυπα του Βατοπεδίου.
Ως υπεύθυνους για την κατάσταση που επικρατεί δείχνουν όλοι τον πρωτοσύγκελο Ακίνδυνο Δάρδανο και τη μητρόπολη, η οποία από το 2007 συνήψε συμφωνία με την Ανώνυμη Εταιρεία Επενδύσεων - Διαχείρισης και Ανάπτυξης «Hydra Mare-D Α.Ε.» του Ομίλου «Apollo Capital Group», επενδυτή και συνέταιρό της.
Ενδεικτικές για την οργή και την αποφασιστικότητα των αγροτών είναι η δήλωση των Βασίλη, Βαγγέλη, Αριστείδη και Αντώνη Δημαράκη και των Τάσου, Δημήτρη και Γιώργου Πλατανίτη από τους 34 ενοικιαστές - καλλιεργητές, παραλήπτες εξωδίκων.
— œ·ÄÁόÀ¿»· ´ί½µ¹ ³· º±¹ ¥´Á± ³¹± ¼Àί¶½µÂ«Τούτη τη γη, την έχουμε ποτίσει με ιδρώτα και αίμα. Κάποιοι από μας τη δουλεύουν από μικρά παιδιά, όταν ήρθαμε εδώ, με τους βοσκούς-γεωργούς πατεράδες μας. Ηταν ενοικιαστές των εκτάσεων στο Μετόχι Ερμιονίδας, από το ναό της Κοίμησης της Θεοτόκου της Ιεράς Μητρόπολης Υδρας. Είμαι 54 ετών. Με διώχνουν. Πού να πάω; Τι να κάνω; Αυτοί στη μητρόπολη νομίζουν ότι η γη, που "ημερέψαμε", αξίζει χρυσάφι και μας αντιμετωπίζουν σαν κουνούπια! Ε, λοιπόν, αυτό τον πλούτο που νοίκιασαν παίρνοντας από την μπίζνα 4 εκατ. ευρώ, δεν τους τον χαρίζουμε. Θα παλέψουμε. Θα γίνει Κιλελέρ».
Επενδύσεις
Για να πάρουμε το νήμα από την αρχή, το 2006 η Εταιρεία «Hydra Mare-D Α.Ε.» του Σπ. Ρασόλυμου -μία εκ των 5 θυγατρικών του Ομίλου «Apollo Capital Group» (ασχολείται με Real Estate, επενδύσεις γης, ανανεώσιμες πηγές ενέργειας σε Ελλάδα και εξωτερικό με υπεύθυνο τον κ. Κ. Ευσταθίου, σύμφωνα με την ιστοσελίδα του), σχεδίασε να επενδύσει στο Μετόχι Ερμιονίδας και να συνεταιριστεί με τη μητρόπολη.
Το θέμα έφεραν στη Βουλή με τρεις διαδοχικές ερωτήσεις τους (από 18/3/2009 μέχρι σήμερα) οι βουλευτές του ΚΚΕ Αχ. Κανταρτζής, Αντ. Σκυλλάκος, Δ. Μανωλάκου, Ν. Καραθανασόπουλος και Γ. Πρωτούλης, συνδυάζοντας τις «μπίζνες της Ι.Μ.Υδρας» με την υπόθεση Βατοπεδίου και τον ηγούμενο Εφραίμ.
Κατά σύμπτωση, και ο μητροπολίτης Υδρας ονομάζεται Εφραίμ και για την ιδιοκτησία της έκτασης, στο Μετόχι Ερμιονίδας, γίνονται επικλήσεις αυτοκρατορικών εγγράφων, χρυσόβουλων σουλτάνων και τίτλων του 1743. (σ.σ. Η Ι.Μ. Υδρας για να έχει τα νώτα της καλυμμένα «περί των τίτλων κυριότητας» έχει πάρει γνωμοδότηση και από τη Νομική Υπηρεσία της Συνόδου). Βάσει του Συμφωνητικού Διακήρυξης, η μητρόπολη προτίθεται και να πουλήσει και να εκμισθώσει γη 32.148 στρεμ. στην «Hydra Mare-D Α.Ε.» για 30 χρόνια! (ΙΙ, παράγ. 4).
(Σ.σ. Βάσει της κανονιστικής διάταξης 4/1969 αρ.3 «Περί εκμίσθωσης κτημάτων Εκκλησιαστικής περιουσίας», ο χρόνος μίσθωσης ορίζεται αρχικά 5 χρόνια και πέραν αυτής απαιτείται απόφαση του Δ.Σ. του Οργανισμού Διαχείρισης Εκκλησιαστικής Περιουσίας [ΟΔΕΠ], που σήμερα έχει καταργηθεί και αντικατασταθεί από την ΕΚΚΟ. Αν αυτή η έγκριση δεν έχει ζητηθεί, η υπόθεση προκαλεί πολλές και διαφορετικές νομικές ερμηνείες).
Στο συμφωνητικό μίσθωσης, τα όρια της έκτασης προσδιορίζονται από «κορυφογραμμές, οροπέδια μέχρι τη θάλασσα». Αναφέρεται επίσης ότι το «μετόχι διασχίζεται από ποτάμια και ρέματα, περιλαμβάνει καλλιεργούμενες εκτάσεις, περιβόλια, φρεάτια άρδευσης, γεωτρήσεις, ελαιώνες, βουνά και δάση, δασώδεις εκτάσεις, δημόσιους δρόμους (επαρχιακή οδός Ερμιονίδας-Γαλατά), αποβάθρες, αιγιαλό, έλη.
Περιλαμβάνει τρεις ναούς (Αγίων Νικολάου, Χαραλάμπους και Βλασίου), κτίσματα παλιάς Μονής και οικία φύλακα». Οι δασικές εκτάσεις, αναφέρεται στη σύμβαση, «καταχωρήθηκαν νόμιμα στα βιβλία του δασονομείου Σπετσών - Ερμιονίδας (7.2.1892) περιερχόμενα στη Ι.Μ. Κοιμήσεως Θεοτόκου Υδρας με τακτική και έκτακτο χρησικτησία, αφού σε αυτές ασκείται νομή συνεχώς και καλόπιστα από τον 18ο αιώνα μέχρι σήμερα».
Η «Hydra Mare-D Α.Ε.» πλειοδότησε μεταξύ τριών επενδυτικών κατασκευαστικών εταιρειών και ενός ιδιώτη από την περιοχή, κατέθεσε δε στη μητρόπολη 2.999.839,80 ευρώ και εγγύηση άλλα 999.946,60 ευρώ. Δηλαδή συνολικά περίπου 4 εκατ. ευρώ. Θα κατασκευάσει ξενοδοχειακά συγκροτήματα, αιολικά πάρκα και άλλες εγκαταστάσεις για τουριστικές δραστηριότητες, εκτός από χρήσεις ρυπαίνουσες το περιβάλλον και τη θάλασσα και κέντρα γυμνιστών (άρθρο 9§& 9.1).
Στη σύμβαση, η μητρόπολη εκχωρεί τα δικαιώματα τον ενοικιαστών-αγροτών στην εταιρεία και ζητεί αναδρομικά από το 2007 με εξώδικα.
Θέση Μητρόπολης
Η «Ε» ζήτησε, δυο φορές προφορικά και με φαξ (17.9.2010), από τον νομικό σύμβουλο της «Hydra Mare-D Α.Ε.» Κων. Βλάχο τη νομική θέση της εταιρείας για τη σύμβαση και το μέλλον των καλλιεργητών. Μάλλον το φαξ... χάθηκε, γιατί μέχρι σήμερα απάντηση δεν λάβαμε.
Φυσικά ζητήσαμε, τη θέση της μητρόπολης. Μας δέχθηκε ο πρωτοσύγκελος Ακίνδυνος Δάρδανος.
«Ναι, έχουμε εκχωρήσει τα δικαιώματα των αγροτών στην "Hydra Mare-D Α.Ε." για να μπει μια τάξη. Η εταιρεία προπλήρωσε σε μας τα μισθώματά τους και τώρα "τρέχει" για να εισπράξει από τους αγρότες όσα μας κατέβαλλε» Και συνέχισε:
«Το 2001 άρχισαν τις καταπατήσεις. Ετσι, ο σεβασμιότατος σκέφθηκε την αξιοποίηση του κτήματος. Οι αγρότες πιστεύουν ότι η γη είναι δική τους. Δεν έχουν την αίσθηση ότι είναι ενοικιαστές. Υπολογίζουμε ότι έχουν γίνει 5.000 καταπατήσεις. Δεν σκοπεύουμε να τους εκδιώξουμε, αλλά και εμείς, ως εκκλησία, πληρώνουμε 20% εφορία.
Εκεί, θα γίνουν εγκαταστάσεις αγρο-τουρισμού και αιολικά πάρκα. Η φορολογική μας ενημέρωση είναι άριστη. Εγώ, κοιμάμαι ήσυχος.
Επιπλέον, δημοπρατήσαμε και νοικιάσαμε στον ιδιώτη Δημ. Παγάνη χώρο για πάρκινγκ και λιμενικές εγκαταστάσεις στο μετόχι, αντί 46.000 ευρώ.
Από τα συνολικά χρήματα που πήραμε, περισσότερα από 600.000 ευρώ διατέθηκαν σε κοινωφελή έργα (γηροκομείο, κατασκηνώσεις, νοσοκομείο, έργα αναστηλώσεων,κ.λπ.). Στο τέλος του 2010 θα εκδοθεί λεπτομερής κατάλογος των έργων».
Η άποψη του δήμαρχου Υδρας Κωνστ. Αναστόπουλου είναι: «Ναι, η μητρόπολη προσπάθησε να πουλήσει το μετόχι, έγινε κινητοποίηση και η μητρόπολη αναδιπλώθηκε και προχώρησε στην εκμίσθωση. Δεν ξέρω τι θέλει να κάνει στην περιοχή. Τα λεφτά που πήρε είναι πάρα πολλά. Θα 'θελα να δρομολογήσει ένα "Σκάφος Πρώτων Βοηθειών για μεταφορά ασθενών". Και στις περασμένες εκλογές και τώρα, ο π. Ακίνδυνος κατέβασε υποψήφιο δήμαρχο - αντίπαλό μου, τον αρχιτέκτονα των έργων τους. Την απάντηση... έδωσαν οι Υδραίοι, ελπίζω και τώρα. Ο δεσπότης υποσχέθηκε ότι το 2007 θα συγκροτήσει τριμελή διαχειριστική επιτροπή. Περιμένω να τη δω. Συμπάσχω με τους αγρότες».
Θέση Τσακίρη
Υπέρ της αειφόρου ανάπτυξης της περιοχής του μετοχίου, εφόσον δεν θίγει αναντικατάστατα στοιχεία του οικιστικού και φυσικού περιβάλλοντος της περιοχής τάσσεται ο πρόεδρος του Συλλόγου Οικολόγων Υδρας - υποψήφιος δήμαρχος, Μανόλης Τσακίρης.
«Ανεξαρτήτως της έκβασης της επένδυσης», διευκρινίζει, «είμαστε υπέρ του να γίνει το ασφαλές λιμάνι στο μετόχι. Θα επιδιώξουμε δωρεάν πάρκινγκ για τους δημότες της Υδρας, όπως και δεξαμενή πετρελαιοειδών στα 1.000 μ. από τον αιγιαλό, γιατί ο αιγιαλός είναι δημόσια ιδιοκτησία».
«Με το λιμάνι, το νησί θα εξασφαλίσει όλες τις αναγκαίες προδιαγραφές, τουρισμό για ολόκληρο το χρόνο. Η κοινοπραξία των Υδραίων ναυτικών για τις θαλάσσιες μεταφορές από το μετόχι στην Υδρα θα εξασφαλίσουν χαμηλό εισιτήριο και σταθερό αριθμό διαδρομών.
Επιδιώκουμε τη διασφάλιση των δικαιωμάτων των αγροτών, διότι είναι εκεί πάνω από έναν αιώνα.
Το ιδιοκτησιακό καθεστώς των 32.000, στρεμμάτων στο μετόχι είναι αρμοδιότητα άλλων. Αν έγιναν λάθη, επιζήμιες υπαναχωρήσεις των ενοικιαστών, ή από όπου αλλού, είναι θέμα των αρμοδίων ελεγκτικών αρχών».
Τι λένε οι αγρότες;
«Ο πατέρας μου -αφηγείται ο Τάσος Πλατανίτης- ήρθε εδώ το 1952. Εγώ γεννήθηκα το 1956. Ηταν βοσκός και καλλιεργητής. Τότε, οι αγρότες δούλευαν με "μεσιακά". Υπήρχαν 10ετή συμβόλαια με τη μητρόπολη, με όρους, να φυτεύουμε ελιές για εξημέρωση του τόπου κ.λπ. Ετσι συνέχισαν μέχρι το 1982, εποχή που ο Ανδ. Παπανδρέου και ο Αν. Τρίτσης προσπάθησαν να ελέγξουν τη μοναστηριακή περιουσία. Ετσι η μητρόπολη αναγκαστικά νοίκιασε εκτάσεις στους ακτήμονες, με κανονικά συμβόλαια (1984).
»Με τα συμβόλαια, πήραμε επιδοτήσεις από την ΕΟΚ, κάναμε εγγειοβελτιωτικά έργα. Είμαστε εντάξει με τις συμβατικές υποχρεώσεις, αλλά το 1992 τα συμβόλαια έληξαν. Ο πρωτοσύγκελος της μητρόπολης (ο σημερινός μητροπολίτης Υδρας Εφραίμ) έκανε τότε μια θεαματική κίνηση. Μηδένισε τα χρέη όσων δεν πλήρωναν και σύναψε νέα συμβόλαια. Ισως να ξύπνησε μέσα του το αριστερό παρελθόν του. Λένε εδώ ότι είχε πρωτοστατήσει στα γεγονότα της Νομικής. Η κίνησή του έδωσε ανάσα ζωής στους μικρο-καλλιεργητές που αδυνατούσαν να πληρώσουν».
- Ηταν πολλοί αυτοί;
«Είναι το 1/3. Συνταξιούχοι-αγρότες που φυτοζωούν. Παράγουν λίγο λάδι και καλλιεργούν κάνα στρέμμα με κηπευτικά για το χαρτζιλίκι τους», απαντά ο Βασ. Δημαράκης, ο «καπετάνιος» όπως τον αποκαλούν, 70άρης αγρότης-επιχειρηματίας, όπως και τα παιδιά και τα εγγόνια του, μετά τις πανεπιστημιακές τους σπουδές. Διαθέτουν ψυγεία, συσκευαστήριο συμφώνα με τις προδιαγραφές της Ε.Ε. και τριαξονικά για τη μεταφορά των εμπορευμάτων στη Κεντρική Λαχαναγορά Αθηνών.
«Εδώ εμείς στην αγροτο-επιχείρηση και πάλι αντιμετωπίζουμε δυσκολίες. Μεσάζοντες και αγροτικές πολιτικές καταδικάζουν σήμερα τον αγρότη», λέει χαρακτηριστικά.
Ο Γιώργος Πλατανίτης έχει μείνει στην κουβέντα για να προσθέσει: «Ολα πήγαιναν μια χαρά μέχρι το 2007. Μετά, έπεσε πολύ χρήμα, 4 εκατ. ευρώ. Ανοιξε η όρεξη στους παπάδες με την εμπλοκή της "Hydra Mare-D Α.Ε." Παλαιότερα έρχονταν εδώ, τους δίναμε το ενοίκιο και προϊόντα από τη γη, πίναμε το κρασάκι μας και χωρίζαμε σαν φίλοι και συνεργάτες. Από τότε που έπεσε η "χαρτούρα" δεν θέλουν να μας ξέρουν. Μας αντιμετωπίζουν σαν πολυεθνική».
Πηγή: ΙχώρΚοσμος
Σύνδεσμος στην Πηγή...

Δευτέρα 1 Νοεμβρίου 2010

ΕΛΛΑΔΟ-ΓΙΑΧΒΕΔΙΣΤΑΝ... Ο Ιησούς Χριστός είναι ο Γιαχβέ της Παλαιάς Διαθήκης


ΕΛΛΑΔΟ-ΓΙΑΧΒΕΔΙΣΤΑΝ... Ο Ιησούς Χριστός είναι ο Γιαχβέ της Παλαιάς ΔιαθήκηςΑν αμφιβάλετε ότι έχουμε εξιουδαϊστεί πλήρως... τότε διαβάστε σε τι θεό πιστεύει το σημερινό... Ελλαδο-Γιαχβεδιστάν!

Ο θηριώδης λοιπόν θεός Γιαχβέ της Παλαιάς Διαθήκης και ο "καλοσυνάτος" της Καινής είναι ο ίδιος ακριβώς θεός!

Το περίεργο είναι ότι όλοι οι "θεοί" του κόσμου, έχουν ένα άγριο και ένα φιλικό πρόσωπο... ακριβώς όπως και κάθε μορφή εξουσίας.

Εχθρική μέχρι θανάτου όταν τους αντιστέκεσαι και καλοσυνάτη και φιλική όταν δηλώνεις δούλος της. 


Ο Ιησούς Χριστός είναι ο αποκαλυπτόμενος Γιαχβέ της Παλαιάς Διαθήκης


JEXOBA_KATAFAGEI1

Σύμφωνα με τους Πατέρες, το όνομα αυτό απεκάλυψε ο ίδιος ο Θεός, ο Τριαδικός Θεός στον Μωϋσή κατά τη θεοφάνεια της φλεγόμενης βάτου, μιλά η μία εκ των τριών υποστάσεων, ο Υιός, ο άσαρκος Χριστός ή αλλιώς ο Γιαχβέ-Λόγος και συντελείται μία εκ "των αποκαλύψεων του Θεού, διά του Λόγου εν Αγίω Πνεύματι" καθώς, για την Ορθόδοξη Εκκλησία, "όταν ο Λόγος αποκαλύπτει τον Πατέρα, αποκαλύπτει κατ' ανάγκην την Τριάδα· και όταν αποκαλύπτει την Τριάδα, αποκαλύπτει τον Πατέρα". Κατά συνέπεια, "το όνομα Γιαχβέ οιονεί αναλύεται εις το "Πατήρ, Υιός και Άγιον Πνεύμα". Ούτω Γιαχβέ ο Πατήρ, Γιαχβέ ο Υιός, Γιαχβέ το Άγιον Πνεύμα. Πλην δεν υπάρχουν τρεις Γιαχβέ, αλλ' εις Γιαχβέ (Δευτ. 6: 4), διότι υπάρχει μία θεία ουσία. Επειδή δε έκαστον των τριών προσώπων έχει όλόκληρον την θείαν ουσίαν...δυνάμεθα να λέγωμεν, ου μόνον ότι ο Υιός είνε Γιαχβέ, αλλά και ότι είνε Ο Γιαχβέ (ενάρθρως), ο όλος δηλαδή θεός".

Ο Ιησούς "για την αρχέγονη Εκκλησία ήταν ο Κύριος Γιαχβέ, ο οποίος προϋπήρχε στον Ουρανό, συνόδευσε με παρουσία Του και την επιτέλεση σημείων και τεράτων τον ισραηλίτη λαό στην έρημο και αναμενόταν να εμφανιστεί στα Έσχατα για να επιτελέσει την Κρίση". Πολλοί είναι οι "προσδιορισμοί που στην Παλαιά Διαθήκη αποδίδονται μόνο στον Θεό Γιαχβέ" και "χρησιμοποιούνται... ελεύθερα για τον Χριστό, τον ενανθρωπήσαντα Γιαχβέ" στα βιβλία της Καινής Διαθήκης.

Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, εξαίροντας το ομοούσιο Πατρός και Υιού όπως παρουσιάζεται στην Καινή Διαθήκη, επισημαίνει:

* Όταν ο Χριστός θέλει να δείξη ότι έχει την ιδία ακριβώς ουσία με τον Πατέρα, λέει: "ο εωρακώς εμέ εώρακε τόν πατέρα" (Ιω. 14,9).
* Όταν ο Χριστός θέλει να δείξη την ιδιαίτερη δύναμη Του, λέει: "εγώ καί ο πατήρ εν εσμεν" (Ιω, 10,30).
* Όταν ο Χριστός θέλει να δείξει την ισότητα της εξουσίας, λέει: "ώσπερ γάρ ο πατήρ εγείρει τούς νεκρούς καί ζωοποιεί, ούτω καί ο υιός ούς θέλει ζωοποιεί" (Ιω. 5,21).
* Όταν θέλει να δείξει την ταυτότητα της λατρείας, λέει: "πάντες τιμώσι τον υιόν, καθώς τιμώσι τον πατέρα. Ο μη τιμών τον υιόν ου τιμά τόν πατέρα" (Ιω. 5,23).
* Όταν θέλει να δείξει την αυθεντία να μεταβάλλει τους νόμους, λέει: "ο δέ Ιησούς απεκρίνατο αυτοίς· ο πατήρ μου έως άρτι εργάζεται, καγώ εργάζομαι" (Ιω. 5,17).

Εξάλλου, στο τέταρτο ευαγγέλιο, "η μαρτυρία των διηγήσεων θαυμάτων υπέρ της θεότητας του Ιησού βρίσκεται σε συμφωνία και με τη χριστολογική μαρτυρία του...σύμφωνα με την οποία ο Ιησούς είναι ο Γιαχβέ των παλαιοδιαθηκικών θεοφανειών, ο προϋπάρχων Λόγος, ο μονογενής υιός του θεού, ο δημιουργός του κόσμου και ο σωτήρας του πεπτωκότος ανθρώπου"[78]. Αυτό επίσης φαίνεται[79]:

1. Από το ότι η δόξα του Γιαχβέ, ως έκφραση της θεότητας και ως μέσο αποκαλύψεώς της στον κόσμο, αποδίδεται από τον ευαγγελιστή Ιωάννη αυτούσια και διαχρονικά στον Ιησού.
2. Από το ότι ο ιωάννειος Ιησούς χρησιμοποιεί για τον εαυτό του σε απόλυτη σύνταξη τη φράση "εγώ είμι", που αποτελεί στην Παλαιά Διαθήκη το νοηματικό περιεχόμενο και σε ορισμένες περιπτώσεις, στη μετάφραση των Ο΄, και τον τρόπο εκφοράς του ιερού ονόματος του Γιαχβέ.
3. Από το ότι ο Ιησούς ποιεί σημεία πρωτοφανή από πλευράς ποιότητας και μεγέθους στη βιβλική ιστορία, σημεία τα όποια βάσει της παλαιοδιαθηκικής και ιουδαϊκής πίστεως μόνο ο ίδιος ο Γιαχβέ, ως ο απόλυτος κύριος της φύσεως και της ιστορίας, έχει τη δύναμη και την εξουσία να πραγματοποιήσει.

Είναι δεδομένο ότι "από άποψη... πατερικής θεολογίας... στην Π. Διαθήκη πότε ο άγγελος στέλνεται από τον Γιαχβέ και πότε είναι ο ίδιος ο Γιαχβέ... Στην προκειμένη περίπτωση οι Πατέρες είπαν πως ο άγγελος είναι ο Γιαχβέ, και ο Γιαχβέ είναι ο Λόγος".


ΕΛΛΑΔΟ-ΓΙΑΧΒΕΔΙΣΤΑΝ... Ο Ιησούς Χριστός είναι ο Γιαχβέ της Παλαιάς Διαθήκης


ΕΛΛΑΔΟ-ΓΙΑΧΒΕΔΙΣΤΑΝ... Ο Ιησούς Χριστός είναι ο Γιαχβέ της Παλαιάς ΔιαθήκηςΑν αμφιβάλετε ότι έχουμε εξιουδαϊστεί πλήρως... τότε διαβάστε σε τι θεό πιστεύει το σημερινό... Ελλαδο-Γιαχβεδιστάν!

Ο θηριώδης λοιπόν θεός Γιαχβέ της Παλαιάς Διαθήκης και ο "καλοσυνάτος" της Καινής είναι ο ίδιος ακριβώς θεός!

Το περίεργο είναι ότι όλοι οι "θεοί" του κόσμου, έχουν ένα άγριο και ένα φιλικό πρόσωπο... ακριβώς όπως και κάθε μορφή εξουσίας.

Εχθρική μέχρι θανάτου όταν τους αντιστέκεσαι και καλοσυνάτη και φιλική όταν δηλώνεις δούλος της. 


Ο Ιησούς Χριστός είναι ο αποκαλυπτόμενος Γιαχβέ της Παλαιάς Διαθήκης


JEXOBA_KATAFAGEI1

Σύμφωνα με τους Πατέρες, το όνομα αυτό απεκάλυψε ο ίδιος ο Θεός, ο Τριαδικός Θεός στον Μωϋσή κατά τη θεοφάνεια της φλεγόμενης βάτου, μιλά η μία εκ των τριών υποστάσεων, ο Υιός, ο άσαρκος Χριστός ή αλλιώς ο Γιαχβέ-Λόγος και συντελείται μία εκ "των αποκαλύψεων του Θεού, διά του Λόγου εν Αγίω Πνεύματι" καθώς, για την Ορθόδοξη Εκκλησία, "όταν ο Λόγος αποκαλύπτει τον Πατέρα, αποκαλύπτει κατ' ανάγκην την Τριάδα· και όταν αποκαλύπτει την Τριάδα, αποκαλύπτει τον Πατέρα". Κατά συνέπεια, "το όνομα Γιαχβέ οιονεί αναλύεται εις το "Πατήρ, Υιός και Άγιον Πνεύμα". Ούτω Γιαχβέ ο Πατήρ, Γιαχβέ ο Υιός, Γιαχβέ το Άγιον Πνεύμα. Πλην δεν υπάρχουν τρεις Γιαχβέ, αλλ' εις Γιαχβέ (Δευτ. 6: 4), διότι υπάρχει μία θεία ουσία. Επειδή δε έκαστον των τριών προσώπων έχει όλόκληρον την θείαν ουσίαν...δυνάμεθα να λέγωμεν, ου μόνον ότι ο Υιός είνε Γιαχβέ, αλλά και ότι είνε Ο Γιαχβέ (ενάρθρως), ο όλος δηλαδή θεός".

Ο Ιησούς "για την αρχέγονη Εκκλησία ήταν ο Κύριος Γιαχβέ, ο οποίος προϋπήρχε στον Ουρανό, συνόδευσε με παρουσία Του και την επιτέλεση σημείων και τεράτων τον ισραηλίτη λαό στην έρημο και αναμενόταν να εμφανιστεί στα Έσχατα για να επιτελέσει την Κρίση". Πολλοί είναι οι "προσδιορισμοί που στην Παλαιά Διαθήκη αποδίδονται μόνο στον Θεό Γιαχβέ" και "χρησιμοποιούνται... ελεύθερα για τον Χριστό, τον ενανθρωπήσαντα Γιαχβέ" στα βιβλία της Καινής Διαθήκης.

Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, εξαίροντας το ομοούσιο Πατρός και Υιού όπως παρουσιάζεται στην Καινή Διαθήκη, επισημαίνει:

* Όταν ο Χριστός θέλει να δείξη ότι έχει την ιδία ακριβώς ουσία με τον Πατέρα, λέει: "ο εωρακώς εμέ εώρακε τόν πατέρα" (Ιω. 14,9).
* Όταν ο Χριστός θέλει να δείξη την ιδιαίτερη δύναμη Του, λέει: "εγώ καί ο πατήρ εν εσμεν" (Ιω, 10,30).
* Όταν ο Χριστός θέλει να δείξει την ισότητα της εξουσίας, λέει: "ώσπερ γάρ ο πατήρ εγείρει τούς νεκρούς καί ζωοποιεί, ούτω καί ο υιός ούς θέλει ζωοποιεί" (Ιω. 5,21).
* Όταν θέλει να δείξει την ταυτότητα της λατρείας, λέει: "πάντες τιμώσι τον υιόν, καθώς τιμώσι τον πατέρα. Ο μη τιμών τον υιόν ου τιμά τόν πατέρα" (Ιω. 5,23).
* Όταν θέλει να δείξει την αυθεντία να μεταβάλλει τους νόμους, λέει: "ο δέ Ιησούς απεκρίνατο αυτοίς· ο πατήρ μου έως άρτι εργάζεται, καγώ εργάζομαι" (Ιω. 5,17).

Εξάλλου, στο τέταρτο ευαγγέλιο, "η μαρτυρία των διηγήσεων θαυμάτων υπέρ της θεότητας του Ιησού βρίσκεται σε συμφωνία και με τη χριστολογική μαρτυρία του...σύμφωνα με την οποία ο Ιησούς είναι ο Γιαχβέ των παλαιοδιαθηκικών θεοφανειών, ο προϋπάρχων Λόγος, ο μονογενής υιός του θεού, ο δημιουργός του κόσμου και ο σωτήρας του πεπτωκότος ανθρώπου"[78]. Αυτό επίσης φαίνεται[79]:

1. Από το ότι η δόξα του Γιαχβέ, ως έκφραση της θεότητας και ως μέσο αποκαλύψεώς της στον κόσμο, αποδίδεται από τον ευαγγελιστή Ιωάννη αυτούσια και διαχρονικά στον Ιησού.
2. Από το ότι ο ιωάννειος Ιησούς χρησιμοποιεί για τον εαυτό του σε απόλυτη σύνταξη τη φράση "εγώ είμι", που αποτελεί στην Παλαιά Διαθήκη το νοηματικό περιεχόμενο και σε ορισμένες περιπτώσεις, στη μετάφραση των Ο΄, και τον τρόπο εκφοράς του ιερού ονόματος του Γιαχβέ.
3. Από το ότι ο Ιησούς ποιεί σημεία πρωτοφανή από πλευράς ποιότητας και μεγέθους στη βιβλική ιστορία, σημεία τα όποια βάσει της παλαιοδιαθηκικής και ιουδαϊκής πίστεως μόνο ο ίδιος ο Γιαχβέ, ως ο απόλυτος κύριος της φύσεως και της ιστορίας, έχει τη δύναμη και την εξουσία να πραγματοποιήσει.

Είναι δεδομένο ότι "από άποψη... πατερικής θεολογίας... στην Π. Διαθήκη πότε ο άγγελος στέλνεται από τον Γιαχβέ και πότε είναι ο ίδιος ο Γιαχβέ... Στην προκειμένη περίπτωση οι Πατέρες είπαν πως ο άγγελος είναι ο Γιαχβέ, και ο Γιαχβέ είναι ο Λόγος".


Τρίτη 5 Οκτωβρίου 2010

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΡΑΣΗ


ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΡΑΣΗΒλέπουμε λοιπόν, ότι το φθινόπωρο μπαίνει με αρκετά μεγάλο ενδιαφέρον και έχουμε να διαπραγματευτούμε ένα θέμα, το οποίο απαιτεί την κινητοποίηση όλων μας.

Επειδή οι ομιλίες,κατά κάποιον τρόπο έχουν μια συνέχεια, επειδή μπορεί να υπάρχουν έννοιες, που μπορεί να έχουν εξηγηθεί παλαιότερα, τουλάχιστον να μην τις ακούτε για πρώτη φορά.

Όπως και να έχει, έχουμε ανακοινώσει ότι από τις δώδεκα Μαίου, έχει πραγματοποιηθεί μια πολύ ισχυρή ενεργειακή κρούση από τις ανώτερες πνευματικές δυνάμεις.

Ο σκοπός αυτής της κρούσης ήταν, μέσα στα επόμενα χρόνια να δημιουργηθούν δυο βασικές προϋποθέσεις,προκειμένου να προωθηθεί ο πνευματικός μετασχηματισμός της ανθρωπότητας. Αυτές οι δυο προϋποθέσεις είναι οι εξής.

Πρώτον, μια σειρά από άνθρωποι, οι οποίοι έχουν αναπτύξει την λεγόμενη πνευματική δεκτικότητα, δηλαδή μέσα από την προσωπική τους πορεία, της αυτογνωσίας, μέσα από πνευματική άσκηση, ο καθένας με τον τρόπο του, οτιδήποτε, είναι έτοιμοι, είναι πνευματικά δεκτικοί, προκειμένου να εμφυτευτούν μέσα τους, κάποια πνευματικά χαρίσματα.

Έτσι λοιπόν, η μια προϋπόθεση, ο πρώτος στόχος αυτής της μεγάλης ενεργειακής κρούσης που έγινε το Μάιο, ήτανε σιγά-σιγά, μέσα στην επόμενη διετία, έως πενταετία, να ενεργοποιηθούν συγκεκριμένα πνευματικά χαρίσματα και δώρα σε πνευματικά δεκτικούς ανθρώπους, ανά τον κόσμο.

Ο δεύτερος στόχος, είναι να οργανωθούν δικτυακά, μέσα από οργανώσεις δικτύου δηλαδή, όλοι αυτοί οι άνθρωποι, οι λεγόμενοι καλής πρόθεσης, ή πνευματικής έφεσης, να συντονιστούν δηλαδή μεταξύ τους, έτσι ώστε μέσα από συγκεκριμένους τρόπους δράσης, να συμβάλλουν στην προώθηση του Θείου Σχεδίου, για τον πνευματικό μετασχηματισμό της ανθρωπότητας. Ως δίκτυο συνειδητότητας στην Ελλάδα, η δικιά μας η παρέα, το ΠΑΔΙΣΥ, έχει σαν στόχο στις επάλξεις να προωθήσει αυτούς τους δυο συγκεκριμένους στόχους, με όποιο τρόπο μπορεί καλύτερα. Και πάνω σ' αυτό πρόκειται να βαδίσει και η δράση του ΠΑΔΙΣΥ, μέσα στα επόμενα χρόνια, αλλά και σε συνεργασία, όπως θα δείτε και με άλλα διεθνή κέντρα, έτσι ώστε η δράση μας, να μην αφορά μόνο την Ελλάδα, αλλά και την παγκόσμια κατάσταση. Και για ένα λόγο παραπάνω, όπως θα έχουμε συνειδητοποιήσει όλοι μας, γιατί βλέπετε ότι πλέον το παιχνίδι δεν μπορεί να παιχτεί και ξερά τοπικά, βλέπετε ότι και η κατάσταση στην Ελλάδα, καλώς ή κακώς, επηρεάζεται σε πολύ μεγάλο βαθμό απ' τις διεθνείς εξελίξεις.

Συνεπώς, η πορεία διεθνώς της ανθρωπότητας, επηρεάζει καταλυτικά και τη δική μας τη ζωή.

Έτσι λοιπόν, σαν συνέχεια των προηγούμενων ομιλιών μας, θέλω να επικεντρωθούμε σ' ορισμένα στοιχεία που αφορούν, όπως λέει και ο τίτλος της ομιλίας, που αφορούν την εσωτερική κοινωνική δράση.

Θα πρέπει να παραθέσουμε ορισμένα στοιχεία, ώστε να είμαστε ενήμεροι γιατί ακριβώς μιλάμε.

Προτού φτάσουμε όμως ακριβώς στον πυρήνα, δηλαδή του τι περιλαμβάνει η εσωτερική κοινωνική δράση, πρέπει να σας πω ένα πολύ συγκεκριμένο γεγονός, ένα πολύ συγκεκριμένο εξελικτικό νόμο, που έχει καθιερωθεί, από τα πνευματικά πεδία και μέσω του οποίου μπορείτε να καταλάβετε πάρα πολλά πράγματα, τόσο σε σχέση με την κατάσταση στην Ελλάδα, όσο και σε σχέση με την παγκόσμια κατάσταση.

Προσέξτε λοιπόν, υπάρχει ένας ανώτατος εξελικτικός νόμος, ο οποίος για όλες τις δυνάεις του καλού, για όλες τις δυνάμεις του φωτός είναι απαράβατος, σε όλα τα πεδία της ύπαρξης, όχι μόνο στο δικό μας, ο οποίος με δυο λόγια θα προσπαθήσω να τον περιγράψω, λέει τα εξής, ότι καμία αλλαγή και καμία πνευματική αναβάθμιση ενός είδους, όπως είναι το ανθρώπινο, ή ενός οποιουδήποτε καρμικού κόσμου, δεν είναι εφικτή εάν δεν στηρίζεται στη συνειδεισιακή αλλαγή των όντων που τον κατοικούν. Δηλαδή, ότι έχει αποδειχτεί, πάρτε το και σε προσωπικό επίπεδο, κανένας άνθρωπος δεν μπορεί ν' αλλάξει με έξωθεν παρέμβαση, εάν ο ίδιος δεν έχει σημειώσει μια συνειδητή αναβάθμιση ποιοτική του εαυτού του, δεν μπορεί ποτέ κανένας απ' έξω να έρθει και να του χαρίσει κάτι, και να τον κάνει ξαφνικά καλύτερο και να τον κάνει πιο σοφό και να τον κάνει να έχει περισσότερο αισθήματα αγάπης για τους άλλους. Δεν γίνεται αυτό το πράγμα. Και αυτό θα το έχετε δει κι απ' τη διαδικασία των θεραπειών, τα λέω όλα αυτά, για να μπείτε στο νόημα, στο πνεύμα.

Ας πούμε, θα έχετε δει, όσοι έχετε ασχοληθεί με θεραπεία, ότι αν ο ίδιος ο θεραπευόμενος δεν έχει πάρει συνειδητή απόφαση να ξεπεράσει εκείνα τα προβλήματα, τα οποία τον οδηγούν στην ασθένεια και να κάνει και τον απαραίτητο επαναπροσανατολισμό ζωής, όπως λέμε, προκειμένου οι εξωτερικές συνθήκες να μην του ξαναφέρουν το ίδιο πρόβλημα, ξανά και ξανά, θα το έχετε παρατηρήσει ότι εσύ μπορείς να επέμβεις επάνω του, να τον κάνεις καλά και μετά από λίγο, πάλι το γεγονός ότι δεν έχει ο ίδιος αναβαθμιστεί ποιοτικά, να ξαναδημιουργεί ο ίδιος το συγκεκριμένο πρόβλημα.

Αυτό ισχύει και σε ατομικό επίπεδο και σε επίπεδο ομάδας, σε επίπεδο είδους, όπως είναι ολόκληρη η ανθρωπότητα, ισχύει και στο επίπεδο των καρμικών κόσμων.

Αν λοιπόν θεωρήσουμε, που έτσι είναι, ότι ο πλανήτης γη, ή αυτό που λέμε εμείς το γήινο σχολείο είναι ένας καρμικός κόσμος, του οποίου η τύχη κρίνεται κυρίως από το ανθρώπινο είδος, πρέπει να το χωνέψουμε, να το καταλάβουμε πολύ καλά αυτό μέσα μας, όπως ισχύει και για το κράτος Ελλάδα, για τον καρμικό κόσμο που λέγεται Ελλάδα και εμάς τους Έλληνες, ότι δεν μπορεί κάποια ανώτερη πνευμτική δύναμη, κάποια ανώτερη πνευματική ιεραρχία, να επέμβει και έξωθεν, ξαφνικά να μας κάνει με το ζόρι σοφότερους, ή πιο πνευματικούς, ή πιο συνειδητούς στη δράση μας. Το ίδιο συμβαίνει και σε επίπεδο ανθρωπότητας.

Άρα, πρέπει να καταλάβουμε πολύ καλά, ότι σε σχέση και με τις διάφορες θεωρίες που κυκλοφορούν για το 2012, πρέπει να φύγουμε απ' τα άκρα και να καταλάβουμε ότι το παιχνίδι στο ενενήντα τοις εκατό κρίνεται από τη δική μας τη στάση.

Άλλοι μπορεί να λένε ότι ο κόσμος με μαθηματική ακρίβεια το 2012 θα καταστραφεί και άρα προετοιμαστείτε, όσοι είναι να επιβιώσουν.

Άλλοι πάλι παίρνουν το άλλο άκρο και λένε ότι δεν χρειάζετε ν' ανησυχείτε για τίποτα, διότι έχει κανονιστεί κι έρχεται η γαλαξιακή ακτίνα, οι εξωγήινοι, οι έψιλον, έρχονται οι διάφοροι, οι οποίοι το 2012 θα κάνουν ένα έτσι και ξαφνικά θα γίνουμε όλοι ένας πνευματικός κόσμος αγγελικά πλασμένος. Και οι δυο αυτές οι ακρότητες, πρέπει να το συνειδητοποιήσετε ότι οδηγούν στο ίδιο καταστροφικό αποτέλεσμα, το οποίο είναι, μην κάνεις τίποτα εσύ, για ν' αναβθμίσεις τον εαυτό σου και τον κόσμο γιατί, ή έτσι κι αλλιώς είμαστε χαμένοι, οπότε ότι και να κάνουμε εμείς για να βελτιωθούμε, δεν γίνεται τίποτα, ή μην κάνεις τίποτα, δεν χρειάζεται, θα έρθουν οι άλλοι, θα κουνήσουν το μαγικό ραβδί και ξαφνικά η ανθρωπότητα θα μετατραπεί σε παράδεισο. Και τα δυο λοιπόν είναι καταστροφικά, αυτού του είδους τα σενάρια και πρέπει να καταλάβουμε πολύ καλά, ότι, τόσο η ενεργειακή κρούση που λέμε της 12ης Μαίου, όσο και όλα τα άλλα που θα ακολουθήσουν από πλευράς των ανώτερων πνευματικών δυνάμεων, σημαίνουν απλά το εξής, ότι είναι σαν να μας λένε, άνθρωποι, εμείς βρισκόμαστε εδώ, έχουμε εκπέμψει αφειδώς πνευματικές ενέργειες, τα κατάλληλα πνευματικά όπλα, την κατάλληλη σκεπτομορφή για την αναβάθμιση της ανθρωπότητας είναι εδώ, στο χέρι σας είναι ν' αναπτύξετε την απαραίτητη δεκτικότητα, στο χέρι σας είναι αν θα μπορέσετε να συντονιστείτε μαζί μ' αυτή τη σκεπτομορφή του πνευματικού μετασχηματισμού, στο χέρι σας είναι αν θα μπορέσετε να βελτιώσετε τις εξωτερικές συνθήκες, να δημιουργήσετε δηλαδή καλές συνθήκες, μέσα στις ανθρώπινες κοινωνίες, ώστε αυτές οι πνευματικές ενέργειες να μπορέσουν να γειωθούν και να πάρουν σάρκα και οστά.

Προσέξτε όμως ποιό είναι το κακό νέο, γιατί προφανώς το παιχνίδι δεν έχει κριθεί, γιατί αν είχε κριθεί από πριν, καταλαβαίνετε ότι δεν θα είχε και κανένα νόημα, σας εξήγησα ότι ο ίδιος ο εξελικτικός νόμος προϋποθέτει, ότι οποιαδήποτε αλλαγή θα πρέπει να είναι προϊόν συνειδητής ποιοτικής αναβάθμισης των ίδιων των ανθρώπων.

Προσέξτε όμως, ποιό είναι το πρόβλημα, ότι από το αντίπαλο ας το πούμε στρατόπεδο, δηλαδή από κείνες τις δυνάμεις, οι οποίες είναι στη φύση τους να πιέζουν προς την εξελικτική υποβάθμιση του ανθρώπινου είδους, ισχύει δυστυχώς ο αντίθετος ακριβώς νόμος κι αυτό το βλέπετε πάλι πώς εφαρμόζεται στις ανθρώπινες κοινωνίες, δηλαδή ο νόμος που λέει ότι όσο πιο ασυνείδητος είναι κάποιος, όσο πιο συσκοτισμένος συνειδησιακά είναι, όσο πιο πλανημένος είναι, όσο πιο παθητικός είναι, τόσο πιο εύκολα και με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα πρέπει να τον υποβαθμίζουμε εξελικτικά. Και το βλέπετε ότι αυτό γίνεται συνεχώς. Δηλαδή οι πολιτικές που ασκούνται από το αντίπαλο στρατόπεδο μέσα στην ανθρωπινη κοινωνία είναι ακριβώς αυτές, οι οποίες καλλιεργούν την άγνοια, τον πόνο, την ανασφάλεια, τις κακές ανθρωπινες σχέσεις, τα εξουσιαστικά, την ασυνειδησία, γιατί ακριβώς όταν η ανθρώπινη συνείδηση συσκοτίζεται, τόσο πιο εύκολα μπορεί να σου δώσει ο άλλος ένα σπρώξιμο και να σε υποβιβάσει εξελικτικά.

Αυτό το βλέπετε ακόμα και μέσα στις ανθρωπινες παρέες.

Πόσες φορές σας έχει τύχει, ότι τη στιγμή που πάτε εσείς να κάνετε ένα ποιοτικό άλμα προς τα πάνω, αν περιτριγυρίζεστε από πρόσωπα τα οποία είναι χαμηλότερου επιπέδου, ότι θα κάνουν τα πάντα για να σας μπερδέψουν, να σας συσκοτίσουν, να σας μπουρδουκλώσουν, να σας τραβήξουν στο επίπεδό τους.

Συνεπώς, το παιχνίδι, αυτό είναι πολύ σημαντικό να συνειδητοποιηθεί απ' όλους, όπως σας είπα, δεν είναι προδιαγεγραμμάνο, το τι θα συμβεί μέσα στα επόμενα χρόνια, τα οποία θα συμπληρώσουν κύκλο τριακονταετίας, απλά όπως σας είπα, μέσα στην πρώτη διετία ως πενταετία, θ' αρχίσουν να εκδηλώνονται τα ιδιαίτερα χαρίσματα, που θα έχουν οι πνευματικά δεκτικοί άνθρωποι και θ' αρχίσουν να οργανώνονται μέσα στην πενταετία, οι διάφορες εναλλακτικές πνευματικές μορφές εσωτερικής παρέμβασης, κοινωνικής και σε επίπεδο ψυχισμού, όπως θα δούμε.

Έτσι λοιπόν επειδή δεν είναι τίποτε προδιαγεγραμμένο, όλο το παιχνίδι κρίνεται από την ωριμότητα, την οποία θα επιδείξει η ανθρωπότητα και ο καθένας από μας.

Είναι δηλαδή καθαρά δική μας η ευθύνη, γιατί η βοήθεια είναι εδώ, αλλά επίσης είναι εδώ και η παγίδα από το αντίπαλο στρατόπεδο.

Καλώς, ή κακώς, ο ανθρώπινος καρμικός κόσμος έχει αυτό το στοιχείο, ότι είναι επιδεκτικός γι αυτό ακριβώς και είναι ένα πολύ δυνατό σχολείο για τα διάφορα όντα, έχει το χαρακτηριστικό ότι είναι επιδεκτικός και στων δυο ειδών τις παρεμβάσεις και των δυνάμεων του φωτός και των δυνάμεων του σκότους κι αυτή ακριβώς είναι και η εκπαίδευσή μας, όσων είμαστε εδώ.

Αν με την ελεύθερη βούλησή μας θα περάσουμε τις εξετάσεις, ή όχι. Και έτσι μέσα στα επόμενα χρόνια παίζεται πραγματικά η εξελικτική τύχη του ανθρώπινου είδους.

Αν μας ξεφύγει θα πάμε προς τα κάτω. Αν μπορέσουμε κι εκμεταλλευτούμε τις ευκαιρίες που προσφέρονται απ' τις πνευματικές δυνάμεις, τότε πράγματι θα έχουμε πνευματική αναβάθμιση του γήινου σχολείου και της ανθρωπότητας συνολικά.

Έτσι λοιπόν, υπάρχει ένα πλάνο, το οποίο εξελίσσεται αυτή τη στιγμή που μιλάμε, καθόδου των πνευματικών ενεργειών με μια συγκεκριμένη σειρά, μια συγκεκριμένη ιεραρχία, γι αυτό το θέμα μιλήσαμε και στην προηγούμενη ομιλία, πολύ αδρά σας λέω ότι υπάρχει μια σειρά, όπου από το ανώτερο πνευματικό επίπεδο που εκφράζεται η Θεία Θέληση, ο Σκοπός, ο Θεϊκός Λόγος, όπου από κει παράγεται το εξελικτικό σχέδιο για όλους τους καρμικούς κόσμους, απ' αυτό το επίπεδο η θέληση μεταβιβάζεται στην ανώτερη πνευματική ιεραρχία, ας την ονομάσουμε έτσι, μια ομάδα δηλαδή πολύ υπερεξελιγμένων όντων, τα οποία βρίσκονται πολύ κοντά στη Θεία Θέληση, τα οποία με τη σειρά τους εκπέμπουν το Θείο Σχέδιο για κάθε καρμικό κόσμο, μέσω συγκεκριμένης σκεπτομορφής, αυτή συλλαμβάνεται με τη σειρά της από τα διάφορα πνευματικά όντα των αόρατων κόσμων και επανεκπέμπεται και στους διάφορους καρμικούς κόσμους και συγκεκριμένα και στο γήινο δηλαδή, με σκοπό να πραγματοποιηθεί μια εντύπωση, δηλαδή να τυπωθούν εντός του νου και του ψυχισμού των πνευματικά δεκτικών ανθρώπων.

Αυτή είναι δηλαδή μια πνευματική αλυσίδα, μέσω της οποίας κατέρχονται οι πνευματικές οδηγίες που περιλαμβάνουν τη συμμετοχή στο Θείο Σχέδιο.

Αναφερθήκαμε την προηγούμενη φορά για τις προϋποθέσεις πνευματικής δεκτικότητας, που καλό θα είναι ν' αναπτύξει ο καθένας από μας, προκειμένου να είναι πιο εύκολα εντυπώσιμος, ή εν πάση περιπτώσει να μπορεί να συλλαμβάνει πιο εύκολα, το μέρος εκείνο του Θείου Σχεδίου που τον αφορά προσωπικά, αλλά και εν γένει, τη δικιά του την αποστολή, τον δικό του ανώτερο δρόμο, για το πώς θα συμμετέχει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο ως υπηρεσία, ως προσφορά υπηρεσίας στο Θείο Σχέδιο, για τον πνευματικό μετασχηματισμό της ανθρωπότητας.

Μέσα απ' αυτή την αλυσίδα της μεταβίβασης, δηλαδή από την Θεία Θέληση και τον Θείο Σκοπό στην ανώτερη πνευματική ιεραρχία των όντων αυτών που συμμετέχουν απ' όλους τους καρμικούς κόσμους και απ' το δικό μας το γήινο κόσμο υπάρχουν διάφοροι χαρακτηρισμοί, του τύπου φωτισμένα όντα, Αρχάγγελοι, Άγιοι, Μύστες, ο καθένας ανάλογα με την ορολογία του, μιλάμε όμως για πολύ εξελιγμένα πνευματικά όντα, τα οποία έχουν ξεπεράσει τα κατώτερα πεδία και βρίσκονται ακριβώς κάτω από το Θεϊκό Πεδίο της Θείας Θέλησης.

Μέσα λοιπόν απ' αυτή την αλυσίδα Θείος Σκοπός, Ανώτερη Πνευματική Ιεραρχία, Ανώτερα Όντα των αστρικών κόσμων και κάτω πλέον σ' εμάς, στο συγκεκριμένο γήινο κόσμο, η μορφή που παίρνει αυτή η εντύπωση του Θείου Σχεδίου, είναι διπλή και πάνω σ' αυτό ήθελα να επικεντρωθούμε κυρίως σήμερα. Δηλαδή, από τη μία καταλήγοντας στο θέμα της πνευματικής δράσης , που είναι ακριβώς πού καταλήγει αυτή η εντύπωση, δηλαδή τι πρέπει να κάνει ένας πνευματικός άνθρωπος, προκειμένου να συμμετέχει με όσο το δυνατόν καλύτερο τρόπο στην υλοποίηση του Θείου Σχεδίου, καταλήγοντας στην πνευματική δράση, τη χωρίζουμε σε δυο σκέλη, στην εσωτερική πνευματική δράση και την κοινωνική πνευματική δράση.

Το σκέλος της εσωτερικής πνευματικής δράσης περιλαμβάνει πάλι με τη σειρά του τρία πράγματα.

Το πρώτο είναι τι κάνουμε σε εσωτερικό επίπεδο, ο καθένας από μας για την αναβάθμιση του εαυτού του, περιλαμβάνει όλη αυτή την προσπάθεια της αυτογνωσίας και της πνευματικής άσκησης, έτσι ώστε να κάνει ο καθένας από μας τις συγκεκριμένες πνευματικές υπερβάσεις, που θα τον κάνουν να αποποιηθεί την προσκόλλησή του στα γήινα πράγματα και στη μορφή που έχει η σημερινή γήινη κοινωνία, να μπορεί ν' αναπτύξει τα κατάλληλα πνευματικά χαρίσματα και έτσι ο ίδιος να εξελιχθεί πνευματικά.

Το δεύτερο είναι οι θετικές αλλαγές, που ο καθένας από μας, οφείλει να προκαλέσει στη ζωή του, εκτός απ' τον εαυτό του, στις σχέσεις του με τους άλλους, στην εργασία του, στον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρεται και κάνει παρέα, στην οικογένειά του, στα πάντα.

Το τρίτο είναι, το πώς συμβάλλει στην αλλαγή της ανθρώπινης κοινωνίας,ο καθένας από μας, συμμετέχοντας ομαδικά σε συντονισμένη εκπομπή σκεπτομορφών, όπως είναι ο οραματισμός για την Ελλάδα, για τον οποίο μαζευόμαστε εμείς εδώ κάθε τρίμηνο.

Άρα, για ν' ανακεφαλαιώσω, η εσωτερική πνευματική δράση περιλαμβάνει, πρώτον ότι κάνει ο καθένας για την προσωπική του πνευματική ανάπτυξη, δεύτερον, ότι κάνει ο καθένας για εκπομπή θετικής ενέργειας στον περίγυρό του και τρίτον, ότι κάνει ο καθένας συμμετέχοντας σε ομαδικά συντονισμένες εκπομπές σκεπτομορφών για την αλλαγή ολόκληρης της γης.

Αυτό σημαίνει ότι για ολοκληρώσουμε το θέμα του πρώτου σκέλους, της εσωτερικής πνευματικής δράσης, σημαίνει ότι πέρα από το τι κάνει ο καθένας μας μόνος του, αν ανήκει σε κάποια σχολή, αν διαβάζει μόνος του, ή ανήκει σε κάποια πνευματική παρέα, ο καθένας έχει χρέος πάντως για τον εαυτό του, να κάνει τη συγκεκριμένη πνευματική άσκηση, η οποία θα τον αναβαθμίσει πνευματικά.

Πέρα απ' αυτό όμως, σημαίνει ότι πρέπει όλοι να οργανωθούμε, μέσα από θεσμούς όπως ο οραματισμός για την Ελλάδα που κάνουμε, έτσι ώστε συντονισμένα να μπορέσουμε να παράγουμε ισχυρές θετικές σκεπτομορφές, οι οποίες θα αγκαλιάσουν όλη τη σκεπτόσφαιρα της γης. Γι αυτό κι ένα πολύ σημαντικό βήμα θα είναι, κάτι που αφήνω να σας πω στο τέλος, είναι το να προχωρήσουμε και σ' ένα παγκόσμιο οραματισμό, σ' έναν οραματισμό για τη γη και την ανθρωπότητα, με συμμετοχή προφανώς ανθρώπων, απ' όλον τον πλανήτη.

Αυτά για την εσωτερική πνευματική δράση.

Η πνευματική κοινωνική δράση αφορά το σκέλος της δημιουργίας καλών εξωτερικών συνθηκών αφύπνισης, τόσο για τον εαυτό μας, όσο και για ολόκληρη την ανθρώπινη κοινωνία.

Αν θυμάστε, είχαμε αναφερθεί και σε παλαιότερες ομιλίες γι αυτές τις περίφημες καλές συνθήκες αφύπνισης και είχαμε πει ότι η πνευματική πρόοδος του καθενός μας, καλώς, ή κακώς, κρίνεται σ΄έναν ικανό βαθμό από τις εξωτερικές συνθήκες, για το πώς είναι δομημένη η ζωή μας και μέσα σε τι είδους κοινωνία, σε τι είδους περιβάλλον ζούμε. Και είχαμε αναφέρει ότι,όταν οι εξωτερικές συνθήκες είναι κακές, είναι αρνητικές, μειώνονται κατά πολύ τα περιθώρια των ατομικών μας προσπαθειών για πνευματική πρόοδο. Και είχαμε αναφέρει χαρακτηριστικά ότι, αν για παράδειγμα κάποιος ζει σ' ένα επιβαρυμένο περιβάλλον για την υγεία και αρρωσταίνει συχνά, ή πονάει, ή αν βρίσκεται σ' ένα περιβάλλον όπου βιώνει συνεχώς ανασφάλεια, διότι τριγύρω υπάρχει εγκληματικότητα, υπάρχει πόλεμος, υπάρχει απειλή κατά της ζωής του, ή εάν ζει σ' ένα περιβάλλον στέρησης των προσωπικών του ελευθεριών και δεν μπορεί να κινηθεί ελεύθερα, να εκφραστεί ελεύθερα, ή αν ζει σ' ένα περιβάλλον αμάθειας και άγνοιας, όπου του στερούν τα περιθώρια και τις δυνατότητες να μορφωθεί και ν' αναπτύξει περαιτέρω τη συνείδησή του, ή αν βρίσκεται σ' ένα περιβάλλον με πολύ κακές ανθρώπινες σχέσεις, όπου οι γύρω του και γενικά ο τρόπος που λειτουργεί η κοινωνία βασίζεται στον εξουσιασμό, στην απληστία, στην ταπείνωση κλπ.

Τότε πάλι έχει πάρα πολύ κακές εξωτερικές συνθήκες για να μπορέσει να κάνει κάτι.

Όταν είναι πάρα πολύ φτωχός, δεν έχε στέγη, του λείπει η βασική διατροφή. Αν είναι σ' ένα περιβάλλον, το οποίο δεν ευνοεί καθόλου την ψυχική του αρμονία και βιώνει συνεχώς ταραχή, φόβο, αγωνία κλπ, πράγματα που βλέπετε ότι συμβαίνουν κατά κόρον μέσα στις ανθρώπινες κοινωνίες.

Όταν λοιπόν οι εξωτερικές συνθήκες είναι αρνητικές, στενεύουν πολύ τα περιθώρια για προσωπική πνευματική ανάπτυξη και μπορεί μια φορά κι έναν καιρό, τότε που ο κόσμος δεν ήταν ενωμένος , όπως τώρα με την παγκοσμιοποίηση, να υπήρχαν νησίδες απομόνωσης και σωτηρίας όπου μπορούσε κάποιος να εξαφανιστεί και να πάει κάπου και να μην τον βλέπει κανένας, τώρα σε λίγο θα είναι σίγουρο ότι θα σε βρίσκουν με το τζι πι ες, ή από το δορυφόρο και όπου και να πας να κρυφτείς, δεν υπάρχει περίπτωση να τη γλυτώσεις.

Έτσι λοιπον, η κοινωνική πνευματική δράση περιλαμβάνει στράτευση στην ουσία, που σημαίνει ότι ο καθένας και μόνος του, αλλά και ομαδικά, πρέπει να κάνει ότι καλύτερο μπορεί για αλλάξει τις εξωτερικές συνθήκες, μέσα στις οποίες ζει κι αυτός, αλλά και η ανθρωπότητα συνολικά, έτσι ώστε να δημιουργήσει καλές θετικές συνθήκες για την πνευματική αφύπνιση της κοινωνίας. Και είπαμε ποιές είναι αυτές οι καλές συνθήκες, δεν είναι αοριστίες είναι συγκεκριμένα πράγματα και είπαμε ότι είναι η μόρφωση και η γνώση, σε αντίθεση με την άγνοια, είναι η ελευθερία, είναι η ειρήνη, είναι το καθαρό περιβάλλον, είναι η υγεία, είναι η ευημερία, είναι οι σωστές ανθρώπινες σχέσεις, είναι η κοινωνική αλληλεγγύη, είναι η ψυχική αρμονία, είναι συγκεκριμένα πράγματα. Και είναι και το συγκεκριμένο κριτήριο για το ποιός δουλεύει, για το ποιός εργάζεται στην υπηρεσία του καλού και ποιός εργάζεται στην υπηρεσία του κακού. Χωρίς δικαιολογίες, εκείνος ο οποίος θα ευνοήσει την άγνοια και την εξαπάτηση είναι σίγουρα με το στρατόπεδο του κακού. Εκείνος ο οποίος καταστέλλει τις ελευθερίες, το ίδιο, εκείνος που προκαλεί τον πόλεμο, το ίδιο, εκείνος ο οποίος καταστρέφει το περιβάλλον, το ίδιο. Εκείνος που εκμεταλλεύεται την υγεία, ή καλλιεργεί συνθήκες ασθένειας, το ίδιο, εκείνος, ο οποίος καλλιεργεί τη φτώχια, το ίδιο.

Καταλαβάινετε ότι είναι πολύ συγκεκριμένα τα πράγματα.

Όταν λοιπόν μιλάμε για κοινωνική πνευματική δράση, εννοούμε ότι ο καθένας από μας, πέρα από το σκέλος της εσωτερικής κοινωνικής δράσης, ο καθένας από μας θα πρέπει συνειδητά να στρατεύεται, ώστε και στην προσωπική του ζωή να κάνει τα πάντα, ώστε να χαρακτηρίζεται η ζωή του από αυτές τις καλές συνθήκες, που σας προανέφερα, αλλά επειδή η προσωπική μας ζωή εξαρτάται απ' το κοινωνικό και βγαίνει απ' το περιβάλλον στο οποίο ζούμε, θα πρέπει οκαθένας από μας να κάνει τα πάντα, ν' αλλάξει τις συνθήκες με τις οποίες λειτουργεί η ανθρώπινη κοινωνία και να επιβάλλει τις καλύτερες δυνατές συνθήκες αφύπνισης.

Εκεί λοιπόν θα παιχτεί όλο το παιχνίδι, μέσα στα επόμενα χρόνια.

Μην περιμένετε να εμφανιστούν τα ούφο, ή ν' αρχίσουμε να βλέπουμε οράματα στον ουρανό και να μας λένε, άνθρωποι ήρθε επιτέλους η ώρα που θα σωθείτε όλοι και να κάνουν ένα έτσι, όπως σας είπα και ξαφνικά να γίνουμε εδώ παράδεισος.

Το παιχνίδι θα παιχτεί σε όλα αυτά τα αδιέξοδα προς τα οποία θα οδηγούν την ανθρωπότητα , οι δυνάμεις του σκότους, με στόχο την εξελικτική της υποβάθμιση. Όλο το παιχνίδι θα παιχτεί εάν και πόσο γρήγορα θα μπορέσουν αυτά τα αδιέξοδα να αναστραφούν και αντίθετα να μετεξελιχθούν στις απαραίτητες καλές συνθήκες πνευματικού μετασχηματισμού.

Πάνω λοιπόν σ' αυτούς τους δυο άξονες, στην εσωτερική πνευματική δράση και στην κοινωνική πνευματική δράση, είναι εκεί που θα προσπαθήσουμε να συμβάλλουμε κι εμείς, όλοι μαζί η παρέα μας και σε συνεργασία και με όσους άλλους βρούμε να συντονιστούμε μαζί τους σε όλο τον κόσμο, μέσα στα επόμενα χρόνια.

Αυτό σημαίνει ότι, από τη μια πλευρά θα επιχειρήσουμε να οργανώσουμε παγκοσμίως ένα δίκτυο φωτός, το οποίο θα εκπέμπει συντονισμένα έναν οραματισμό συνολικά για την ανθρωπότητα, συνολικά για τον πνευματικό μετασχηματισμό της ανθρωπότητας και αφ' ετέρου θα προσπαθήσουμε εκείνο που στο οποίο θα πάμε, θα είναι να δημιουργήσουμε κι ένα δίκτυο συνειδητών πολιτών, ξεκινώντας εμείς από την Ελλάδα, εδώ που μπορούμε και οι υπόλοιποι όπου υπάρχει αντίστοιχη πρόθεση, πάλι ανά τον κόσμο, μέσα από το οποίο να μπορέσουμε ν' αναπτύξουμε συγκεκριμένες τακτικές συνειδητής κοινωνικής δράσης, με στόχο αυτή την περίφημη βελτίωση που προανέφερα των εξωτερικών συνθηκών, έτσι ώστε να τις κάνουμε όσο το δυνατόν καλύτερες γίνεται, για τη πνευματική μας αφύπνιση.

Έτσι λοιπόν, εκείνο που προσπαθούμε και το κάνουμε, τουλάχιστον μέχρι τώρα, πιστεύω αρκετά καλά, είναι να μπορέσουμε ν' αναπτύξουμε ένα ιδεολογικό πλάισιο, μέσα απ' όλες αυτές τις ομιλίες διάκρισης μεταξύ θετικού κι αρνητικού, μεταξύ καλού και κακού, χρειάζεται δηλαδή ένας σαφής οδηγός, μέσω του οποίου να μπορούμε να διακρίνουμε και ως πολίτες, αλλά και ως άνθρωποι, ποιές στάσεις ζωής, ποιών ειδών στοχασμοί, ποιών ειδών συναισθήματα και ποιών ειδών κοινωνικές δράσεις, είναι εκείνες οι οποίες οδηγούν προς την πνευματικότητα και ποιές είναι εκείνες , οι οποίες μας υποβιβάζουν. Και έχοντας την επίγνωση αυτή, κατέχοντας τη δυνατότητα αυτής της διάκρισης, αυτά που οφείλουμε να κάνουμε, να μπορέσουμε να τα προωθήσουμε διττά, αφ' ενός με το ένα σκέλος της εσωτερικής δράσης, όπως ο οραματισμός για την Ελλάδα, που κάνουμε, αφ΄ετέρου το άλλο σκέλος μέσω της κοινωνικής δράσης.

Αυτό είναι το πλάνο, μέσα από το οποίο θα κινηθούμε μέσα στα επόμενα χρόνια και μόνοι μας, όπως σας είπα, αλλά και διεθνώς.

Φτάνουμε λοιπόν στο δια ταύτα, προτού περάσουμε στον οραματισμό.

Όσον αφορά το δίκτυο των συνειδητών πολιτών, που σας προανέφερα, καλό θα ήτανε να είχαμε και τις δικές σας ιδέες, δηλαδή εννοώ ότι σ' εμάς περισσεύουν,αλλά καλό θα ήταν να είχαμε και τις δικές σας.

Σκεφτόμαστε στο άμεσο μέλλον, όπως σας είπα, να οργανώσουμε ένα τέτοιο δίκτυο, έναν τρόπο δηλαδή ελεύθερης κοινωνικής οργάνωσης με βάση τη συνειδητή επιλογή, με το οποίο να μπορούν να ξεκινήσουν διάφορου τύπου κοινωνικές παρεμβάσεις.

Θέλουμε και τις δικές σας ιδέες και προτεραιότητες πάνω σε ποιούς τομείς θεωρείτε οι ίδιοι πιο απαραίτητο να κινηθούμε.

Άλλος μπορεί να μας πει βρείτε τρόπους παρέμβασης σε διάφορους τομείς, όπως ο τομέας της υγείας , ο οποίος μέσα στα επόμενα χρόνια προβλέπεται να γίνει πολύ δύσκολος και ζόρικος, γιατί τα ασφαλιστικά ταμεία κινδυνεύουν κλπ, βρείτε έναν τρόπο να μαζευτούμε δέκα χιλιάδες άτομα απ' όλη την Ελλάδα και να πάμε και να μπορέσουμε να εξασφαλίσουμε ένα πάρα πολύ φθηνό πακέτο νοσοκομειακής περίθαλψης, γιατί αν πάμε δέκα χιλιάδες άτομα, όπως καταλαβαίνετε θα είναι πολύ καλύτερη διαπραγμάτευση.

Κάποιος άλλος μπορεί να μας πει ότι ξέρεις, με τον ίδιο τρόπο μπορούμε να πάμε σε μια αλυσίδα σούπερ μάρκετ και να εξασφαλίσουμε πολύ φθηνά διατροφικά είδη, αν πάμε οργανωμένα.

Άλλος μπορεί να μας πει, ότι εγώ πιστεύω ότι κινδυνεύει η ελληνική γλώσσα και πιστεύω ότι πρέπει να κινηθούμε όλοι μαζί, να κάνουμε μια οργανωμένη εκστρατεία. Όταν είμαστε πολλοί μαζί έχουμε πολύ καλύτερη πρόσβαση σε μέσα ενημέρωσης, μπορεί να διαθέσουμε χρήματα να γίνουν παρόμοιες εκστρατείες, λέω ορισμένα παραδείγματα.

Άλλος μπορεί να μας πει να εξασφαλίσουμε βιολογικά προϊόντα για ένα μεγάλο αριθμό ατόμων. Αυτά για τα ελληνικά πλαίσια, υπάρχουν πάρα πολλές ιδέες μέχρι κι εκείνη η περίφημη, η πολυσυζητημένη ιδέα, της ίδρυσης μιας τράπεζας συνειδητών πολιτών.

Νομίζω ότι μπήκατε στο πνεύμα, θα ήθελα να σκεφτείτε κι εσείς, υπάρχει ένα χρονικό περιθώριο και ανάλογα με το τι ιδέες έχετε, μπορείτε να τις στείλετε στο e-mail του ΠΑΔΙΣΥ. Η παράκληση είναι όμως να είναι τηλεγραφικές, γιατί δεν θα διαβαστούν, δηλαδή νομίζω ότι ο καθένας μας μπορεί την ιδέα του να την προβάλλει μέσα σε πέντε γραμμές, μην μας γράψετε την ιστορία της ζωής σας, γιατί δεν θα μπορούμε να την διαβάσουμε.

Αυτό λοιπόν για το ένα σκέλος, όσον αφορά τώρα το θέμα του παγκόσμιου οραματισμού που λέγαμε, και της διεθνούς παρέμβασης, υπάρχει κι εδώ πέρα ένα νέο, αλλά για λόγους και δικής σας προστασίας δεν θέλω να με ρωτήσετε λεπτομέρειες.

Εκείνο που θα σας πω είναι το εξής, ότι έχει ξεκινήσει πειραματικά ένα διεθνές site, το οποίο θα σας το δώσω, να το δείτε και είναι και στα αγγλικά, αλλά είναι και στα ελληνικά, στο οποίο έχω βάλει κι εγώ το χεράκι μου, έχει ξεκινήσει γενικά όμως από κάποιες δυνάμεις, το οποίο έχει σαν στόχο να έλξει άτομα, απ' όλο τον κόσμο, να τους δώσει τη δυνατότητα εσωτερικής εκπαίδευσης στη συντονισμένη εκπομπή σκεπτομορφών και να ιδρύσει ένα πλανητικό δίκτυο του φωτός, το οποίο θα μπορεί να οργανώνει σε παγκόσμιο επίπεδο τέτοια εκπομπή σκεπτομορφών, όπως έναν παγκόσμιο οραματισμό και διάφορες άλλες πολλές ιδέες.

Εκεί λοιπόν, είναι ένα θέμα, το οποίο σίγουρα θα πρέπει να το κοιτάξετε και να το επισκεφτείετε και να εγγραφείτε στο πλανητικό δίκτυο και προφανώς, αν έχετε και κάποιους γνωστούς στο εξωτερικό, να πέσει σύρμα, γιατί όσο το δυνατόν γρηγορότερα μαθευτεί και προωθηθεί μια τέτοια προσπάθεια, τόσο καλύτερα θα είναι.

Η διεύθυνση είναι, www.morphogenesis-system.com, ήταν μια έκπληξη αυτή, αλλά έπρεπε να κινηθεί με απόλυτη μυστικότητα και όπως σας είπα, μην την ψάχνετε για λεπτομέρειες, περισσότερο για λόγους δικής σας μη στοχοποίησης ενεργειακής.

Είναι αυτή η απόπειρα που έχει ξεκινήσει πειραματικά, με σκοπό να περιλάβει πολύ περισσότερα.

Θα βρείτε όμως εκεί πέρα και κείμενα, τα οποία σχετίζονται με το Θείο Σχέδιο και τα θέματα εσωτερικής πνευματικής δράσης κλπ.

Θα μπείτε και θα δείτε μόνοι σας και εάν έχετε γνωστούς στο εξωτερικό ρίξτε σύρμα. Υπάρχουν κι άλλοι απ' το εξωτερικό που είναι ενήμεροι, αλλά όσο πιο γρήγορα μαθευτεί, τόσο καλύτερα.

Ο στόχος είναι όπως σας είπα, να δημιουργηθεί ένα πολύ μεγάλο πλανητικό δίκτυο του φωτός, για να μπορέσει να κάνει ουσιαστική παγκόσμια παρέμβαση.

Μην ξεχνάτε ότι με βάση το νόμο του ενός δεκάτου της τετραγωνικής ρίζας του πληθυσμού, που έχουμε ξανααναφέρει, ο αριθμός που απαιτείται για παγκόσμια αλλαγή είναι απόλυτα εφικτός, μιλάμε για έναν αριθμό οκτώ χιλιάδων ατόμων παγκοσμίως.

Άμα βάλετε τον τύπο στα εξήμιση, εφτά δισεκατομμύρια που έχει φτάσει ο πληθυσμός της ανθρωπότητας, θα δείτε ότι θα σας βγάλει λίγο κάτω από οκτώ χιλιάδες. Ο στόχος είναι να μαζευτούν αυτές οι οχτώ χιλιάδες άνθρωποι.

Ας τηρήσουμε όμως το νόμο της αποταύτισης, για να περάσουμε στον οραματισμό.

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΑΜΟΥ ΣΤΙΝΗ 19/9/2010


Θρησκεία ο δρυϊδισμός στη Βρετανία



Θρήσκευμα αποτελεί στο εξής στη Βρετανία ο... δρουϊδισμός, ένα κελτικό θρησκευτικό δόγμα που δοξάζει τα πνεύματα της φύσης, όπως ανακοίνωσε το Σάββατο η Επιτροπή Φιλανθρωπικών Οργανώσεων (Charity Commission).

Θρησκεία ο δρυϊδισμός στη Βρετανία

Το Δίκτυο Δρυϊδών (Druid Network), μία οργάνωση που αντιπροσωπεύει τους προσήλυτους του δρυϊδισμού σε όλον τον κόσμο, περιεβλήθηκε του καθεστώτος της αγαθοεργίας ως θρησκευτική οργάνωση, που της απένειμε η Charity Commission.

Στην απόφασή της, η Επιτροπή εκτιμά πως το Δίκτυο Δρυϊδών ιδρύθηκε επί τη βάσει αποκλειστικώς των αγαθοεργών σκοπών υπέρ της προώθησης της θρησκείας και εντός του πλαισίου του γενικού συμφέροντος». Με αυτή την απόφαση το Δίκτυο μπορεί εφεξής να χαίρει προνομιακού φορολογικού καθεστώτος.

«Αυτή ήταν μία μακρά και σκληρή μάχη, που πήρε πάνω από πέντε χρόνια», τονίζει στον ιστότοπό του το Δίκτυο των Δρυϊδών. Πρόκειται για την πρώτη παγανιστική δοξασία που αναγνωρίζεται ως «θρησκεία» στη Βρετανία.

Ο δρυϊδισμός κηρύσσει την αρμονία ανάμεσα στον άνθρωπο και τη φύση. Η ανακήρυξή του ως «θρησκεία» συναντά την αντίδραση ορισμένων οπαδών του, οι οποίοι προτιμούν τον όρο «πνευματικότητα». Όμως τα μέλη της δρυϊδικής κοινότητας τιμούν ως θεότητες φυσικά φαινόμενα, όπως ο κεραυνός, ο ήλιος και η Γη, καθώς και τα πνεύματα που εγκατοικούν στα βουνά, στα ποτάμια, κ.ο.κ.

Γεννημένο στην Ιρλανδία και στη Βρετανία, το κίνημα έχει απλωθεί και στον υπόλοιπο κόσμο, όπως στη Γαλλία και στην Ολλανδία και σήμερα αριθμεί κάποια... εκατομμύρια πιστούς σε όλον τον πλανήτη.

Η σύγχρονη προσήλωση των ανθρώπων στην οικολογία και η αποξένωσή τους από τις παραδοσιακές θρησκείες έχει προκαλέσει ένα αυξημένο ενδιαφέρον, ιδίως στη Βρετανία, για τον δρυϊδισμό, όπου σύμφωνα με τους προσήλυτούς του ποτέ άλλοτε δεν ήταν τόσο δημοφιλής αφότου επικράτησε ο χριστιανισμός στη χώρα.


Πέμπτη 16 Σεπτεμβρίου 2010

Ομολογούν επιτέλους τα εγκλήματα τους κατά των Ελλήνων!!!


Ομολογούν επιτέλους τα εγκλήματα τους κατά των Ελλήνων!!!ΠΟΙΟΙ ΚΑΤΕΣΤΡΕΨΑΝ ΤΟΥΣ ΑΡΧΑΙΟΥΣ ΝΑΟΥΣ;
Πρωτοπρ. Κυριακού Τσουρού
Γραμματέως της Σ. Ε. επί των αιρέσεων

Πολλά από τα «νεοεθνικά» ρεύματα, που δραστηριοποιούνται και στην Ελλάδα, ισχυρίζονται συχνά, ότι oι χριστιανοί κατέστρεψαν τους ναούς, τα ιερά και τα αγάλματα της αρχαίας ελληνικής θρησκείας, καταστρέφοντας, έτσι, έργα τέχνης και μνημεία πολιτισμού. Για να στηρίξουν αυτό τον ισχυρισμό τους, επιστρατεύουν μεμονωμένα περιστατικά και προβάλλουν περιπτώσεις ακραίας συμπεριφοράς ως την επίσημη γραμμή της Χριστιανικής Εκκλησίας κατά της αρχαίας θρησκείας.

«Η Ορθοδοξία κατέστρεψε τους ναούς μας», λένε. Σε ερώτηση: «Τι πρόσφερε η Ορθοδοξία στους Έλληνες;», δίδεται η απάντηση: «Την καταστροφή όλων των ναών, των έργων τέχνης και των βιβλιοθηκών». Οι χριστιανοί «έκαψαν όσα βιβλία δεν τους βόλευαν, βεβήλωσαν τα ελληνικά ιερά, κομμάτιασαν τα αγάλματα, γκρέμισαν τους ελληνικούς ναούς, καταλήστεψαν τον εθνικό πληθυσμό».

Σε συκοφαντικό άρθρο κατά του Χριστιανισμού, υποστηρίζεται για τους χριστιανούς, ότι «Η πρώτη τους κίνηση ήταν να καταστρέφουν τους ναούς και τα αγάλματα των Ελλήνων στερώντας έτσι τον κόσμο από ανεπανάληπτα δημιουργήματα της αρχαίας τέχνης, για να μη μείνει ίχνος από τη "βδελυρή θρησκεία των ειδώλων"». Υπήρχε, λένε, ένα κατευθυντήριο «σχέδιο», το οποίο κατηύθυνε τις «χριστιανικές μάζες» ώστε να καταστρέψουν ό,τι ελληνικό. «Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε εμείς οι Έλληνες», γράφουν, «ότι τα ακρωτηριασμένα αγάλματα που θαυμάζουμε σήμερα στα μουσεία, οι ερειπωμένοι ναοί μπροστά στους οποίους εκστασιάζονται οι καλλιτεχνικές φύσεις και οι αρχαιόφιλοι... δεν είναι παρά τα φτωχικά λείψανα τρομερoύ μακελλειoύ που σπάραξε την ελληνική χώρα (και όχι μόνο αυτή) από τον 4ο ως τον 6ο τουλάχιστο αιώνα της χρονολογίας μας».

Συχνά, για να ενοχοποιήσουν το Βυζάντιο, επικαλούνται τις επιδρομές τουΑλάριχου κατά της Ελλάδος το 396 μ.Χ. και τις καταστροφές που προξένησε στους αρχαίους ναούς. Όμως, ένα τέτοιο «επιχείρημα» αποδεικνύεται έωλο, «δείγμα της πιο χονδροειδούς προπαγάνδας ή άγνοιας» εκ μέρους των «νεοεθνικών». Και τούτο διότι, αποκρύπτουν ότι ο Αλάριχος δεν ήταν Βυζαντινός αλλά Γότθος, όπως και oι μοναχοί που τον συνόδευαν στις καταστροφές ήταν αιρετικοί αρειανοί, τους οποίους ο ίδιος ο Θεοδόσιος είχε καταδιώξει ένα χρόνο πρίν.

Βεβαίως, κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι υπήρξαν, κατά την πορεία της επικράτησης του Χριστιανισμού, και περιπτώσεις ανεξέλεγκτης εκδικητικής συμπεριφοράς των επί αιώνες καταδιωκομένων Χριστιανών κατά των θρησκευτικών συμβόλων των πρώην διωκτών τους. Ή, ακόμη, και αυστηρές αυτοκρατορικές αποφάσεις εναντίον εκπροσώπων της αρχαίας ειδωλολατρικής θρησκείας ή νόμοι που επέβαλλαν το κλείσιμο των ειδωλολατρικών ναών. Ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος ο Β' υπέγραψε και νόμο με εντολή καταστροφής ναών και ιερών της αρχαίας θρησκείας. Όμως, όλα αυτά, δεν ήταν ούτε μια γενικευμένη τακτική έναντι των αρχαίων ναών, ούτε πολύ περισσότερο η στάση της Εκκλησίας.

Πηγή: ΙχώρΚοσμος

Σύνδεσμος στην Πηγή...


Ομολογούν επιτέλους τα εγκλήματα τους κατά των Ελλήνων!!!


Ομολογούν επιτέλους τα εγκλήματα τους κατά των Ελλήνων!!!ΠΟΙΟΙ ΚΑΤΕΣΤΡΕΨΑΝ ΤΟΥΣ ΑΡΧΑΙΟΥΣ ΝΑΟΥΣ;
Πρωτοπρ. Κυριακού Τσουρού
Γραμματέως της Σ. Ε. επί των αιρέσεων

Πολλά από τα «νεοεθνικά» ρεύματα, που δραστηριοποιούνται και στην Ελλάδα, ισχυρίζονται συχνά, ότι oι χριστιανοί κατέστρεψαν τους ναούς, τα ιερά και τα αγάλματα της αρχαίας ελληνικής θρησκείας, καταστρέφοντας, έτσι, έργα τέχνης και μνημεία πολιτισμού. Για να στηρίξουν αυτό τον ισχυρισμό τους, επιστρατεύουν μεμονωμένα περιστατικά και προβάλλουν περιπτώσεις ακραίας συμπεριφοράς ως την επίσημη γραμμή της Χριστιανικής Εκκλησίας κατά της αρχαίας θρησκείας.

«Η Ορθοδοξία κατέστρεψε τους ναούς μας», λένε. Σε ερώτηση: «Τι πρόσφερε η Ορθοδοξία στους Έλληνες;», δίδεται η απάντηση: «Την καταστροφή όλων των ναών, των έργων τέχνης και των βιβλιοθηκών». Οι χριστιανοί «έκαψαν όσα βιβλία δεν τους βόλευαν, βεβήλωσαν τα ελληνικά ιερά, κομμάτιασαν τα αγάλματα, γκρέμισαν τους ελληνικούς ναούς, καταλήστεψαν τον εθνικό πληθυσμό».

Σε συκοφαντικό άρθρο κατά του Χριστιανισμού, υποστηρίζεται για τους χριστιανούς, ότι «Η πρώτη τους κίνηση ήταν να καταστρέφουν τους ναούς και τα αγάλματα των Ελλήνων στερώντας έτσι τον κόσμο από ανεπανάληπτα δημιουργήματα της αρχαίας τέχνης, για να μη μείνει ίχνος από τη "βδελυρή θρησκεία των ειδώλων"». Υπήρχε, λένε, ένα κατευθυντήριο «σχέδιο», το οποίο κατηύθυνε τις «χριστιανικές μάζες» ώστε να καταστρέψουν ό,τι ελληνικό. «Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε εμείς οι Έλληνες», γράφουν, «ότι τα ακρωτηριασμένα αγάλματα που θαυμάζουμε σήμερα στα μουσεία, οι ερειπωμένοι ναοί μπροστά στους οποίους εκστασιάζονται οι καλλιτεχνικές φύσεις και οι αρχαιόφιλοι... δεν είναι παρά τα φτωχικά λείψανα τρομερoύ μακελλειoύ που σπάραξε την ελληνική χώρα (και όχι μόνο αυτή) από τον 4ο ως τον 6ο τουλάχιστο αιώνα της χρονολογίας μας».

Συχνά, για να ενοχοποιήσουν το Βυζάντιο, επικαλούνται τις επιδρομές τουΑλάριχου κατά της Ελλάδος το 396 μ.Χ. και τις καταστροφές που προξένησε στους αρχαίους ναούς. Όμως, ένα τέτοιο «επιχείρημα» αποδεικνύεται έωλο, «δείγμα της πιο χονδροειδούς προπαγάνδας ή άγνοιας» εκ μέρους των «νεοεθνικών». Και τούτο διότι, αποκρύπτουν ότι ο Αλάριχος δεν ήταν Βυζαντινός αλλά Γότθος, όπως και oι μοναχοί που τον συνόδευαν στις καταστροφές ήταν αιρετικοί αρειανοί, τους οποίους ο ίδιος ο Θεοδόσιος είχε καταδιώξει ένα χρόνο πρίν.

Βεβαίως, κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι υπήρξαν, κατά την πορεία της επικράτησης του Χριστιανισμού, και περιπτώσεις ανεξέλεγκτης εκδικητικής συμπεριφοράς των επί αιώνες καταδιωκομένων Χριστιανών κατά των θρησκευτικών συμβόλων των πρώην διωκτών τους. Ή, ακόμη, και αυστηρές αυτοκρατορικές αποφάσεις εναντίον εκπροσώπων της αρχαίας ειδωλολατρικής θρησκείας ή νόμοι που επέβαλλαν το κλείσιμο των ειδωλολατρικών ναών. Ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος ο Β' υπέγραψε και νόμο με εντολή καταστροφής ναών και ιερών της αρχαίας θρησκείας. Όμως, όλα αυτά, δεν ήταν ούτε μια γενικευμένη τακτική έναντι των αρχαίων ναών, ούτε πολύ περισσότερο η στάση της Εκκλησίας.

Πηγή: ΙχώρΚοσμος

Σύνδεσμος στην Πηγή...


Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου 2010

Ό Άνθιμος Αλεξανδρουπόλεως μιλάει για την αποτυχία και κατάρρευση του Χριστιανισμού!!


Ό Άνθιμος Αλεξανδρουπόλεως μιλάει για την αποτυχία και κατάρρευση του Χριστιανισμού!!Η «ΑΠΟΛΟΓΙΑ» ΜΟΥ
Μητροπολίτου Αλεξανδρουπόλεως Ανθίμου


Δεν με ενδιαφέρει να αποστομώσω όσους με κατηγόρησαν για λαϊκισμό, κρίνοντας έτσι την απόφασή μου να αποποιηθώ τον μισθό μου, αλλά οφείλω να εξηγηθώ στους αδερφούς μου που φαντάστηκαν ότι διάλεξα τον τρόπο αυτό, προκειμένου να διακριθώ από εκείνους με την αλαζονεία της πτωχείας.

Η πράξη αποτελεί κραυγή αγωνίας μου σε μια κοινωνία που μας έριξε πλέον στο βούρκο της απαξίωσης. Εννοώ την ορθόδοξη ελληνική κοινωνία που δεν μας εκτιμά πια. Συγκεκριμένα, δεν εκτιμά τους επισκόπους, όχι τον «απλό παπά», όπως λέγεται και ξαναλέγεται.

Δεν το καταλαβαίνουμε ότι το ειδικό μας βάρος έχασε την πυκνότητά του; Θα τολμούσαμε να ρωτήσουμε, τι σημαίνει για τον Έλληνα του σήμερα, ο επίσκοπος ως πνευματικός θεσμός;

Δεν αισθανόμαστε ότι το πέρασμά μας αφήνει πίσω μας ένα συγκαταβατικό μειδίαμα; Είμαστε, όπως έλεγε ο Κλεμανσώ, σαν τον προστάτη ή σαν τον πρόεδρο της Δημοκρατίας. Όταν είναι ήσυχοι, κανείς δεν ασχολείται μ' αυτούς, όταν αρχίσουν να δημιουργούν προβλήματα, επιβάλλεται η αφαίρεσή τους.

Δεν βιώνουμε ότι οι χριστιανοί μας έρχονται στα γραφεία μας μόνο για διορισμούς ή μεταθέσεις; Συγγνώμη! έρχονται και για οικονομικά βοηθήματα, αφού είμαστε κάτοχοι αμύθητης περιουσίας! Κι όταν φύγουν από μας, επισκέπτονται χαρισματικούς φορείς για τα πνευματικά τους θέματα.

Δεν αφουγκραζόμαστε ότι μας βλέπουν σαν αναπόσπαστο μέρος του διεφθαρμένου κράτους καθώς συναγελαζόμαστε με άρχοντες και μεγιστάνες και κατά συνέπεια θεωρούμαστε συμμέτοχοι των πράξεών τους;

Δεν βαρεθήκαμε να «το παίζουμε» προϊστάμενοι ΝΠΔΔ και να προεδρεύουμε σε Δ.Σ., εκτιθέμενοι σε διενέργεια πλειοδοτικών-μειοδοτικών διαγωνισμών κ.λ.π. και χωρίς να διαθέτουμε καμία απολύτως εξειδίκευση πάνω σ' αυτά;

Δεν διαπιστώνουμε στα μάτια των επίσημων συνομιλητών μας την ανοχή και στα μάτια των απλών ανθρώπων την υποψία;

Δεν εισπράττουμε από πολλούς, ότι θα προτιμούσαν να απουσιάζαμε από τη ζωή τους, μα, αν αυτό είναι αδύνατο, ας περιοριζόμαστε στο διακριτό μας ρόλο;

Δεν νιώθουμε ότι είμαστε αναγκαίοι μεν, αλλά λιγώτερο ενδιαφέροντες απ' όσο νομίζουμε;

Δίπλα μας υπάρχει ένας κόσμος ολόκληρος νέων επιστημόνων, τεχνοκρατών, ανερχόμενων επιχειρηματιών, που δεν έχουν και δεν θέλουν να έχουν καμμιά σχέση με μας;

Δεν ζούμε το θεολογικό και κοινωνικό επίπεδο του κλήρου μας;

Δεν αντιληφθήκαμε τον σκεπτικισμό που διακατέχει τους νέους γονείς όταν αντιμετωπίσουν το ενδεχόμενο να μας πλησιάσουν τα παιδιά τους, στο ιερό βήμα, στα κατηχητικά, στις κατασκηνώσεις;

Δεν μας προβληματίζει η εικόνα των μουχλιασμένων ενοριακών κέντρων αλλά και των θλιμμένων κατηχητικών σχολείων μας;

Δεν οσφριζόμαστε ότι η συμβολή μας στις τοπικές κοινωνίες είναι μόνο πολιτιστική και κοινωνική; Το πρώτο ερμηνεύεται σαν συντήρηση της σκουριασμένης Παράδοσης, εξαντλήθηκε όμως η θεματολογία μας, συγκινεί μόνο όσους αναπολούν τα νειάτα τους, μα, αφήνει παγερά αδιάφορες τις νέες γενιές. Το δεύτερο, η πολυδιαφημισμένη κοινωνική μας παρέμβαση, που μας καθιστούσε, μέχρι τώρα, αναγκαίο δεκανίκι του Υπουργείου Υγείας - Πρόνοιας, αρχίζει πλέον να εκτοπίζεται από την εισβολή στο χώρο της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, που κοστίζει μεν αλλά έχει επαγγελματισμό.

Δεν μας ενοχλεί που στη Χώρα του 95% των Ορθοδόξων, δεν ζητείται ποτέ η γνώμη μας, για κανένα πνευματικό ζήτημα; Κι όταν η γνώμη μας αυθαίρετα εκφωνείται, τότε δεν θυμόμαστε, ότι την πληρώνουμε ακριβά με δημοσιοποίηση σκανδάλων μας;

Δεν παρακολουθούμε ότι στον μεγάλο παιδαγωγό του λαού μας, εννοώ την δημόσια και ιδιωτική τηλεόραση, ως πνευματικοί άνθρωποι εμφανίζονται οι καλλιτέχνες; Κληρικοί προσκαλούνται για να ανεβάσουν το θερμόμετρο σε τηλεοπτικά παράθυρα κι όχι σε σοβαρούς ολιγομελείς διαλόγους.

Δεν μας θίγει η παρωδία του συν-εορτασμού της Κυριακής της Ορθοδοξίας και των συμβουλών που μας παρέχουν οι πολιτικοί μας στο πλατύσκαλο του Μητροπολιτικού Ναού των Αθηνών; Και όταν έρθει η ώρα της φορολογίας, μας αντιμετωπίζουν σαν Εταιρεία. Δηλαδή, πέρασαν 2000 χρόνια δεν τους δώσαμε ακόμα να καταλάβουν τί είναι η Εκκλησία!

Δεν διαβλέπουμε ότι η ελληνική κοινωνία, αργά αλλά σταθερά, ύπουλα, σιωπηλά αλλά μεθοδικά, αποχριστιανοποιείται; Και 'μεις μένουμε στους ναούς με γέρους και γριές, δίνοντας την ψευδαίσθηση ότι επηρεάζουμε το εκλογικό σώμα;

Δεν πάει ο νους μας στο ότι με τις σημερινές στατιστικές σταθερές, με τα κομπιούτερς αλλά και τις μισάνθρωπες ανώνυμες πληροφορίες μας, οι ενδιαφερόμενοι, γνωρίζουν για μας περισσότερα οικονομικά και εσωτερικά μας, απ' όσα φανταζόμαστε;

Δεν πληροφορηθήκαμε ότι τα δημοσιογραφικά συρτάρια είναι γεμάτα από λιβελλογραφήματα και φωτογραφίες, έτοιμα να συγκροτήσουν εκπομπές για να μας φιμώσουν όταν ο λόγος μας βλάπτει ή να αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη από ακανθώδη προβλήματά της; Ποιός από μας δεν άκουσε την φράση: «τα εκκλησιαστικά πουλάνε»; Μέχρι πότε θα είμαστε το μαξιλαράκι που θα απορροφά τους κραδασμούς των κυβερνητικών αδιεξόδων;

Δεν διακριβώνουμε την ειδοποιό διαφορά: μέχρι πρόσφατα απειλούμαστε με χωρισμό από την Πολιτεία, ενώ τώρα το ζήτημα τίθεται ως «επαναπροσδιορισμός» των σχέσεών μας;

Εξοβελίστηκε η παρέμβασή μας στην δημόσια Εκπαίδευση, καταστρέψαμε την εκκλησιαστική μας Εκπαίδευση, χάσαμε το Νοσοκομείο των Κληρικών που διαθέταμε, διαβλήθηκε η ηθική μας υπόσταση, αμφισβητήθηκε η διαχειριστική μας εντιμότητα, περιπαίχθηκε ο προβληματισμός μας για τα εθνικά ζητήματα, πολεμείται η κοινωνική μας δραστηριότητα, σκανδαλίζουν τα άμφιά μας, συζητιούνται τα αυτοκίνητά μας, διατρανώθηκε ο δεσποτισμός μας έναντι των «απλών και αδύναμων παπάδων» μας.

Δεν τα ζήσαμε όλα αυτά; Δεν τα είδαμε; Δεν τα βλέπουμε;

Τί απαντήσαμε σ' όλες αυτές τις μάχες που βιώνουμε; Πώς απαντήσαμε στα λάθη που πράξαμε;

Με την εμμονή μας στην σκουριά της Παράδοσης (Τυπικό, μετάφραση λειτουργικών κειμένων, ράσα), με την αδυναμία μας να αποτινάξουμε τον βυζαντινισμό (μίτρες, λιτανείες, ξύλινη γλώσσα, ραγδαίες υποκλίσεις, ατέλειωτα χειροφιλήματα, φήμες, προσφωνήσεις), με την φοβία μας να παραδεχτούμε με ειλικρίνεια την ανθρωπότητά μας (φτάσαμε να μιλήσουμε οι ίδιοι για «κάθαρση»της Εκκλησίας μας).

Όλα αυτά αποδεικνύουν την δειλία μας να δοκιμάσουμε το βιώσιμο του Ευαγγελίου στο σήμερα και το εφικτό, της κατά Χριστόν ζωής. Όλα αυτά αποδεικνύουν την απιστία μας στη δραστικότητα της Πίστεως.

Για όλα αυτά χρειάζεται θάρρος, όχι θράσος. Προσεκτικότητα, όχι προκλητικότητα. Αποφασιστικότητα, όχι σπασμωδικότητα.

Η αποποίηση του μισθού, πραγματική ή συμβολική, είναι ο διστακτικός, μοναχικός ανήφορος που θα μπορούσε να οδηγήσει σ' ένα ξέφωτο αυτοπεποίθησης, απελευθέρωσης, αυτάρκειας, πληρότητας και εκκλησιαστικής μαρτυρίας.

Είναι αυτά που σαν όραμα τα χρειάζεται ο λαός μας σήμερα, προκειμένου να νιώσει, γιατί του είναι χρήσιμη η Εκκλησία του!

Πηγή: ΙχώρΚοσμος
ΠΗΓΗ


Ό Άνθιμος Αλεξανδρουπόλεως μιλάει για την αποτυχία και κατάρρευση του Χριστιανισμού!!


Ό Άνθιμος Αλεξανδρουπόλεως μιλάει για την αποτυχία και κατάρρευση του Χριστιανισμού!!Η «ΑΠΟΛΟΓΙΑ» ΜΟΥ
Μητροπολίτου Αλεξανδρουπόλεως Ανθίμου


Δεν με ενδιαφέρει να αποστομώσω όσους με κατηγόρησαν για λαϊκισμό, κρίνοντας έτσι την απόφασή μου να αποποιηθώ τον μισθό μου, αλλά οφείλω να εξηγηθώ στους αδερφούς μου που φαντάστηκαν ότι διάλεξα τον τρόπο αυτό, προκειμένου να διακριθώ από εκείνους με την αλαζονεία της πτωχείας.

Η πράξη αποτελεί κραυγή αγωνίας μου σε μια κοινωνία που μας έριξε πλέον στο βούρκο της απαξίωσης. Εννοώ την ορθόδοξη ελληνική κοινωνία που δεν μας εκτιμά πια. Συγκεκριμένα, δεν εκτιμά τους επισκόπους, όχι τον «απλό παπά», όπως λέγεται και ξαναλέγεται.

Δεν το καταλαβαίνουμε ότι το ειδικό μας βάρος έχασε την πυκνότητά του; Θα τολμούσαμε να ρωτήσουμε, τι σημαίνει για τον Έλληνα του σήμερα, ο επίσκοπος ως πνευματικός θεσμός;

Δεν αισθανόμαστε ότι το πέρασμά μας αφήνει πίσω μας ένα συγκαταβατικό μειδίαμα; Είμαστε, όπως έλεγε ο Κλεμανσώ, σαν τον προστάτη ή σαν τον πρόεδρο της Δημοκρατίας. Όταν είναι ήσυχοι, κανείς δεν ασχολείται μ' αυτούς, όταν αρχίσουν να δημιουργούν προβλήματα, επιβάλλεται η αφαίρεσή τους.

Δεν βιώνουμε ότι οι χριστιανοί μας έρχονται στα γραφεία μας μόνο για διορισμούς ή μεταθέσεις; Συγγνώμη! έρχονται και για οικονομικά βοηθήματα, αφού είμαστε κάτοχοι αμύθητης περιουσίας! Κι όταν φύγουν από μας, επισκέπτονται χαρισματικούς φορείς για τα πνευματικά τους θέματα.

Δεν αφουγκραζόμαστε ότι μας βλέπουν σαν αναπόσπαστο μέρος του διεφθαρμένου κράτους καθώς συναγελαζόμαστε με άρχοντες και μεγιστάνες και κατά συνέπεια θεωρούμαστε συμμέτοχοι των πράξεών τους;

Δεν βαρεθήκαμε να «το παίζουμε» προϊστάμενοι ΝΠΔΔ και να προεδρεύουμε σε Δ.Σ., εκτιθέμενοι σε διενέργεια πλειοδοτικών-μειοδοτικών διαγωνισμών κ.λ.π. και χωρίς να διαθέτουμε καμία απολύτως εξειδίκευση πάνω σ' αυτά;

Δεν διαπιστώνουμε στα μάτια των επίσημων συνομιλητών μας την ανοχή και στα μάτια των απλών ανθρώπων την υποψία;

Δεν εισπράττουμε από πολλούς, ότι θα προτιμούσαν να απουσιάζαμε από τη ζωή τους, μα, αν αυτό είναι αδύνατο, ας περιοριζόμαστε στο διακριτό μας ρόλο;

Δεν νιώθουμε ότι είμαστε αναγκαίοι μεν, αλλά λιγώτερο ενδιαφέροντες απ' όσο νομίζουμε;

Δίπλα μας υπάρχει ένας κόσμος ολόκληρος νέων επιστημόνων, τεχνοκρατών, ανερχόμενων επιχειρηματιών, που δεν έχουν και δεν θέλουν να έχουν καμμιά σχέση με μας;

Δεν ζούμε το θεολογικό και κοινωνικό επίπεδο του κλήρου μας;

Δεν αντιληφθήκαμε τον σκεπτικισμό που διακατέχει τους νέους γονείς όταν αντιμετωπίσουν το ενδεχόμενο να μας πλησιάσουν τα παιδιά τους, στο ιερό βήμα, στα κατηχητικά, στις κατασκηνώσεις;

Δεν μας προβληματίζει η εικόνα των μουχλιασμένων ενοριακών κέντρων αλλά και των θλιμμένων κατηχητικών σχολείων μας;

Δεν οσφριζόμαστε ότι η συμβολή μας στις τοπικές κοινωνίες είναι μόνο πολιτιστική και κοινωνική; Το πρώτο ερμηνεύεται σαν συντήρηση της σκουριασμένης Παράδοσης, εξαντλήθηκε όμως η θεματολογία μας, συγκινεί μόνο όσους αναπολούν τα νειάτα τους, μα, αφήνει παγερά αδιάφορες τις νέες γενιές. Το δεύτερο, η πολυδιαφημισμένη κοινωνική μας παρέμβαση, που μας καθιστούσε, μέχρι τώρα, αναγκαίο δεκανίκι του Υπουργείου Υγείας - Πρόνοιας, αρχίζει πλέον να εκτοπίζεται από την εισβολή στο χώρο της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, που κοστίζει μεν αλλά έχει επαγγελματισμό.

Δεν μας ενοχλεί που στη Χώρα του 95% των Ορθοδόξων, δεν ζητείται ποτέ η γνώμη μας, για κανένα πνευματικό ζήτημα; Κι όταν η γνώμη μας αυθαίρετα εκφωνείται, τότε δεν θυμόμαστε, ότι την πληρώνουμε ακριβά με δημοσιοποίηση σκανδάλων μας;

Δεν παρακολουθούμε ότι στον μεγάλο παιδαγωγό του λαού μας, εννοώ την δημόσια και ιδιωτική τηλεόραση, ως πνευματικοί άνθρωποι εμφανίζονται οι καλλιτέχνες; Κληρικοί προσκαλούνται για να ανεβάσουν το θερμόμετρο σε τηλεοπτικά παράθυρα κι όχι σε σοβαρούς ολιγομελείς διαλόγους.

Δεν μας θίγει η παρωδία του συν-εορτασμού της Κυριακής της Ορθοδοξίας και των συμβουλών που μας παρέχουν οι πολιτικοί μας στο πλατύσκαλο του Μητροπολιτικού Ναού των Αθηνών; Και όταν έρθει η ώρα της φορολογίας, μας αντιμετωπίζουν σαν Εταιρεία. Δηλαδή, πέρασαν 2000 χρόνια δεν τους δώσαμε ακόμα να καταλάβουν τί είναι η Εκκλησία!

Δεν διαβλέπουμε ότι η ελληνική κοινωνία, αργά αλλά σταθερά, ύπουλα, σιωπηλά αλλά μεθοδικά, αποχριστιανοποιείται; Και 'μεις μένουμε στους ναούς με γέρους και γριές, δίνοντας την ψευδαίσθηση ότι επηρεάζουμε το εκλογικό σώμα;

Δεν πάει ο νους μας στο ότι με τις σημερινές στατιστικές σταθερές, με τα κομπιούτερς αλλά και τις μισάνθρωπες ανώνυμες πληροφορίες μας, οι ενδιαφερόμενοι, γνωρίζουν για μας περισσότερα οικονομικά και εσωτερικά μας, απ' όσα φανταζόμαστε;

Δεν πληροφορηθήκαμε ότι τα δημοσιογραφικά συρτάρια είναι γεμάτα από λιβελλογραφήματα και φωτογραφίες, έτοιμα να συγκροτήσουν εκπομπές για να μας φιμώσουν όταν ο λόγος μας βλάπτει ή να αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη από ακανθώδη προβλήματά της; Ποιός από μας δεν άκουσε την φράση: «τα εκκλησιαστικά πουλάνε»; Μέχρι πότε θα είμαστε το μαξιλαράκι που θα απορροφά τους κραδασμούς των κυβερνητικών αδιεξόδων;

Δεν διακριβώνουμε την ειδοποιό διαφορά: μέχρι πρόσφατα απειλούμαστε με χωρισμό από την Πολιτεία, ενώ τώρα το ζήτημα τίθεται ως «επαναπροσδιορισμός» των σχέσεών μας;

Εξοβελίστηκε η παρέμβασή μας στην δημόσια Εκπαίδευση, καταστρέψαμε την εκκλησιαστική μας Εκπαίδευση, χάσαμε το Νοσοκομείο των Κληρικών που διαθέταμε, διαβλήθηκε η ηθική μας υπόσταση, αμφισβητήθηκε η διαχειριστική μας εντιμότητα, περιπαίχθηκε ο προβληματισμός μας για τα εθνικά ζητήματα, πολεμείται η κοινωνική μας δραστηριότητα, σκανδαλίζουν τα άμφιά μας, συζητιούνται τα αυτοκίνητά μας, διατρανώθηκε ο δεσποτισμός μας έναντι των «απλών και αδύναμων παπάδων» μας.

Δεν τα ζήσαμε όλα αυτά; Δεν τα είδαμε; Δεν τα βλέπουμε;

Τί απαντήσαμε σ' όλες αυτές τις μάχες που βιώνουμε; Πώς απαντήσαμε στα λάθη που πράξαμε;

Με την εμμονή μας στην σκουριά της Παράδοσης (Τυπικό, μετάφραση λειτουργικών κειμένων, ράσα), με την αδυναμία μας να αποτινάξουμε τον βυζαντινισμό (μίτρες, λιτανείες, ξύλινη γλώσσα, ραγδαίες υποκλίσεις, ατέλειωτα χειροφιλήματα, φήμες, προσφωνήσεις), με την φοβία μας να παραδεχτούμε με ειλικρίνεια την ανθρωπότητά μας (φτάσαμε να μιλήσουμε οι ίδιοι για «κάθαρση»της Εκκλησίας μας).

Όλα αυτά αποδεικνύουν την δειλία μας να δοκιμάσουμε το βιώσιμο του Ευαγγελίου στο σήμερα και το εφικτό, της κατά Χριστόν ζωής. Όλα αυτά αποδεικνύουν την απιστία μας στη δραστικότητα της Πίστεως.

Για όλα αυτά χρειάζεται θάρρος, όχι θράσος. Προσεκτικότητα, όχι προκλητικότητα. Αποφασιστικότητα, όχι σπασμωδικότητα.

Η αποποίηση του μισθού, πραγματική ή συμβολική, είναι ο διστακτικός, μοναχικός ανήφορος που θα μπορούσε να οδηγήσει σ' ένα ξέφωτο αυτοπεποίθησης, απελευθέρωσης, αυτάρκειας, πληρότητας και εκκλησιαστικής μαρτυρίας.

Είναι αυτά που σαν όραμα τα χρειάζεται ο λαός μας σήμερα, προκειμένου να νιώσει, γιατί του είναι χρήσιμη η Εκκλησία του!

Πηγή: ΙχώρΚοσμος
ΠΗΓΗ


Κυριακή 12 Σεπτεμβρίου 2010

Stephen Hawking: "Η Θεολογία είναι άχρηστη" |


«Η Θεολογία είναι άχρηστη» Αυτό ισχυρίζεται τουλάχιστον ο Stephen Hawking, ο παγκοσμίως γνωστός φυσικός, ο οποίος στο νέο του βιβλίο «The Grand Design» (Το Μεγάλο Σχέδιο) ισχυρίζεται ότι ο Θεός δεν δημιούργησε το σύμπαν.

Σε χθεσινοβραδινή τηλεοπτική του εμφάνιση στο CNN, ο Stephen Hawking είπε μεταξύ άλλων, με τη βοήθεια πάντα του ειδικού ηλεκτρονικού υπολογιστή που μετατρέπει τις ανεπαίσθητες κινήσεις που κάνει πλέον εξαιτίας της ασθένειάς του (ALS) σε γραπτό και στη συνέχεια σε προφορικό λόγο:

«Ο Θεός ίσως να υπάρχει, αλλά η επιστήμη μπορεί να εξηγήσει το σύμπαν χωρίς την ανάγκη ενός δημιουργού. Η αυτογενής δημιουργία είναι η αιτία που υπάρχουν το σύμπαν και η ανθρωπότητα. Η βαρύτητα και η κβαντική θεωρία δημιουργούν σύμπαντα με αυτογενή τόπο, μέσα από το τίποτα».

Και απαντώντας στο ερώτημα γιατί το νέο του βιβλίο προκαλεί τόσο μεγάλες αντιδράσεις, είπε: «Η επιστήμη απαντάει ολοένα και συχνότερα και πιο ολοκληρωμένα σε ερωτήματα που κάποτε βρίσκονταν στα χωράφια της θρησκείας. Η επιστημονική θεώρηση είναι ολοκληρωμένη. Η Θεολογία είναι άχρηστη».


ΠΗΓΗ

Stephen Hawking: "Η Θεολογία είναι άχρηστη" |


«Η Θεολογία είναι άχρηστη» Αυτό ισχυρίζεται τουλάχιστον ο Stephen Hawking, ο παγκοσμίως γνωστός φυσικός, ο οποίος στο νέο του βιβλίο «The Grand Design» (Το Μεγάλο Σχέδιο) ισχυρίζεται ότι ο Θεός δεν δημιούργησε το σύμπαν.

Σε χθεσινοβραδινή τηλεοπτική του εμφάνιση στο CNN, ο Stephen Hawking είπε μεταξύ άλλων, με τη βοήθεια πάντα του ειδικού ηλεκτρονικού υπολογιστή που μετατρέπει τις ανεπαίσθητες κινήσεις που κάνει πλέον εξαιτίας της ασθένειάς του (ALS) σε γραπτό και στη συνέχεια σε προφορικό λόγο:

«Ο Θεός ίσως να υπάρχει, αλλά η επιστήμη μπορεί να εξηγήσει το σύμπαν χωρίς την ανάγκη ενός δημιουργού. Η αυτογενής δημιουργία είναι η αιτία που υπάρχουν το σύμπαν και η ανθρωπότητα. Η βαρύτητα και η κβαντική θεωρία δημιουργούν σύμπαντα με αυτογενή τόπο, μέσα από το τίποτα».

Και απαντώντας στο ερώτημα γιατί το νέο του βιβλίο προκαλεί τόσο μεγάλες αντιδράσεις, είπε: «Η επιστήμη απαντάει ολοένα και συχνότερα και πιο ολοκληρωμένα σε ερωτήματα που κάποτε βρίσκονταν στα χωράφια της θρησκείας. Η επιστημονική θεώρηση είναι ολοκληρωμένη. Η Θεολογία είναι άχρηστη».


ΠΗΓΗ