ΕΥΡΩ… Τα ένοχα μυστικά του

Τα μυστικά που του επιτρέπουν να λειτουργεί ως «εργαλείο» ιμπεριαλισμού.

Τα μυστικά, που του επιτρέπουν να βοηθά τα καρτέλ να λεηλατούν τους λαούς της Ευρώπης.

Έχει αναρωτηθεί κάποιος γιατί το Ευρώ έχει τα χαρακτηριστικά που έχει ως νόμισμα;

Είναι τυχαία ή μήπως εξυπηρετούν κάποια συγκεκριμένη στρατηγική;

Γιατί, για παράδειγμα, ενώ η Ε.Ε. μιμείται τις ΗΠΑ στην οικονομική πολιτική, δεν τις μιμήθηκε και στο θέμα του χαρτονομίσματος;

Γιατί, ενώ το δολάριο έχει στο σύνολο των χαρτονομισμάτων του το ίδιο μέγεθος και την ίδια σχεδιαστική φιλοσοφία, το Ευρώ δεν το μιμείται;

Γιατί το Ευρώ έχει ανισομεγέθη χαρτονομίσματα ανάλογα με την αξία που αποτυπώνεται πάνω τους;

Γιατί η "εικόνα" του κάθε χαρτονομίσματος είναι απευθείας ανάλογη της αξίας την οποία αντιπροσωπεύει;

Γιατί δεν υπάρχει χαρτονόμισμα του ενός Ευρώ;

Με ποια λογική και με ποιο σκεπτικό δημιούργησαν ένα κέρμα των δύο ευρώ, που είναι κάτι παραπάνω από δύο δολάρια;

Με ποια λογική και με ποιο σκεπτικό τα χαρτονομίσματα ξεκινούν από τα πέντε Ευρώ, που είναι κάτι παραπάνω από πέντε δολάρια;

 Το Ευρώ ήταν εξ αρχής σχεδιασμένο, για να οδηγήσει στην κερδοσκοπία. Γιατί; Διότι αυτό εξυπηρετούσε την ιμπεριαλιστική πολιτική των Αμερικανών. Την πολιτική, που θα τους επέτρεπε να ελέγχουν απόλυτα την οικονομία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Της πιο πλούσιας αγοράς του Πλανήτη. Χρησιμοποίησαν το Ευρώ, για να μπορέσουν να φέρουν την κατάσταση στα μέτρα τους. Ευνόησαν μια πολιτική, η οποία θα οδηγούσε στη λεηλασία των φτωχών από τους πλούσιους, τόσο στο επίπεδο των κρατών όσο και σ' αυτό των πολιτών. Το Ευρώ σχεδιάστηκε από την αρχή για να κάνει τους πλούσιους πλουσιότερους και τους φτωχούς φτωχότερους.

Ο Έλληνας σήμερα είναι φτωχός. Πιο φτωχός από οποιαδήποτε άλλη περίοδο της μεταπολεμικής ιστορίας. Ακόμα και μπροστά σε ένα περίπτερο είναι αδύναμος καταναλωτής. Διψάει και το σκέφτεται ν' αγοράσει ένα μπουκάλι νερό. Πεινάει και το σκέφτεται να πάρει ένα σάντουιτς. Δεν έχει πλέον χρήματα στην τσέπη του. Η ακρίβεια εξανεμίζει τον μισθό του. Η ακρίβεια τον έχει κάνει φτωχό. Ένας από τους λόγους, που μας οδήγησε στην ανεξέλεγκτη έκρηξη της ακρίβειας, ήταν το Ευρώ. Το νόμισμα, όχι από την άποψη την καθαρά οικονομική, η οποία έχει σχέση με τις ισοδυναμίες των νομισμάτων, αλλά από την άποψη του σχεδιασμού του, ως νόμισμα.

Αυτήν την έκρηξη ακρίβειας δεν μπόρεσε να τη σταματήσει κανένας, γιατί όλοι αιφνιδιάστηκαν. Στον αιφνιδιασμό αυτόν συνετέλεσαν δύο πράγματα. Η αξία και η μορφή του νέου νομίσματος, καθώς και η συναλλακτική νοοτροπία των πολιτών, η οποία είχε καλλιεργηθεί εξαιτίας των παλαιών νομισμάτων. Σε μια οικονομία, όπως η ελληνική με τα δεδομένα μικρά μεγέθη της και τη δεδομένη νοοτροπία της, μπήκε ένα ιδιόμορφο κέρμα. Ένα κέρμα τεράστιας αξίας. Όμως, σε μια οικονομία που "υποτιμούσε" το κέρμα, αυτό ήταν παγίδα. Οι αυξήσεις γίνονταν με τρόπο τον οποίο δεν μπορούσε ν' "αντιληφθεί" το κοινό. Έδινε ο Έλληνας ένα κέρμα των επτακοσίων δραχμών, για να πάρει ένα αναψυκτικό —το οποίο την προηγούμενη ημέρα κόστιζε εξήντα δραχμές— και ντρεπόταν να ζητήσει ρέστα, γιατί απλούστατα στην προηγούμενη νομισματική πραγματικότητα το κέρμα ήταν ανύπαρκτης αξίας.

Αυτό ήταν παγίδα για τον καταναλωτή και γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο έγινε. Τις αυξήσεις και τα κόστη οι Έλληνες μέχρι εκείνη τη στιγμή τα αντιλαμβάνονταν με έναν συγκεκριμένο τρόπο. Μέχρι τότε οι επτακόσιες δραχμές, που αποτυπωνόταν πάνω στο νέο κέρμα, ήταν γι' αυτούς σημαντικές, γιατί ήταν ένα σημαντικό πεντακοσάρικο και δύο επίσης σημαντικά εκατοστάρικα. Όταν το ίδιο ποσό έγινε κέρμα, δεν μπορούσαν να καταλάβουν τι συμβαίνει. Το αποτέλεσμα; Ένα ματσάκι μαϊντανό, που έκανε πενήντα δραχμές την προηγούμενη της αλλαγής του νομίσματος, έγινε ξαφνικά ένα ευρώ. Αυτό που άξιζε ένα ασήμαντο κέρμα, ξαφνικά και χωρίς αντίσταση, άξιζε την επόμενη μέρα ένα σημαντικό κέρμα. Αυτή η κολοσσιαία αύξηση οφείλεται καθαρά στον σχεδιασμό του νομίσματος. Αν δεν γινόταν αλλαγή του νομίσματος και ο μαϊντανός μέσα σε μια μέρα απαιτούσε για την απόκτησή του τρία εκατοστάρικα και πολλά κέρματα, θα γινόταν επανάσταση.

Τα ίδια έγιναν σχεδόν με όλα τα προϊόντα, χωρίς να υπάρχει καμία αντίδραση. Έγινε δηλαδή μια "στρογγυλοποίηση" εντελώς παράλογη. Ο λαός αφέθηκε στο έλεος των κερδοσκόπων και λεηλατήθηκε στην κυριολεξία. Αποταμιεύσεις πολλών ετών εξανεμίστηκαν μέσα σε μια στιγμή. Περιουσίες ολόκληρες χάθηκαν. Οι μισθοί χάνονταν στον δρόμο και δεν έφταναν πλέον μέχρι το σπίτι. Γιατί; Διότι δεν υπήρχαν άμυνες. Ενώ μέχρι τότε ο Έλληνας αισθανόταν ότι με ένα πεντακοσάρικο στην τσέπη είχε χρήματα πάνω του, την επόμενη μέρα είχε ένα κέρμα μεγαλύτερης αξίας και θεωρούσε ότι δεν έχει τίποτε. Λογικό είναι να το θεωρεί αυτό, γιατί δεν είχε τις απαιτούμενες άμυνες. Μέχρι τότε η άμυνά του στηριζόταν στην αξία των χαρτονομισμάτων.

Η άμυνα ενός λαού απέναντι στην ακρίβεια και την αισχροκέρδεια έχει σχέση με την καθημερινότητα. Είναι η άμυνα της νοικοκυράς, που βάζει για παράδειγμα ένα πεντακοσάρικο στο πορτοφόλι και γνωρίζει ότι μπορεί να πάει στο κρεοπωλείο και να πάρει τέσσερις μπριζόλες. Είναι η άμυνα του φοιτητή, που βγαίνει με ένα πεντακοσάρικο και γνωρίζει ότι με αυτό μπορεί να πάρει ένα πακέτο τσιγάρα και να πιει έναν καφέ στην καφετέρια. Είναι η άμυνα του συνταξιούχου, που θα βγάλει μια βόλτα τα εγγόνια του και μπορεί με ένα πεντακοσάρικο να τα ευχαριστήσει μπροστά από ένα περίπτερο. Όταν απειλούσες αυτό το χαρτονόμισμα, χτυπούσε "συναγερμός" για τον Έλληνα.

Χτυπούσε πραγματικός συναγερμός, γιατί προβλήματα λυμένα γίνονταν άλυτα. Η άμυνα για παράδειγμα του Έλληνα ήταν το χαρτονόμισμα του πεντακοσάρικου. Ήταν το χαρτονόμισμα, που έλυνε βασικά προβλήματα της καθημερινότητας. Εκεί υπήρχε ο έλεγχος της ακρίβειας. Ο λαός δηλαδή δεν "βλέπει" αυξήσεις σε ποσοστιαίες μονάδες. Δεν βλέπει το σύνολο της αγοράς. Δεν βλέπει το σύνολο της οικονομίας. Ο καθένας βλέπει αυτά τα οποία τον ενδιαφέρουν και όλοι μαζί ελέγχουν την αγορά. Ο φοιτητής δεν "βλέπει" την αύξηση στο κρέας και η νοικοκυρά δεν "βλέπει" την αύξηση στα τσιγάρα. Ο καθένας βλέπει αυτό το οποίο τον αφορά στην καθημερινότητά του και αντιλαμβάνεται την όποια αλλαγή επηρεάζει την καθημερινότητά του.

Όταν λοιπόν στο πεντακοσάρικο οι μπριζόλες από τέσσερις γίνουν τρεις, υπάρχει "συναγερμός", γιατί οι μπριζόλες δεν φτάνουν πλέον για όλους. Το πεντακοσάρικο δεν λύνει ένα πρόβλημα, το οποίο μέχρι τότε το έλυνε. Θα πρέπει η νοικοκυρά να πάρει κι άλλα χρήματα μαζί της και αυτό χτυπάει "συναγερμό". Όταν ακριβαίνει ο καφές, υπάρχει "συναγερμός", γιατί αλλάζει η καθημερινότητα του φοιτητή. Θα πάρει τσιγάρα, αλλά στη συνέχεια θα πρέπει να πάει σπίτι του. Δεν φτάνει το πεντακοσάρικο και για καφέ. Θα πρέπει να διαλέξει τι θα κάνει και αυτό χτυπάει "συναγερμό". Όταν ακριβαίνουν τα "ψιλικά" στα περίπτερα, ο συνταξιούχος δεν μπορεί να ικανοποιήσει τα εγγόνια του και αυτό επίσης χτυπάει "συναγερμό".

Με το Ευρώ έπαψε να υπάρχει αυτός ο "συναγερμός" και εκεί παγιδεύτηκαν οι Έλληνες. Ως αξία ήταν μεγαλύτερη από τη "γραμμή" άμυνάς τους, αλλά ήταν κέρμα. Οι Έλληνες υποτιμούσαν τα κέρματα. Δεν τα γνώριζαν. Δεν τους έλυναν προβλήματα της καθημερινότητας και ως εκ τούτου έπρεπε να πάρουν αριθμομηχανή για να καταλάβουν τι συμβαίνει. Στο μεσοδιάστημα αυτό έγιναν όλα τα κερδοσκοπικά εγκλήματα. Η αγορά παραδόθηκε στους κερδοσκόπους, γιατί, όταν απειλούσες το κέρμα των δύο Ευρώ, δεν υπήρχε "συναγερμός". Υπήρχε αδράνεια. Έπινε ο Έλληνας έναν καφέ και άφηνε φιλοδώρημα μεγαλύτερης αξίας απ' όσο κόστιζε ο ίδιος ο καφές την περίοδο της δραχμής, λίγες μέρες πριν.

Αυτόν τον άθλιο και πονηρό σχεδιασμό εξυπηρετούσε όλη η γκάμα των νομισμάτων των Ευρώ. Δεν ήταν μόνον το κολοσσιαίας αξίας κέρμα των δύο Ευρώ. Τα ανάλογα έγιναν και με τα χαρτονομίσματα. Εκ του πονηρού επιλέχθηκε η ανισότητα στο μέγεθος των χαρτονομισμάτων ανάλογα με την αξία τους. Γιατί; Για να εξευτελίσουν το πιο ασήμαντο από αυτά. Το σημαντικό ποσό των πέντε ευρώ αποτυπώθηκε σε ένα γελοίο χαρτονόμισμα, το οποίο σχεδιάστηκε εξ’ αρχής για να υποτιμάται η αξία του. Ένα ισχυρό χιλιάρικο, ένα λιγότερο ισχυρό πεντακοσάρικο και δύο αδύναμα εκατοστάρικα της προηγούμενης ημέρας έγιναν ένα γελοίο χαρτονόμισμα, που ντρεπόσουν να το βγάλεις από την τσέπη. Ένα χαρτονόμισμα, που έμοιαζε με το προηγούμενο πενηντάρικο και "φώναζε" ότι είναι ασήμαντης αξίας. Ένα χαρτονόμισμα, που ήταν άξιο για να βρίσκεται μόνον σε χέρια φτωχών.

Αυτά όλα ήταν παγίδα. Παγίδα των ισχυρών, για να λεηλατήσουν τους πάντες. Παγίδα μεθοδευμένη από τους Αμερικανούς, για να μην τους διώξουν οι Ευρωπαίοι από την αγορά της Ε.Ε.. Επιδίωξή τους ήταν να "σπρώξουν" τους Ευρωπαίους βιομηχάνους στη λεηλασία των αδυνάτων κρατών, ώστε να μην αντιδρούν στον ιμπεριαλισμό τους. Να μην αντιδρούν οι βιομήχανοι στην αμερικανική λεηλασία των εθνικών τους αγορών. Αυτός ο σχεδιασμός έγινε με στόχο να λεηλατηθούν όλοι οι φτωχοί λαοί της Ευρώπης. Μέσω του εγκληματικού σχεδιασμού του νομίσματος του Ευρώ οι Αμερικανοί θέλησαν να αποζημιώσουν τους ισχυρούς Ευρωπαίους, οι οποίοι θίγονταν από την αμερικανική μονοκρατορία στην ευρωπαϊκή αγορά. Για τα εργοστάσια που έκλειναν θέλησαν να τους δώσουν ως αποζημίωση ξενοδοχεία στην Ελλάδα, φέουδα στην Πολωνία ή σούπερ μάρκετ στην Ισπανία.

Για να μην διαμαρτύρονται λοιπόν όλοι αυτοί οι αναγκαστικά πρώην βιομήχανοι, τους "έσπρωξαν" προς τη λεηλασία των υπόλοιπων Ευρωπαίων. Υπήρχε δηλαδή ένας σχεδιασμός, ο οποίος θα προσπαθούσε να φέρει τους φτωχούς σε δυσχερή θέση, ώστε να παγιδευτούν και να λεηλατηθούν. Να παγιδευτούν και να χάσουν τις οικονομίες τους και ταυτόχρονα να ξεπουλήσουν τις περιουσίες τους. Αυτό έγινε με το Ευρώ και την αντικατάσταση των εθνικών νομισμάτων. Πώς έγινε; Με τον εξής απλό τρόπο. Την επομένη της αντικατάστασης των νομισμάτων και ενώ στο επίπεδο των μισθών έγινε —με θρησκευτική ευλάβεια— η μετατροπή του εθνικού νομίσματος σε ευρώ, δεν έγινε το ίδιο στην αγορά. Στην αγορά είχαμε "έκρηξη" ακρίβειας.

Όλα τα κράτη, τα οποία μέχρι τότε είχαν ασήμαντης αξίας νομίσματα και άρα ασημαντότατης αξίας κέρματα, λεηλατήθηκαν. Οι μόνοι, που ήταν κάπως ασφαλείς σ' αυτόν τον σχεδιασμό, ήταν οι ισχυροί λαοί, οι οποίοι λόγω των ισχυρών τους νομισμάτων είχαν την απαιτούμενη νοοτροπία να χειριστούν την υπόθεση κέρμα με έναν πιο σοβαρό τρόπο. Όλοι οι υπόλοιποι την "πάτησαν". Κράτη, όπως η Ελλάδα, η Πορτογαλία, η Ιταλία ή η Ισπανία, λεηλατήθηκαν στην κυριολεξία από την έκρηξη της ακρίβειας.

Εκεί ήταν όλο το παιχνίδι. Οι Αμερικανοί και οι ισχυροί Ευρωπαίοι έλεγξαν τα πάντα. Οι Αμερικανοί ως παραγωγοί και οι ισχυροί Ευρωπαίοι ως έμποροι αντιπρόσωποί τους. Μπήκαν οι ευρωπαϊκές εταιρείες των μεγάλων σούπερ μάρκετ μέσα στις εθνικές αγορές και λεηλάτησαν τους πάντες. Μπήκαν οι ευρωπαϊκές εταιρείες στις εθνικές αγορές και μέσω αυτών μετέφεραν σε όλα τα κράτη τα προϊόντα των αμερικανικών πολυεθνικών. Όσο πιο φτωχό το κράτος, τόσο μεγαλύτερη ακρίβεια και αισχροκέρδεια. Όλοι ευχαριστημένοι. Ελέγχοντας οι ιμπεριαλιστές τις εθνικές αγορές, στην ουσία έλεγχαν τα κράτη.

Με το νέο νόμισμα να ευνοεί την κερδοσκοπία τους, κατέστρεψαν τα πάντα. Πήραν ένα "μπουρί" στην κυριολεξία και ρούφηξαν τον αποταμιευμένο πλούτο των λαών. Έναν πλούτο, ο οποίος είχε την "προβολή" του στο εθνικό κεφάλαιο. Αυτό το κεφάλαιο ήταν ο στόχος τους και αυτό διεκδικούσαν. Όταν το "εύκολο" Ευρώ τους επέτρεπε να συλλέγουν τον διαθέσιμο πλούτο της αγοράς, ήταν εύκολο ν' αρχίσουν ν' αρπάζουν κεφάλαιο. Με τα χρήματα των Ελλήνων θα αγοραστούν από Αμερικανούς και Ευρωπαίους οι μεγάλες και αμύθητης αξίας ΔΕΚΟ. Με τα ίδια τους τα χρήματά θα εξαγοραστεί η πατρίδα τους.

Για να καταλάβει κάποιος πόσο ύπουλη και πρόστυχη ήταν η μεθόδευση αυτή, θα πρέπει να σκεφτεί με τον εξής πονηρό τρόπο. Ποιο κράτος και ποια οικονομία υποτίθεται "μιμείται" η ενιαία Ευρώπη; Τις ΗΠΑ. Τι νόμισμα έχουν οι ΗΠΑ; Το δολάριο. Το μικρότερης αξίας από το Ευρώ δολάριο. Τα χαρτονομίσματα όμως των ΗΠΑ έχουν μια συγκεκριμένη λογική. Το χαρτονόμισμα του ενός δολαρίου δεν διαφέρει ούτε στη σχεδιαστική του λογική ούτε στο μέγεθος από το εκατοδόλαρο. Μόνον στα πρόσωπα των προέδρων που απεικονίζονται πάνω σ' αυτά διαφέρουν. Γιατί; Για να προστατεύεται η αξία του νομίσματος. Για να προστατεύεται η αγορά από τους κερδοσκόπους. Για να αποτελεί την πρώτη γραμμή άμυνας του Αμερικανού καταναλωτή.

Στο χαρτονόμισμα του ενός δολαρίου βρίσκεται η άμυνα του Αμερικανού καταναλωτή απέναντι στις κερδοσκοπικές δυνάμεις της αμερικανικής αγοράς. Αυτό συνδέεται με την καθημερινότητά του. Ο Αμερικανός αντιλαμβάνεται την πορεία της οικονομίας από τη δύναμη αυτού του χαρτονομίσματος. Από τη σχέση του με το μεροκάματο. Από τη σχέση του με τη βενζίνη. Από τη σχέση του με το κρέας. Από αυτήν τη σχέση κρίνει κυβερνήσεις και οικονομικές πολιτικές. Δεν το δίνει εύκολα. Δεν αφήνει να το εξευτελίσουν οι κερδοσκόποι. Με σέντς γύρω από το δολάριο "παίζουν" οι αυξήσεις. Αυτά να σέντς ανεβάζουν και κατεβάζουν κυβερνήσεις. Στην Ευρώπη όλα αυτά δεν υπάρχουν, γιατί απλούστατα επιδιώκονταν άλλα πράγματα. Επιδιωκόταν να παραδοθούν τα πάντα στους κερδοσκόπους.

Αυτά τα οποία συνέφεραν τους Αμερικανούς στις ΗΠΑ, δεν τους συνέφεραν στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτά τα οποία "θωράκιζαν" τον αμερικανικό λαό στις ΗΠΑ, δεν επιθυμούσαν να τα "μεταφέρουν" στην Ευρώπη. Τους Ευρωπαίους οι Αμερικανοί τους ήθελαν "αθωράκιστους" και άρα ευάλωτους στη λεηλασία των κερδοσκόπων. Γι' αυτόν τον λόγο ακολουθήθηκε αυτή η ύπουλη τακτική στον σχεδιασμό του ευρωπαϊκού νομίσματος. Τα πάντα έγιναν με στόχο να σπάσουν οι όποιες άμυνες θα μπορούσαν να δημιουργηθούν. Ακόμα και το χαρτονόμισμα των πέντε Ευρώ, το οποίο ισοδυναμεί με έξι σχεδόν δολάρια, δεν μπορεί ν' αποτελέσει άμυνα. Σε μια φτωχή οικονομία, όπως η Ελληνική, όπου η άμυνα ήταν το πεντακοσάρικο και άρα το ενάμιση περίπου Ευρώ, σήμερα δεν μπορεί να κάνει άμυνα ούτε το πεντάευρω με την τριπλάσια σχεδόν αξία.

Αυτό είναι το πρόβλημα με το πεντάευρω. Από τη φύση του είναι γελοίο και "φωνάζει" για την ασημαντότητά του. Ενώ αντιπροσωπεύει το ένα τέταρτο σχεδόν του ημερομισθίου, δεν δείχνει καμία αξία. Το χάνεις και δεν σε απασχολεί καθόλου η απώλειά του, εφόσον κι όταν υπάρχει δεν λύνει κανένα πρόβλημα. Αυτό είναι το όλο θέμα. Ενώ αποτυπώνει μεγάλη αξία πάνω του, δεν το δείχνει. Ενώ αποτυπώνει ένα ποσό, που σε δραχμές αντιπροσώπευε μια "καλή" καθημερινότητα ενός φοιτητή για τρεις τέσσερις μέρες, σήμερα δεν αντιπροσωπεύει απολύτως τίποτε. Ενώ ένας φοιτητής —την προηγούμενη ημέρα της αλλαγής— αν έχανε χίλιες επτακόσιες δραχμές θα ξεσήκωνε τον κόσμο, σήμερα, αν χάσει πέντε Ευρώ, δεν τον ενδιαφέρει. Γιατί; Διότι χίλιες επτακόσιες δραχμές ήταν μια "ποιότητα" ζωής για κάποιες ημέρες, ενώ πέντε Ευρώ δεν είναι τίποτε παραπάνω από έναν καφέ. Για έναν καφέ δεν ξεσηκώνει κανένας τον κόσμο.

Αυτά γνώριζαν οι κερδοσκόποι και αυτά εκμεταλλεύτηκαν εις βάρος του κόσμου. Γνωρίζοντας τις συνήθειες των Ελλήνων, τους ρήμαξαν στην κυριολεξία. Το αποτέλεσμα; Τραγικό. Ο Έλληνας εργάζεται για είκοσι ευρώ την ημέρα και ένα φακελάκι με μαστίχες στοιχίζει ένα ευρώ. Το ένα εικοστό του ημερήσιου κόπου του Έλληνα έγινε ένα φακελάκι μαστίχες ή ένα κουλούρι ή ένα μπουκάλι νερό ή ένα μικρό σακουλάκι με πατατάκια κλπ.. Ο Έλληνας δηλαδή εργάζεται για είκοσι κουλούρια την ημέρα. Έφτασε στο σημείο να δίνει ένα τέταρτο του ημερομισθίου του, για να πάρει το παιδί του ένα γάλα και μια τυρόπιτα στο σχολείο. Είναι φτωχός. Είναι θεόφτωχος. Δεν τολμάει να πλησιάσει με το παιδί του ούτε το περίπτερο της γειτονιάς. Δεν του φτάνει το μεροκάματό του να το ευχαριστήσει ούτε στο περίπτερο. Όταν αυτό συμβαίνει στους εργαζόμενους, ευνόητο είναι ότι τα ίδια και χειρότερα συμβαίνουν στους συνταξιούχους. Ντρέπεται ο συνταξιούχος τα εγγόνια του, γιατί δεν έχει να τους δώσει χρήματα να πάρουν ένα παγωτό.

Όλα αυτά όμως σε οικονομικό επίπεδο σημαίνουν κάτι. Τι σημαίνουν; Ότι κάτι συνέβη και έφτασε ο Έλληνας στο επίπεδο αυτό. Κάτι συνέβη και έγινε μέσα σε λίγες ημέρες φτωχός. Όταν, για παράδειγμα, εξαιτίας του Ευρώ ο μισθός προκύπτει από μια απλή αντικατάσταση του νομίσματος και ταυτόχρονα όλα τα προϊόντα πενταπλασιάζουν την αξία τους, ευνόητο είναι ότι ο μισθός υποπενταπλασιάζεται. Όταν σε μια δεδομένη οικονομία ο μισθός υποπενταπλασιάζεται μέσα σε λίγες μέρες, ευνόητο είναι ότι ο εργαζόμενος θα ψάξει να βρει λύση για να λύσει το πρόβλημά του. Πρόβλημα, το οποίο γίνεται πλέον πρόβλημα επιβίωσης.

Από αυτήν την αγωνία των εργαζομένων να επιβιώσουν προκύπτουν όλα τα σημερινά κοινωνικά προβλήματα. Το δικομματικό κράτος, που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των "αφεντικών", έπαιξε με τα ένστικτα του λαού. Δίχασε τον λαό, για να παίξει με "ψίχουλα" εύνοιας. Άρχισε να μοιράζει "ψίχουλα" εύνοιας, για ν' αποκτήσει υποστηρικτές. Στο σημείο αυτό μπαίνουν οι δημόσιοι υπάλληλοι ως παράγοντες της οικονομίας. Στην εποχή της δραχμής οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν ήταν ευνοημένοι. Ήταν ταυτισμένα τα συμφέροντά τους με αυτά των υπαλλήλων του ιδιωτικού τομέα. Όταν άρχισε η μεγάλη λεηλασία, αυτοί όλοι ψευτοευνοήθηκαν με "ψίχουλα". Ενώ δηλαδή το Ευρώ τους κατέστρεφε ως εργαζόμενους, με λίγα "ψίχουλα" εύνοιας έγιναν σύμμαχοι του δικομματισμού. Νόμιζαν ότι, ταυτιζόμενοι με αυτούς που ελέγχουν την εξουσία και το κράτος, θα επιβίωναν, όταν οι άλλοι δεν θα τα κατάφερναν.

Σε έναν κόσμο φτωχό αυτοί νόμιζαν ότι ήταν ευνοημένοι. Δεν έβλεπαν τα πραγματικά δεδομένα και στηριζόμενοι στα ένστικτά τους, στήριξαν τους κλέφτες και τους δωσίλογους των ιμπεριαλιστών. Αφέθηκαν να διεκδικούν και νόμιζαν ότι κέρδιζαν από τις διεκδικήσεις τους, ενώ στην πραγματικότητα δεν ξέφευγαν από τη φτώχεια. Απλά είναι τα πράγματα. Όταν ο μισθός υποπενταπλασιάζεται εξαιτίας της ακρίβειας και της αισχροκέρδειας, απαιτείται πενταπλασιασμός του, για να βρίσκεται κάποιος στο αρχικό σημείο.

Αν δηλαδή σημείο αναφοράς της ελληνικής οικονομίας είναι τα εξακόσια ευρώ του ιδιωτικού τομέα, αυτό σημαίνει ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι, για να βρίσκονται στο αγοραστικό επίπεδο της εποχής της δραχμής, θα πρέπει σήμερα να παίρνουν περίπου τρεις χιλιάδες Ευρώ. Από εκεί και πέρα, για να είναι πραγματικά ευνοημένοι, θα πρέπει να παίρνουν ακόμα περισσότερα από αυτά. Παίρνουν τόσα; Όχι βέβαια. Άρα, τζάμπα νερό κουβαλάνε. Παίρνουν στην καλύτερη περίπτωση χίλια και κάτι ψιλά, με κλάματα και παρακάλια, ευρισκόμενοι σε μόνιμη ομηρία των κομμάτων. Αντί με τον κόπο τους να παίρνουν είκοσι κουλούρια την ημέρα, παίρνουν τριάντα. "Μέγα" επίτευγμα του συνδικαλισμού τους. Για δέκα κουλούρια την ημέρα έγιναν διχαστικός παράγοντας της κοινωνίας και σύμμαχοι των κλεφτών.

Αν ο διχασμός των εργαζομένων ήταν το ένα μεγάλο κοινωνικό πρόβλημα, το οποίο προέκυψε από το Ευρώ, το άλλο μεγάλο πρόβλημα ήταν το πρόβλημα των δανείων. Από τη στιγμή που ο Έλληνας με την εργασία του δεν μπορεί να διαχειριστεί την καθημερινότητά του, ήταν θέμα χρόνου να πέσει στα χέρια των τοκογλύφων των τραπεζών. Όταν εργάζεται κάποιος για είκοσι κουλούρια την ημέρα, πώς θα επιβιώσει; Πώς θα εκτελέσει τα "ειδικά" καθήκοντά του, που είναι πολυδάπανα; Πώς θα σπουδάσει ένα παιδί; Πώς θα παντρέψει ένα παιδί; Πώς θα το βοηθήσει να ξεκινήσει τη ζωή του; Μιλάμε για σημαντικά πράγματα. Δεν μιλάμε για διακοπές ή δώρα. Μιλάμε για καθήκοντα. Για καθήκοντα, τα οποία ένας εργαζόμενος πρέπει να εκτελέσει με το μόνο μέσο που διαθέτει και είναι η εργασία του.

Όταν αυτό το μέσο δεν φτάνει, τι κάνεις; Αναζητάς λύση. Ξεπουλάς την περιουσία σου για να επιβιώσεις. Αυτό έγινε στην Ελλάδα. Οι πάντες βρήκαν τη "λύση" στις τράπεζες. Οι τράπεζες όμως δεν χαρίζουν χρήμα. Οι τράπεζες δίνουν χρήμα με υποθήκες. Στην εποχή της δραχμής οι Έλληνες δεν γνώριζαν τις τράπεζες. Οι τράπεζες αφορούσαν τους επιχειρηματίες και μόνον. Τα υποκαταστήματά τους ήταν ελάχιστα. Οι Έλληνες στις τράπεζες απλά αποταμίευαν. Αποταμίευση τι σημαίνει; Ότι αυτός ο οποίος την κάνει όχι μόνον επιβιώνει, αλλά και του περισσεύουν.

Σήμερα όλα αυτά δεν συμβαίνουν. Οι Έλληνες όχι μόνον δεν αποταμιεύουν, αλλά δανείζονται για να επιβιώσουν. Δεν τους φτάνουν αυτά τα οποία παίρνουν. Τα υποκαταστήματα των τραπεζών έχουν γίνει πιο πολλά από τα περίπτερα. Αυτό είναι το πρόβλημα πλέον. Οι Έλληνες δεν μπορούν να επιβιώσουν. Οι Έλληνες στράφηκαν στις τράπεζες και υποθήκευσαν τις περιουσίες τους για να επιβιώσουν. Δεν μπορούν πλέον να επιβιώσουν. Ξεπουλάνε την περιουσία τους, για να το καταφέρουν. Καθημερινά και για αστεία δάνεια βγαίνουν στο "σφυρί" περιουσίες, που φτιάχτηκαν με άπειρο κόπο και πολύ ιδρώτα.

Στο σημείο αυτό φαίνεται η συνενοχή των δύο μεγάλων κομμάτων στη λεηλασία αυτήν. Τα δύο μεγάλα κόμματα βοήθησαν τις τράπεζες να κατακλέψουν τον κόσμο. Παρέδωσαν τον κόσμο στις αθλιότητές τους. Επέτρεψαν στις τράπεζες να κάνουν παράνομη κι εγκληματική "πλύση" εγκεφάλου μέσω των ΜΜΕ. "Πλύση" εγκεφάλου είναι να επιτρέπεις στις τράπεζες να ισχυρίζονται στις τηλεοπτικές διαφημίσεις τους ότι μέσω των δανείων μπορείς να κάνεις μόνος σου αύξηση στον μισθό σου. Το ακόμα χειρότερο ήταν ότι επέτρεψαν στις τράπεζες να εκμεταλλευτούν τα ένστικτα επιβίωσης του λαού και να τον "σπρώξουν" στην κυριολεξία στο κρεματόριο του χρηματιστηρίου. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός εκείνης της εποχής τις βοήθησε στην προπαγάνδα τους. Γιατί; Για να "φάνε" οι τράπεζες την περιουσία των Ελλήνων. Για να τους αρπάξουν τα σπίτια τους. Με ποιο σκοπό; Να τα πουλήσουν σε ξένους. Σε πλούσιους ξένους.

Αυτό, δηλαδή, που ήταν το αρχικό ζητούμενο για τους ιμπεριαλιστές. Να "αποζημιωθούν" οι ισχυροί Ευρωπαίοι με τις περιουσίες των φτωχών Ευρωπαίων. Για να μην σταματήσει η παντοκρατορία των αμερικανικών πολυεθνικών τύπου Coca-Cola, Texaco, Nike, Mc Donald’s κλπ., στην ευρωπαϊκή αγορά, να αποζημιωθούν οι ισχυροί Ευρωπαίοι με ΔΕΗ, ΟΤΕ, αεροδρόμια, λιμάνια, ελληνικά νησιά κλπ.. Κοντά σ' αυτούς τους πανίσχυρους παράγοντες "αποζημιώνονται" και οι πολίτες των ισχυρών κρατών, που έρχονται στη "Μπανανία" και αγοράζουν τζάμπα περιουσία. Με χρήματα, που ο Βρετανός ή ο Γερμανός δεν αγοράζει στην πατρίδα του ούτε ένα κοτέτσι, έρχεται στην Ελλάδα και παριστάνει τον "επενδυτή". Αγοράζει εξοχικό σε "εξωτικό" περιβάλλον.

Αυτήν τη στιγμή οι μεγαλύτεροι ιδιοκτήτες ακινήτων στην Ελλάδα είναι οι τράπεζες. Με πλειστηριασμούς και εκβιασμούς έχουν αρπάξει τα πάντα. Ενάμιση εκατομμύριο ξένοι είναι ιδιοκτήτες ακινήτων στη μικρή Ελλάδα των δέκα εκατομμυρίων. Άλλοι τόσοι περιμένουν "ευκαιρίες". Τι σημαίνει "ευκαιρίες"; Περιουσίες κατεστραμμένων Ελλήνων. Περιουσίες, που βγήκαν στο "σφυρί", για να σπουδάσει ή να παντρευτεί ένα παιδί. Οι τράπεζες εξυπηρέτησαν τους ιμπεριαλιστές και γι' αυτό αφέθηκαν να διαπράξουν εγκλήματα εις βάρος των Ελλήνων. Αφέθηκαν να τους κάνουν "πλύση" εγκεφάλου και να τους αρπάξουν τις περιουσίες.

Όλα αυτά είναι εγκλήματα. Εγκλήματα, στα οποία συμμετείχαν προδότες πολιτικοί. Πολιτικοί λακέδες των ιμπεριαλιστών. Εγκλήματα, τα οποία διαπράχθηκαν όχι μόνον εις βάρος των Ελλήνων, αλλά εις βάρος του συνόλου των φτωχών ευρωπαϊκών λαών.

Πρέπει όλοι οι ευρωπαϊκοί λαοί να διαμαρτυρηθούν για τον σχεδιασμό του νομίσματος. Πρέπει να μιμηθούμε την αμερικανική λογική και να κάνουμε απόρθητη άμυνά μας το χαρτονόμισμα του ενός Ευρώ, το οποίο σήμερα δεν υπάρχει. Πρέπει η λογική του σχεδιασμού και το μέγεθος των ευρωπαϊκών χαρτονομισμάτων να είναι κοινή για όλα τα χαρτονομίσματα.

Εμείς, ως Έλληνες, πρέπει να νοικοκυρέψουμε την οικονομία μας. Πρέπει να γυρίσουμε τον χρόνο "πίσω", ώστε να αποτυπωθούν πάνω σ' αυτό οι πραγματικές αξίες της εθνικής μας οικονομίας. Γιατί; Γιατί σ' εκείνον τον χρόνο έχουν αποτυπωθεί τα σημερινά ημερομίσθια. Τα σημερινά εξακόσια ευρώ του μισθού του Έλληνα έχουν σχέση με τις τιμές εκείνης της εποχής. Έχουν σχέση με τις "άμυνες" εκείνης της εποχής. Άρα, αν θέλουμε να βρούμε μια ισορροπία, θα πρέπει να αναπροσαρμοστούν οι τιμές στο σύνολό τους.

Μιλάμε για εγκληματικές πολιτικές. Μιλάμε για προδοσία των Ευρωπαίων πολιτών από συγκεκριμένους άθλιους γραφειοκράτες των Βρυξελλών. Αν θέλουμε να θεωρούμε τους εαυτούς μας Ευρωπαίους, θα πρέπει να γίνουν έρευνες και να καταλογιστούν ποινικές ευθύνες σ' αυτούς τους προδότες. Να ερευνηθούν οι σχέσεις τους με τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες. Να ερευνηθούν τα "πόθεν έσχες" τους. Πρέπει αυτοί οι άνθρωποι να τελειώσουν τις ζωές τους στις φυλακές. Κανένας και ποτέ δεν έκανε τόσο πολύ κακό σε τόσους πολλούς ανθρώπους.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ

Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο - ΕΑΜ Β’

http://eamb-ydrohoos.blogspot.com

Η αυτοκρατορία του φόβου

«Υπάρχουν δύο τρόποι για να κατακτήσεις μια χώρα: Με την βία ή με τα χρέη.» John Adams [1735-1826] Δεύτερος Πρόεδρος των Η.Π.Α (1797-1801).

Ο Γκαίμπελς, όσον αφορά την έκβαση του πολέμου, δήλωσε δημόσια ότι η Ελλάδα κόστισε πανάκριβα στη Γερμανία. Και ο Ελληνικός λαός, που όρθωσε το ανάστημά του στις ναζιστικές ορδές, τιμωρήθηκε με μίσος από τον φασίστα κατακτητή που κατάσχεσε τη γεωργική παραγωγή και κατάστρεψε την οικονομία του Έθνους. Μόνο τον πρώτο χειμώνα της Κατοχής η Ελλάδα έχασε 300.000 ψυχές από λιμοκτονία. Και για τούτο το έγκλημα η Γερμανία δεν έδωσε λόγο ποτέ. Η καταβολή των αποζημιώσεων στα θύματα των θηριωδιών του γερμανικού στρατού κατοχής είναι ακόμα στα αζήτητα και το ποσό που διεκδικούμε ως κράτος είναι 162 δις. ευρώ χωρίς τους τόκους, αλλά ΟΥΔΕΜΙΑ ξενόδουλη κυβέρνησης είχε το σθένος να το απαιτήσει. Υπήρξε και αυτό θέμα υπόγειας και μαύρης συναλλαγής.

Και να! Οι Έλληνες, υπό το δόγμα Κίσινγκερ και προς υλοποίηση των επιχειρήσεων «OVERKILL» και «ΦΑΙΔΩΡΑ» καθώς και του σχεδίου ανακύρηξης της Θεσσαλονίκης ως νέας Ιερουσαλήμ, οδηγούνται ξανά σε λιμοκτονία με μοναδικό στόχο το φρόνημα του Έλληνα που σέβεται την ιστορική διαδρομή του Έθνους και που, ως σχέδιο σατανικό, έχει οπωσδήποτε και φυλετικά αίτια πηγάζοντα από την διαχρονική σύγκρουση των δύο Εθνών.

Η Ελλάδα ζεί σήμερα τον ίδιο και ίσως χειρότερο εφιάλτη Κατοχής πληρώνοντας την μεγαλοσύνη του πνεύματός της, της φιλοσοφίας της, των τεχνών της, των επιστημών της, του πολιτισμού της και του ηρωισμού των παιδιών της. Πληρώνει την πνευματική εξουσία που ασκεί ανά τους αιώνες παγκοσμίως. Πληρώνει για το φως που διαχέεται στις ανήλιαγες ΣΤΟΕΣ του δήθεν πολιτισμένου κόσμου και που τυφλώνει τα ανθρωποειδή των ευρωπαϊκών σπηλαίων. Πληρώνει για τα ευεργετήματά της προς την παγκόσμια κοινότητα χωρίς να έχει λάβει υπ' όψιν της ότι: «ΟΥΔΕΙΣ ΑΣΦΑΛΕΣΤΕΡΟΣ ΕΧΘΡΟΣ ΤΟΥ ΕΥΕΡΓΕΤΗΘΕΝΤΟΣ».

Η κυνική ομολογία, ενός από τους πολλούς  σύμβουλους-σωτήρες του  Αμερικανού υπήκοου Τζέφρυ Παπανδρέου, του Ιταλού Σιόπα, ότι: « Όποιος έχει παιδιά 15 χρονών µπορεί να τους πει ότι... στα 30 τους η Ελλάδα θα προχωρεί δυναµικά...», επιβεβαιώνει την πλήρη υποταγή της χώρας μας στις αγορές τύπου Τζώρτζ Σόρος [György Schwartz] και στους «μεγάλους οίκους» του διεθνούς Σιωνισμού. Επιβεβαιώνει την κατάντια των ανερμάτιστων κυβερνήσεών μας που ασελγώντας ασύστολα επί του Έθνους το οδήγησαν υπό κατοχή καταδικάζοντας τις μελλοντικές γενιές στην ανυπαρξία και την απόγνωση.

Διεφθαρμένοι και επίορκοι ταγοί αδιαφορώντας για το μέλλον της Ελλάδος, της ιστορίας της και της νεολαία της, υπέγραψαν την καταδίκη της σε σκλαβιά στους υποτιθέμενους δανειστές. Το ανέντιμο ελληνικό κράτος, τα δουλόφρονα ελληνικά κόμματα και τα αργυρώνητα ελληνικά ιερατεία της προπαγάνδας δεν ΕΠΙΚΥΡΩΝΟΥΝ απλώς της διάλυση του ελληνικού Έθνους, αλλά και την προωθούν με υπερβάλλοντα ζήλο. Τα όποια όμως σχέδια «ευρείας μνημονιακής συναίνεσης» που ευελπιστεί να πετύχει η κατοχική κυβέρνηση ΓΑΠ με  συνοδοιπόρους και δεκανίκια το ΛΑΟΣ, το ΔΗΣΥ της Ντόρας και τον Κουβέλη, δημιούργησαν έναν «πολιτικό» Φρανκενστάϊν που αρκεί μόνο μία σπίθα για να βγεί εκτός ελέγχου, με συνέπειες τραγικές για το Έθνος και υπεράνω κάθε φαντασίας.

Σήμερα, ως Έθνος, βιώνουμε την γενικευμένη ανομία, την πολιτική ένδεια, την κοινωνική ανεπάρκεια, την κατάπτωση και την παρακμή, την έκπτωση των αξιών, την απαξίωση των θεσμών και η φαυλοκρατία είναι στο αποκορύφωμά της αφού ΟΥΔΕΠΟΤΕ άλλοτε τόσοι λίγοι επέφεραν μέγιστη ζημία. Στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα της διαφθοράς και του φαύλου εξουσιαστικού μηχανισμού, που γνωρίζει ημέρες δόξας, συντελέσθηκε η χειρότερη Συνταγματική εκτροπή που θα αποτελέσει την μαύρη σελίδα της Ελληνικής ιστορίας. Τώρα το Έθνος το έχουν κυκλώσει οι ορδές των ανόμων θεσμικών σφετεριστών, των εξωθεσμικών κέντρων και των «αγορών» και το κράτος είναι παραδομένο σε συμμορίες οι οποίες πιέζουν με την δράση τους για να υποβάλουν αποφάσεις στην πολιτική ηγεσία και να επιβάλλουν τη θέλησή τους σε μια «Κυβέρνηση Καραγκιόζηδων», ας μεταχειριστούμε την ρήση του πρώην Υπουργού, και σαν να μην έφτανε αυτό, προς λύπη του εχέφρονος Λαού, νοθεύουν την «Δημοκρατία» καταντώντας την Ελλάδα όνειδος της παγκόσμιας κοινωνίας δικαιώνοντας την κατά το 1907 ρήση του ενάρετου πολιτικού Δημητρίου Γούναρη: «Ερρέτω το κράτος αυτό, τοιούτον κράτος είναι εμπαιγμός της Ιστορίας».

Η Νεοταξική εξουσία των καιρών στοχεύει στη μεθοδευμένη γήρανση του συνολικού πληθυσμού της χώρας κλιμακώνοντας και επιταχύνοντας τις διαδικασίες της διάλυσης της ελληνικής κοινωνίας και του ελληνικού έθνους αφού η πείνα, ως το πλέον αποτελεσματικό όπλο, εξαθλιώνει και φέρνει σε κρίση οδύνης τον Λαό. Έτσι επέρχεται η πτώση!

Η δωσίλογη εξουσία, μέσω των ελεγχόμενων ΜΜΕ που ως οδαλίσκες αναπαράγουν την ενορχηστρωμένη προπαγάνδα και συντηρούν τον Λαό σε μια διαρκή ύπνωση και ένα βαθύ σκοτάδι, προκειμένου να μην αντιδράσει στις προθέσεις και στο διεστραμμένο σχέδιο των σκοτεινών δυνάμεων που επιδιώκουν να επιβάλουν την νέα τάξη, κατασκεύασε πολύ έντεχνα μία δουλική νοοτροπία, η οποία ρίζωσε βαθειά στην ελληνική κοινωνία τον φόβο. Οι πολίτες νοιώθουν ανασφαλείς. Το άγνωστο αύριο κατέστησε τον Έλληνα φοβικό και τα δείγματα αυτής της γενικευμένης φοβικής συμπεριφοράς τα διακρίνουμε παντού στην οργουελική πραγματικότητα που βιώνουμε μέσα σε μία κατ' επίφαση Δημοκρατία.

Το κατοχικό καθεστώς, υπό μια θαμπή βιτρίνα δημοκρατίας, υπέβαλε μία «νέα σκλαβιά» με κοινοβουλευτικό προσωπείο και προσέφερε το Έθνος βορά στους εχθρούς και το ίδιο, ως όργανο του κατακτητή και σε ρόλο ελεύθερου σκοπευτή, με την σφραγίδα της κοινοβουλευτικής ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ εξοντώνει μια μια της κοινωνικές ομάδες. Όμως και η εξαθλίωση προχωρά ακάθεκτη και το ποτάμι της οργής θα παρασύρει τα πάντα στο πέρασμά του. Το μίσος έχει ήδη φωλιάσει στην καρδιά του Έλληνα και το δηλητήριό του αρχίζει να κυριεύει τη λογική του. Η ανοχή της κοινωνίας  εξαντλείται και η χειροβομβίδα της κοινωνικής αναταραχής  έχει πλέον απασφαλιστεί. Τι θα γίνει αυτός ο λαός όταν κοντά ένα εκατομμύριο έχουν μείνει στο δρόμο, χωρίς δουλειά, χωρίς φαΐ, χωρίς αύριο, χωρίς ελπίδα; Κι αν ο κόσμος εξαγριωθεί; Θα συνεχίσει, άλλη μία φορά, την Εθνική καταστροφή και τον αλληλοσπαραγμό; Και τότε, ποιά δύναμη θα σώσει πλέον τους ληστοσυμμορίτες πολιτικούς;

Ήρθε λοιπόν ο καιρός που προφήτευε ο Μεγάλος μας Εθνικός ποιητής Κωστής Παλαμάς στο έργο του «Ο Δωδεκάλογος του Γύφτου»;

«Καί χορό τριγύρω σου θα στήσουν
Με βιολιά καί με ζουρνάδες
γύφτοι, Εβραίοι, αράπηδες, πασάδες
καί τα γόνατά τους θα λυγίσουν, οι τρανοί σου
καί θα γίνουν των ραγιάδων οι ραγιάδες...»

Και πού είναι οι ένοχοι; Ποιός  ξεκίνησε  την καταστροφή; Ποιός  κατέστρωσε τα σχέδια του διαμελισμού της χώρας; Ποιός ξεπούλησε την εθνική μας αξιοπρέπεια; Ποιός πέρασε τη θηλιά της απόλυτης υποταγής στο λαιμό της Ελλάδας με την  εθνοκτόνο  πολιτική  που εφάρμοσαν οι παλλακίδες της παγκόσμιας διακυβέρνησης και της Νέας Τάξης;

Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά τα τραγικά, υπό τους νόμους της «ομερτά» και των κωδίκων σιωπής τύπου μαφίας και κόζα νόστρα μεταξύ των απάτριδων καταστροφέων του ελληνικού Έθνους, ένας λαός άναυδος, προδομένος και περιθωριοποιημένος απορεί, αγωνιά και διερωτάται: Αυτό είναι το δικό μου αύριο; Αυτό είναι το αυριανό μου Έθνος;

Κι εμείς, όλοι οι «ΟΣΟΙ ΖΩΝΤΑΝΟΙ», υπακούοντας στην επιταγή της ακροτελεύτιας διατάξεως του Συντάγματος [άρθρο 120 παρ. 4] καλούμε τους Έλληνες σε συνειδησιακή, πνευματική και ηθική επανάσταση ΟΥΡΛΙΑΖΟΝΤΑΣ στεντόρεια: ΟΧΙ!! ΟΧΙ!! ΟΧΙ!! Καλούμε τον ΛΑΟ να σεβαστεί την Ιστορία του και να αντισταθεί, να σταθεί όρθιος στις επάλξεις του Έθνους, να πολεμήσει, να γκρεμίσει το έκτρωμα που επιχειρούν να δημιουργήσουν και να εκδικηθεί τιμωρώντας παραδειγματικά τους αδίστακτους πατριδέμπορους και τους βιαστές της αξιοπρέπειάς του. Καλούμε τους Έλληνες να ανακτήσουν την εθνική τους αυτοπεποίθηση και υπερηφάνεια γιατί έχουν χρέος στα νιάτα αυτού του τόπου και τους υπενθυμίζουμε το διαχρονικό αξίωμα αυτού του Έθνους που διέπει την ιστορική διαδρομή του, ότι: Την θέλησή του να ζήσει ουδέποτε την υπέταξε στην μοίρα του!!!

Οδυσσέας Τηλιγάδας
Αθήνα 04-12-2010

Πηγή: email

ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΕΛΕΓΧΟΥ ΤΟΥ ΝΟΥ

Οι περισσότεροι από εμάς νομίζουμε ότι η ύπνωση είναι μια κατάσταση στην οποία μας φέρνει κάποιος εκκεντρικά ενδεδυμένος πνευματιστής κουνώντας διάφορα αντικείμενα μπροστά στα μάτια μας.

Η αλήθεια όμως είναι λίγο διαφορετική...

Ο ανθρώπινος νους κατα τη διάρκεια της ημέρας, περνάει από διάφορες φάσεις μεταξύ των δύο άκρων που είναι η πλήρης εγρήγορση από τη μία πλευρά και ο ύπνος από την άλλη... Στην πρώτη περίπτωση (π.χ. αποφυγή ατυχήματος) η συνείδηση μας είναι όλη στρατευμένη για τη συγκεκριμένη στιγμή, ενώ στη δεύτερη (χαλαρή διάθεση) η συνείδηση υποχωρεί δημιουργώντας χώρο για το ασυνείδητο. Αποσύρεται δε πλήρως σε κατάσταση ύπνου. Οι καταστάσεις αυτές όμως δεν είναι "ψηφιακές" (αληθείς / ψευδείς ή ενεργοποιημένες / απενεργοποιημένες αν προτιμάτε), αλλά "αναλογικές", δηλαδή περιλαμβάνουν όλες τις ενδιάμεσες καταστάσεις συνείδησης που υπάρχουν ανάμεσα στην εγρήγορση και τον πλήρη βαθύ ύπνο.

Σε πολλούς από εμάς (σε εμένα συνέχεια) τυχαίνει όταν οδηγούν στο δρόμο να περάσουν τη στροφή στην οποία ήθελαν να στρίψουν, χωρίς να στρίψουν. Αυτό, όσο και εάν σας φαίνεται περίεργο, οφείλεται στο γεγονός ότι όταν οδηγούμε σε ίσιο "βαρετό" δρόμο, η συνείδηση μας "πέφτει" αμέσως σε κατάσταση ύπνωσης. Αυτό συμβαίνει επειδή η ικανότητα οδήγησης είναι μια ασυνείδητη ικανότητα.

Η μάθηση στον άνθρωπο πραγματοποιείται σε τέσσερα στάδια:

1. Ασυνείδητη ανικανότητα (δεν ξέρω ότι δεν ξέρω να οδηγώ, πριν δω αυτοκίνητο)

2. Συνειδητή ανικανότητα (ξέρω ότι δεν μπορώ να οδηγήσω αυτοκίνητο μόλις δω ένα)

3. Συνειδητή ικανότητα (ο νέος οδηγός που είναι σε πλήρη εγρήγορση και συνείδηση)

4. Ασυνείδητη ικανότητα (οδηγώ τόσο καλά, που το μυαλό και το σώμα μου οδηγούν "μόνα τους")

Οταν σε μια ικανότητα έχουμε εξασκηθεί τόσο πολύ ώστε να την κάνουμε ¨μηχανικά" (όπως συνηθίζουμε να λέμε) τότε μπορούμε να θεωρήσουμε ότι μας έχει γίνει ασυνείδητη ικανότητα. Αυτό ισχύει για το ποδήλατο (δεν ξέρουμε πως το καταφέραμε, όταν όμως αποκτήσουμε την ικανότητα της ποδηλασίας δεν την ξεχνάμε ποτέ - μας έγινε ασυνείδητη ικανότητα) και το σέξ (για το οποίο δε θα δώσω περαιτέρω διευκρινήσεις...)

Κάθε φορά που εκτελούμε μια εργασία που απαιτεί την ασυνείδητη ικανότητα μας, ο συνειδητός νους μας, αδράτει την ευκαιρία να "ξεκουραστεί" και αποσύρεται στο παρασκήνιο αφήνοντας τον ασυνείδητο νου να κάνει τη δουλειά. Η κατάσταση αυτή που ενεργοποιείται, είναι μια κατάσταση ύπνωσης. Η κατάσταση ύπνωσης μοιάζει πολύ με την ονειροπόληση (που είναι και αυτή μια κατάσταση μέτριας ύπνωσης) και μπορεί να διαφέρει σε "ένταση" από ελαφριά ονειροπόληση, πλήρη απομόνωση του συνειδητού νου (βυθισμένος στον κόσμο του), υπνηλία και τέλος ύπνος.

Ακόμα και ο ύπνος έχει επίπεδα, από τον "ελαφρύ" ύπνο (από τον οποίο ξυπνάμε εύκολα), μέχρι τον βαθύ ύπνο (που δεν ξυπνάμε με τίποτα).  Οι επιστήμονες που ασχολούνται με αυτά τα θέματα ανακάλυψαν ότι σε κάθε κατάσταση ύπνωσης, αντιστοιχεί μια συχνότητα λειτουργίας του εγκεφάλου.

Η ύπνωση λοιπόν είναι μια κατάσταση γνώριμη και φυσιολογική για κάθε άνθρωπο, και όχι μια εξωπραγματική εμπειρία όπως πολλοί από εμάς ίσως πιστεύουμε. Με λίγη εξάσκηση στην αυτό-ύπνωση, είμαστε σε θέση να ελέγχουμε τη διανοητική μας κατάσταση κατα βούληση.

Η τέχνη της θεραπευτικής ύπνωσης είναι πολύ παλιά, τελειοποιήθηκε από τον Μπρόϋερ και τον Φρόυντ που διαπίστωσαν ότι μπορούσαν να θεραπεύσουν ήπιες ψυχικές ασθένειες (κυρίως νευρώσεις και υστερία) δίδοντας στον ασθενή εντολές θεραπείας (υποβολές) σε κατάσταση ύπνωσης. (Και εκμαιεύοντας τα μυστικά του πράγμα που δεν ενδιαφέρει στο άρθρο αυτό). Η ύπνωση καταργήθηκε σαν θεραπευτική μέθοδος και έδωσε τη θέση της στην ψυχανάλυση, διότι ήταν μεν γρήγορη αλλά είχε παροδικά αποτελέσματα ενώ η ψυχανάλυση ήταν μεν πολύ πιο χρονοβόρα, αλλά είχε μόνιμα θεραπευτικά αποτελέσματα και ταυτόχρονα βελτίωνε την προσωπικότητα του ασθενούς.

Αυτό που είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζουμε, είναι ότι όταν είμαστε υπνωτισμένοι, ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΥΠΟΒΟΛΕΣ, δηλαδή προφορικές εντολές, οι οποίες καταχωρούνται κατ΄ευθείαν στο υποσυνείδητο χωρίς να περάσουν από τα στάδια λογικής επεξεργασίας που περνάνε όλες μας οι σκέψεις. Οταν λοιπόν κάποιος μας φέρει σε κατάσταση ύπνωσης ή αν προτιμάτε μας "πιάσει στον ύπνο" και ενόσω είμαστε υπνωτισμένοι μας δώσει εντολή να κάνουμε κάτι, όταν έρθει η ώρα που προστάζει η εντολή που πήραμε, θα νοιώσουμε ότι πρέπει να κάνουμε κάτι και μάλλον θα θυμηθούμε τι είναι αυτό το κάτι, θα το κάνουμε, χωρίς να αναρωτηθούμε το γιατί. Είναι πολύ απλή διαδικασία και αν σκεφτείτε, θα την αναγνωρίσετε στον εαυτό σας.

Ο βαθμός δεκτικότητας σε υποβολή είναι πολύ διαφορετικός από άτομο σε άτομο και έχει να κάνει κυρίως με τη φύση του ατόμου (κυριαρχική / υποτακτική φύση)

Με την πάροδο ετών, ανακαλύφθηκαν τρόποι για να μεταβάλουμε την νοητική κατάσταση των ατόμων χωρίς τη χρήση ψυχαναλυτικού καναπέ, χρησιμοποιώντας ηχητικά και οπτικά μηνύματα, συνήθως από εικόνες και ήχους στους οποίους εστιάζεται η προσοχή μας. Μόλις όλη μας η συνείδηση εστιαστεί σε μια εικόνα (ή έναν ήχο), τότε αυτομάτως αλλάξει η νοητική μας κατάσταση.

Ολα τα παραπάνω μπορείτε να τα δοκιμάσετε μόνοι σας, εστιάζοντας τη ματιά σας σε ένα σημείο για πολλή ώρα, χωρίς να αποσπάται η προσοχή σας από θορύβους κ.λ.π.  Η εικόνα της ανάρτησης (που είναι στατική εικόνα) είναι ένα καλό σημείο να εστιάσετε. Βυθιστείτε μέσα της και παρατηρείστε την αλλαγή στον τρόπο που αισθάνεστε το σώμα σας. Δείτε πως θολώνει το περιβάλον όσο κοιτάτε την εικόνα.  Η ύπνωση είναι μια διαδικασία λεπτή και απλή. Είναι έμφυτη σε όλους τους ανθρώπους και επιτυγχάνεται εύκολα. Μπαίνετε σε κατάσταση ελαφριάς ύπνωσης πολλές φορές την ημέρα. Απλώς δεν το ξέρετε, ή δεν το ονομάζετε έτσι.

Οι φίλοι μας οι διαφημιστές λοιπόν, που ξοδεύουν κάθε χρόνο πακτωλούς χρημάτων για να μάθουν πως λειτουργεί το μυαλό μας, ανακάλυψαν τρόπους με τους οποίους μπορούν να μας βάλουν σε κατάσταση ήπιας ύπνωσης όταν παρακολουθούμε τηλεόραση.

Το κόλπο (όπως όλα τα κόλπα του συστήματος) είναι απλό: Σε βάζω σε κατάσταση ύπνωσης και σου δίνω εντολή να καταναλώσεις τα προϊόντα μου.

Και δυστυχώς η χρήση της ύπνωσης με την τηλεόραση δεν περιορίζεται στην αγορά εμπορευμάτων, αλλά επεκτείνεται στην τοποθέτηση εντολών στο μυαλό μας που σα σκοπό έχουν να αλλάξουν συνολικά τη συμπεριφορά μας και να μας μετατρέπουν σιγά σιγά από ανθρώπους σε καταναλωτές.

Από ελεύθερους ανθρώπους, σε φοβισμένα πλάσματα που θα αρκεστούν σε ένα κομμάτι ψωμί αρκεί να μην τους πάρει κανείς τον καναπέ και την τηλεόραση τους...

Οποιος προσέχει λίγο τη λεπτομέρεια, ίσως έχει παρατηρήσει τον μονότονο τρόπο με τον οποίο μιλάνε οι γνωστοί παρουσιαστές. Τυχαίο; Δεν είναι τυχαίο, αφού ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΝΑ ΜΙΛΑΝΕ ΕΤΣΙ, ΤΟΝ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΑΙ αν αυτό σας λέει κάτι. Ο τόνος της φωνής διατηρεί την ύπνωση στην οποία μας υποβάλουν...

Επαψα πια να ασχολούμαι με το θέμα. Οταν συνειδητοποίησα τον τρόπο με τον οποίο παίζουν με το μυαλό μας, θύμωσα. Οταν συνειδητοποίησα ότι το ίδιο κάνουν και με το μυαλό των παιδιών μας (που λόγω ηλικίας έχει ακόμα μικρότερες αντιστάσεις από το δικό μας), αποφάσισα να μην ξαναδώ τηλεόραση.

Ακολουθεί ένα πολύ ενδιαφέρον βίντεο, το οποίο εκτός των πληροφοριών που παραθέτει, είναι και το ίδιο (το βίντεο) ένα demo υπνωτιστικών τεχνικών, αφού το βίντεο αυτό φέρνει το θεατή σε κατάσταση ελαφριάς ύπνωσης.

Δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας, γιατί το βίντεο αυτό μας υποβάλλει σε ύπνωση με έναν τρόπο που γίνεται αντιληπτός. Δείτε το μια φορά με υπότιτλους (αν δεν γνωρίζετε Αγγλικά) και στη συνέχεια απενεργοποιήστε τους υπότιτλους, χαλαρώστε και ξαναδείτε το. Θα αντιληφθείτε την αλλαγή στην νοητική σας κατάσταση.  Η νοητική σας κατάσταση θα επανέλθει μόλις τελειώσει το βίντεο. Η αλλαγή κατάστασης είναι ήπια και δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας...

Οπως λέει και το βιντεο, ο μόνος τρόπος να προστατευθούμε από την υποβολή είναι να καταλάβουμε πως δουλεύει το όλο πράγμα...το μυαλό μας...

Το παρακάτω βίντεο μιλάει για ψυχολογικές επιχειρήσεις γενικά και πέραν της ύπνωσης και εξηγεί τον τρόπο με τον οποίο μας εμφυτεύουν εντολές στο μυαλό χρησιμοποιώντας την τεχνική της αυθεντίας και την επανάληψη, με αιχμή την τηλεόραση, μας αλλάζουν τον τρόπο σκέψης και την συμπεριφορά. Δείτε το, και ΠΕΤΑΞΤΕ ΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΣΑΣ!

ΘΑΛΑΜΟΦΥΛΑΚΑΣ/http://thalamofilakas.blogspot.com/2010/11/blog-post_48.html

«Για να επιτύχουν την παγκόσμια κυριαρχία, τους είναι αναγκαία η ηλεκτρονική διακυβέρνηση"

Ο Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Τρικόρφου Φωκίδας, Αρχιμ. Νεκτάριος Μουλατσιώτης με επιστολή του προς τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο και προς όλους τους Αρχιερείς της Εκκλησίας της Ελλάδος, ταπεινά αναφέρεται στην κάρτα του πολίτη και στην ηλεκτρονική διακυβέρνηση και τι στόχους έχουν όσοι θέλουν να επιβάλουν τα νέα αυτά συστήματα στην Ελλάδα και με ποίους τρόπους θα τα εφαρμόσουν. Ενδιαφέρουσα επιστολή την οποία πρέπει όλοι να την προσέξουμε και γι’ αυτό την δημοσιεύουμε αυτούσια.
Η επιστολή έχει ως εξής:
Ο Μεσσίας έρχεται!
Η Παλαιά Διαθήκη δια του στόματος των Αγίων Προφητών φωνάζει προς όλη την οικουμένη και προς τον λαό του Ισραήλ, ότι ο Μεσσίας και Λυτρωτής του κόσμου έρχεται!
Ο αναμενόμενος των εθνών έρχεται! Ο Σωτήρας του κόσμου έρχεται! Ο νέος Βασιλεύς του Ισραήλ έρχεται!
Οι προφήτες με κάθε λεπτομέρεια μας περιγράφουν τον ερχόμενον Μεσσία.
Ο Μεσσίας ήλθε!
Η Καινή Διαθήκη βροντοφωνάζει ότι ο Μεσσίας ήλθε! Το Φως ήλθε στον κόσμο! Αλλά οι άνθρωποι αγάπησαν μάλλον το σκότος. Ο Λυτρωτής και Σωτήρας ήλθε, αλλά ο άνθρωπος προτίμησε να ζει στα δεσμά της φυλακής του και στο σκοτάδι της ψυχής του. Για εμάς όμως που δεχθήκαμε τον Ιησού η τον Εμμανουήλ ως τον Χριστό του Κυρίου, αναγνωρίζουμε Αυτόν ως Μεσσία, Λυτρωτή και Σωτήρα του ανθρωπίνου Γένους, Θεόν αληθινόν εκ Θεού αληθινού.
Έρχεται πάλιν μετά δόξης!
Όσοι Τον δεχθήκαμε ως Μεσσία, τον Υιόν της Παρθένου, αναμένομεν Αυτόν και πάλιν ερχόμενον μετά δόξης κρίναι ζώντας και νεκρούς.
Κάποιοι δεν Τον δέχθηκαν...
Υπάρχουν όμως κάποιοι που δεν πίστεψαν ότι στον Κύριό μας εκπληρώθησαν οι προφητείες της Παλαιάς Διαθήκης, είναι όλοι αυτοί που ονειρεύτηκαν τον Κύριο της δόξης ως επίγειο βασιλέα της γης και έτσι ακόμη τον αναμένουν. Θεωρούν ότι οι προφητείες δεν εκπληρώθηκαν ακόμη και ζουν και εργάζονται καθημερινά δια την εκπλήρωσή τους.
Ήδη κάποιοι εξ αυτών που δεν δέχθηκαν τον Ιησού ως Χριστόν του Κυρίου, μέσω σκοτεινών διαδρόμων επέτυχαν να ανέβουν οικονομικά πολύ ψηλά και σήμερα 10 περίπου άνθρωποι εξ αυτών κατευθύνουν δυστυχώς τις τύχες όλων των λαών και των εθνών.
Τελευταία συχνά ακούμε να γίνεται δι᾽ αυτούς αναφορά στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Τους αποκαλούν άλλοτε «παγκόσμιους τραπεζίτες», άλλοτε «κερδοσκόπους»
η «αγορές» και νομίζω ότι όλοι κατανοούμε το ποιοί είναι οι κύριοι αυτοί.
Πέτυχαν λοιπόν όλοι οι ανωτέρω κύριοι να είναι οι δανειστές όλων των κρατών και όλων των εθνών με μία και μόνη σκοπιμότητα: Την υποταγή και τον οικονομικό έλεγχο των πάντων, ώστε να αναγκάσουν τους λαούς και πάντα τα έθνη να δεχθούν τον δικό τους Μεσσία, ως τον μόνο και αληθινό λυτρωτή και σωτήρα του κόσμου.
Δια να επιτύχουν δε αυτή την παγκόσμια κυριαρχία και την επιβολή του νέου Μεσσία, τους είναι αναγκαία η ηλεκτρονική διακυβέρνησις των κρατών και ένα νέο ηλεκτρονικό οικονομικό σύστημα, ώστε αφ᾽ ενός μεν να παρακολουθούνται οι αντιδρώντες, αφ᾽ ετέρου να ελέγχονται οι πάντες. Δια να επιβάλλουν δε τον Μεσσία τους, ως λέγει η Αγία Γραφή, θα κινηθούν «εν πάση απάτη... και τέρασι ψεύδους». Δι᾽ αυτό και ο Απόστολος Παύλος καλεί τους πάντες λέγοντάς τους «Βλέπετε μη τις υμάς πλανήση κατά μηδένα τρόπον».
Άρα δια να μην ξεγελαστούμε και πλανηθούμε πρέπει να έχουμε συνεχώς τεταμένη την προσοχή μας και τα μάτια μας ανοιχτά, διότι ο πλάνος θα προσπαθήσει να εξαπατήσει και να ξεγελάσει ακόμη και τους εκλεκτούς, δηλαδή την ιεραρχία και τον πιστό λαό.
Τα όσα συμβαίνουν σήμερα στην πατρίδα μας και σε όλο τον πλανήτη έχουν σχέση με την οικονομική κρίση, την ηλεκτρονική διακυβέρνηση και με τον ερχομό κάποιου νέου Μεσσία ως φυσικού προσώπου και όχι ως συστήματος;
Μακαριώτατε,
Σκεφθήκατε αν τα όσα συμβαίνουν σήμερα στην πατρίδα μας, δηλαδή εάν τα δημοσιονομικά και όλα τα νέα οικονομικά μέτρα που λαμβάνει η Κυβέρνησή μας, αλλά και οι κυβερνήσεις των άλλων κρατών, σκεφθήκατε εάν έχουν σχέση με την ηλεκτρονική διακυβέρνηση των ανθρώπων, την κάρτα του πολίτη, το μικροτσίπ και τον Μεσσία;
Ένας ταπεινός ιερομόναχος που έζησε κοντά στον Γέροντα Παΐσιο, από το 1996 μέσα από τα βιβλία του «Σκεύος εκλογής» και «Στη Δύση της ελευθερίας μας» μας προειδοποιούσε.
Μακαριώτατε,
Σας μεταφέρω αυτούσια αποσπάσματα του αγιορείτη ιερομονάχου Χριστοδούλου Αγγελόγλου από το βιβλίο του «Σκεύος εκλογής» σελ. 421, που κυκλοφόρησε το 1996. Διαβάζοντας σήμερα και πάλι κάποιος τα κείμενα που θα αναφέρω, νομίζει κανείς ότι διαβάζει το σημερινό Τύπο του 2010. Κι όμως τα όσα ακολουθούν γράφτηκαν το 1996.
«Επέβαλαν (και θα επιβάλλουν) στη χώρα μας ένα πολύ μεγάλο εξωτερικό δημόσιο χρέος,τόσο μεγάλο που,  όχι μόνον να μη μπορούμε να το ξεχρεώσουμε, αλλά ούτε τους τόκους αυτού του δανείου να μην προλαβαίνουμε· με αυτό καταφέρνουν με εύλογη δικαιολογία να επιβάλλουν στο λαό ένα οικονομικό πρόγραμμα εξόντωσης, έως εσχάτων. Θα επιβάλλουν συνεχώς νέα οικονομικά μέτρα, δυσβάστακτα, φόρους ασήκωτους και πάρα πολλά άλλα μέτρα, έτσι ώστε να κάνουν το λαό να αγανακτήσει. Και τι θα πετύχουν με αυτό; Ακούστε· Ο λαός καταπιεζόμενος από τα δυσβάστακτα οικονομικά μέτρα θα ζητάει κάποια στιγμή να ξανασάνει, αλλά αυτή τη στιγμή δεν πρόκειται να του τη χαρίσουν ποτέ, παρά μόνον έως ότου σκύψει το κεφάλι του εντελώς στο έδαφος, δηλώνοντας τέλεια υποταγή στο καινούργιο τους σύστημα. Θα λένε: Έχετε δίκιο που διαμαρτύρεσθε, όμως έχετε μεγάλο εξωτερικό χρέος και αυτοί που έχουν πολλά λεφτά φοροδιαφεύγουν· για να μη σας επιβάλλουμε άδικα μεγάλους φόρους κτλ. πρέπει να αποδεχθείτε το τέλειο σύστημα ηλεκτρονικού οικονομικού ελέγχου. Έτσι ώστε να βλέπουμε ποιοί είναι οι νομοταγείς πολίτες και ποιοί οι φοροφυγάδες. Ταυτόχρονα θα παρέχουν μέσω του ηλεκτρονικού οικονομικού συστήματος πολλές διευκολύνσεις.
Αδελφοί, μας εξαπατούν με τερατώδη ψέμματα. Δεν πρόκειται με όσα αυστηρά οικονομικά μέτρα κι αν λάβουν να ξεχρεώσουμε το χρέος μας αυτό. Γιατί δεν εξυπηρετεί τους σκοπούς τους η ύπαρξη μιας εύρωστης οικονομικά Ελλάδας. Τι κάνουν λοιπόν; Ενώ βρισκόμαστε σε οικονομικό χάος και δεν μπορούμε ούτε τους τρέχοντας τόκους του χρέους να πληρώσουμε, δημιουργούν τεχνητές κρίσεις με τις γειτονικές μας χώρες έτσι ώστε, φοβούμενοι από τις απειλές τους να ξοδεύουμε τρισεκατομμύρια δραχμές για την αγορά πολεμικών αεροπλάνων, πλοίων κτλ. Ακούμε συνεχώς για θερμά επεισόδια, αμφισβητούνται τα σύνορά μας, τα νησιά μας..... Με όλα αυτά μας αποπροσανατολίζουν για να μπορέσουν με πολύ εύσχημο τρόπο και χωρίς να γίνουν αντιληπτοί να μπουν στο σπίτι μας..... Να γνωρίζετε ότι θα ασκήσουν πιέσεις με πολλούς τρόπους, ιδιαίτερα στους πολιτικούς μας άρχοντες..... Εμείς όμως ας μη βλέπουμε τους δικούς μας πολιτικούς, αλλά αυτούς που τους τα επιβάλλουν από το παρασκήνιο με τη βία, ύπουλα και εξαπατώντας τους».
Στη σελίδα 417 του αυτού βιβλίου διαβάζουμε: «...... Η μέθοδος που χρησιμοποιούν περιλαμβάνει την υπονόμευση του οικονομικού συστήματος κάθε χώρας, την οικονομική καταπίεση και εξαθλίωση των πολιτών και τη φαινομενική ανάγκη της υποταγής στο παγκόσμιο ηλεκτρονικό οικονομικό σύστημα, σαν μόνου ικανού να δώσει λύση στα προβλήματα αυτά· με το σύστημα αυτό εκτός από τον οικονομικό έλεγχο καταργείται το απόρρητο και η προσωπική ελευθερία, αφού είναι δυνατόν να έχει πρόσβαση η Παγκόσμια Τράπεζα Πληροφοριών στις Βρυξέλλες στον ηλεκτρονικό φάκελλο οποιουδήποτε πολίτη και όπως γράφει ο Γέροντας Παΐσιος «κι ενώ τα σημεία φαίνονται ξεκάθαρα το θηρίο στις Βρυξέλλες με το 666, έχει σχεδόν ρουφήξει όλα τα κράτη στο κομπιούτερ». Πρέπει να κατανοήσουμε το ποιός είναι ο απώτερος στόχος του οποίου την επίτευξη διαδοχικά (λόγω φόβου αντιδράσεων)μεθοδεύουν οι επίδοξοι κυβερνήτες της οικουμένης και ο διάδοχός τους Αντίχριστος· αυτός «και λόγους προς τον Ύψιστον λαλήσει και τους αγίους Υψίστου παλαιώσει και υπονοήσει του αλλοιώσαι καιρούς και νόμον».
Μακαριώτατε,
Απίστευτα και όμως αληθινά τα όσα αναφέρει από το 1996 ο ταπεινός αγιορείτης ιερομόναχος π. Χριστόδουλος Αγγελόγλου, ο οποίος προ 14 ετών μας προμήνυσε τα τεκταινόμενα που ζούμε σήμερα, το 2010, στη χώρα μας και σε όλον τον κόσμο.
Ουδείς θα μας ζητήσει να αρνηθούμε το Χριστό, την ορθόδοξη πίστη μας και την Εκκλησία μας.
Η  Αγία Γραφή, Παλαιά και Καινή Διαθήκη, πρέπει να προσέξουμε ότι ουδαμού αναφέρει ότι θα μας ζητήσουν να αρνηθούμε την πίστη μας η τον Χριστό μας, όταν έλθει η ώρα του χαράγματος επί των ανθρώπων στο δεξί τους χέρι η στο μέτωπο, όπως λέγει η Αποκάλυψη. Ούτε θα ζητηθεί άρνηση της πίστεώς μας σε οποιοδήποτε προστάδιο του χαράγματος.
Ξεκάθαρα η Καινή Διαθήκη, απλά μας αναφέρει ότι μαζί με όλα τα άλλα σημεία (ίδρυσις κράτους του Ισραήλ, ανέγερση ναού Σολομώντος κτλ.) που θα προηγηθούν του ερχομού του δήθεν Μεσσία και σωτήρα του κόσμου, ότι ένα ακόμη από αυτά τα σημεία που θα προηγηθούν θα είναι και η αλλαγή του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος.
Και δια να καταλάβουμε ακριβώς και να μην ξεγελασθούμε, δια το ποιό θα είναι αυτό το νέο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα (διότι ανά τους αιώνες έχει αλλάξει αρκετές φορές) μας δίδει ένα χαρακτηριστικό του, μας λέγει ότι αυτό το νέο οικονομικό σύστημα θα λειτουργεί με ένα νούμερο που θα αποτελεί και το όνομα του Αντιχρίστου.
Το δε νούμερο αυτό πάλι μας λέγει ποιό θα είναι, αναφέροντάς μας τον αριθμό 666. Άρα, οποιοδήποτε άλλο οικονομικό σύστημα που δεν θα έχει τον αριθμό 666 δεν θα αφορά τους χριστιανούς.
Θα λέγαμε λοιπόν ότι προδρομικά σημεία της εμφανίσεως του Αντιχρίστου είναι
α) Η επανίδρυσις του Κράτους του Ισραήλ.
β) Η αλλαγή του οικονομικού συναλλαγής των ανθρώπων και η χρήσις σε αυτό του αριθμού 666. Οι δε οικονομικές συναλλαγές θα γίνονται με το χέρι η το μέτωπο.
γ) Η εμφάνιση των δύο προφητών Ενώχ και Ηλία.
δ) Η ανέγερσις ξανά του ναού του Σολομώντα.
Όταν δείτε, λέει η Αγία Γραφή να γίνονται όλα αυτά τα σημάδια στην ανθρωπότητα τότε πλησιάζει ο καιρός της εμφανίσεως του Αντιχρίστου.
Το δεύτερο σημείο που αναφέρεται στην αλλαγή του οικονομικού τρόπου συναλλαγής των ανθρώπων και που θα γίνεται, ως λέγει η Γραφή, με το δεξί χέρι η με το μέτωπο, και θα έχει ως χαρακτηριστικό «κλειδί» το νούμερο 666, η Αγία Γραφή μας λέγει και τονίζει ότι αυτόν τον τρόπο οικονομικής συναλλαγής θα τον επιβάλλουν τα όργανα του Αντιχρίστου στους ανθρώπους ακόμη και δια της βίας (διαφορετικά θα χάνουν μισθούς, συντάξεις, περιουσιακά στοιχεία, υγειονομική περίθαλψη κ.α) διότι δεν θα μπορούν να συναλλάσονται οικονομικά... Αλλά η Αγία Γραφή καλεί τους χριστιανούς να μη δεχθούν αυτόν τον νέο τρόπο οικονομικής συναλλαγής με το χάραγμα στο χέρι η στο μέτωπο, διότι όποιος χριστιανός το δεχθεί θα χάνει την ψυχή του.
Μακαριώτατε,
Αλλά ενώ η Αγία Γραφή λέγει ότι με διαφόρους πλάνους τρόπους θα προσπαθήσουν τα όργανα του Αντιχρίστου να επιβάλλουν το χάραγμα στο χέρι η στο μέτωπο, ως νέο οικονομικό τρόπο συναλλαγής, πλανώντας ακόμα και εξαπαντώντας τον άνθρωπο, ώστε με τη θέλησή του να δεχθεί το χάραγμα στο χέρι η στο μέτωπο, εν τούτοις πουθενά δεν αναφέρει ότι όταν οι άνθρωποι θα δεχθούν το χάραγμα ως νέο οικονομικό σύστημα, θα τους ζητηθεί η άρνηση της πίστεώς μας.
Ας δούμε λοιπόν τι λέγει η Αγία Γραφή προς τους χριστιανούς και το τι θα πάθουν όσοι πλανηθούν και πάρουν το χάραγμα ώστε να εισέλθουν στο νέο οικονομικό σύστημα συναλλαγών.
«Όστις λαμβάνει το χάραγμα επί του μετώπου αυτού η επί την χείρα αυτού, και αυτός πίεται εκ του οίνου του θυμού του Θεού.... της οργής αυτού, και βασανισθήσεται εν πυρί και θείω ενώπιον των Αγίων Αγγέλων και ενώπιον του αρνίου.... και ουκ έχουσιν ανάπαυσιν ημέρας και νυκτός....... ει τις λαμβάνει το χάραγμα του ονόματος αυτού» (Αποκ. ιδ´ 9-11).
Ξεκάθαρα λοιπόν μας λέγει η Αγία Γραφή ότι αυτός που θα μπει σε αυτό το οικονομικό σύστημα και θα πάρει με τη θέλησή του το χάραγμα, δεν θα έχει ανάπαυση μέρα και νύχτα αλλά και θα βληθεί εις την αιώνια κόλαση.
Μακαριώτατε,
Οι αναμένοντες τον νέον Μεσσία θα ήταν πολύ ανόητοι, εάν δίδοντας το χάραγμα οπουδήποτε, σε κάρτα, στο χέρι η στο μέτωπο κτλ. μας ζητούσαν την άρνηση του Χριστού μας και της πίστεώς μας.
Πουθενά δεν λέγει ότι όποιος λάβει το χάραγμα δια να κάνει τις οικονομικές συναλλαγές του δεν θα μπορεί να εξομολογείται, να κοινωνεί, να προσεύχεται, η αν είναι κληρικός να ιερουργεί. Απλά μας λέγει η Αγία Γραφή ότι όποιος το δεχθεί θα βασανίζεται ημέρα και νύχτα και εδώ και εις την αιώνια κόλαση.
Εάν οι αναμένοντες τον Μεσσία μας εζητούσαν να αρνηθούμε το Χριστό μας, τότε ουδείς θα έπαιρνε το χάραγμα και ουδείς θα δεχόταν να εισέλθει στο το νέο αυτό παγκόσμιο ηλεκτρονικό σύστημα και στην παγκόσμια τράπεζα πληροφοριών. Όπως λέγει η Γραφή θα μας εξαπατήσουν, θα μας πλανήσουν, θα μας ξεγελάσουν, δι᾽ αυτό και πρέπει να μάτια μας να τα έχουμε ανοιχτά.
Διότι ο εχθρός πρώτα παγιδεύει το θήραμά του μέσα στη φάκα του και μετά το τρώγει. Έτσι και τα όργανα του Αντιχρίστου θα κάνουν, πρώτα θα μας εγκλωβίσουν με το χάραγμά τους μέσα στα οικονομικά ηλεκτρονικά συστήματα παρακολουθήσεως των πάντων και μετά θα βάζουν τους χαραγμένους να προσκυνούν τον Αντίχριστο ως θεόν.
Όσοι  χριστιανοί αρνηθούν το χάραγμα και δεν μπουν στο νέο οικονομικό σύστημα και στην ηλεκτρονική διακυβέρνηση μας λέγει η Αποκάλυψη, ότι όταν έλθει ο Αντίχριστος, ο αναμενόμενος Μεσσίας των κερδοσκόπων και των οικονομικών αγορών, τότε όσοι δεν θα έχουν δεχθεί το χάραγμα ως τρόπο οικονομικής συναλλαγής, θα τους αναγκάσει δια της βίας να εισέλθουν πάντες και εκεί θα αρχίσει το μαρτύριο αίματος των ασφράγιστων χριστιανών. «και ποιεί πάντες μικρούς και μεγάλους και πλούσιους και πτωχούς ίνα δώσωσιν αυτοίς χάραγμα επί της χειρός αυτών της δεξιάς η επί των μετώπων αυτής, ίνα μη τις δύναται κάποιος αγοράσαι η πωλήσαι η μη ο έχων το χάραγμα...» (Αποκ. ιγ´ 16-17).
Μακαριώτατε,
Ξεκάθαρα φαίνεται εκ της Γραφής ότι το ανωτέρω εδάφιο είναι απλά ένα από τα πολλά σημεία που θα συμβούν πριν της ελεύσεως του Αντιχρίστου. Η Γραφή μας προειδοποιεί απλά ότι οι χριστιανοί δεν πρέπει να πάρουμε το σφράγισμά του, το χάραγμά του και να μην εισέλθουμε σε αυτό το νέο τρόπο οικονομικής συναλλαγής, διότι τότε θα εγκλωβισθούμε σαν τον ποντικό στη φάκα και ως τονίζουν οι Πατέρες οι χριστιανοί που θα λαμβάνουν το χάραγμα, θα χάνουν τη Θεία Χάρη, αλλά και την ελευθέρα βούλησή τους, με αποτέλεσμα να χάνουν μετά και την ψυχή τους, διότι ο δρόμος που επέλεξαν είναι άνευ επιστροφής.
Διότι ως λέγουν οι επιστήμονες τα σύγχρονα μικροτσίπ επηρρεάζουν ακόμη και την ελευθέρα βούληση του ανθρώπου.
Πρέπει συνεχώς να προσέχουμε, διότι προσπαθούν να μας πλανήσουν
Μακαριώτατε,
Ο αγιορείτης ιερομόναχος Χριστόδουλος Αγγελόγλου, μαθητεύσας παρά τους πόδας του οσίου Γέροντος Παϊσίου, αναφέρει από το 1996: «Τονίζουμε δε επειδή (οι κυβερνήσεις των λαών) δεν έχουν δεσμευθεί με τον τρόπο με τον οποίον θα δώσουν τον ενιαίο κωδικό αριθμό μητρώου (ΕΚΑΜ-Νόμος Κουτσόγιωργα 1986) είναι δυνατόν να μη χρησιμοποιήσουν σε πρώτη φάση ούτε τον γραμμωτό κώδικα, ούτε το bar code, ούτε τον αριθμό 666. Ο ενιαίος κωδικός αριθμός μητρώου για να πετύχουν το σκοπό τους, μπορεί να μπει ακόμα και σε μία απλή, μη ηλεκτρονική κάρτα στην αρχή και σταδιακά να τον μεταφέρουν στην όποια ηλεκτρονικής μορφής κάρτα η μικροτσίπ τελικά επιλέξουν. Ας μην αναπαυόμαστε και πέφτουμε θύματα αποπροσανατολισμού, διότι οι πολιτικοί θα μας υποσχεθούν ότι η ταυτότητα που θα μας δώσουν δεν θα έχει ούτε bar code ούτε 666. Μόνον έναν ενιαίο κωδικό αριθμό μητρώου (ΕΚΑΜ), τίποτε άλλο δεν θα έχει και τότε, επειδή θα αρνούμεθα να λάβουμε έστω και μία απλή κάρτα που θα έχει μόνον τον ΕΚΑΜ, θα κατηγορήσουν την Ιεραρχία και τους χριστιανούς ότι με τίποτα δεν αναπαύονται και ότι συνεχώς δημιουργούμε προβλήματα στην πολιτεία».
Μακαριώτατε,
Η Ευρώπη και οι κρυπτόμενες οικονομικές «αγορές» όπισθεν αυτών, ένα επιζητούν αυτήν την στιγμή, την εισαγωγή μας στο παγκόσμιο οικονομικό τους σύστημα συναλλαγών και στην ηλεκτρονική διακυβέρνηση, η οποία χωρίς τον ΕΚΑΜ δεν επιτυγχάνεται.
Δι᾽ αυτό και θα προσπαθήσουν με όλους τους ανωτέρω τρόπους, που ο Γέροντας Ιερομόναχος Χριστόδουλος προανάφερε από το 1996 και σήμερα εκπληρώνονται κατά γράμμα. Θα φτάσουν ακόμα και στις απειλές κατά της Εκκλησίας με γεγονότα τηλεοπτικά όπως είχαμε το 2005....
Δι᾽ αυτό, εμείς πρέπει να αντισταθούμε ως μας επιτάσσει ο Κύριος, οι Γραφές και οι Άγιοι Πατέρες και να μην δεχθούμε τίποτα, με οποιοδήποτε κόστος.
Θέλει προσοχή, διότι θα μας εξαπατήσουν, όπως η κυβέρνηση το 2000 εξαπάτησε το μακαριστό αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο με το θρήσκευμα στις ταυτότητες.
Μακαριώτατε,
Εμείς είμεθα τα τσοπανόσκυλα του ποιμνίου, εσείς είστε οι ποιμένες οι έχοντες και την ευθύνη για τας ψυχάς μας.
Τα τσοπανόσκυλα όταν ακούσουν ή δουν κάτι επικίνδυνο ή μη, γαυγίζουν ώστε ο τσοπάνης να προσέξει και να αξιολογήσει τον κίνδυνο. Εσείς ως ποιμένες των ψυχών μας έχετε λοιπόν την ευθύνη έναντι του Θεού δι’ ημάς και όλο το ποίμνιο. Εσείς θα αξιολογήσετε εάν γαυγίζουμε δικαίως ή αδίκως.
Εμείς δε έχοντες την σεβάσμιαν ιεραρχίαν της Εκκλησίας μας, τους ποιμένας δηλαδή και πατέρας των ψυχών μας, ως εμπροσθοφυλακή σε αυτήν την τιτάνια μάχη μεταξύ των υιών του φωτός κατά των υιών του σκότους, είμεθα παρά τους πόδας σας για να αγωνιστούμε κατά των λύκων εκείνων που ζητούν να κατασπαράξουν τη μάνδρα του Χριστού την οποία ενεπιστεύθη εις Υμάς ο Κύριος.
Μετά βαθυτάτου σεβασμού, ασπαζόμενος την δεξιάν Σας και εκζητών την ευλογίαν Σας
Ο Γέροντας
Αρχιμ. Νεκτάριος Μουλατσιώτης
και οι συν εμοί εν Χριστώ αδελφοί

www.romfea.gr

Wikileaks: Ο έξυπνος αποδομητικός μηχανισμός της παγκόσμιας κυβέρνησης!

"αποδόμηση δεν είναι το να αποσυναρμολογήσεις τη δομή ενός κειμένου, αλλά μία υπόδειξη ότι το ίδιο το κείμενο έχει αποσυναρμολογήσει τον εαυτό του. Αυτό που φαίνεται ως η συμπαγής του βάση δεν είναι βράχος, αλλά αέρας" - J. Hillis Miller
Ξαφνικά και σχεδόν απο το πουθενά ένας μυστήριος Αυστραλός κατασκευάζει μια ιστοσελίδα και βγάζει στην δημοσιότητα 700.000 απόρρητα έγγραφα των ΗΠΑ που αφορούσαν τον πόλεμο στο Ιράκ.Σήμερα λίγους μήνες μετά προαναγγέλλεται ένας δεύτερος σεισμός οκτώ μάλιστα φορές ισχυρότερος απο τον πρώτο.
Όπως έγραψε χαρακτηριστικά το φιλοκυβερνητικό "Έθνος": "Κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένης και της ελληνικής, ανέμεναν με αγωνία την αποκάλυψη εκατοντάδων χιλιάδων άκρως απόρρητων εγγράφων του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, τα οποία είχαν κλαπεί και είχαν αποσταλεί στην...ιστοσελίδα Wikileaks, η οποία με τη σειρά της τα μοιράστηκε με τις εφημερίδες New York Times και Guardian και το περιοδικό Der Spiegel.

Το Wikileaks ιδρύθηκε από τον Αυστραλό Τζούλιαν Ασάντζ, τον οποίο οι Αμερικανοί χαρακτηρίζουν «επικίνδυνο χάκερ».Το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών έδωσε εντολή στους πρέσβεις στις χώρες οι οποίες θα επηρεαστούν να ενημερώσουν τις κυβερνήσεις τους. Αρμόδιοι στην Ουάσιγκτον και την Αθήνα επιβεβαίωσαν σε συνομιλίες τους με το «Εθνος της Κυριακής» ότι αξιωματούχος της αμερικανικής πρεσβείας επισκέφθηκε το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών και ενημέρωσε για το θέμα τον πρέσβη Χρήστο Παναγόπουλο, που θεωρείται ο πιο στενός συνεργάτης του υπουργού Εξωτερικών Δημήτρη Δρούτσα. Σύμφωνα με πληροφορίες, τα έγγραφα που εκλάπησαν είναι της περιόδου 2006-2009. Αφορούν τηλεγραφήματα που εστάλησαν από όλες τις πρεσβείες του εξωτερικού προς το Στέιτ Ντιπάρτμεντ και τις απαντήσεις του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και καλύπτουν όλα τα διεθνή προβλήματα."Με δυό λόγια το Wikileaks , για λόγους που θα εξετάσουμε πιο κάτω , άνοιξε το καπάκι του βόθρου και η μπόχα της μυστικής και υπόγειας διπλωματίας θα ξεχυθεί παντού. Ήδη απο την πρώτη φορά , η έκπληξη του κόσμου δεν προήλθε τόσο απο το περιεχόμενο των δημοσιευμένων "απορρήτων" εγγράφων, αφού σχεδόν οι πάντες έχουν αντιληφθεί την "ηθική" και τους τρόπους εφαρμογής της "Νέας Τάξης Πραγμάτων " δια της "Pax Americana", όσο απο αυτό καθ΄αυτό το γεγονός της "διαρροής" τόσο πολλών και σημαντικών για την ...εικόνα της Αμερικής "μυστικών". Μας είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι ένας μυστηριώσης "ακτιβιστής" απέκτησε ξαφνικά τέτοια ισχύ ώστε να γκρεμίσει όλο το σύστημα ασφαλείας των ΗΠΑ και να προσπεράσει την πολυεπίπεδη και πολύμορφη δραστηριότητα των αμερικανικών μυστικών αλλά και "φανερών" υπηρεσιών. Είναι προφανές ότι στην περίπτωση της αποκαλυπτικής δράσης της wikileaks ισχύει αυτό που λέει ο Ελληνικός λαός ότι δηλαδή "κάποιο λάκκο έχει η φάβα". Για να μπορέσουμε να κατέβουμε στον "λάκκο της φάβας" και να δούμε τι βρίσκεται στον πυθμένα της , αναγκαστικά θα πρέπει να δούμε ορισμένα δεδομένα.



1ο Δεδομένο:
Το πλήγμα που δέχτηκαν οι ΗΠΑ με το πρώτο κύμα αποκαλύψεων απο την wikileaks ήταν αναμφισβήτητα μεγάλο και σίγουρα απείρως μικρότερο απο αυτό που έρχεται. Το state derartment έχει ομολογήσει ότι οι συνέπειες των επερχόμενων αποκαλύψεων θα συνταράξουν τα θεμέλια της Αμερικανικής διπλωματίας (μυστικής και φανερής) , η οποία ως γνωστό είναι ο ένας απο τους δύο πυλώνες πάνω στους οποίους στηρίζεται η πλανηταρχική ισχύς της Αμερικής. Ο πρώτος πυλώνας, δηλαδή η στρατιωτική ισχύς και παρουσία της Pax Americana στα "απελευθερωθέντα" κράτη του Ιράκ και του Αφγανιστάν, που εν πολλοίς σηματοδοτούσε και τον ρόλο των ΗΠΑ σε διεθνείς ή "ημιδιεθνείς" οργανισμούς και συμμαχίες , όπως ο ΟΗΕ και το ΝΑΤΟ, με το πρώτο κύμα των αποκαλύψεων του Wikileaks απέκτησε ακόμα μεγαλύτερες ρωγμές απο εκείνες που είχε προκαλέσει η δημοσιοποίηση δεκάδων videos με τα αισχρά και απάνθρωπα βασανιστήρια που υπέστησαν οι φυλακισμένοι του Γκουαντανάμο ή με την απάνθρωπη δράση τόσο του Αμερικανικού στρατού όσο και της ιδιωτικής εταιρείας "ασφαλείας" Blackwaters στο Ιρακ.


2ο Δεδομένο:
Είναι πλέον γεγονός ότι οι ΗΠΑ έχουν ήδη μπεί στον δεύτερο και χειρότερο κύκλο της οικονομικής κρίσης που σκηνοθέτησαν και πυροδότησαν οι Lechman Brothers, η Goldman Sachs και οι υπόλοιποι τραπεζοπιστωτικοί δορυφόροι του παγκόσμιου κεφαλαίου.Το ότι οι σχεδόν όλοι οι "πυροκροτητές" της έκρηξης αυτής της παγκόσμιας οικονομικής τρομοκρατίας εναντίον των λαών, διότι περί αυτού πρόκειται και όχι περί απλής κρίσης οικονομικού χαρακτήρα,είναι Εβραϊκών συμφερόντων μπορεί να έχει κάποια σημειολογική αξία , όμως αυτό που είναι σημαντικώτερο επι του παρόντος είναι το τι παρήγαγε σε πολιτικό επίπεδο αυτή η οικονομική τρομοκρατία.
Η ψευδαίσθηση της κοινωνικής ομαλότητας και της πλανηταρχικής αυτάρκειας που είχε καλλιεργηθεί στον Αμερικανικό λαό ήδη απο την εποχή του "New Deal" και η οποία γιγαντώθηκε μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης, γκρεμίστηκε σαν χαρτινος πύργος με την οικονομική κρίση.Τα εκατομμύρια των ανέργων και νεοπτώχων της Αμερικανικής κοινωνίας δεν εμπιστεύονται πλέον το παραδοσιακό διπολικό πολιτικό τους σύστημα και είναι έτοιμα να εμπιστευθούν οποιονδήποτε "φακίρη" τους υποσχεθεί ασφάλεια και ένα "New - new deal".


3ο Δεδομένο:
Μετά το δεύτερο πλήγμα αποκαλύψεων το οποίο όπως είπαμε θα "πληγώσει" σοβαρά τον δεύτερο πυλώνα της αμερικανικής πλανηταρχίας , η Αμερική κινδυνεύει σοβαρά να απωλέσει τον ρόλο του διαχειριστή της "Παγκόσμιας Νέας Τάξης Πραγμάτων".Με απλά λόγια , η απαξίωση της ισχύος των ΗΠΑ που άρχισε με την εκρηξη της αμερικανικής τραπεζοπιστωτικής φούσκας, επεκτείνεται σήμερα με την σκηνοθετημένη ρηγμάτωση των δύο βασικών πυλώνων της Pax Americana, δηλαδή της στρατιωτικής ισχύος και της διεθνούς πολιτικής επιρροής που πραγματοποιείται μέσω της μυστικής και φανερής διπλωματίας. Στο άμεσο μέλλον οι ΗΠΑ θα βρεθούν μόνες, χωρίς στρατιωτικούς συμμάχους αφού κανείς ς δεν θα θέλει να είναι δίπλα σε ένα ψωριασμένο λιοντάρι και δίχως τους "εθνικούς εταίρους" οι οποίοι θα προσπαθούν να σκεπάσουν τα αίσχη της μυστικής διπλωματίας που ήταν και ο συνεκτικός δεσμός τους με την "μαμά- Αμερική".


Συμπέρασμα
Αν λοιπόν οι ρηγματώσεις των δύο πυλώνων που αναφέραμε μεγαλώσουν ,πράγμα που κατα τα φαινόμενα θα συμβεί στο άμεσο μέλλον, τότε το κενό αυτής της "πλανητικής εξουσίας" κατά πάσα βεβαιότητα θα καλυφθεί απο μια "παγκόσμια κυβέρνηση" , για την οποία εξ΄άλλου μιλούν διαρκώς τον τελευταίο καιρό, όλοι σχεδόν οι μέχρι σήμερα "εταιροι" της καταρρέουσας υπερδύναμης ,προεξάρχοντος βεβαίως του δικού μας αμερικανοθρεμένου πρωθυπουργού. Αύριο όλοι αυτοί που μέχρι τώρα λιβανίζουν τον "προκαθήμενο" στο Αμερικανικό καπιτώλιο, θα του γυρίσουν την πλάτη και θα καταγγέλλουν με την γνωστή σε όλους μας υποκρισία, την ανηθικότητα της μυστικής διπλωματίας στην οποία φυσικά μέχρι χθές συμμετείχαν ως "σημαντικοί εταίροι".
Οι χρεοκοπίες αρχικά των κρατών του Ευρωπαϊκού νότου καθώς επίσης και η αποδυνάμωση του ήδη αμφιλεγόμενου ατλαντικού προστατευτισμού θα είναι η αρχή μιας αλυσιδωτής αντίδρασης η οποία θα κατακερματίσει το πολιτικό σύστημα και θα δημιουργήσει την πλαστή ανάγκη της ανάδειξης μιας παγκόσμιας κυβέρνησης.
Ο νέος ολοκληρωτισμός βρίσκεται ante portas και οι λαοί παιδαγωγημένοι στα νανουριστικά δόγματα της "Νέας Εποχής" δεν θα έχουν αναπτύξει εκείνες τις αντιστάσεις που θα ανέκοπταν αυτή την ζοφερή προοπτική.
Υπό τις παρούσες συνθήκες , το wikileaks δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένας χρήσιμος και έξυπνος αποδομητικός μηχανισμός του παγκόσμιου πολιτικού συστήματος , ο οποίος στερούμενος πολιτικών κατευθύνσεων και ιδεολογίας εξυπηρετεί τα συμφέροντα του αναδυόμενου νέου ολοκληρωτισμού που θα εφαρμοστεί άριστα με μία "παγκόσμια κυβέρνηση".
Πολλοί υποστηρίζουν ότι ο καπιταλισμός έτσι κι αλλιώς θα εμφάνιζε τέτοιου είδους "αυτοάνοσες" ασθένειες και έτσι πιο "ευάλλωτος¨ θα είναι εύκολο να χτυπηθεί απο τα "αριστερά".Με αυτή την θεωρία θα συμφωνούσαμε αν ο περιγραφόμενος υπο αυτών "αριστερός αντίπαλος" υπήρχε σαν αυτόνομη και αποστειρωμένη απο τις "καπιταλιστικές ασθένειες" και άν το σημερινό σύστημα έπνεε τα λοίσθια.Δυστυχώς όμως ούτε ο καπιταλισμός είναι ετοιμοθάνατος , απλώς μεταλλάσσει την μορφή του σε μια ακόμη χειρότερη, ούτε φυσικά η "αριστερά" έμεινε απρόσβλητη τόσο απο τις δικές της "παιδικές ασθένειες" όσο και πο τις μεταλλάξεις που τις προκάλεσε η ενεργός συμμετοχή της στο καπιταλιστικό σύστημα. Αυτό που μένει τελικά στους λαούς είναι να αντισταθούν κατ΄αρχάς πνευματικά στην αποδοχή της νεοεποχήτικης κοσμοαντίληψης και να υπερασπισθούν τα Θεόσδοτα δώρα της ελευθερίας και του αυτεξούσιου που είναι και ο κύριος στόχος της "Νέας -νέας Τάξης Πραγμάτων".
Άλλος ένας τρόπος αντίστασης σε αυτήν την επερχόμενη παγκόσμια λαίλαπα, είναι η καλλιέργεια του πατριωτισμού και η δημιουργία πατριωτικών κινημάτων τα οποία θα ανακόψουν την σχεδιασμένη αποεθνικοποίηση των κρατών και κατ΄επέκταση την ανάδυση μιας παγκόσμιας κυβέρνησης, η οποία δεν θα βασίζεται ασφαλώς σε κάποιου είδους διεθνισμό, αλλά στην επιβολή μίας παγκόσμιας δικτατορίας.Μιας δικτατορίας η οποία θα "συγκολήσει" δια της βίας όλους τους λαούς μιας και θα τους έχει δέσει πισθάγκωνα μέσω της οικονομικής εξαθλίωσης και της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης.
Αυτό που άλλοι το θεωρούν ως προοπτική μιας παγκόσμιας ειρήνης και ευημερίας , θα είναι στην πραγματικότητα η ειρήνη και η ευημερία μιας παγκόσμιας φυλακής οι κρατούμενοι της οποίας αναγκαστικά θα κάθονται ήσυχοι και θα είναι ευχαριστημένοι με το "συσσίτιο" που θα τους προσφέρουν.

klassikoperiptosi

ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΗΛΙΘΙΩΝ

Αν με ρωτούσατε πιο είναι το μεγαλύτερο αίνιγμα της ανθρώπινης ιστορίας θα σας απαντούσα πώς είναι ο ίδιος ο άνθρωπος. Βλέπετε έχει κατορθώσει να υπάρχει εδώ και χιλιάδες χρόνια ,απέναντι σε όλους εκείνους τους εχθρικούς κανόνες που υπάρχουν στον ίδιο του τον κόσμο. Ωστόσο πέρα από αυτό, κατόρθωσε να φτιάξει και μια σειρά από κοινωνίες ηλιθίων, που επιβιώνουν και ίσως θα συνεχίζουν να επιβιώνουν στο χρόνο.

Ναι ξέρω ,αναρωτιέστε που βρίσκονται αυτές οι κοινωνίες. Δεν έχετε παρά να ρίξετε μια ματιά γύρω σας ,προσπαθώντας να βρείτε κάποιους που αγνοούν τις μόδες που γέννησαν κάποιοι έξυπνοι , ώστε να τις ακολουθήσουν χωρίς ανάλυση αλλά απλώς ως μιμίδια οι ηλίθιοι. Ακόμα πιο δύσκολο θα ήταν να εντοπίσετε ανθρώπους που αγνοούν το τι κάνει ο τάδε ή ο χ, ψ και ασχολούνται με τον προσωπικό τους δρόμο. Βλέπετε ο γνήσιος ηλίθιος ασχολείται πάντα με τους άλλους ,ξεχνώντας ότι ο προσωπικός του χρόνος είναι ελάχιστος ώστε να τον σπαταλά.


Αλλά τελικά το πιο βλακώδες πράγμα σε τούτες τις κοινωνίες είναι ότι σχεδόν όλοι έχουν το ίδιο πρόγραμμα .Γεννιούνται μεγαλώνουν κάνουν παιδιά και μετά πεθαίνουν αυτά με την σειρά τους, μεγαλώνουν, κάνουν παιδιά και μετά πεθαίνουν. Και σκεφτείτε πως όλο αυτό το μοντέλο υπάρχει ,όταν παράλληλα υπάρχουν χιλιάδες συστήματα σκέψης που φωνάζουν πως ο άνθρωπος ήρθε εδώ με στόχο την εξέλιξη του. Αλλά τελικά που βρίσκονται οι κοινωνίες των έξυπνων;Αααα φίλοι μου σίγουρα έναν έξυπνο δεν θα τον βρείτε οργανωμένο πίσω από μια τέτοια κοινωνία ,οι περισσότεροι ασχολούνται με τον προσωπικό τους δρόμο ή ακόμα και με την εξέλιξη τους .Ή ακόμα δημιουργούν τις μόδες που συνήθως ακολουθούν οι ηλίθιοι.

Βλέπετε ένα μεγάλο σύνολο των επιτευγμάτων που απολαμβάνουν οι ηλίθιοι ,ανήκει στα μυαλά τον έξυπνων που τα γέννησαν. Ναι ξέρω ,κάποιος ηλίθιος τρίβει τα χέρια του τώρα θεωρώντας πως είναι αυτός ο έξυπνος ,που απολαμβάνει χωρίς κόπο τα επιτεύγματα των έξυπνων. Αλλά ως γνήσιος ηλίθιος,ποτέ δεν σκέφτηκε πως τελικά απολαμβάνει απλώς κάποια ψίχουλα από τα επιτεύγματα τους.

Ναι ,φίλε αναγνώστη πέρα από τις κοινωνίες των ηλιθίων, ίσως υπάρχουν κάστες ανθρώπων που γεννάν και δημιουργούν ιδέες και ρεύματα. Που κινούνται με διαφορετικό τρόπο σκέψης και που τελικά κινούν τους μοχλούς της μηχανής που ο κάθε ηλίθιος ,απλώς αποτελεί γρανάζι της. Όσο για κάποιους φελλούς που μέσα στην κοινωνία των ηλιθίων κατάφεραν να επιπλεύσουν ,ας μην χαίρονται γιατί στέκουν στην επιφάνεια αγνοώντας το τι γίνετε στον βυθό που κολυμπάν.


http://enterstarphilosophy.blogspot.com ... -post.html

ΔΡΑΧΜΗ... Η μεγάλη τρομοκράτισσα

Για να καταλαβαίνει κάποιος τι συμβαίνει στον κόσμο γύρω του, θα πρέπει να μπορεί ν' αναλύει τα δεδομένα που αφορούν τον κόσμο αυτόν. Να μπορεί να καταλαβαίνει τι ακριβώς είναι αυτά που βλέπει. Να μπορεί ν' αντιλαμβάνεται τα παράδοξα, όταν αυτά υπάρχουν. Ποια είναι τα παράδοξα και τα περίεργα, που βλέπουμε σήμερα; Βλέπουμε τις εβραϊκές ηγεσίες των ευρωπαϊκών κρατών, όπως είναι ο Παπανδρέου, ο Σαρκοζί ή η Μέρκελ, ν' αναλαμβάνουν να ηγηθούν του "πολέμου" ενάντια στη διεθνή κερδοσκοπία. Με τη βοήθεια και τον συντονισμό της αμερικανικής FED του Εβραίου Μπενράκε ή της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας του επίσης Εβραίου Τρισέ, κάνουν "πόλεμο" εναντίον της κερδοσκοπίας.

Εβραίοι κάνουν "πόλεμο" εναντίον όλου του κυκλώματος, που στριμώχνει τα κράτη και τα φέρνει σε κατάσταση απόλυτης αδυναμίας ν' αντιμετωπίσουν την κερδοσκοπική λεηλασία εις βάρος τους, όπως διαπίστωσαν πρόσφατα και οι ισπανικές μυστικές υπηρεσίες.
Ενός κυκλώματος, το οποίο διαδίδει άσχημες "φήμες" για τα κράτη μέσω των εβραϊκής ιδιοκτησίας διεθνών ΜΜΕ και στη συνέχεια αυτές τις "φήμες" τις διαχειρίζεται σαν "αλήθειες", για να "σπεκουλάρει" την κατάσταση. Να τη "σπεκουλάρει" μέσω των "διεθνών" εταιρειών πιστοληπτικής αξιολόγησης κρατών και εταιρειών, οι οποίες ανήκουν επίσης σε Εβραίους. Εταιρειών, όπως η Moody’s, η Fitch Rating ή η Standard & Poor’s. Εταιρειών, που δίνουν το "σύνθημα", για να ξεκινήσει η κερδοσκοπική λεηλασία.

Σ' αυτήν τη λεηλασία πρωταγωνιστούν οι κερδοσκόποι. Εβραίοι —στη συντριπτική τους πλειοψηφία— κερδοσκόποι. Κερδοσκοπικοί μηχανισμοί, οι οποίοι ποντάρουν σε "πτωχεύσεις" κρατών, όπως η εβραϊκή Goldman Sachs και κερδοσκόποι ως φυσικά πρόσωπα, όπως είναι οι Εβραίοι Μπάφετ, Σόρος κλπ.. Εναντίον αυτών των κερδοσκόπων κινούνται οι πιο πάνω επίσης Εβραίοι "ήρωες" της δικαιοσύνης και όψιμοι "προστάτες" της Ελλάδας. Εβραίοι δηλαδή εναντίον Εβραίων. Είναι δυνατόν να συμβαίνει αυτό; Πόσο ειλικρινής μπορεί να είναι ένας τέτοιος εμφύλιος "πόλεμος", όταν όλοι αυτοί τρώνε από το ίδιο σιωνιστικό "πιάτο" και άρα είναι υποχρεωμένοι να το "γεμίζουν" από κοινού;

Από αυτό το σημείο και έπειτα δημιουργούνται εύλογα ερωτήματα. Ερωτήματα, τα οποία δυστυχώς για κάποιους είναι πολύ αποκαλυπτικά των όσων πραγματικά συμβαίνουν. Γιατί να κάνουν οι Εβραίοι έναν τέτοιο πολυδάπανο πόλεμο εναντίον της κερδοσκοπίας, ο οποίος εκθέτει τους κερδοσκόπους ομοεθνείς τους στη δημόσια θέα, όταν μπορούν να συνεννοηθούν φτηνά και μυστικά μεταξύ τους; Γιατί να δημιουργήσουν πολυδάπανους ελεγκτικούς μηχανισμούς —όπως είναι το ευρωπαϊκό ταμείο αλληλεγγύης—, όταν μπορούν να έχουν τα ίδια αποτελέσματα με ένα απλό τηλεφώνημα σε έναν ξάδερφο ή έναν θείο;

Βλέπουμε δηλαδή παράξενα πράγματα να συμβαίνουν. Τόσο παράξενα, που στην κορύφωσή τους γίνονται σχεδόν παράλογα. Είναι παράλογη η γενική ανησυχία των ισχυρών Εβραίων και των κατά τόπους υπαλλήλων τους για την πορεία της ελληνικής οικονομίας. Δεν μας έχουν συνηθίσει οι Εβραίοι σε τέτοιες φιλελληνικές και ανθρωπιστικές συμπεριφορές και είχαν αιώνες στη διάθεσή τους για να το καταφέρουν. Οι Εβραίοι, δηλαδή, σε μια αποθέωση αυταπάρνησης και αλτρουισμού, βλέπουν τους Έλληνες —και άρα τους εθνικούς τους εχθρούς— να απειλούνται με οικονομική καταστροφή και αναλαμβάνουν οι ίδιοι να τους προστατεύσουν. Να τους προστατεύσουν με όλα τα μέσα και τις διασυνδέσεις που διαθέτουν.

Γι' αυτόν τον λόγο μιλάμε για παράλογα πράγματα. Πράγματα, τα οποία δεν στέκουν σε καμία σοβαρή ανάλυση. Δεν στέκει, για παράδειγμα, σε καμία λογική η στάση των ΗΠΑ απέναντι στην Ελλάδα και την ελληνική οικονομία. Όσο παράλογο είναι να θέλουν οι Εβραίοι να βοηθήσουν τους Έλληνες, άλλο τόσο παράλογο είναι να θέλουν οι ΗΠΑ να βοηθήσουν την Ελλάδα.

Τα πράγματα είναι εξαιρετικά απλά. Αν υποθέσουμε ότι οι ΗΠΑ και το δολάριο έχουν συγκρουόμενα συμφέροντα με την Ευρώπη και το Ευρώ, τότε θα έπρεπε σήμερα οι Αμερικανοί να είναι ευτυχείς με την τραγική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η οικονομία της Ελλάδας. Μάλιστα, θα έπρεπε οι ίδιες οι ΗΠΑ να πρωτοστατούν στις κερδοσκοπικές επιθέσεις εναντίον της Ελλάδας, εφόσον αυτή θα ήταν ο αδύναμος κρίκος του Ευρώ.

Αντί όμως της φυσιολογικής συμπεριφοράς, την οποία επιβάλει η λογική της οικονομίας, βλέπουμε τις ΗΠΑ να φέρονται "περίεργα". Τις βλέπουμε απόλυτα ευθυγραμμισμένες με την Ευρώπη. "Αγωνιούν" κι αυτές για την τύχη της ελληνικής οικονομίας και σπεύδουν και οι ίδιες να πολεμήσουν τους διεθνείς κερδοσκόπους. Αυτούς, δηλαδή, που θεωρητικά απειλούν τους "Ευρωεχθρούς" τους και υπό φυσιολογικές συνθήκες θα μπορούσαν να εργάζονται επ’ αμοιβή για τους ίδιους.

Αγωνιούν τόσο πολύ, που δεν διστάζουν να το αποκαλύπτουν ακόμα και από τα πιο επίσημα "χείλη". Στα υπουργεία των Εξωτερικών —ως γνωστόν— δεν κατοικούν ποιητές και λογοτέχνες. Ειδικά μάλιστα στα υπουργεία των ιμπεριαλιστών δεν υπάρχουν τέτοιοι ούτε για δείγμα. Γιατί το λέμε αυτό; Γιατί στα υπουργεία αυτά τίποτε δεν λέγεται τυχαία. Όταν λοιπόν η διαβόητη Χίλαρι Κλίντον αναφέρει στον λόγο της ότι ο Ομπάμα "αγωνιά" να δει τον Γιωργάκη, αυτό κάτι σημαίνει. Τον Γιωργάκη δεν αγωνιά να τον δει ούτε καν η μάνα του που τον γέννησε. Ούτε καν λογοτέχνης —ποιητική αδεία— μπορεί να το πει αυτό.

Γι' αυτόν τον λόγο μιλάμε για παραλογισμούς. Οι ΗΠΑ θεωρητικά θα έπρεπε να πολεμάνε το Ευρώ και άρα και τον αδύναμο "κρίκο" του, που είναι η Ελλάδα. Ακόμα και ο Ομπάμα θα έπρεπε να είναι σε θέση να το καταλάβει αυτό. Μπορεί ο ίδιος από τύχη να παριστάνει τον Πλανητάρχη και να μην μαζεύει μπαμπάκι κάπου στην Αλαμπάμα, αλλά αυτό έπρεπε να είναι σε θέση να το καταλάβει. Όμως, αντ' αυτού έχουμε το παράδοξο φαινόμενο το κράτος του δολαρίου να ακολουθεί την ίδια πολιτική με τη Γερμανία ή τη Γαλλία του Ευρώ. Μιλάμε για "αγάπη" προς την Ελλάδα. Μέχρι και την ταξιδιωτική βίζα μάς υποσχέθηκαν ότι θα καταργήσουν για τους Έλληνες, οι οποίοι θέλουν να ταξιδεύσουν προς τις ΗΠΑ. Στη θεωρητικά πιο δύσκολη στιγμή της ελληνικής οικονομίας. Στη στιγμή, που, με βάση τη λογική, πολλοί Συνέλληνες θα ήθελαν να πάνε για εργασία στις ΗΠΑ και άρα να εκμεταλλευτούν αυτό, το οποίο ήθελαν επί χρόνια να αποφύγουν οι ΗΠΑ.

Όλα αυτά αντιλαμβανόμαστε ότι είναι όχι απλά παράξενα, αλλά παράλογα. Εξωφρενικά παράλογα, αν σκεφτεί κάποιος ότι οι από την εθνική τους "φύση" ανθέλληνες Εβραίοι είναι αυτοί, οι οποίοι ελέγχουν σχεδόν κατ’ αποκλειστικότητα τη διπλωματική στάση των ΗΠΑ. Αν, δηλαδή, είναι μία φορά παράλογο, που οι ΗΠΑ θέλουν να βοηθήσουν την οικονομία της Ελλάδας, είναι δύο φορές παράλογο, αν σκεφτεί κάποιος τον ρόλο των Εβραίων στην πολιτική των ΗΠΑ. Επειδή λοιπόν παράλογα δεν υπάρχουν σε ένα σύστημα με λογικά και μεγάλα συμφέροντα, εύλογα προκύπτουν κάποια ερωτήματα. Τι ακριβώς φοβούνται τόσο ισχυροί παράγοντες από ένα κράτος, το οποίο είναι μικρότερο από μια Νέα Υόρκη ή ένα Βερολίνο; Τι ακριβώς ενώνει παράγοντες, οι οποίοι θεωρητικά είναι εχθροί μεταξύ τους;

Αυτό, το οποίο φοβούνται όλοι αυτοί, είναι η ΔΡΑΧΜΗ. Γιατί τους φοβίζει η Δραχμή και όχι το Λέβ, το Φιορίνι το Ζλότι ή η Κορώνα; Γιατί η Δραχμή "ακουμπάει" στη Μεσόγειο. Αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημά τους. Ό,τι "ακουμπάει" στη Μεσόγειο, γίνεται "καταλύτης" οικονομικών εξελίξεων. Μια Δραχμή της Μεσογείου απειλεί το Ευρώ, το οποίο ακουμπάει κατά κύριο λόγο στη βιομηχανία της Βορείου Ευρώπης. Η Μεσόγειος αποδίδει χρυσάφι, είτε λειτουργεί η οικονομία είτε όχι, ενώ το Ευρώ, για να είναι ισχυρό, πρέπει να υπάρχει παραγωγή. Η Μεσόγειος δίνει μεροκάματο σε κάποιον, ακόμα κι αν αυτός κάθεται σταυροπόδι σε κάποια αμμουδιά, ενώ η βιομηχανία δίνει μεροκάματο μόνον σε κάποιον που ιδρώνει πάνω σε έναν τόρνο.

Η Κρήτη, η Κέρκυρα, η Ρόδος ή η Μύκονος μπορεί στη φαντασία του κόσμου να είναι παραμυθένια νησιά, αλλά στην οικονομία της αριθμητικής είναι μορφές κεφαλαίου. Κεφαλαίου μεγάλης οικονομικής απόδοσης, η οποία είναι μετρήσιμη. Όμως, όταν κάτι είναι μετρήσιμο, είναι ταυτόχρονα και συγκρίσιμο. Άρα η Κρήτη, η Κέρκυρα και τα άλλα τα νησιά στον "Πλανήτη" της οικονομίας εκτός από όμορφοι τουριστικοί προορισμοί είναι και γίγαντες του κεφαλαίου, όπως είναι η Siemens, η Coca-Cola ή η Heinz. Όποιος κατέχει αυτό το κεφάλαιο, δεν κινδυνεύει στον αγώνα της επιβίωσης. Αυτό είναι το πρόβλημα κάποιων. Το κεφάλαιο της Μεσογείου. Το καλύτερο και πιο αποδοτικό κεφάλαιο δίπλα στην πλουσιότερη αγορά του Πλανήτη. Αυτή είναι η δύναμη της Μεσογείου. Η Μεσόγειος εισπράττει ό,τι υπάρχει —είτε πολύ είτε λίγο— στις τσέπες του κόσμου, ενώ η παραγωγή εισπράττει μόνον όταν υπάρχει οικονομική λειτουργία.

Τώρα, που η οικονομική κρίση έγινε παγκόσμια και ομοιογενής, οι ισχυροί του συστήματος φοβούνται τον πρώτο λαό, ο οποίος θα προσπαθήσει να επιβιώσει, χωρίς να σέβεται τις αρχές του δικού τους συστήματος. Φοβούνται τον πρώτο λαό, ο οποίος, λόγω της θέσης του ή της ιδιομορφίας του κεφαλαίου του, θα λειτουργήσει με έναν "ανορθόδοξο" τρόπο, που θα αποτελεί κακό "παράδειγμα" για τους υπολοίπους. Σε μια εποχή παγκόσμιας αβεβαιότητας —και με τη φτώχεια να είναι μια συνεχής και μόνιμη απειλή ακόμα και για τους λαούς των ισχυρών κρατών— φοβούνται τον πρώτο λαό, ο οποίος θα λειτουργήσει ιδιόμορφα, λόγω των ιδιομορφιών του. Με ένα τεράστιο "ποίμνιο", το οποίο πρέπει να το οδηγήσουν μέσα σε μια πρωτοφανή "καταιγίδα" φτώχειας και ανεργίας, φοβούνται το πρώτο "πρόβατο", το οποίο θα πιάσει "άκρη" και δεν θα τους ακολουθεί, χωρίς όμως να απειλείται με "καχεξία" εξαιτίας της επιλογής του.

Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν ότι η Δραχμή δεν είναι απλό πράγμα. Η Δραχμή μπορεί να γίνει μια "τρύπα" στο "σκάφος", που λέγεται παγκόσμιο σύστημα. Όμως, καμία "τρύπα" δεν είναι ασήμαντη …όσο μικρή κι αν είναι. Η πιο ασήμαντη τρύπα μπορεί να βυθίσει το μεγαλύτερο "καράβι", αν αυτή δεν προσεχθεί. Ολόκληρο το παγκόσμιο οικονομικό "οικοδόμημα" κινδυνεύει από την ασήμαντη Δραχμή της ασήμαντης ελληνικής οικονομίας. Γι' αυτόν τον λόγο οι πάντες αγωνιούν για την τύχη αυτής της οικονομίας. Γι' αυτόν τον λόγο οι πάντες θέλουν να συναντηθούν με τον Γιώργο Παπανδρέου και να τον "βοηθήσουν". Τρέχουν να συμμαζέψουν τα ασυμμάζευτα. Γιατί; Γιατί οι ισχυροί του ατλαντισμού έχουν κάνει την "πατάτα" όλων των αιώνων. Παρασυρμένοι από το γυφταριό του σιωνισμού, έκαναν λάθη αδιανόητα για το σύστημα. Εξανέμισαν το κεφάλαιό τους και διέλυσαν το πλαίσιο, που καθιστούσε ελεγχόμενο το κεφάλαιο των εχθρών τους.

Στην πραγματικότητα σήμερα γινόμαστε μάρτυρες μιας συγκλονιστικής γιγαντομαχίας. Οι ατλαντικές δυνάμεις δίνουν τον αγώνα τους απέναντι στις δυνάμεις της Μεσογείου. Οι δυνάμεις των δύο ακτών του Ατλαντικού δίνουν αγώνα απέναντι στις δυνάμεις των ακτών της Μεσογείου. Οι δυνάμεις των Αγγλοσαξόνων, των Άγγλων, των Σαξόνων των Φράγκων, των Ούννων και των Γότθων. Οι κυρίαρχες δυνάμεις των τελευταίων αιώνων. Οι δυνάμεις, που κάποτε νίκησαν τη Μεσόγειο και την έλεγξαν απόλυτα στο διάστημα της παντοκρατορίας τους. Όλοι αυτοί πρέπει να δώσουν σήμερα τον υπερπάντων αγώνα, εφόσον γνωρίζουν ότι, αν τον χάσουν, θα χαθούν και οι ίδιοι από το προσκήνιο. Γιατί; Γιατί —άσχετα αν η μία πλευρά του Ατλαντικού έχει "επενδύσει" στο Δολάριο και η άλλη έχει "επενδύσει" στο Ευρώ— και οι δύο τους έχουν "επενδύσει" στον υπερεθνικό σχεδιασμό της Νέας Τάξης.

Τόσο το Δολάριο όσο και το Ευρώ έχουν νόημα και αξία μόνον για όσο διάστημα ισχύει ο υπερεθνικός σχεδιασμός με τους ίδιους ως κυρίαρχους του κεφαλαίου του. Οι μεταξύ τους συγκρούσεις έχουν νόημα μόνον για όσο διάστημα υπάρχει η υπερεθνική "πλατφόρμα", που φιλοξενεί τους "μονομάχους". Αν το οποιοδήποτε κράτος απειλήσει αυτόν τον σχεδιασμό, τους καταστρέφει. Απλά, ο καθένας από αυτούς καταστρέφεται για διαφορετικούς λόγους. Οι Αμερικανοί καταστρέφονται, γιατί ένας νέος εθνικός σχεδιασμός θα τους κάνει να "υποχωρήσουν" πίσω από τον Ατλαντικό με ανυπολόγιστες ζημιές και χωρίς την παραμικρή πιθανότητα επανόδου στο προσκήνιο, ενώ οι Γερμανογάλλοι θα πρέπει να "ξεχάσουν" τις επενδύσεις της λεηλασίας, τις οποίες πραγματοποίησαν εις βάρος των υπολοίπων Ευρωπαίων και να "υποχωρήσουν" στην εσωτερική ευρωπαϊκή ιεραρχία.

Αυτό είναι πλέον το πρόβλημά τους. Μετακίνησαν τον ιμπεριαλισμό τους από την παραγωγή στο εμπόριο. Εκεί, που έλεγχαν όλο τον κόσμο με τα σιδερόφρακτα εργοστάσιά τους, επιχείρησαν να κάνουν το ίδιο με γύφτικους "πάγκους" της αγοράς. Έχοντας λοιπόν χάσει —λόγω του εμπορικού σχεδιασμού της Νέας Τάξης— τον έλεγχο της παραγωγής, έχουν συγκεντρώσει το σύνολο της ισχύος τους στον έλεγχο της αγοράς. Αυτό γίνεται μέσω των μεγάλων πολυεθνικών του εμπορίου. Εταιρείες όπως η ΙΚΕΑ, η Makro, η Lidl, η Aldy, η Carrefour, η Media Markt, η Praktiker, η Jumbo, η Leroy Merlin, είναι οι "πλατφόρμες" του νέου εμπορικού ιμπεριαλισμού. Είναι "άρματα", τα οποία μονοπωλούν την παγκόσμια αγορά και άρα εισπράττουν τη μερίδα του λέοντος στα παγκόσμια κέρδη.

Αν όμως στα ταμεία αυτών των εταιρειών βρίσκεται η δύναμη της εισπρακτικής "μηχανής" των ιμπεριαλιστών, τότε στα "ράφια" αυτών των εταιρειών βρίσκεται το πραγματικό μυστικό αυτής της δύναμης. Στα "ράφια" αυτών των εταιρειών στην πραγματικότητα δίνουν τη μάχη της επικράτησης —υπό συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού— οι δικές τους εταιρείες. Στα "ράφια" αυτών των εταιριών αποφασίζεται ποια εταιρεία θα γίνει χρυσοφόρα "Coca-Cola" και ποια θα γίνει "Τέλος-Κόλα" πριν καν ξεκινήσει. Αυτές οι εμπορικές εταιρείες-μονοπώλια της αγοράς αποφασίζουν για το ποιες από τις παραγωγικές εταιρείες θα γιγαντωθούν και θα επικρατήσουν στους κλάδους τους. Αυτές είναι το "δίκτυο", που αποφασίζουν ποιος θα "κυκλοφορεί" στην παγκόσμια αγορά. Αυτές είναι που αποφασίζουν υπέρ των "ομογάλακτών" τους και εις βάρος όλων των άλλων.

Από αυτήν τη δυνατότητα πήραν το "θάρρος" οι ιμπεριαλιστές και μετακίνησαν την παραγωγή τους στην Κίνα. Ήταν σίγουροι ότι με αυτές τις εταιρείες θα έλεγχαν την παγκόσμια παραγωγή, όποιος κι αν ήταν αυτός, που πραγματικά θα παρήγαγε. Το αποτέλεσμα αυτής της επιλογής τους ήταν πρωτοφανές για την παγκόσμια οικονομική ιστορία. Οι "παραγωγικές" εταιρείες, που μονοπωλούν την αγορά, δεν είναι πλέον βιομηχανικές εταιρείες. Είναι εταιρείες βιομηχανικού "χαρτοφυλακίου". Είναι εταιρείες, οι οποίες θεωρητικά παράγουν, ενώ στην πραγματικότητα απλά διατηρούν υπό την κατοχή τους τις "πατέντες", οι οποίες επιτρέπουν τη νόμιμη παραγωγή. Αυτές οι εταιρείες, που μονοπωλούν το σύνολο της παγκόσμιας αγοράς, μονοπωλούν και την ελληνική αγορά.

Αν η ελληνική οικονομία —εξαιτίας της σημερινής της κακής οικονομικής κατάστασης— αναγκαστεί να υποχωρήσει στο επίπεδο της Δραχμής, όλες αυτές οι εταιρείες θα αναγκαστούν να εγκαταλείψουν την αγορά της. Γιατί; Γιατί θα χάσουν την ανταγωνιστικότητα τους μέσα σ' αυτήν. Γιατί απλούστατα τα λειτουργικά τους έξοδά θα βρίσκονται στο επίπεδο του πανάκριβου Ευρώ —λόγω της διεθνιστικού τύπου δραστηριότητάς τους— αλλά τα έσοδά τους θα πρέπει να περιοριστούν στο επίπεδο της φτηνής Δραχμής. Το πρόβλημα αυτών των εταιρειών θα είναι ακόμα πιο σοβαρό, γιατί όλα αυτά τα χρόνια αφήνονταν να αισχροκερδούν, προκειμένου να εγκατασταθούν εύκολα —και τζάμπα, εφόσον το έκαναν με τα χρήματα των Ελλήνων— μέσα στην ελληνική αγορά και να εμφανίζουν μεγάλες κερδοφορίες για τους μετόχους τους.

Η διαφθορά του ελληνικού κράτους ήταν αυτή, η οποία τους επέτρεπε αυτήν την τρομερής εντάσεως αισχροκέρδεια. Η διαφθορά, που οι ίδιες αυτές οι εταιρείες προκάλεσαν. Η διαφθορά, που είχε ως αποτέλεσμα η Ελλάδα των χαμηλότερων μισθών της Ευρώπης να έχει μια από τις πιο ακριβές αγορές της. Όλα αυτά δεν ήταν τυχαία. Αυτές οι εταιρείες διέφθειραν τις προδοτικές —μητσοτακικές και σημιτικές— ηγεσίες, οι οποίες επέτρεψαν τα εγκλήματα εις βάρος των Ελλήνων. Το αποτέλεσμα είναι να υπάρχουν δεκάδες υποθέσεις κερδοσκοπίας αυτών των εταιρειών, οι οποίες εκκρεμούν στις αρμόδιες "ανεξάρτητες" αρχές, "περιμένοντας" υποτίθεται κάποτε να διερευνηθούν. Κάποιοι θα πρέπει να πάνε φυλακή και κάποιοι άλλοι θα πρέπει να πληρώσουν τεράστια πρόστιμα, αν αυτές οι υποθέσεις κάποτε ανοιχθούν και κριθούν.

Με την είσοδο της Ελλάδος στην Δραχμή όλα αυτά θα πρέπει υποχρεωτικά να επανεξεταστούν πάνω σε νέα βάση, γιατί απλούστατα δεν θα μπορούν να συνεχίσουν να υφίστανται. Δεν θα έχουν λόγο να υφίστανται. Αυτό όμως είναι ένα πρόβλημα, το οποίο δεν μπορεί να βρει λύση, που να ικανοποιεί καί τις δύο πλευρές. Το ένα δεν μπορεί να συντηρήσει το άλλο και το πολυέξοδο αναγκαστικά θα βάλει "λουκέτο". Η Δραχμή δεν μπορεί να συντηρήσει εταιρείες, οι οποίες πληρώνουν τα έξοδά τους σε Ευρώ. Αναγκαστικά οι πολυεθνικές του εμπορίου θα "χαθούν" από το οικονομικό "οικοσύστημα" της Ελλάδας, όπως εξαφανίστηκαν οι δεινόσαυροι από τη φύση, όταν αυτή δεν μπορούσε να τους συντηρεί.

Αυτό είναι το πρόβλημά τους. Η "υποχώρηση" ενός κράτους —όπως η Ελλάδα— από τη ζώνη του Ευρώ, θα τους αναγκάσει να την "εγκαταλείψουν", τη στιγμή που ο ιμπεριαλισμός τους είναι καθαρά εμπορικός. Αν υποχωρήσει η Ελλάδα από το Ευρώ, "βυθίζεται" ένα μέρος της "πλατφόρμας" των πολυεθνικών του εμπορίου και άρα "σπάει" το μονοπώλιο της αγοράς από τους ιμπεριαλιστές. Η Ελλάδα, δηλαδή, στην περίπτωση αυτήν θ' "απαλλαχθεί" από το εμπορικό "νταβατζιλίκι" τους, αλλά ταυτόχρονα δεν θα μπορεί να πέσει θύμα εκβιασμού τους, εφόσον δεν είναι πλέον παραγωγοί οι ίδιοι.

Δεν μπορούν να σε απειλήσουν με στέρηση και άρα να σε εκβιάσουν, γιατί δεν έχουν στα χέρια τους την παραγωγή. Δεν έχουν στα χέρια τους τα βιομηχανικά προϊόντα, που έχουν ανάγκη οι αγορές. Η Κίνα πλέον παράγει τόσο για τους πελάτες τους όσο και για τους ίδιους. Όταν η Κίνα παράγει σήμερα τη συντριπτική πλειοψηφία των προϊόντων μεγάλης κατανάλωσης στη Δύση, εννοείται ότι και στο άμεσο μέλλον θα εξυπηρετεί όλους τους Δυτικούς και άρα και τους Έλληνες.

Απλά, μεταξύ παραγωγού Κίνας και καταναλώτριας Ελλάδας δεν θα υπάρχει το ιμπεριαλιστικό εισπρακτικό "φίλτρο". Ακόμα κι αν δεν μπορεί να της δώσει τα προϊόντα "πρώτης" ποιότητας, θα την καλύψει με αυτά της "δεύτερης" ποιότητας. Αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα. Αν οι πολυεθνικές του εμπορίου δεν μπορούν να επιβιώσουν στην Ελλάδα λόγω της Δραχμής, τότε αφήνουν "τρύπα" για τον ιμπεριαλισμό. Αφήνουν ένα κράτος να καλύπτει τις ανάγκες του, χωρίς ν' αφήνει τον "οβολό" του στους ίδιους. Αφήνουν ένα κράτος να κάνει "οικονομία" εις βάρος τους και άρα να γίνεται κακό παράδειγμα για τα υπόλοιπα θύματά τους.

Το ίδιο και μεγαλύτερο πρόβλημα θα έχουν οι ιμπεριαλιστές και με όλες τις στρατηγικές "επενδύσεις" τους στην Ελλάδα …Με την ιμπεριαλιστική "λεηλασία" να λέμε καλύτερα. Γιατί; Γιατί, για να λειτουργήσει η νομισματική απομόνωση της Ελλάδας, θα απαιτεί μεγάλους "χρηματοληπτικούς" μηχανισμούς εντός της χώρας. Μηχανισμούς τύπου ΟΤΕ, ΕΛΠΕ και ΔΕΗ, οι οποίοι θα λειτουργούν ως "κυκλοφορικό σύστημα" για την ανεξάρτητη δραχμική οικονομία. Μηχανισμούς, οι οποίοι θα τροφοδοτούν με χρήμα τα πολυδάπανα ασφαλιστικά ή άλλα συστήματα κοινωνικής πολιτικής. Αυτοί οι μηχανισμοί είναι απαραίτητοι, γιατί η ελληνική οικονομία δεν θα μπορεί να χρηματοδοτείται εκ των έξω, όπως συμβαίνει σήμερα με το Ευρώ και το οποίο έγινε το αίτιο και βέβαια το "άλλοθι" να παραδοθεί το δημόσιο κεφάλαιο σε ξένους.

Αναγκαστικά λοιπόν θα πρέπει το ελληνικό κράτος —για να επιβιώσει— να επανεξετάσει το θέμα του δημοσίου κεφαλαίου. Τι να επανεξετάσει όμως, όταν τα πράγματα είναι εύκολα, λόγω της προηγούμενης διαφθοράς που προηγήθηκε; Ένας τυχαίος εισαγγελέας να μπει στον ΟΤΕ και όλοι οι golden, silver και bakiri Boys της εταιρείας πάνε στη φυλακή. Το ίδιο μπορεί να συμβεί στα διυλιστήρια των ΕΛΠΕ, στην Αττική Οδό, στο αεροδρόμιο της Αθήνας κλπ. Τα ζώα της Νέας Τάξης δεν έκαναν "καθαρή" ούτε μία "δουλειά" τους στην Ελλάδα.

Θεωρώντας ότι ελέγχουν τα πάντα —και για πάντα—, δεν φρόντισαν για την παραμικρή τους άμυνα, πληρώνοντας την ακριβή νομιμότητα. Επιχείρησαν να τα κάνουν όλα με "διαφθορά" και άρα όλα "τζάμπα", αγνοώντας ότι οι καιροί έχουν "γυρίσματα". Γερμανούς εισαγγελείς να καλέσεις να κρίνουν τη συμπεριφορά των γερμανικών εταιρειών στην Ελλάδα, …και πάλι θα τους κλείσουν όλους στη φυλακή. Πρωτοετείς φοιτητές της νομικής να χρησιμοποιήσεις, …και πάλι θα βρεις την άκρη. Δεν υπάρχει ούτε ένας τομέας της κρατικής οικονομίας, που να μην υπήρχε ένας "Γερμανός" Χριστοφοράκος να ταΐζει κάποιον "Έλληνα" καραγκιόζη, για να κλέβουν από κοινού και υπέρ των γερμανικών συμφερόντων τον ελληνικό λαό. Όλη η διαφθορά στην Ελλάδα —που την κατατάσσει στο επίπεδο της Μποτσουάνας— προέρχεται από τους "αδιάφθορους" της ατλαντικής Ε.Ε., οι οποίοι σήμερα την καταγγέλλουν.

Η Ελλάδα γι' αυτόν τον λόγο απειλεί θανάσιμα όλους τους ιμπεριαλιστές ταυτόχρονα. Γι' αυτόν τον λόγο δώσαμε μεγάλη σημασία στο γεγονός ότι είναι χώρα της Μεσογείου. Ως τέτοια έχει μεγάλη χρηματοληπτική ικανότητα από τον περίγυρό της. Έχει μεγάλη δυνατότητα να "τραβάει" Ευρώ από τον περίγυρο, εξαιτίας του τουρισμού. Έχει μεγάλη γεωργική παραγωγή με την ίδια δυνατότητα. Έχει μεγάλη ναυτιλιακή δραστηριότητα με την ίδια δυνατότητα. Τι σημαίνει αυτό; Ότι μπορεί να "ρυθμίσει" την παραγωγή της με βάση τις δικές της εσωτερικές ανάγκες και ταυτόχρονα με το συνάλλαγμα, που εκ των δεδομένων μπορεί να "τραβάει" από την αγορά, να συναλλάσσεται απευθείας με την Κίνα και άρα έξω από τα εισπρακτικά "κανάλια" των πολυεθνικών "νταβατζήδων".

Όμως, αυτό είναι τραγικό για το Ευρώ ή το Δολάριο. Γιατί; Όχι επειδή είναι μεγάλα τα μεγέθη της Ελλάδας, αλλά επειδή το μέγεθος της επιτυχίας τής Ελλάδας μπορεί να γίνει "οδηγός" για τους μεγαλύτερους "παίκτες" της Μεσογείου. Τα "pigs" μπορεί να ξεφύγουν το ένα μετά το άλλο από τον έλεγχο των ισχυρών της Βορείου Ευρώπης. Τι θα μείνει τότε σ' αυτούς; Παραγωγή δεν έχουν, για να μπορούν να εκβιάζουν αυτά τα κράτη. Υπηρεσίες χρυσοφόρες δεν μπορούν να παρέχουν, για να συντηρούν τη διαφορά τους στον πλούτο από αυτά τα κράτη. Τι θα κάνουν; Με την "υπερβιομηχανική" Κίνα να παράγει αυτά, τα οποία έχουν ανάγκη οι Μεσογειακοί λαοί, τι ακριβώς θα "πουλάει" η Γερμανία, για να παραμείνει στην κορυφή της Ευρώπης; Πώς θα παραμείνει η "ατμομηχανή" της Ευρώπης;

"Ατμομηχανή" χωρίς "βαγόνια" δεν νοείται. Αυτό είναι το πρόβλημά τους. Κινδυνεύει η "ατμομηχανή" της Ευρώπης να βρεθεί χωρίς "βαγόνια" και άρα χωρίς πελάτες. Τα "βαγόνια" της Μεσογείου είναι όλα "αυτοκινούμενα" ή μπορούν να γίνουν τέτοια. Το "βαγόνι" της Ιταλίας μπορεί να γίνει "αυτοκινούμενο", γιατί η Λιρέτα "ακουμπάει" στη Μεσόγειο. Το "βαγόνι" της Ισπανίας μπορεί να γίνει "αυτοκινούμενο", γιατί η Πεσέτα "ακουμπάει" στη Μεσόγειο. Όλες αυτές οι οικονομίες μπορούν να επιβιώσουν σε κάθε είδους οικονομικό περιβάλλον, γιατί απλούστατα έχουν εθνικό κεφάλαιο με μεγάλη οικονομική απόδοση. Κεφάλαιο πρωτογενούς τομέα, το οποίο συνδέεται με την παροχή υπηρεσιών. Κεφάλαιο, το οποίο έχει πάνω του το Κολοσσαίο ή την Ακρόπολη ή τη Γρανάδα.

Το πρόβλημά τους είναι ότι δεν πρόλαβαν να "απεθνικοποιήσουν" τα κράτη της Μεσογείου. Δεν πρόλαβαν δηλαδή να κάνουν μια ενιαία υπερεθνική Ευρώπη, την οποία να την ελέγχουν απόλυτα. Η οικονομική κρίση τους βρίσκει με τα συμφέροντα των λαών ενιαία και ομοιογενή και τα δικά τους "αφηρημένα" και χαμένα κάπου στους "διαδρόμους" των Βρυξελών. Τα σχέδιά τους με τη νομιμοποίηση της λαθρομετανάστευσης δεν έχουν ολοκληρωθεί και δεν μπορούν να ελέγχουν τη "βούληση" των μεσογειακών λαών μέσω ψευδοδημοκρατικών διαδικασιών.

Εξακολουθούν μεν να έχουν "δεμένα" τα κράτη με τεράστια "χάρτινα" χρέη —τα οποία οι ίδιοι τα δημιούργησαν και ως εκ τούτου τα αναγνωρίζουν οι διορισμένοι από τους ίδιους δοσίλογοι που τα κυβερνούν—, αλλά αυτό δεν φτάνει. Έπρεπε ήδη αυτά τα χρέη να έχουν μετουσιωθεί σε υλικό κεφάλαιο μέσα σ' αυτά τα κράτη και ήδη να μπορούν να εκβιάζονται οι λαοί. Έπρεπε ήδη το εξωτερικό χρέος της Ελλάδας να έχει μεταφραστεί σε αυτό που ακόμα και σήμερα εξακολουθεί να ορίζεται ως δημόσιο κεφάλαιο. Έπρεπε ήδη το εξωτερικό χρέος της Ελλάδας να έχει μετατρέψει την Ακρόπολη ή τις Μυκήνες σε ιδιόκτητα θεματικά "πάρκα" κάποιων ανώνυμων νεοταξιτών ιδιοκτητών των νέων ιδιόμορφων "Disneyland". Νησιά, βουνά, δάση και αμμουδιές έπρεπε ήδη να είχαν "αξιοποιηθεί", περνώντας στα χέρια των νέων ιδιοκτητών τους.

Αυτό το πρόβλημα της μη έγκαιρης ιδιωτικοποίησης των πάντων το αντιμετωπίζουν παντού στα κράτη του μεσογειακού Νότου και κυρίως στην Ελλάδα, εξαιτίας του τεράστιου όγκου του δημοσίου κεφαλαίου της. Χάρη στον σχεδιασμό της εκ των έσω προδοσίας την υπερχρέωσαν πολύ εύκολα, αλλά δεν πρόλαβαν αυτά τα χρέη να τα μετακινήσουν στις "υποθήκες" της ιδιωτικοποίησης του δημοσίου κεφαλαίου. Τους πρόλαβε η παγκόσμια οικονομική κρίση άρα χωρίς να προλάβουν να την "ευθυγραμμίσουν" με τους σχεδιασμούς τους. Ακόμα και η πρόσφατη κερδοσκοπική τους μανία εναντίον της ήταν μεγάλο λάθος. Σύντομα θα αποδειχθεί "μπούμερανγκ", γιατί ωθεί στα άκρα μια κατάσταση, η οποία δεν τους συμφέρει να πάει στα άκρα πριν προλάβουν να τη ρυθμίσουν. Απλά πράγματα. Την Ελλάδα την "κατάπιαν" βιαστικά με στόχο να τη "φάνε" γρήγορα και χωρίς αντιδράσεις και τώρα η οικονομική κρίση τούς απειλεί με "εμετό".

Κινδυνεύουν να την "ξεράσουν", χωρίς να έχουν αλλοιώσει βασικά της χαρακτηριστικά, που θα την καθιστούσαν ελεγχόμενη και άρα "χωνέψιμη". Αυτό είναι το πρόβλημα. Δεν κατόρθωσαν να διαλύσουν τις εθνικές "δομές" των ευρωπαϊκών κρατών του μεσογειακού Νότου, ώστε να καθιστούν αυτοκτονική κάθε προσπάθεια αυτονόμησής τους. Να καθιστούν μαθηματικά αδύνατη την ανεξάρτητη επιβίωσή τους. Δεν κατόρθωσαν να οικειοποιηθούν μέσα σ' αυτά τα κράτη το σύνολο αυτού που ονομάζουμε δημόσιο κεφάλαιο. Αυτό ακριβώς είναι η "πέψη" για ένα κράτος. Να διαλύσουν οι μηχανισμοί που του δίνουν "σχήμα" και δυνατότητα ανεξάρτητης επιβίωσης. Αν αυτοί οι μηχανισμοί δεν διαλύσουν εγκαίρως, τότε, σε περίπτωση μεγάλης οικονομικής κρίσης —όπως είναι η σημερινή—, υπάρχει κίνδυνος αντίδρασης και αυτό είναι ο "εμετός" στον οποίο αναφερόμαστε.

Τώρα κάνουν το εξής απλό πράγμα. Αυτό, το οποίο απεύχονται να τους συμβεί εξαιτίας της Ελλάδας, το εμφανίζουν σαν απειλή εναντίον της Ελλάδας. Αυτό, το οποίο δεν θέλουν να το επιχειρήσει μόνη της η Ελλάδα, προκειμένου να εκμεταλλευτεί τις ιδιομορφίες της και να σωθεί εύκολα, εμφανίζονται οι ίδιοι να την απειλούν ότι δήθεν θα της το επιβάλλουν σαν τιμωρία. Το εμφανίζουν σαν αρνητικό φαινόμενο, ώστε να μην υπάρχει περίπτωση να σκέφτονται οι Έλληνες να κάνουν από μόνοι τους κάτι, το οποίο υποτίθεται, αν τους το έκαναν τρίτοι, θα έμοιαζε με τιμωρία. Γι' αυτόν τον λόγο παίζουν το "παιχνίδι" του "κακού" και του "καλού" μπάτσου.

Να φύγει η Ελλάδα από τη ζώνη του Ευρώ και μάλιστα με τις "κλοτσιές"… φωνάζουν κάποιοι πολύ "κακοί" Γότθοι. Να μείνουν και θα τους "βοηθήσουμε"… απαντάνε οι "σώφρονες", "φιλέλληνες" και "καλοί" Γότθοι. "Παπατζηλίκια" εβραίικα είναι αυτά. Απάτες, οι οποίες μπορούν να ξεγελάσουν κάποιον αφελή στιγμιαία, αλλά, δεν αποτελούν ισχυρά μέσα άμυνας, σε περίπτωση που κάποιος δεν είναι τέτοιος. "Μην ανοίγεις την πόρτα του Ευρώ, γιατί από πίσω είναι ο μπαμπούλας"… φωνάζουν. Αν την ανοίξεις όμως, δεν έχουν επιλογές να συνεχίσουν να σε απειλούν, γιατί απλούστατα δεν υπάρχει "μπαμπούλας".

Επαναλαμβάνουν την ίδια τακτική με αυτήν που ακολουθούν σήμερα και μας "μαλώνουν", είτε με τα "κατασκευασμένα" στοιχεία —τα οποία μας έβαλαν στη ζώνη του Ευρώ— είτε με τα υπερβολικά ελλείμματα του ελληνικού δημοσίου τομέα —που "απειλούν" την οικονομία του Ευρώ—. Όλα αυτά είναι απάτες. Γιατί; Γιατί η είσοδος της Ελλάδας στο Ευρώ συνέφερε αυτούς, που ήθελαν να την κατασπαράξουν και όχι τους Έλληνες. Συνέφερε αυτούς, που σήμερα καταγγέλλουν τον "δόλιο" τρόπο εισόδου της Ελλάδας σ' αυτό. Τους "καταγγέλλοντες" συνέφερε η αυτοκτονική είσοδος της Ελλάδας στο Ευρώ και όχι τους "καταγγελλόμενους".

Αυτοί, σε συνεργασία με τους προδότες της Ελλάδας, "κατασκεύαζαν" τα στοιχεία, προκειμένου να βάλουν την Ελλάδα στη ζώνη του Ευρώ, για να την λεηλατήσουν. Να τη βάλουν στο πεδίο εκείνο, στο οποίο υπερείχαν οι τεράστιες οικονομίες τους και με τα χρήματά τους να λεηλατήσουν το κεφάλαιο της μικρής Ελλάδας. Απλά πράγματα. Σήμερα στέλνουν τον Παπαδήμο σαν τον "αδέκαστο" παράγοντα της Κεντρικής Τράπεζας της Ευρώπης, για να ελέγξει την πορεία των μέτρων των "απατεώνων". Ρωτάμε λοιπόν εμείς, που δεν έχουμε μνήμη χρυσόψαρου. Ο Παπαδήμος δεν ήταν ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, όταν αυτή η Τράπεζα στην πραγματικότητα "κατασκεύαζε" τα στοιχεία που μας έβαζαν στη ζώνη του Ευρώ;

Τα ίδια αφορούν και τα ελλείμματα του δημοσίου τομέα. Οι Ευρωπαίοι, οι οποίοι σήμερα τα καταγγέλλουν, είναι οι ίδιοι που ενθάρρυναν την αυτοκτονική μισθολογική πολιτική του ελληνικού δημοσίου. Αυτοί "πλήρωναν" με διεθνείς αναγνωρίσεις και "καταλληλότητες" σκουπίδια σαν τον Σημίτη, για να ασκούν αυτήν την αυτοκτονική πολιτική. Γιατί; Για να οδηγήσουν το ελληνικό κράτος στην υπερχρέωση και από εκεί στη λεηλασία. Δεν έκαναν καν ένα περίεργο ή σπάνιο κόλπο. Έκαναν το απλό κόλπο των "γενναιόδωρων" και "αφελών" τραπεζών, που αναζητούν "έξυπνους" δανειολήπτες, οι οποίοι όμως στο τέλος χάνουν τις περιουσίες τους. Ο Παπαδήμος δεν συμμετείχε σ' αυτό το παιχνίδι;

Ο Παπαδήμος δεν ήταν αυτός, που έπρεπε να ελέγχει τον Σημίτη για τον "υπερδανεισμό" της Ελλάδας; Όταν λοιπόν αυτός ο Παπαδήμος ήταν υπεύθυνος για όλα τα "κακά" που μας κατηγορούν σήμερα οι Ευρωπαίοι, πώς διορίστηκε από τους ίδιους υποδιοικητής της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας; Αυτός, ο οποίος έπρεπε να τιμωρηθεί, γιατί ανταμείφθηκε; Αυτός, ο οποίος έχει να "κρύψει" στοιχεία από τα προηγούμενα "εγκλήματά" του, γιατί στέλνεται στην Ελλάδα να ελέγχει την πορεία των ελέγχων; Μας λένε ένα "παραμύθι" για την "κατασκευή" στοιχείων και μας στέλνουν να μας ελέγχει αυτός, ο οποίος από τον νόμο ήταν υπεύθυνος για την "κατασκευή" τους;

Πάλι καλά που δεν μας είπαν ότι ο "καταλληλότερος" πρωθυπουργός γι' αυτήν την εποχή είναι ο Σημίτης. Να ξαναβάλουνε δηλαδή τους συνενόχους να μας ξανακυβερνήσουν. Να βάλουνε τους εγκληματίες να στήσουν εκ νέου τη "φάμπρικα". Μιλάμε για πραγματική "φάμπρικα". Ο Σημίτης δανειζόταν ασυστόλως και υπερχρέωνε το ελληνικό κράτος, για να "κατασκευάζει" πελάτες για τα γερμανικά εργοστάσια. Πελάτες όλων των επιπέδων. Τα γερμανικά εργοστάσια κατασκεύαζαν προϊόντα και ο Σημίτης "κατασκεύαζε" τους πελάτες τους. Αυτό γινόταν σχεδόν επί μια δεκαετία. Ο ελληνικός αυτοκτονικός υπερδανεισμός δεν είχε κανέναν αναπτυξιακό προσανατολισμό. Δινόταν σε αναίτιες αυξήσεις των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων, προκειμένου να εξασφαλίσουν οι Γερμανοί πελάτες για τα ακριβά προϊόντα τους.

Με δανεικά χρήματα οι δημόσιοι υπάλληλοι έπαιρναν αυξήσεις, για να μπορούν ν' αγοράζουν γερμανικά αυτοκίνητα, κουφώματα, κλιματιστικά και τηλεοράσεις. Όσα περισσότερα έπαιρναν οι υπάλληλοι, τόσο πιο "σιωπηλοί" γίνονταν στα εγκλήματα κατά του ελληνικού δημοσίου. Κάθε φορά που το ελληνικό δημόσιο έπαιρνε από τους "Χριστοφοράκους" υπερτιμημένα γερμανικά προϊόντα, τσιμπούσαν και μια αυξησούλα οι δημόσιοι υπάλληλοι για να μην μιλάνε.

Ο υπερδανεισμός, δηλαδή, που σήμερα καταγγέλλεται από τους Γερμανούς, μας επιβλήθηκε από αυτούς. Αυτοί μας ανάγκαζαν να δανειζόμαστε πολλά χρήματα, για να ξοδεύουμε πολλά, βάζοντας υποθήκη την πατρίδα μας. Θα παίρναμε εμείς τα γυαλιστερά γερμανικά "καθρεπτάκια" και οι Γερμανοί θα έπαιρναν ως "αποζημίωση" την πατρίδα μας. Αυτό ήταν το κόλπο. Με αυτόν τον τρόπο παρέμεινε στην πρωθυπουργία ο δοσίλογος Σημίτης. Ο αδερφός του πράκτορα των γερμανικών μυστικών υπηρεσιών. Μόνον έτσι εξηγείται πώς μια μαϊμού κυβέρνησε τόσα πολλά χρόνια έναν λαό, ο οποίος ύμνησε την ανθρώπινη ομορφιά …Πραγματική μαϊμού …και ψυχικά …και σωματικά …και πνευματικά.

Κατάλαβε ο αναγνώστης τι λέμε; Ακόμα και το "δούλεμα" έχει κάποια όρια και κάποιους κανόνες, για να μην εκτροχιάζεται σε γελοιότητα. Κατάλαβε γιατί μιλάμε για "παπατζηλίκια"; Τώρα οι εβραιόγυφτοι της ερήμου τρέμουν μην τους πάρουν "χαμπάρι" οι Έλληνες. Γι' αυτόν τον λόγο "αγωνιούν" για την πορεία της ελληνικής οικονομίας. Αν στην παρούσα φάση δεν τα "καταφέρει" η ελληνική οικονομία να τηρήσει τους όρους του Ευρώ, οι Εβραίοι κινδυνεύουν να πάθουν μεγαλύτερη ζημιά, παρά οι ίδιοι οι Έλληνες.

Μια εθελούσια "έξοδος" της Ελλάδας από το Ευρώ "ακυρώνει" όλες τις απάτες τους. Ακυρώνει όλα τα κέρδη, τα οποία ονειρεύονταν τόσο εντός όσο και εκτός Ελλάδας. Η Ελλάδα μπορεί ν' απαλλαγεί από την "αγχόνη" της χρεοκοπίας, αν εγκαταλείψει το "ικρίωμα" του Ευρώ. Δεν χρειάζεται καν να δώσει μάχη, για να επιτύχει τη σωτηρία της. Προβλέπεται ένα τέτοιο ενδεχόμενο από την ίδια την νομισματική ένωση. Στο άρθρο 50 της συνθήκης της νομισματικής Ένωσης περιγράφονται όλα όσα πρέπει να γίνουν σε μια τέτοια περίπτωση.

Όμως, αυτό είναι ό,τι πιο τραγικό για όλους αυτούς, οι οποίοι σήμερα "ωρύονται" και βρίζουν τους Έλληνες. Στην πραγματικότητα βρίζουν τους Έλληνες αυτοί, οι οποίοι επωφελήθηκαν από τους Έλληνες. Βρίζουν τους Έλληνες γι' αυτά που έκαναν μόνοι τους οι Έλληνες εις βάρος των εαυτών τους. Προφανώς τους βρίζουν, επειδή πήγαν και έβγαλαν μόνοι τους τα "μάτια" τους και τα τοποθέτησαν στο γερμανικό "καλάθι", χωρίς να πλένουν πρώτα "χέρια" τους. Όλοι αυτοί οι υποκριτικά υβρίζοντες την Ελλάδα καλό είναι να γνωρίζουν ότι δεν είναι καλό πάντα να κάνεις ευχές, γιατί πολλές φορές αυτές πραγματοποιούνται και δεν σε συμφέρει. Όλοι αυτοί αγνοούν ότι τα κορόιδα δεν μπορεί να είναι για πάντα τέτοια. Κάποτε ξυπνάνε και τα κορόιδα και αλίμονο σ' αυτόν που είχε σχεδιάσει το "μέλλον" του πάνω στη βλακεία τους.

Και να φανταστεί κάποιος ότι αυτό δεν είναι το χειρότερο σενάριο. Γιατί; Γιατί η Ελλάδα έχει και ένα άλλο τρομερό πλεονέκτημα, το οποίο την καθιστά μοναδική περίπτωση ανάμεσα στις χώρες του Μεσογείου. Η νομισματική της απομόνωση την αποσυνδέει από το Ευρώ και τη συνεχή —λόγω ιμπεριαλισμού— "αιμορραγία", αλλά ταυτόχρονα η ίδια —ως κράτος— έχει "λαμβάνειν" από τους Γερμανούς. Έχει "λαμβάνειν" από αυτούς τις αποζημιώσεις του πολέμου.

Το χειρότερο λοιπόν σενάριο για τους Γερμανούς —και τους Εβραίους, που βρίσκονται από πίσω τους και μας απειλούν με αποβολή από το Ευρώ— είναι να ζητήσει η ίδια η Ελλάδα την έξοδό της από τη ζώνη του Ευρώ και αφού το επιτύχει αυτό στη συνέχεια να δρομολογήσει τις διαδικασίες για την είσπραξη των πολεμικών αποζημιώσεων από την Γερμανία. Την επομένη της εξόδου της από την ευρωζώνη να τις διεκδικήσει και όχι όπως τώρα, που ανήκει στη ζώνη του Ευρώ και θα επιτρέψει στους Γερμανούς να "καταπιούν" τις αποζημιώσεις με "φωτοτυπίες" χρημάτων.

Αυτό σημαίνει ότι, σε περίπτωση εξόδου της από το Ευρώ, "παγώνει" το χρέος της σε έναν βαθμό και ταυτόχρονα μπορεί και ξεπληρώνει ένα μεγάλο μέρος του με τα χρήματα που της χρωστάνε οι Γερμανοί. Δεν μπαίνουν αυτά τα χρήματα σε μια διαδικασία "απορρόφησης", όπου μέσα από λογιστικούς "διαδρόμους" μαθηματικών "λαβυρίνθων" θα "χαθούν" για τους Έλληνες. Καθαρή "προσθαφαίρεση" θα γίνει και αυτό δεν συμφέρει τους Γερμανούς, οι οποίοι έχουν κατακτήσει την Ελλάδα με τους "αλγόριθμους" της Νέας Τάξης. Τους Γερμανούς, οι οποίοι θα χάσουν από την υποχώρηση του ιμπεριαλισμού τους και ταυτόχρονα θ' αναγκαστούν να δώσουν έτοιμα χρήματα στα πρώην θύματά τους.

Αυτό είναι ό,τι χειρότερο μπορεί να συμβεί σ' αυτούς. Να βγει η Ελλάδα από το Ευρώ και να αναγκαστούν οι Γερμανοί να δώσουν ως αποζημίωση "αξία" του Ευρώ και όχι "χαρτάκια" από αυτά που παίζουν τα παιδιά "Monopoly". Να είσαι ως κράτος στη φτηνή Δραχμή και η γερμανική αποζημίωση να "αποτιμάται" σε όγκους πετρελαίου, χρυσού ή πρώτων υλών, αγορασμένους σε ακριβό Ευρώ. Αν σε αυτά τα άπειρα χρήματα του χρέους προσθέσει κάποιος και τα επίσης πολλά χρήματα που προβλέπεται να πάρει ένα κράτος όταν αποχωρεί από το Ευρώ, αντιλαμβανόμαστε το πρόβλημα …Το μέγεθος του προβλήματος των άλλων και όχι των Ελλήνων.

Η συγκυρία της σημερινής παγκόσμιας οικονομικής κρίσης κάνει αυτήν την "απόσχιση" δελεαστική για τους Έλληνες. Γιατί; Γιατί έχει αρχίσει η πείνα και στους Έλληνες δεν αρέσει να πεινάνε και μάλιστα υπό την ηγεσία κοιλιόδουλων προδοτών, όπως είναι ο εγγονός του αρχιδοσίλογου των Ναζί Πάγκαλος. Οι Έλληνες δεν πείνασαν σε πολύ πιο δύσκολες εποχές και δεν θα ανεχτούν με τίποτε να το υποστούν σήμερα. Ειδικά σήμερα, που έχουν οι ίδιοι την "εμπειρία" της Ευρώπης και η οποία εμπειρία προφανώς δεν θα τους άρεσε ιδιαίτερα. Κάποτε "ζήλευαν" τους Ευρωπαίους, γιατί απλούστατα δεν είχαν "ζήσει" ποτέ ως τέτοιοι και υπερεκτιμούσαν τα "καθρεπτάκια" και τις "χάντρες" που φορούσαν. Κάποτε αισθάνονταν Βαλκάνιοι και ζήλευαν οτιδήποτε προερχόταν από τη Δύση. Σήμερα έγιναν Ευρωπαίοι και αυτό δεν τους αρέσει, γιατί απλούστατα έγιναν φτωχοί Ευρωπαίοι.

Απλά είναι τα πράγματα. Κάποτε ο Έλληνας έπαιρνε το "σαραβαλάκι" του, αλλά έκανε έναν μήνα διακοπές στα καλύτερα μέρη της πάμφθηνης Ελλάδας της Δραχμής. Σήμερα έχει ολοκαίνουργιο αυτοκίνητο, αλλά όχι μόνον δεν μπορεί να πάει πουθενά στην πανάκριβη Ελλάδα του Ευρώ, αλλά στην πραγματικότητα δεν μπορεί ούτε με βενζίνη να το γεμίσει. Κάποτε ο Έλληνας αγόραζε με τα τσουβάλια τα καλύτερα φρούτα και λαχανικά της Ευρώπης και απλά ζήλευε τον Βορειοευρωπαίο, ο οποίος είχε ηλεκτρονικό ψυγείο στο σπίτι του. Σήμερα έχει και ο ίδιος ένα τέτοιο ψυγείο, αλλά δυστυχώς γι' αυτόν —όταν δεν είναι άδειο— είναι γεμάτο από τα μεταλλαγμένα "σκουπίδια", τα οποία προβλέπεται να δίνουν οι πολυεθνικές στην πλέμπα της Ευρώπης.

Σήμερα, που, λόγω παγκοσμιοποίησης, έγινε και ο Έλληνας "Βορειοευρωπαίος", δεν του αρέσει. Στην αρχή του άρεσε, αλλά τώρα δεν του αρέσει. Στην αρχή του άρεσε, όταν έπαιρνε φτηνά μίξερ, αλλά τώρα, που δεν έχει φρούτα να βάλει μέσα σ' αυτά, δεν του αρέσει. Στην αρχή του άρεσε, όταν έπαιρνε φτηνές φωτογραφικές μηχανές, αλλά τώρα, που δεν μπορεί να ταξιδεύσει καθόλου, δεν του αρέσει. Αν αυτός ο Έλληνας, που "χόρτασε" τα gadgets —αλλά πλέον άρχισε να πεινάει—, αντιληφθεί ότι η Δραχμή μπορεί να τον ταΐσει και να τον "λιάσει" στον Ήλιο της Μεσογείου, έχει εγκαταλείψει την Ευρώπη και το Ευρώ χωρίς δεύτερη κουβέντα.

Ο αναγνώστης αρχίζει κι αντιλαμβάνεται τι ακριβώς είναι αυτό που τρομοκρατεί τους Εβραίους, οι οποίοι κινούν τα παγκόσμια νήματα της Νέας Τάξης. Τι είναι αυτό που τους αναγκάζει να βάζουν Γερμανούς, Γάλλους και Αμερικανούς να "προσφέρονται" να βοηθήσουν την Ελλάδα. Τους τρομάζει μια παγκόσμια νομισματική κρίση, η οποία μπορεί να εμφανιστεί από μια ελληνική νομισματική "εκτροπή". Μια κρίση, η οποία θα είναι ολέθρια, αν το "πετυχημένο" αρχικό παράδειγμα της Ελλάδας το ακολουθήσουν κι άλλοι …Πολλοί άλλοι, εφόσον το Ευρώ έχει σχεδιαστεί για να εξυπηρετεί τα συμφέροντα συγκεκριμένων ευρωπαϊκών κρατών και όχι τα συμφέροντα των λαών της Ευρώπης.

Εξυπηρετεί τα συμφέροντα των ισχυρών του ατλαντικού Βορρά εις βάρος των δήθεν ανίσχυρων του μεσογειακού Νότου. Στην πραγματικότητα όμως, αν ο Νότος εγκαταλείψει το Ευρώ, τότε ο λασπώδης ευρωπαϊκός Βορράς εκτός από πολλά λάχανα και πατάτες θα έχει και πολλές "νομισματοταπετσαρίες" σε διάφορα "ευρωχρώματα" …Ο συστηματικά δυσφημισμένος Νότος, τον οποίο τρέμουν οι πάντες. Γιατί; Γιατί ο Νότος της Ευρώπης είναι πράγματι τρομακτικός. Τερατωδώς τρομακτικός στο επίπεδο της οικονομίας. Τρομακτικός για τους Βόρειους, οι οποίοι γνωρίζουν ότι, αν χάσουν έστω και στιγμιαία τον έλεγχό του, "τελείωσαν".

Δεν μιλάμε για τα "πάγια", που μας μαθαίνουν στα σχολεία …Ότι ο Βορράς, που δίνει υποτίθεται τον πολιτισμικό "τόνο" στη σύγχρονη Ευρώπη, "δανείζεται" τα πάντα από τον μεσογειακό ελληνορωμαϊκό πολιτισμό …Ότι ο Βορράς, που "πουλάει" σε όλο τον κόσμο τον ευρωπαϊκό Διαφωτισμό, το κάνει με αρχαία ελληνικά συγγράμματα …Ότι ο Βορράς, που "διαφημίζει" τον ευρωπαϊκό πολιτισμό στα παγκοσμίως διάσημα μουσεία του, στην πραγματικότητα έχει μέσα σ' αυτά εκθέματα μόνον από τον Νότο. Δεν μιλάμε για τίποτε από όλα αυτά, εφόσον, σεβόμενοι τις αρχές της φιλοσοφίας των Ελλήνων, θεωρούμε τους πάντες συγκληρονόμους στα έργα τους. Σε αυτό το σημείο μιλάμε για το υλικό κεφάλαιο της ίδιας της Ευρώπης. Σε αυτό το κεφάλαιο και πάλι υπερέχει ο "φτωχός" Νότος.

Εκτός από την Κρήτη, την Κέρκυρα, την Ιταλική Ριβιέρα, την Κυανή Ακτή ή τη Μαγιόρκα, ο Νότος "τρομοκρατεί" τους πάντες, γιατί έχει και άλλα "όπλα". Νότος είναι η Ρώμη, η Αθήνα, η Κωνσταντινούπολη, η Νίκαια, το Μόντε Κάρλο, η Βαρκελώνη κλπ.. Νότος είναι η Ferrari, η Lamborghini, η Maserati, η Alfa Romeo κλπ.. Νότος είναι η Augusta, η Dukati, η Bimota, η Aprilia κλπ..  Νότος είναι η Armani, η Versace, η Gucci, η Prada, η Ferre κλπ.. Νότος είναι όλο το ελαιόλαδο της Ευρώπης. Νότος είναι σχεδόν όλα τα φρούτα της Ευρώπης. Νότος είναι σχεδόν όλο το κρασί της Ευρώπης. Νότος είναι σχεδόν όλος ο καπνός της Ευρώπης. Νότος είναι η "εξώπορτα" της Ευρώπης, απ' όπου μπαίνει το πετρέλαιο, το οποίο έχει ανάγκη. Είναι τόσα πολλά πράγματα ο Νότος της Ευρώπης, που πρέπει να ψάξεις πολύ για να καταλάβεις τι ακριβώς περισσεύει για τον Βορρά της.

Απλά ο Νότος είναι νικημένος και γι' αυτό τον λόγο ανέχεται να τον βρίζουν και να τον προσβάλουν οι Βόρειοι σε καθημερινή βάση. Η δύναμή του όμως δεν κρύβεται. Η "φτωχή" Ελλάδα, που δήθεν πρέπει να τη "σώσουν", παράγει κάθε χρόνο πλούτο ικανό να ταΐσει τον πληθυσμό της και ταυτόχρονα της περισσεύει πλούτος, για να "ευεργετήσει" τις πολεμικές βιομηχανίες των ιμπεριαλιστών. Όλων των ιμπεριαλιστών. Η Ελλάδα είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος πελάτης της πολεμικής βιομηχανίας της Γερμανίας, χωρίς να είναι η Γερμανία η πρώτη επιλογή της Ελλάδας.

Ένα κράτος δέκα εκατομμυρίων μπορεί και χρηματοδοτεί εξοπλιστικά προγράμματα πιο ακριβά από αυτά που χρηματοδοτεί η ίδια η Γερμανία για τον εαυτό της. Ποιο από τα μικρά αλλά "πλούσια" κράτη του Βορρά μπορεί ν' ανταπεξέλθει σε τέτοια έξοδα; Μπορεί η Ολλανδία, η Δανία ή το Βέλγιο; Για τους πρώην Ανατολικούς δεν συζητάμε καν. Αυτοί δεν έχουν χρήμα ούτε για ν' αγοράσουν μαντήλια για να κλάψουν. Όλοι όμως ανεξαιρέτως αυτοί οι Βόρειοι έχουν κοινή άποψη περί Νότου. Εξυπνάδες για τζατζίκια και σουβλάκια γνωρίζουν να λένε, αλλά τους τόνους των χρημάτων, που φεύγουν από το Αιγαίο, τους παίρνουν χωρίς δεύτερη κουβέντα.

Ακόμα και σήμερα —στην μεγάλη κρίση— η Ελλάδα εξακολουθεί να "χρηματοδοτεί" τις οικονομικές ακμές των άλλων. Η Γερμανία κάνει "νάζια", για να "σώσει" δήθεν την ελληνική οικονομία και μέχρι να συμβεί αυτό σώζεται η ίδια με τις τεράστιες ελληνικές παραγγελίες. Η Ελλάδα είναι αυτή, που δήθεν ζητά χρήματα από τη Γερμανία και για έναν "μυστηριώδη" λόγο η Γερμανία είναι αυτή, που φεύγει από την Ελλάδα με γεμάτες τις "βαλίτσες" της. Η Ελλάδα καταγγέλλεται για διαφθορά και η Γερμανία φυγαδεύει τους "Χριστοφοράκους" διαφθορείς της. Η Ελλάδα καταγγέλλεται για τεράστια ελλείμματα και η Γερμανία προσπαθεί ακόμα και τώρα την ύστατη ώρα να της "φορτώσει" μέχρι και ελαττωματικά υποβρύχια. Ό,τι προλάβουν ν' αρπάξουν οι "σωτήρες".

Πάνω στη μεγάλη κρίση φαίνεται και ο "χαρακτήρας" κάποιων. Τώρα, στη μεγάλη ανάγκη της Ελλάδας, οι Γερμανοί βιάζονται να τη βάλουν να "ξεπουλήσει" το δημόσιο κεφάλαιό της. Βιάζονται ν' αρπάξουν τη ΔΕΗ, τα Ελληνικά Πετρέλαια κλπ.. Επειδή είναι "καλοί" άνθρωποι. Για να μας "βοηθήσουν" το κάνουν. Μα, αν τα πάρουν αυτά, πώς θα βοηθήσουν; Θα τους τα χαρίσουμε, για να μας βοηθήσουν; Βοηθάς κάποιον, για να μην πουλήσει αυτά, τα οποία δεν πρέπει να πουλήσει. Δεν τον βοηθάς, δίνοντας του ψίχουλα και αφού έχεις πρώτα κρατήσει για λογαριασμό σου την πολύ ακριβότερη περιουσία του. Σε μια τέτοια περίπτωση καλύτερα είναι να πουλήσει τα περιουσιακά του στοιχεία σε τρίτους και να μην τον βοηθήσει κανένας. Τουλάχιστον να μην χρωστάει χάρες.

Όλα αυτά, όπως αντιλαμβανόμαστε, γίνονται, γιατί το επιτρέπει η δύναμη του Νότου. Η τεράστια πλουτοπαραγωγική του δύναμη. Όμως, όπως δεν κρύβεται η δύναμή του, έτσι δεν κρύβεται και η βία με την οποία ελέγχεται ο νικημένος. Φόρο κατοχής εισπράττουν οι Βόρειοι από τον Νότο. Παίζουν οι Βόρειοι με τα πάθη και τα μίση των Νότιων και τους εκμεταλλεύονται. Αρκεί να σκεφτεί κάποιος ότι η Ελλάδα ανήκει υποτίθεται στην Ε.Ε. και από τον πολεμικό ανταγωνισμό της με την υποψήφια για ένταξη Τουρκία κερδισμένη είναι η Γερμανία. Δύο "βαγόνια" της "ουράς" συγκρούονται μεταξύ τους, για να σπρώχνουν την υποτιθέμενη "ατμομηχανή" του "συρμού".

Δύο δυνάμεις του Νότου ανταγωνίζονται σαν τα σκυλιά και τα κέρδη πηγαίνουν στη Γερμανία. Δύο θηρία "αιμορραγούν" ασύστολα και οι "τενεκέδες" με το "αίμα" πηγαίνουν κατ’ ευθείαν στο Βερολίνο. Ένας λογικά σκεπτόμενος άνθρωπος τι θα πίστευε; Ότι οι Γερμανοί θα ήθελαν να επικρατήσει ηρεμία στο Αιγαίο; Ότι οι Γερμανοί θα ήθελαν να υπάρχει ηρεμία στα "σύνορα" της Ευρώπης; Η ηρεμία δεν θα τους αποφέρει κέρδη. Αυτοί θέλουν να βάζουν τα κορόιδα του Νότου να εμφανίζονται σαν βάρβαροι και οι ίδιοι σαν ειρηνοποιοί …με το αζημίωτο βέβαια. Τα κορόιδα να ξοδεύουν για τους "τσαμπουκάδες" και οι πονηροί να εισπράττουν εκ του ασφαλούς. Άρα, γιατί να μην υποθέσουμε ότι πίσω από τα ελληνοτουρκικά επεισόδια στην πραγματικότητα κρύβονται όλοι οι μεγάλοι μας "προστάτες";

Γι' αυτόν τον λόγο μιλάμε για βία. Για ωμή βία σε όλα τα επίπεδα. Αναγκάζουν τις χώρες του Νότου να διαχειρίζονται το κεφάλαιό τους εις βάρος των συμφερόντων των λαών τους. Αναγκάζουν αυτές τις χώρες να γίνονται οι μεγαλοπελάτες τους, για να συντηρούν τη βιομηχανία τους. Με απειλές πολεμικών συρράξεων με την Τουρκία αναγκάζουν τους Έλληνες να πουλάνε γερμανικές ή ολλανδικές μπύρες στα νησιά του Αιγαίου. Με θερμά "επεισόδια" απειλούν τους Έλληνες μέχρι να μάθουν ότι δεν μπορείς να σερβίρεις πρωινό στο Αιγαίο, αν δεν έχεις γερμανικά λουκάνικα, γαλλικά τυριά και εγγλέζικες σοκολάτες. Με ταξιδιωτικές "οδηγίες" απειλούν τους Έλληνες, αν δεν αγοράσουν γερμανικά αυτοκίνητα, για να τα νοικιάζουν στους τουρίστες.

Αυτά, τα οποία γίνονται με απροκάλυπτο τρόπο στην Ελλάδα, γίνονται με τον άλφα ή βήτα τρόπο στο σύνολο του ευρωπαϊκού Νότου. Γι' αυτόν τον λόγο μιλάμε για φόρο υποτέλειας των νικημένων στους νικητές. Όταν τα ολλανδικά κέρδη στο Αιγαίο συναγωνίζονται τα ελληνικά, τι άλλο εκτός από "κατοχή" μπορεί να έχουμε; Απλά πράγματα. Οι Βόρειοι έχουν στήσει "χέρια", "αντλίες" "απόχες", "δίκτυα" και "φτυάρια" και αρπάζουν όσο περισσότερο μερίδιο πλούτου μπορούν από την παραγωγή του Νότου. Όσα περισσότερα κέρδη παίρνουν από τον Νότο, τόσο πιο "φτωχό" τον βλέπουν. Αυτό είναι το "παραμύθι" και αυτό θα λένε για όσο διάστημα δεν αντιδρά κανείς και οι ίδιοι επωφελούνται.

Αυτά βέβαια δεν τα λέμε για να δείξουμε πόσο "κακοί" είναι οι μεν και πόσο "καλοί" οι δε. Ελάχιστα μας απασχολεί αυτό, εφόσον σε γενικές γραμμές θεωρούμε ότι είναι ίδιοι καί οι μεν καί οι δε. Περιγράφουμε την κατάσταση μόνο και μόνο για να καταλάβει ο αναγνώστης πώς αυτή λειτουργεί. Απλά θεωρούμε ότι όλα πάνε με τη σειρά τους. Επί δύο χιλιάδες χρόνια ο Νότος ταλαιπωρούσε τον Βορρά. Επί δύο χιλιάδες χρόνια η μεσογειακή Ρώμη σκόρπιζε τον θρήνο στον ευρωπαϊκό Βορρά. Τους τελευταίους δύο αιώνες ήταν η σειρά των Βόρειων να κάνουν το ίδιο. Εκμεταλλεύονται τα πλεονεκτήματά τους εις βάρος των άλλων, όπως έγιναν και οι ίδιοι θύματα εκμετάλλευσης άλλων. Nothing personal …όπως θα έλεγαν και οι Αγγλοσάξονες.

Τώρα, που φτάσαμε στα όρια, όλοι αυτοί φοβούνται την αντίδραση των θυμάτων τους. Φοβούνται την αντίδραση αυτών, οι οποίοι θα βρεθούν στο απόλυτο αδιέξοδο της πτώχευσης και θα δώσουν τη μάχη της επιβίωσης υπό καθεστώς τρόμου. Φοβούνται αυτούς, οι οποίοι διαθέτουν το κεφάλαιο, που επιτρέπει την αυτόνομη επιβίωση. Οι Εβραίοι αυτό το ενδεχόμενο τρέμουν. Το ενδεχόμενο να "συγκρουστεί" ο Βορράς με τον Νότο. Εξαιτίας της παρατεταμένης —και δυστυχώς γι' αυτούς αδιέξοδου— οικονομικής κρίσης, με την πρόκληση ενός ανεξέλεγκτου πανικού, υπάρχει κίνδυνος ν' αλλάξουν άρδην τα πράγματα εις βάρος τους. Αν ανάμεσα στα ευρωπαϊκά κράτη επικρατήσει το πνεύμα του …"ο σώζων εαυτώ σωθήτω", μπορεί να διασπαστεί νομισματικά η Ε.Ε.

Αυτός είναι ο μέγας κίνδυνος τώρα. Να διασπαστεί ο Ατλαντικός Βορράς από τον Μεσογειακό Νότο και ο καθένας από αυτούς να λειτουργεί κατά βούληση με βάση το δικό του κεφάλαιο. Να διασπαστεί η θεμελιακή "υποδομή" της Ευρώπης και να βρεθεί στον "αέρα" η "ανοδομή" των ιμπεριαλιστών και κατ’ επέκταση τόσο το Ευρώ όσο και το Δολάριο. Να οδηγηθούμε σε μια κατάσταση, όπου ο καθένας να θέλει να εκμεταλλευτεί εις βάρος του άλλου το δικό του κεφάλαιο και σ' αυτήν την περίπτωση το πλεονέκτημα πλέον το έχει ο Νότος. Ο Νότος, ο οποίος, αν ανακαλύψει τις δυνατότητές του, θα θέλει να προστατεύσει αυτό το κεφάλαιο ακόμα και με τα όπλα του από τους άρπαγες και σφετεριστές του Ατλαντικού Βορρά.

Οι Εβραίοι, που είναι οι ευνοημένοι —και κατά τη γνώμη μας από τους βασικούς εμπνευστές του ατλαντικής εφαρμογής υπερεθνικού παγκόσμιου νεοταξικού σχεδιασμού—, γνωρίζουν ότι μια τέτοια εξέλιξη όχι απλά δεν τους συμφέρει, αλλά τους απειλεί. Απειλή θανάσιμη, αν σκεφτεί κάποιος ότι το σύνολο του πλούτου τους το έχουν τοποθετημένο σε χρηματοοικονομικά "προϊόντα" συνδεδεμένα άμεσα με τα υπάρχοντα κυρίαρχα νομίσματα αυτού του κόσμου, που είναι το Ευρώ και το Δολάριο. Μια νομισματική κρίση μπορεί να τους τελειώσει μέσα σε λίγες ημέρες. Γιατί; Γιατί θα μετατρέψει τα χρήματά τους σε απλές "ταπετσαρίες". Το πιο ακριβό "κομφετί" της παγκόσμιας ιστορίας. Θα έχουν το άπειρο χρήμα να σκεπάσουν μια "έρημο", την οποία οι ίδιοι θα πρέπει να διαβούν ως φτωχοί.

Σε μια επανεμφάνιση το εθνικού σχεδιασμού, οι Εβραίοι θα την πατήσουν σκληρά. Πολύ σκληρά. Πάρα πολύ σκληρά. Τα κράτη θα "κλείσουν" τις οικονομίες τους και οι Εβραίοι —δυστυχώς γι' αυτούς— δεν θα είναι μέσα σ' αυτές. Ούτε καν ως πρόσωπα θα είναι μέσα σ' αυτές, εφόσον εδώ και καιρό —και εξαιτίας των αναγκών της Νέας Τάξης— παριστάνουν τους πολίτες του κόσμου, χωρίς να έχουν μια φυσική βάση κάπου συγκεκριμένα. Σε μια τέτοια περίπτωση οι λαοί, που σήμερα τους χρωστάνε τόνους χρήματα, θα τους "γράψουν" κανονικά. Οι λαοί μπορούν να ρίξουν τις "κανονιές" των αιώνων στις εβραϊκές τράπεζες. Στις τράπεζες των εγκληματιών, οι οποίοι διέπραξαν τα τελευταία μεγάλα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Στις τράπεζες της Goldman Sachs, Deutsche Bank, Citibank κλπ.. Οι λαοί δεν έχουν να φοβούνται τίποτε από αυτούς.

Μια συμμορία ιδιωτών κερδοσκόπων δεν μπορεί να απειλήσει κανέναν. Πόσο μάλλον ολόκληρους λαούς, τους οποίους τους οδήγησαν οι ίδιοι στην πείνα και την εξαθλίωση. Σε μια τέτοια περίπτωση αυτή η συμμορία κερδοσκόπων —που με τα κλεμμένα χρήματα των λαών παριστάνουν τους διεθνείς κοσμοπολίτες— θα είναι παντού ανεπιθύμητοι. Δυστυχώς γι' αυτούς αυτό είναι και το πιο πιθανό ενδεχόμενο. Είναι όλοι τους "σεσημασμένοι" ως διεθνείς κερδοσκόποι και δολοφόνοι οικονομιών και λαών. Τέτοιους ανθρώπους, που τους ενώνει η κοινή εβραϊκή καταγωγή, μόνον το Ισραήλ θα είναι διατεθειμένο να τους φιλοξενήσει. Μόνον με Σέκελ τους βλέπουμε στις τσέπες στο άμεσο μέλλον. Λίγα Σέκελ, γιατί η οικονομία του Ισραήλ δεν είναι και ό,τι πιο θηριώδες στη Μεσόγειο …Στην προσεχώς φανατικά αντισιωνιστική Μεσόγειο.

Απλά πράγματα. Οι εθνικές οικονομίες αποτελούν σήμερα "λεία" των Δολαρίων και των Ευρώ, αλλά, αν αυτές για τον οποιονδήποτε λόγο απομονωθούν, όλοι όσοι —είτε ιδιώτες είτε κράτη— έχουν σήμερα Δολάρια και Ευρώ, δεν θα έχουν θέση σε αυτές τις οικονομίες. Τι σημαίνει αυτό; Ότι σήμερα, εξαιτίας του σχεδιασμού, όποιος έχει Ευρώ, έχει και το "δικαίωμα" να το μετατρέπει σε κεφάλαιο μέσα στις χώρες του Ευρώ. Ο πλούτος του δηλαδή στο υπερεθνικό νόμισμα έχει αντίκρισμα κεφαλαίου σε όλα τα κράτη όπου αυτό το νόμισμα ισχύει. Αν αλλάξει αυτός ο σχεδιασμός, χάνεται αυτό το δικαίωμα. Ευρώ θα εξακολουθείς να έχεις, αλλά αυτό δεν θα γίνεται οικόπεδο στο Αιγαίο. Όταν υπάρχει προστατευτική νομισματική πολιτική, όλα αυτά τα δικαιώματα "περιορίζονται" αυτόματα. Απομονώνεται το κεφάλαιο από τα "σύμβολα" του πλούτου —όπως είναι τα χρήματα— και η μεταξύ τους "επαφή" γίνεται με διαφορετικούς νόμους και κανόνες.

Σε μια τέτοια περίπτωση, αν γενικευτεί μια νομισματική κρίση, που θα ξεκινήσει από την Ελλάδα, μπορεί να καταστρέψει τους "international" Εβραίους. Αν την Ελλάδα την ακολουθήσει σε μια ανάλογη πολιτική μια Ιταλία ή μια Ισπανία, τότε τα πράγματα θα είναι δύσκολα γι' αυτούς που έχουν τον πλούτο τους σε χρήμα και δεν το έχουν μεταλλάξει σε κεφάλαιο. Θα έχουν τόνους νομίσματος μιας "υπερβατικής" οικονομίας, η οποία δεν θα ανήκει στον Πλανήτη μας. Οι εμπορικές εταιρείες, που σήμερα λυμαίνονται τις αγορές, απλά δεν θα επιβιώσουν. Όσες δεν θα βάλουν "λουκέτο" μόνες τους, θα αποβληθούν, λόγω των προστατευτικών μέτρων, που πάντα λαμβάνουν οι οικονομίες, προκειμένου να προστατεύσουν τα νομίσματά τους.

Εξαιτίας των λαθών των δυνάμεων του Ατλαντικού η Μεσόγειος είναι πολύ κοντά σε μια ολική επαναφορά και νίκη της. Από τον φόβο της ανάκαμψης της Μεσογείου οι Ατλαντιστές προσπαθούν μέχρι τέλους να ελέγξουν πάση θυσία τους λαούς της. Αυτοί χρηματοδοτούν όλα τα "μυγοχέσματα", που την κυβερνούν εις βάρος των λαών της. Ανθρώπινα "απολειφάδια" σαν τον Αθνάρ, τον Σημίτη ή τον Μπερλουσκόνι. Μόνον με τέτοιο κομπλεξικό "σκουπιδαριό" μπορούσαν να είναι σίγουροι ότι θα την ελέγχουν. Μόνον με "Γιωργάκηδες" ήταν σίγουροι ότι θα την ελέγχουν. Από εκεί και πέρα με κύριο μοχλό τη Γαλλία του Παρισιού —και όχι τη Γαλλία της Μασσαλίας ή της Νίκαιας— προσπαθούν να "καπελώσουν" τους πάντες. Για να διασφαλίσει το Παρίσι την εσωτερική υπεροχή του έναντι των άλλων γαλλικών πόλεων του Νότου, "προδίδει" τη Μεσόγειο, εφόσον παραδίδει τη Γαλλία στην τυφλή συμμαχία των Βόρειων Χωρών.

Στην πραγματικότητα η Γαλλία είναι η μόνη μεσογειακή δύναμη, η οποία συνειδητά προδίδει τη Μεσόγειο. Η μόνη μεσογειακή δύναμη, της οποίας η πρωτεύουσα δεν έχει την παραμικρή σχέση με τη Μεσόγειο. Η Γαλλία του Παρισιού. Η "Γαλλία", η οποία είναι πιο "μακριά" από τη Μεσόγειο απ' ό,τι είναι η Βαυαρία του Μονάχου. Η "Γαλλία", η οποία έχει μετατρέψει η ίδια —οικειοθελώς και εγκληματικώς— τη μεσογειακή της πλευρά σε "πίσω" αυλή της Γαλλίας. Αυτό ακριβώς συμβαίνει. Η Γαλλία συμμετέχει συνειδητά σε παιχνίδια εις βάρος της Μεσογείου και των λαών της. Όλων των λαών της. Ακόμα και των Γάλλων, οι οποίοι κατοικούν στις μεσογειακές ακτές της. Των μεσογειακών Γάλλων, οι οποίοι από την παριζιάνικη γαλλική επανάσταση και εντεύθεν καθηλώθηκαν μόνιμα στο περιθώριο της γαλλικής πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής ζωής.

Γι' αυτόν τον λόγο, ενώ τα πάντα μέσα στην Ε.Ε. καθορίζονται από τον Γαλλογερμανικό άξονα, η Γαλλία δεν εμφανίζεται ποτέ στο ίδιο "κάδρο". Δεν εμφανίζεται ποτέ με την εικόνα που πραγματικά της αντιστοιχεί. Αφήνει επίτηδες τη Γερμανία να εμφανίζεται ως η σκληρή αντιμεσογειακή "πρωταγωνίστρια" του ευρωπαϊκού ατλαντισμού. Αυτό το κάνει, για να μπορεί η ίδια να "ανακατεύεται" με τα θύματα της γαλλογερμανικής πολιτικής. Αυτό το κάνει, για να μπορεί αυτός ο ατλαντικός άξονας να εκμεταλλεύεται τους μεσογειακούς λαούς. Ακριβώς, επειδή η Γαλλία του Παρισιού βολεύεται από τον ατλαντικό σχεδιασμό —που την κατατάσσει μόνιμα στις Μεγάλες Δυνάμεις— προδίδει τη Μεσόγειο.

Με αυτόν τον τρόπο ο βάλτος της Βρετάνης επιβάλλεται στις γαλλικές ακτές της Μεσογείου. Με αυτόν τον τρόπο λαμπερές πόλεις όπως η Μασσαλία ή η Νίκαια, οι οποίες άκμαζαν επί αιώνες, βρίσκονται σε μια μόνιμη "σκιά" πίσω από το ομιχλώδες και υγρό Παρίσι. Με αυτόν τον τρόπο οι επί αιώνες avant-garde "ηλιοκαμένοι" Γάλλοι του Νότου παραμένουν "πίσω" από τους "χλωμούς" Γάλλους του Βορρά. Αυτό δεν είναι καινούργιο φαινόμενο. Αυτό το φαινόμενο υπάρχει από την εποχή του Ναπολέοντα.

Υπάρχει από την εποχή κατά την οποία "καπελώθηκε" η επανάσταση των λαών και όλοι μαζί οι Ατλαντιστές χτυπούσαν από κοινού τόσο την ιταλική χερσόνησο όσο και την Οθωμανική Αυτοκρατορία και τους λαούς τους. Δεν τάιζαν οι Βρετανοί τζάμπα τον πιο διάσημο Γάλλο κοντό. Γι' αυτόν τον λόγο αιώνες μετά εμφανίζεται ένας άλλος Γάλλος κοντός να τον μιμείται. Εμφανίζεται ο Εβραίος Κοντοσαρκοζί ν' αναλαμβάνει στο όνομα της Γαλλίας όλες τις πρωτοβουλίες που αφορούν τη Μεσόγειο.

Η πόλη, η οποία βρίσκεται μισή ώρα μακριά από το Λονδίνο και πιο βόρεια από το Βερολίνο, αναλαμβάνει να μπει επικεφαλής των δυνάμεων της Μεσογείου. Η πόλη, που βλέπει τον ίδιο "Ήλιο" με το Λονδίνο και το Βερολίνο, θέλει ν' αποφασίζει για τον "Ήλιο" της Μεσογείου. Όλα αυτά γίνονται εκ του πονηρού. "Τρέχουν" οι Εβραίοι από "μπροστά" —παριστάνοντας τους Γάλλους—, όχι για να οδηγήσουν την κατάσταση, αλλά για να μην την αφήσουν καν να "ξεκινήσει". Βάζουν και πάλι τη Γαλλία να ηγηθεί των κινήσεων των κρατών της Μεσογείου, απλά για να μην την ξεκινήσουν κάποιοι άλλοι, τους οποίους δεν ελέγχουν. Βάζουν τη Γαλλία να "κινείται", απλά για να μην υπάρχουν απειλητικές κινήσεις.

Απλά πράγματα, τα οποία δεν μπορούν να γίνουν απλούστερα. Δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν τέτοιες κινήσεις για όσο διάστημα η Γαλλία λειτουργεί προβοκατόρικα. Για να καταλάβει ο αναγνώστης τι σημαίνει προβοκατόρικη πολιτική, αρκεί να σκεφτεί ότι η Ατλαντική Γαλλία της Ε.Ε. προκαλεί την Τουρκία για την ένταξή της στην Ε.Ε. και ταυτόχρονα η ίδια Γαλλία, ως μεσογειακή χώρα, προσπαθεί να τεθεί επικεφαλής μιας παμμεσογειακής κίνησης, στην οποία η Τουρκία αναγκαστικά και από τη φύση της θα πρέπει να συγκαταλέγεται ανάμεσα στους πρωταγωνιστές.

Από τη στιγμή που ο Σαρκοζί διαπιστώνει ότι δεν "ταιριάζουν" τα πολιτισμικά "χνώτα" των Γάλλων με αυτά των Τούρκων, πώς θα "ενώσει" τις μεσογειακές δυνάμεις, μπαίνοντας επικεφαλής τους; Πώς θα ενώσει τις μεσογειακές δυνάμεις, τη στιγμή που οι μισές τουλάχιστον από αυτές τις δυνάμεις ανήκουν στη θρησκεία που δεν "χωνεύει" ο Εβραίος; Όταν αυτός αποδεδειγμένα δεν ανέχεται τους κοσμικούς κεμαλιστές Τούρκους, πώς είναι δυνατόν να ανεχθεί τους κοινούς Μωαμεθανούς, οι οποίοι κατοικούν στα παράλια της Μεσογείου; Γιατί; Προς χάριν της Μεσογείου; Δεν ταιριάζουν οι Γάλλοι με τους Τούρκους ως Ευρωπαίοι και ταιριάζουν ως Μεσόγειοι; Δεν ταιριάζουν αν συναντηθούν με "αυτοκίνητο", ενώ δεν υπάρχει πρόβλημα αν συναντηθούν με "πλοίο";

Εμείς, ως Έλληνες, δεν ανησυχούμε καθόλου για τις εξελίξεις. Σε άλλη περίπτωση θα φωνάζαμε με όλες μας τις δυνάμεις "ΜΗ ΜΑΣ ΣΩΖΕΤΕ". Αφήστε μας να "καταστραφούμε" αγκαλιά με τη "Δραχμούλα". Διώξτε μας με τις κλωτσιές από τη ζώνη του Ευρώ. Τιμωρήστε μας για τα "κατασκευασμένα" στοιχεία με "αποβολή" από την ευρωζώνη. Τώρα όμως δεν έχει νόημα να φωνάζουμε τζάμπα. Γιατί; Γιατί δεν μπορούν να σωθούν ούτε καν οι ίδιοι. Γιατί είναι χαμένη υπόθεση η σωτηρία της ίδιας της Νέας Τάξης. Ακόμα κι αν τους "πιάσουν" όλες οι τακτικές κινήσεις, δεν έχει ζωή η Νέα Τάξη, ώστε να διαιωνιστεί η κατάσταση υπέρ των Ατλαντικών συμφερόντων.

Δεν έχουν χρόνο να "αφομοιώσουν" αυτά, τα οποία ενδεχομένως να έχουν "καταπιεί" εις βάρος των άλλων λαών. Το "αεροσκάφος", που λέγεται Νέα Τάξη, "απογειώθηκε" αναίτια, εξαιτίας λανθασμένων εκτιμήσεων περί παγκοσμιοποίησης και τώρα "πέφτει" από έλλειψη "καυσίμων". Ό,τι και να κάνουν, δεν το "σώνουν". Από τη στιγμή που δεν κατάλαβαν το λάθος του μεθύστακα και βλάκα Τσόρτσιλ το 1945 και αντί να το διορθώσουν το επιβάρυναν το 1991 με τον επίσης μεθύστακα και επίσης βλάκα Μπους, δεν έχουν σωτηρία.

Έπαιξαν και έχασαν. Αυτό ήταν το μέγα λάθος τους. Δεν είχαν λόγο να παίξουν και όμως έπαιξαν. Δεν είχαν λόγο να ρισκάρουν το παραμικρό και όμως ρίσκαραν τα πάντα. Τώρα δεν υπάρχει δρόμος γυρισμού. Θέμα χρόνου είναι να "καταρρεύσει" πλήρως η ατλαντική Νέα Τάξη. Η πρώτη αυτοκρατορική τάξη πραγμάτων, η οποία απειλείται με κατάρρευση, λόγω βλακείας των διαχειριστών της. Δεν έχει καμία πιθανότητα ανάκαμψης. Οι εμπορικοί της "πάγκοι" θα ξηλωθούν από παντού. Οι βιομηχανίες "χαρτοφυλακίου" δεν θα επιβιώσουν. Η τεχνογνωσία θα πάψει να προστατεύεται από διεθνείς νόμους περί Πνευματικών Δικαιωμάτων και οι πάντες θα προσανατολιστούν στο ζητούμενο της παραγωγής και άρα της απασχόλησης.

Θέμα χρόνου είναι να φτάσουν στα όρια τους οι λαοί και ν' αρχίσουν να "κλείνουν" η μία οικονομία μετά την άλλη. Όταν οι ίδιες οι ΗΠΑ φτάνουν σε σημείο να χρωστάνε πάνω από 13 τρις δολάρια, αντιλαμβανόμαστε πόσο αρνητικά είναι τα δεδομένα για όλους τους υπόλοιπους. Όταν η ίδια η Βρετανία φοβάται να μην μπει στην επιτήρηση, αντιλαμβανόμαστε σε τι κακό χάλι βρίσκονται οι υπόλοιποι. Όταν η Βρετανία δεν διαφέρει από την Αϊτή, το σύστημα δεν πάει μακριά. Σε μια τέτοια κατάσταση δεν έχει νόημα το τι κατάφερε κάποιος την προηγούμενη περίοδο. Αν κάποτε κατάφερε μια μεγάλη ιμπεριαλιστική δύναμη ν' αποκτήσει τον έλεγχο ενός τοπικού ΟΤΕ ή μιας τοπικής ΔΕΗ, σύντομα δεν θα έχει ιδιαίτερη σημασία. Όταν και αυτή η δύναμη θ' αναγκαστεί να "κλείσει" την οικονομία της για να σωθεί, αναγκαστικά θα πρέπει να εγκαταλείψει όλες τις "κατακτήσεις" της.

Από τη στιγμή που εμείς πιστεύουμε ότι η Νέα Τάξη θα "καταρρεύσει", σημαίνει ότι πιστεύουμε πως όχι μόνον οι ΗΠΑ αλλά και η Γερμανία θα αλλάξουν το οικονομικό τους "μοντέλο", προκειμένου να διασωθούν. Προκειμένου ν' αντιμετωπίσουν το ωστικό κύμα της κοινωνικής έκρηξης, το οποίο θα απειλήσει με καταστροφή τα συστήματά τους. Είναι θέμα "ενστίκτων" για το σύστημα. Όταν το μεγάλο σου πρόβλημα είναι η ανεργία, αναγκαστικά θα πρέπει να "κλείσεις" την αγορά σου και ν' αφήσεις ανοικτά μόνον εκείνα τα "παράθυρα", τα οποία επιτρέπουν στην οικονομία σου να παράγει. Τίποτε άλλο. Δεν ζητάς δικαιώματα, γιατί δεν σε συμφέρει να πληρώνεις δικαιώματα. Δεν ζητάς μερίδια από τις αγορές των άλλων, γιατί δεν αντέχεις να δίνεις μερίδιο από τη δική σου.

Αυτό θα γίνει και τώρα. Για όσο διάστημα —οι οσονούπω πρώην ιμπεριαλιστές— δεν το κατανοούν, το μόνο που θα καταφέρνουν είναι να εκτίθενται περισσότερο οι ίδιοι και να απειλούν με "ξεσκέπασμα" όλους τους "δοσίλογους" συνεργάτες τους. Αν συνεχιστεί, για παράδειγμα, η σημερινή ιμπεριαλιστική πολιτική του γερμανικού κράτους, δεν θα αποδώσει κέρδη στη Γερμανία και απλά θα επιβαρύνει οριακά τη θέση των εδώ προδοτών Χριστοφοράκων, Βουρλούμηδων και Αθανασόπουλων. Σε σύντομο χρονικό διάστημα η γερμανική πολιτική θα "υποχωρήσει" αναγκαστικά, αλλά οι εν λόγω δοσίλογοι μπορεί ν' αναγκαστούν να δουν την πλατεία Συντάγματος λίγο πιο ψηλά από τους υπόλοιπους Έλληνες. Περίπου δύο μέτρα πιο ψηλά.

Γι' αυτόν τον λόγο δεν ανησυχούμε για τίποτε. Γι' αυτόν τον λόγο δεν βιαζόμαστε να κάνουμε τίποτε. Δεν πρόκειται να προλάβουν να κάνουν τίποτε. Για τα λίγα που ανησυχούμε, αυτά είναι τα δευτερεύοντα. Για τα μικρά και τα ασήμαντα ανησυχούμε …με τις σημερινές ραγδαίες εξελίξεις. Έχουμε, για παράδειγμα, "δικό" μας άνθρωπο, ο οποίος μπορεί να πάθει ζημιά από αυτήν την κολοσσιαία σύγκρουση συμφερόντων. Τον Εβραίο Γιωργάκη. Τον γνήσιο απόγονο του Μωϋσή και άλλων "δημοκρατικών" δυνάμεων της ερήμου.

Ήταν που ήταν λίγο χαζός ο γιος της Μαργαρίτας, θα τον "αποτελειώσουν" οι ιμπεριαλιστές με τα πολλά και μακρινά ταξίδια που τον αναγκάζουν να κάνει. Με τα αλλεπάλληλα κενά αέρος που έρχεται αντιμέτωπος —εξαιτίας των συχνών πτήσεων— θ' αρχίσει να το "χάνει" τελείως ο γνωστός "φελλός" Giorgo. Λογικό είναι αυτό, εφόσον έχει γίνει εσχάτως ο πιο δημοφιλής "καλεσμένος" όλων των γνωστών κέντρων εξουσίας. Ο γιος της Μαργαρίτας ...δημοφιλής; Ο καρπαζοεισπράκτορας του Κολεγίου ...χαρισματικός; …Κάπου υπάρχει πρόβλημα …και πολύ φοβόμαστε ότι αυτό θα κάνει ζημιά στο "παιδί". Αυτό φοβόμαστε, γιατί τον θέλουμε με "σώας τας φρένας" στην Πλατεία Συντάγματος.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ

Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο - ΕΑΜ Β’

http://eamb-ydrohoos.blogspot.com