ΕΛΛΗΝ ΛΟΓΟΣ ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ

ΕΛΛΗΝ ΛΟΓΟΣ ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΟΣ ΚΩΔΙΞ

Α > Αρχική δύναμις (ΑΛΦΑ = αρχικόν ηλιοφώς)

Β > Ενέργεια πάσης φύσεως (Β-ΗΤΑ = η ενέργεια που φανερώθηκε και στερεώθηκε).

Γ > Τό γαιώδες σωματίδιον (ΓΑΜΑ = η γή - τό γεμά-το)

Δ > Η Δύναμις πού δομεί καί δημιουργεί

Ε > Η εκπορευομένη δύναμις (τού φωτός)

Ζ > Η Ζωή καί η Ζέσις

Η > Η διπλή κάθοδος τής ακτινοβολίας - η φανέρωσις

Θ > Η θέασις - πάν θεώμενον

Ι > Συνεχής κάθοδος τής δυνάμεως (τού φωτός), μικρά ποσότης - αμφίδρομος κίνησις - αφανής.

Κ > Τά κάτω

Λ > Γιά τά ουράνια ο φωτισμός ο ηλιακός, γιά τά γήινα τά υγρά

Μ > Η ορατή μας φύσις

Ν > Νούς - Νόμος καί τά Νερά στήν φύσιν

Ξ > Κ+Σ Τό Κάτω σέ έσω χώρον ή ΚΑΣΑ

Ο > Χώρος περιωρισμένος ασχέτως μεγέθους

Π > Τό Πύρ, τό πρώτον στοιχείον - τό άνωθεν - τό πατρικόν

Ρ > Ροή πρωτίστως φωτοενεργειών, υστέρως δέ πάσα άλλη Ροή

Σ > Τό εσωτερικώς θεώμενον

Τ > Η στερέωσις τής Δυνάμεως ή τής θεάσεως

Υ > Μεγάλη συσσώρευσις δυνάμεως (φωτός)

Φ > Τό Φώς

Χ > Τά χοϊκά στοιχεία - η χθών

Ψ > Π+Σ = Τό πύρ σέ έσω χώρον

Ω > Ο πλανήτης - γήινος χώρος.

Κωδικαί Μονοσύλλαβοι Λέξεις

		1	2	3	4	5	6	7
1	Β	ΒΑ	ΒΕ	ΒΟ	ΒΥ	ΒΙ	ΒΗ	ΒΩ	ΒΑ=Φωνή-βοή-ήχος-ενέργεια με βοήν
2	Γ	ΓΑ	ΓΕ	ΓΟ	ΓΥ	ΓΙ	ΓΗ	ΓΩ	ΓΑ=Η στερέωσις της ροής σε χώμα
3	Δ	ΔΑ	ΔΕ	ΔΟ	ΔΥ	ΔΙ	ΔΗ	ΔΩ	ΔΑ=Δόμησις-δύναμις-δημιουργία
4	Ζ	ΖΑ	ΖΕ	ΖΟ	ΖΥ	ΖΙ	ΖΗ	ΖΩ	ΖΑ=Ζωή διά μέσου της δυνάμεως
5	Θ	ΘΑ	ΘΕ	ΘΟ	ΘΥ	ΘΙ	ΘΗ	ΘΩ	ΘΑ=Θέασις
6	Κ	ΚΑ	ΚΕ	ΚΟ	ΚΥ	ΚΙ	ΚΗ	ΚΩ	ΚΑ=Τα υλικά που πορεύονται προς τα κάτω
7	Λ	ΛΑ	ΛΕ	ΛΟ	ΛΥ	ΛΙ	ΛΗ	ΛΩ	ΛΑ=Λευστότητα ηλιακής ακτινοβολίας η υγρής λεύσεως
8	Μ	ΜΑ	ΜΕ	ΜΟ	ΜΥ	ΜΙ	ΜΗ	ΜΩ	ΜΑ=Η ορατή φύσις
9	Ν	ΝΑ	ΝΕ	ΝΟ	ΝΥ	ΝΙ	ΝΗ	ΝΩ	ΝΑ=Νόμος-νούς-υγρόν εις την φύσιν
10	Ξ	ΞΑ	ΞΕ	ΞΟ	ΞΥ	ΞΙ	ΞΗ	ΞΩ	ΞΑ=ΚΑ+ΣΑ=κάσα
11	Π	ΠΑ	ΠΕ	ΠΟ	ΠΥ	ΠΙ	ΠΗ	ΠΩ	ΠΑ-Πατήρ-πύρ
12	Ρ	ΡΑ	ΡΕ	ΡΟ	ΡΥ	ΡΙ	ΡΗ	ΡΩ	ΡΑ=Ροή ενεργείας
13	Σ	ΣΑ	ΣΕ	ΣΟ	ΣΥ	ΣΙ	ΣΗ	ΣΩ	ΣΑ=Το κρυμμένον και εσωτερικώς θεώμενον
14	Τ	ΤΑ	ΤΕ	ΤΟ	ΤΥ	ΤΙ	ΤΗ	ΤΩ	ΤΑ=Η στερεά δομημένη ύλη-η πήξις του υγρού
15	Φ	ΦΑ	ΦΕ	ΦΟ	ΦΥ	ΦΙ	ΦΗ	ΦΩ	ΦΑ=Φώς
16	Χ	ΧΑ	ΧΕ	ΧΟ	ΧΥ	ΧΙ	ΧΗ	ΧΩ	ΧΑ=Τα χο'ι'κά τα έχοντα ελαχίστην ροήν
17	Ψ	ΨΑ	ΨΕ	ΨΟ	ΨΥ	ΨΙ	ΨΗ	ΨΩ	ΨΑ=Πύρ εσωτερικόν - Ψυχή

Κωδική ανάλυσις λέξεων - ονομάτων

Αι κατωτέρω αποδόσεις / αποκωδικοποιήσεις είναι συνοπτικαί.

ΡΑ ΜΑ ΦΑ	Ροή στην φύσιν του φωτός. ΡΑ = Ροή φωτοενεργειών εκ της αρχικής δυνάμεως, ΜΑ = η ορατή μας φύσις η ηλιοφωτιζομένη, ΦΑ = φως αρχικόν. Εκ της κωδικής ΡΑΜΑΦΑ παράγονται αι λέξεις ραμφίς, Ρομφαία, Ομφή, Ρίμφα (ταχέως).
ΑΘΗΝΑ	Α=αρχική δύναμις, ΘΗ = θέασις, ΝΑ = Νους αρχικός.
ΑΙΩΝΙΟΣ	ΑΙ = αιωνία δύναμις, Ω = επί γηίνου χώρου, ΝΙΟ = δύναμις νοός - νόμου κατερχομένη, ήτοι: ΑΙΩΝΙΟΣ = η αιωνία επί πλανήτου δύναμις νοός - νόμου ή ο αιώνιος Νους.
ΑΛΦΑΒΗΤΟΝ	ΑΛ = αρχική δύναμις ηλίου, ΦΑ = φωτισμός, ΒΗ = ενέργεια κατερχομένη ΤΟ = επί χώρου στερεού, ήτοι, ΑΛΦΑΒΗΤΟΝ = του ηλίου η φωτεινή ενέργεια κατερχομένη επί της στερεάς.
ΑΝΘΡΩΠΟΣ	ΑΝ = αρχική δύναμις νοός - νόμου ΘΡΩ = θέα ροής επί γηίνου χώρου, ΠΟ = πυρ σε χώρον. Δύναμις νοός θεώμενη να ρέη με πυρ. Δύναμις νοός και ΘΡΩΠΟΣ = θεραπεία ή δύναμις νοός η οποία θεραπεύει. Δύναμις νοός παράγουσα σπέρμα (ΘΟΡΟΣ = σπέρμα ανδρός) πυρίνης δυνάμεως.Διά των εμπεριεχομένων αφώνων Θ και Ρ παράγεται το ρήμα Θροέω = λέγω - ομιλώ, άρα η λέξις άνθρωπος εμπεριέχει την έννοιαν της δυνάμεως του ομιλείν. Διά των τελευταίων γραμμάτων ΩΠΟΣ και με τροπήν του Ω σε Ε παράγεται η λέξις ΕΠΟΣ = λέξις,ουσία λόγου.Εν συνόλω δηλαδή η λέξις ΑΝΘΡΩΠΟΣ σημαίνει τον νοήμονα κάτοικον του πλανήτου, ο οποίος δύναται να ομιλή και να αναπαράγη το είδος κατά νόμον.
ΑΠΟΛΛΩΝ	Α = αρχική δύναμις, Π = πυρ, ΟΛΛΩΝ = χώρος ηλίων αστέρων, ήτοι ΑΠΟΛΛΩΝ = η δύναμις πυρός η ακτινοβολούσα δι όλων των ηλίων-αστέρων, και ΑΠΟΛΛΩΝ = ο πάλλων νους.
ΒΑΡΟΣ	ΒΑ = ενέργεια αρχική ΡΟς = η οποία ρέει σέ χώρον. Τό Βάρος είναι τό αποτέλεσμα τής Βοράς = τροφής τών σωμάτων.
ΒΕΛΟΣ	Β = ενέργεια Ε = πορευομένη Λ = ηλιακή ακτινοβολία (επί γής τό άφωνον Λ ονομάζει τά υγρά) Ο = χώρος ωρισμένος. Η πρώτη έννοια τής λέξεως ΒΕΛΟΣ είναι: ενέργεια πορευομένη εκ τού ηλίου σέ χώρον.
ΓΝΗΣΙΟΣ	Γ = στήν γήν ΝΗ = ο νούς που φανερώνεται Σ = σέ χώρον Ι = συνεχώς τροφοδοτούμενον καί Ο = χώρος ωρισμένος - σώμα. ΓΝΗΣΙΟΣ = Στήν γήν ο νούς ο εσωτερικός, είναι η έννοια τού αληθούς.
ΓΝΩΣΙΣ	Γ = η γη, Ν = ο νους, Σ = ο έσω χώρος, ΓΝΩΣΙΣ = στην γην η νόησις ή στην γην ο Νούς - νόμος σε έσω θέαν.
ΔΗΛΙΟΣ	η Δ = δύναμις, Λ = του ηλίου. ΔΗΛΙΟΣ = η δύναμις η κατερχομένη η οποία ηλιοφωτίζει. ΔΗΛΙΟΣ = ο φανερός.
ΔΙΑΝΟΙΑ	Η δύναμις του Νοός.
ΔΙΑΣ	Δ = Δύναμις, Ι = ακτινοβολία κατερχομένη συνεχώς, Α = αρχική δύναμις. Η δύναμις που δομεί και δημιουργεί συνεχώς κατερχομένη από την αρχική δύναμιν.
ΔΕΙΠΝΕΩ	Κατά τό λεξικόν σημαίνει α) παρασκευάζω δείπνον β) τρώγω τό κυρίως φαγητόν τής ημέρας. Κατά τόν Κώδικα σημαίνει: ΔΕΙ = δύναμις εκπορευομένη καί κατερχομένη συνεχώς ΠΝΕΩ = Πυρίνη δύναμις νοός - νόμου πού εκτείνεται. Πρωτίστως η Πνοή είναι η τροφή διά κάθε ζώντα οργανισμόν ΔΕΙ = πρέπει νά ΠΝΕΩ ώστε νά λαμβάνω τήν βασικήν ουσίαν τής ζωής. Τό ΔΕΙΠΝΟΝ τό οποίον καθημερινώς λαμβάνομεν εν αφθονία πρέπει νά τό ΔΑΠΑΝΩΜΕΝ εις έργα σοφίας καί συνέσεως (ΔΕΙΠΝΟΝ - ΔΑΠΑΝΗ)
ΕΛΛΗΝ	Φωτεινός νους (κάθε φωτεινός νους) - Ηλιακός νους
ΕΡΓΑΛΕΙΟΝ	ΕΡΓΟ + ΛΕΙΟ. ΕΡΓΟ = δύναμις εκπορευομένη φωτοενεργειών προς την γην και ΛΕΙΟ = ηλιακή ακτινοβολία εκπορευομένη και κατερχομένη σε χώρον.Το ΕΡΓΑΛΕΙΟΝ, πρωτίστως, φανερώνει το έργον του ηλίου, ο οποίος δέχεται τις ακτινοβολίες ενός υπερτάτου ηλίου (τούτο δηλούται δια του Ρ) και εν συνεχεία ο αστήρ του συστήματός μας ακτινοβολεί μέσω του Λ = δικού του ηλιακού σώματος, αυτές τις ακτινοβολίες.
ΕΡΜΗΣ	Ε = η δύναμις η εκπορευομένη, Ρ = η ροή (πρωτίστως των φωτοενεργειών), Μ = η ορατή φύσις. ΕΡΜΗΣ = δύναμις εκπορευομένη, ρέουσα προς την ορατήν μας φύσιν.
ΖΑΩ	Ζ = ζωή Α= εκ τής αρχικής δυνάμεως Ω = ο γήινος χώρος. Ζάω - ζώ = η ζωή επί πλανήτου.
ΗΛΙΚΙΑ	Η = η διπλή ακτινοβολία ΛΙ = τού ηλίου ο οποίος συνεχώς τροφοδοτεί ΚΙΑ = τά κάτω ή τά γαιώδη σώματα. Ο ήλιος είναι αυτός πού μετρά τήν επί γής πορείαν μας, τήν ηλικίαν μας.
ΗΧΟΣ	Η διπλή κάθοδος ακτινοβολίας, Χ = επί τής Χθονός, Ο = σέ χώρον ωρισμένον. Η λέξις ΗΧΟΣ αποκαλύπτει τήν επιστημονικήν γνώσιν ότι η κάθοδος τών ακτινοβολιών καί η πρόσκρουσις των επί τού χώματος γίνεται διά θορύβου - βοής ή ήχου.
ΗΘΙΚΗ	Η = κάθοδος διπλής ακτινοβολίας, ΘΙ = θεωμένη, ΚΗ = κάτω. Η ΗΘΙΚΗ είναι, με τροπήν του Ι εις Η, η διπλή ακτινοβολία εις την ΘΗΚΗΝ.
ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΟΝ	ΗΛΕ = η διπλή κάθοδος τής ηλιακής ακτινοβολίας πού εκπορεύεται. ΚΤ = εδώ κάτω καί ΡΟ = ρέε σέ χώρον ΝΙΟΝ = διά Νοός καί Νόμου πού συνεχώς τροφοδοτεί. Είναι τό ΗΛΕ-ΚΤΡΟ-ΝΙΟΝ η ηλιο-κάτω-ροή.
ΙΔΕΑ	Ι = η κατερχομένη (συνεχώς) ακτινοβολία ΔΕ = η οποία διά δυνάμεως πορεύεται καί η οποία είναι Α = εκ τής αρχικής δυνάμεως.
ΚΑΛΟΣ	ΚΑ = τά γαιώδη σώματα εκ τής αρχικής δυνάμεως ή ΚΑ = Κάτω ΛΟς = ο ήλιος σέ χώρον ωρισμένον. Ό,τι είναι εκ του ηλίου εδώ ΚΑ = Κάτω, είναι ΚΑ - ΛΟΝ.
ΚΥΤΤΑΡΟΝ	Η απλουστέρα μορφή ζωής. ΚΥ = γαιώδες σώμα μέ συσσωρευμένην δύναμιν (Τ)ΤΑ = πού στερεώνει τά σώματα ΡΟν = τά οποία ρέουν σέ χώρον. Είναι η Δύναμις πού ΚΥ = κυοφορεί κάθε σώμα επί τής ΤΑΡΟΝ --> ΤΕΡΑΣ = γής μας.
ΛΕΞΙΣ	ΛΕ = ηλιακή ακτινοβολία εκπορευομένη Ξ = Κ+Σ και Κ = κάτω, Σ = έσω χώρος = ΚΑΣΑ = κιβώτιον. Η ΛΕΞΙΣ δηλαδή είναι ένα φωτεινόν - νοηματικόν κιβώτιον ή Λ = ο φωτισμός ΕΞΙΣ --> έξω (λέξω = μέλλων του Λέγω = θά ομιλήσω = θά φωτίσω διά του Λόγου).
ΛΕΥΚΟΝ	ΛΕΥ = η ηλιακή ακτινοβολία πορευομένη συγκεντρώνεται σέ μεγάλην ποσότητα ΚΟς = Κάτω σέ χώρον. Ασφαλώς είναι γνωστόν ότι τό Λευκόν χρώμα εννοιολογεί τόν ηλιακόν φωτισμόν.
ΜΥΘΟΣ	ΜΥ = η ορατή φύσις και η μεγάλη συσσώρευσις δυνάμεως, ΘΟ = η θέασις σε χώρον. ΜΥΘΟΣ = τα φυσικώς θεώμενα, τα φυσικώς αντιλαμβανόμενα και κατ' επέκτασιν η γνώσις περί των φυσικών δυνάμεων. Αν το Θ τραπεί σε Σ = έσω θέα, τότε παράγεται η λέξις ΜΥΗΣΙΣ = εσωτερική και αληθινή γνώσις.
ΝΟΗΣΙΣ	ΝΟ = Νούς - Νόμος σέ χώρον, Η = διπλή κάθοδος ακτινοβολίας, ΣΙς = έσω θέασις (δυνάμεως) συνεχώς τροφοδοτουμένη. Η Νόησις δήλα-δη διά τού -Η- αποκαλύπτει τήν ικανότητα τού σκέπτεσθαι, ενώ διά τού -Ι- δηλούται συνεχώς τροφοδοτουμένη (διά γνώσεως εν προκειμένω). ’ν αφαιρέσωμεν τό Η = φανέρωσις, τότε η ΝΟΗΣΙΣ γίνεται ΝΟΣΟΣ. Όταν ο Ν = Νούς περιωρίζεται Ο = σέ χώρον, τότε Νοσεί, στενοχωρείται.
ΝΟΥΣ	Ν = Νούς - Νόμος Ο = χώρος ωρισμένος Υ = σέ μεγάλην συσσώρευσιν.
ΟΙΚΟΣ	Ο = χώρος ωρισμένος Ι = συνεχώς τροφοδοτούμενος ΚΟς = εδώ κάτω. Είναι ο ΟΙΚΟΣ, ο χώρος τόν οποίον συνεχώς φροντίζουμε καί ο οποίος συνεχώς μάς παρέχει τήν προστασίαν του.
ΠΑΙΔΕΙΑ	ΠΑΙ = πυρ αιώνιον, ΔΕΙΑ = δύναμις εκπορευομένη και κατερχομένη από την αρχικήν. Είναι δηλαδή η ΠΑΙΔΕΙΑ μία πυρίνη δύναμις υψίστης αξίας.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ	ΠΛΗΡΗΣ-ΦΟΡΑ. ΠΛΗ = το πυρ του ηλίου κατερχόμενον, ΡΟ = διά ροής σε χώρον και ΦΟΡΙΑ = φως ρέον. Το πυρ δηλαδή το ηλιακόν, ως φως ρέον, μεταφέρει προς ημάς πάσαν ΠΛΗΡΟ-ΦΟΡΙΑΝ.
ΡΙΖΑ	ΡΙ = ροή συνεχώς τροφοδοτούσα ΖΑ = τήν ζωήν. Ρίζα = η ασταμάτητος ροή τής ζωής.
ΣΟΦΟΣ	Έσω φως = έσω φωτισμένος
ΤΕΛΟΣ	ΤΕ = η στερεωμένη δύναμις η εκτεινομένη ΛΟς = ο ήλιος σέ χώρον. Είναι δήλα- δή το τέλος, η στερέωσις τού έργου του ηλίου μας. Ο ολοκληρώνων τά έργα του, ώς ο ήλιος, δικαιούται νά ονομάζεται ΤΕΛΕΙΟΣ.
ΦΩΝΗΕΝ	Το φως του Νοός, το φως του νοήματος - ο φανός.
ΧΑ'Ι'ΟΣ	Χ = χώμα Α = αρχική δύναμις (ΑΛΦΑ=ηλιοφώς) Ι = ακτινοβολία κατερχομένη συνεχώς Ο = χώρος ωρισμένος. Ο χά'ι'ος, εκ τού αρχικού χάους καταγόμενος είναι γνήσιος αληθινός, διότι παρ' ότι κατοικεί στό Χ = χώμα, στήν χθόνα, είναι εκ τής Α = αρχικής δυνάμεως άρα είναι λαμπρός.
ΨΥΧΗ	Ψ --> Π+Σ = Πύρ εσωτερικόν Υ = σέ μεγάλην συσσώρευσιν ΧΗ = επί χοϊκού σώματος φανερού. Η ΨΥΧΗ δήλα-δη είναι δύναμις Π = Πυρός η οποία εψύχθη, ώστε νά εισέλθη αβλαβώς στό χοϊκόν δοχείον - σώμα.

ΠΗΓΗ...http://www.ramafa.gr/

ΕΛΛΗΝ ΛΟΓΟΣ ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ

ΕΛΛΗΝ ΛΟΓΟΣ ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΟΣ ΚΩΔΙΞ

Α > Αρχική δύναμις (ΑΛΦΑ = αρχικόν ηλιοφώς)

Β > Ενέργεια πάσης φύσεως (Β-ΗΤΑ = η ενέργεια που φανερώθηκε και στερεώθηκε).

Γ > Τό γαιώδες σωματίδιον (ΓΑΜΑ = η γή - τό γεμά-το)

Δ > Η Δύναμις πού δομεί καί δημιουργεί

Ε > Η εκπορευομένη δύναμις (τού φωτός)

Ζ > Η Ζωή καί η Ζέσις

Η > Η διπλή κάθοδος τής ακτινοβολίας - η φανέρωσις

Θ > Η θέασις - πάν θεώμενον

Ι > Συνεχής κάθοδος τής δυνάμεως (τού φωτός), μικρά ποσότης - αμφίδρομος κίνησις - αφανής.

Κ > Τά κάτω

Λ > Γιά τά ουράνια ο φωτισμός ο ηλιακός, γιά τά γήινα τά υγρά

Μ > Η ορατή μας φύσις

Ν > Νούς - Νόμος καί τά Νερά στήν φύσιν

Ξ > Κ+Σ Τό Κάτω σέ έσω χώρον ή ΚΑΣΑ

Ο > Χώρος περιωρισμένος ασχέτως μεγέθους

Π > Τό Πύρ, τό πρώτον στοιχείον - τό άνωθεν - τό πατρικόν

Ρ > Ροή πρωτίστως φωτοενεργειών, υστέρως δέ πάσα άλλη Ροή

Σ > Τό εσωτερικώς θεώμενον

Τ > Η στερέωσις τής Δυνάμεως ή τής θεάσεως

Υ > Μεγάλη συσσώρευσις δυνάμεως (φωτός)

Φ > Τό Φώς

Χ > Τά χοϊκά στοιχεία - η χθών

Ψ > Π+Σ = Τό πύρ σέ έσω χώρον

Ω > Ο πλανήτης - γήινος χώρος.

Κωδικαί Μονοσύλλαβοι Λέξεις

		1	2	3	4	5	6	7
1	Β	ΒΑ	ΒΕ	ΒΟ	ΒΥ	ΒΙ	ΒΗ	ΒΩ	ΒΑ=Φωνή-βοή-ήχος-ενέργεια με βοήν
2	Γ	ΓΑ	ΓΕ	ΓΟ	ΓΥ	ΓΙ	ΓΗ	ΓΩ	ΓΑ=Η στερέωσις της ροής σε χώμα
3	Δ	ΔΑ	ΔΕ	ΔΟ	ΔΥ	ΔΙ	ΔΗ	ΔΩ	ΔΑ=Δόμησις-δύναμις-δημιουργία
4	Ζ	ΖΑ	ΖΕ	ΖΟ	ΖΥ	ΖΙ	ΖΗ	ΖΩ	ΖΑ=Ζωή διά μέσου της δυνάμεως
5	Θ	ΘΑ	ΘΕ	ΘΟ	ΘΥ	ΘΙ	ΘΗ	ΘΩ	ΘΑ=Θέασις
6	Κ	ΚΑ	ΚΕ	ΚΟ	ΚΥ	ΚΙ	ΚΗ	ΚΩ	ΚΑ=Τα υλικά που πορεύονται προς τα κάτω
7	Λ	ΛΑ	ΛΕ	ΛΟ	ΛΥ	ΛΙ	ΛΗ	ΛΩ	ΛΑ=Λευστότητα ηλιακής ακτινοβολίας η υγρής λεύσεως
8	Μ	ΜΑ	ΜΕ	ΜΟ	ΜΥ	ΜΙ	ΜΗ	ΜΩ	ΜΑ=Η ορατή φύσις
9	Ν	ΝΑ	ΝΕ	ΝΟ	ΝΥ	ΝΙ	ΝΗ	ΝΩ	ΝΑ=Νόμος-νούς-υγρόν εις την φύσιν
10	Ξ	ΞΑ	ΞΕ	ΞΟ	ΞΥ	ΞΙ	ΞΗ	ΞΩ	ΞΑ=ΚΑ+ΣΑ=κάσα
11	Π	ΠΑ	ΠΕ	ΠΟ	ΠΥ	ΠΙ	ΠΗ	ΠΩ	ΠΑ-Πατήρ-πύρ
12	Ρ	ΡΑ	ΡΕ	ΡΟ	ΡΥ	ΡΙ	ΡΗ	ΡΩ	ΡΑ=Ροή ενεργείας
13	Σ	ΣΑ	ΣΕ	ΣΟ	ΣΥ	ΣΙ	ΣΗ	ΣΩ	ΣΑ=Το κρυμμένον και εσωτερικώς θεώμενον
14	Τ	ΤΑ	ΤΕ	ΤΟ	ΤΥ	ΤΙ	ΤΗ	ΤΩ	ΤΑ=Η στερεά δομημένη ύλη-η πήξις του υγρού
15	Φ	ΦΑ	ΦΕ	ΦΟ	ΦΥ	ΦΙ	ΦΗ	ΦΩ	ΦΑ=Φώς
16	Χ	ΧΑ	ΧΕ	ΧΟ	ΧΥ	ΧΙ	ΧΗ	ΧΩ	ΧΑ=Τα χο'ι'κά τα έχοντα ελαχίστην ροήν
17	Ψ	ΨΑ	ΨΕ	ΨΟ	ΨΥ	ΨΙ	ΨΗ	ΨΩ	ΨΑ=Πύρ εσωτερικόν - Ψυχή

Κωδική ανάλυσις λέξεων - ονομάτων

Αι κατωτέρω αποδόσεις / αποκωδικοποιήσεις είναι συνοπτικαί.

ΡΑ ΜΑ ΦΑ	Ροή στην φύσιν του φωτός. ΡΑ = Ροή φωτοενεργειών εκ της αρχικής δυνάμεως, ΜΑ = η ορατή μας φύσις η ηλιοφωτιζομένη, ΦΑ = φως αρχικόν. Εκ της κωδικής ΡΑΜΑΦΑ παράγονται αι λέξεις ραμφίς, Ρομφαία, Ομφή, Ρίμφα (ταχέως).
ΑΘΗΝΑ	Α=αρχική δύναμις, ΘΗ = θέασις, ΝΑ = Νους αρχικός.
ΑΙΩΝΙΟΣ	ΑΙ = αιωνία δύναμις, Ω = επί γηίνου χώρου, ΝΙΟ = δύναμις νοός - νόμου κατερχομένη, ήτοι: ΑΙΩΝΙΟΣ = η αιωνία επί πλανήτου δύναμις νοός - νόμου ή ο αιώνιος Νους.
ΑΛΦΑΒΗΤΟΝ	ΑΛ = αρχική δύναμις ηλίου, ΦΑ = φωτισμός, ΒΗ = ενέργεια κατερχομένη ΤΟ = επί χώρου στερεού, ήτοι, ΑΛΦΑΒΗΤΟΝ = του ηλίου η φωτεινή ενέργεια κατερχομένη επί της στερεάς.
ΑΝΘΡΩΠΟΣ	ΑΝ = αρχική δύναμις νοός - νόμου ΘΡΩ = θέα ροής επί γηίνου χώρου, ΠΟ = πυρ σε χώρον. Δύναμις νοός θεώμενη να ρέη με πυρ. Δύναμις νοός και ΘΡΩΠΟΣ = θεραπεία ή δύναμις νοός η οποία θεραπεύει. Δύναμις νοός παράγουσα σπέρμα (ΘΟΡΟΣ = σπέρμα ανδρός) πυρίνης δυνάμεως.Διά των εμπεριεχομένων αφώνων Θ και Ρ παράγεται το ρήμα Θροέω = λέγω - ομιλώ, άρα η λέξις άνθρωπος εμπεριέχει την έννοιαν της δυνάμεως του ομιλείν. Διά των τελευταίων γραμμάτων ΩΠΟΣ και με τροπήν του Ω σε Ε παράγεται η λέξις ΕΠΟΣ = λέξις,ουσία λόγου.Εν συνόλω δηλαδή η λέξις ΑΝΘΡΩΠΟΣ σημαίνει τον νοήμονα κάτοικον του πλανήτου, ο οποίος δύναται να ομιλή και να αναπαράγη το είδος κατά νόμον.
ΑΠΟΛΛΩΝ	Α = αρχική δύναμις, Π = πυρ, ΟΛΛΩΝ = χώρος ηλίων αστέρων, ήτοι ΑΠΟΛΛΩΝ = η δύναμις πυρός η ακτινοβολούσα δι όλων των ηλίων-αστέρων, και ΑΠΟΛΛΩΝ = ο πάλλων νους.
ΒΑΡΟΣ	ΒΑ = ενέργεια αρχική ΡΟς = η οποία ρέει σέ χώρον. Τό Βάρος είναι τό αποτέλεσμα τής Βοράς = τροφής τών σωμάτων.
ΒΕΛΟΣ	Β = ενέργεια Ε = πορευομένη Λ = ηλιακή ακτινοβολία (επί γής τό άφωνον Λ ονομάζει τά υγρά) Ο = χώρος ωρισμένος. Η πρώτη έννοια τής λέξεως ΒΕΛΟΣ είναι: ενέργεια πορευομένη εκ τού ηλίου σέ χώρον.
ΓΝΗΣΙΟΣ	Γ = στήν γήν ΝΗ = ο νούς που φανερώνεται Σ = σέ χώρον Ι = συνεχώς τροφοδοτούμενον καί Ο = χώρος ωρισμένος - σώμα. ΓΝΗΣΙΟΣ = Στήν γήν ο νούς ο εσωτερικός, είναι η έννοια τού αληθούς.
ΓΝΩΣΙΣ	Γ = η γη, Ν = ο νους, Σ = ο έσω χώρος, ΓΝΩΣΙΣ = στην γην η νόησις ή στην γην ο Νούς - νόμος σε έσω θέαν.
ΔΗΛΙΟΣ	η Δ = δύναμις, Λ = του ηλίου. ΔΗΛΙΟΣ = η δύναμις η κατερχομένη η οποία ηλιοφωτίζει. ΔΗΛΙΟΣ = ο φανερός.
ΔΙΑΝΟΙΑ	Η δύναμις του Νοός.
ΔΙΑΣ	Δ = Δύναμις, Ι = ακτινοβολία κατερχομένη συνεχώς, Α = αρχική δύναμις. Η δύναμις που δομεί και δημιουργεί συνεχώς κατερχομένη από την αρχική δύναμιν.
ΔΕΙΠΝΕΩ	Κατά τό λεξικόν σημαίνει α) παρασκευάζω δείπνον β) τρώγω τό κυρίως φαγητόν τής ημέρας. Κατά τόν Κώδικα σημαίνει: ΔΕΙ = δύναμις εκπορευομένη καί κατερχομένη συνεχώς ΠΝΕΩ = Πυρίνη δύναμις νοός - νόμου πού εκτείνεται. Πρωτίστως η Πνοή είναι η τροφή διά κάθε ζώντα οργανισμόν ΔΕΙ = πρέπει νά ΠΝΕΩ ώστε νά λαμβάνω τήν βασικήν ουσίαν τής ζωής. Τό ΔΕΙΠΝΟΝ τό οποίον καθημερινώς λαμβάνομεν εν αφθονία πρέπει νά τό ΔΑΠΑΝΩΜΕΝ εις έργα σοφίας καί συνέσεως (ΔΕΙΠΝΟΝ - ΔΑΠΑΝΗ)
ΕΛΛΗΝ	Φωτεινός νους (κάθε φωτεινός νους) - Ηλιακός νους
ΕΡΓΑΛΕΙΟΝ	ΕΡΓΟ + ΛΕΙΟ. ΕΡΓΟ = δύναμις εκπορευομένη φωτοενεργειών προς την γην και ΛΕΙΟ = ηλιακή ακτινοβολία εκπορευομένη και κατερχομένη σε χώρον.Το ΕΡΓΑΛΕΙΟΝ, πρωτίστως, φανερώνει το έργον του ηλίου, ο οποίος δέχεται τις ακτινοβολίες ενός υπερτάτου ηλίου (τούτο δηλούται δια του Ρ) και εν συνεχεία ο αστήρ του συστήματός μας ακτινοβολεί μέσω του Λ = δικού του ηλιακού σώματος, αυτές τις ακτινοβολίες.
ΕΡΜΗΣ	Ε = η δύναμις η εκπορευομένη, Ρ = η ροή (πρωτίστως των φωτοενεργειών), Μ = η ορατή φύσις. ΕΡΜΗΣ = δύναμις εκπορευομένη, ρέουσα προς την ορατήν μας φύσιν.
ΖΑΩ	Ζ = ζωή Α= εκ τής αρχικής δυνάμεως Ω = ο γήινος χώρος. Ζάω - ζώ = η ζωή επί πλανήτου.
ΗΛΙΚΙΑ	Η = η διπλή ακτινοβολία ΛΙ = τού ηλίου ο οποίος συνεχώς τροφοδοτεί ΚΙΑ = τά κάτω ή τά γαιώδη σώματα. Ο ήλιος είναι αυτός πού μετρά τήν επί γής πορείαν μας, τήν ηλικίαν μας.
ΗΧΟΣ	Η διπλή κάθοδος ακτινοβολίας, Χ = επί τής Χθονός, Ο = σέ χώρον ωρισμένον. Η λέξις ΗΧΟΣ αποκαλύπτει τήν επιστημονικήν γνώσιν ότι η κάθοδος τών ακτινοβολιών καί η πρόσκρουσις των επί τού χώματος γίνεται διά θορύβου - βοής ή ήχου.
ΗΘΙΚΗ	Η = κάθοδος διπλής ακτινοβολίας, ΘΙ = θεωμένη, ΚΗ = κάτω. Η ΗΘΙΚΗ είναι, με τροπήν του Ι εις Η, η διπλή ακτινοβολία εις την ΘΗΚΗΝ.
ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΟΝ	ΗΛΕ = η διπλή κάθοδος τής ηλιακής ακτινοβολίας πού εκπορεύεται. ΚΤ = εδώ κάτω καί ΡΟ = ρέε σέ χώρον ΝΙΟΝ = διά Νοός καί Νόμου πού συνεχώς τροφοδοτεί. Είναι τό ΗΛΕ-ΚΤΡΟ-ΝΙΟΝ η ηλιο-κάτω-ροή.
ΙΔΕΑ	Ι = η κατερχομένη (συνεχώς) ακτινοβολία ΔΕ = η οποία διά δυνάμεως πορεύεται καί η οποία είναι Α = εκ τής αρχικής δυνάμεως.
ΚΑΛΟΣ	ΚΑ = τά γαιώδη σώματα εκ τής αρχικής δυνάμεως ή ΚΑ = Κάτω ΛΟς = ο ήλιος σέ χώρον ωρισμένον. Ό,τι είναι εκ του ηλίου εδώ ΚΑ = Κάτω, είναι ΚΑ - ΛΟΝ.
ΚΥΤΤΑΡΟΝ	Η απλουστέρα μορφή ζωής. ΚΥ = γαιώδες σώμα μέ συσσωρευμένην δύναμιν (Τ)ΤΑ = πού στερεώνει τά σώματα ΡΟν = τά οποία ρέουν σέ χώρον. Είναι η Δύναμις πού ΚΥ = κυοφορεί κάθε σώμα επί τής ΤΑΡΟΝ --> ΤΕΡΑΣ = γής μας.
ΛΕΞΙΣ	ΛΕ = ηλιακή ακτινοβολία εκπορευομένη Ξ = Κ+Σ και Κ = κάτω, Σ = έσω χώρος = ΚΑΣΑ = κιβώτιον. Η ΛΕΞΙΣ δηλαδή είναι ένα φωτεινόν - νοηματικόν κιβώτιον ή Λ = ο φωτισμός ΕΞΙΣ --> έξω (λέξω = μέλλων του Λέγω = θά ομιλήσω = θά φωτίσω διά του Λόγου).
ΛΕΥΚΟΝ	ΛΕΥ = η ηλιακή ακτινοβολία πορευομένη συγκεντρώνεται σέ μεγάλην ποσότητα ΚΟς = Κάτω σέ χώρον. Ασφαλώς είναι γνωστόν ότι τό Λευκόν χρώμα εννοιολογεί τόν ηλιακόν φωτισμόν.
ΜΥΘΟΣ	ΜΥ = η ορατή φύσις και η μεγάλη συσσώρευσις δυνάμεως, ΘΟ = η θέασις σε χώρον. ΜΥΘΟΣ = τα φυσικώς θεώμενα, τα φυσικώς αντιλαμβανόμενα και κατ' επέκτασιν η γνώσις περί των φυσικών δυνάμεων. Αν το Θ τραπεί σε Σ = έσω θέα, τότε παράγεται η λέξις ΜΥΗΣΙΣ = εσωτερική και αληθινή γνώσις.
ΝΟΗΣΙΣ	ΝΟ = Νούς - Νόμος σέ χώρον, Η = διπλή κάθοδος ακτινοβολίας, ΣΙς = έσω θέασις (δυνάμεως) συνεχώς τροφοδοτουμένη. Η Νόησις δήλα-δη διά τού -Η- αποκαλύπτει τήν ικανότητα τού σκέπτεσθαι, ενώ διά τού -Ι- δηλούται συνεχώς τροφοδοτουμένη (διά γνώσεως εν προκειμένω). ’ν αφαιρέσωμεν τό Η = φανέρωσις, τότε η ΝΟΗΣΙΣ γίνεται ΝΟΣΟΣ. Όταν ο Ν = Νούς περιωρίζεται Ο = σέ χώρον, τότε Νοσεί, στενοχωρείται.
ΝΟΥΣ	Ν = Νούς - Νόμος Ο = χώρος ωρισμένος Υ = σέ μεγάλην συσσώρευσιν.
ΟΙΚΟΣ	Ο = χώρος ωρισμένος Ι = συνεχώς τροφοδοτούμενος ΚΟς = εδώ κάτω. Είναι ο ΟΙΚΟΣ, ο χώρος τόν οποίον συνεχώς φροντίζουμε καί ο οποίος συνεχώς μάς παρέχει τήν προστασίαν του.
ΠΑΙΔΕΙΑ	ΠΑΙ = πυρ αιώνιον, ΔΕΙΑ = δύναμις εκπορευομένη και κατερχομένη από την αρχικήν. Είναι δηλαδή η ΠΑΙΔΕΙΑ μία πυρίνη δύναμις υψίστης αξίας.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ	ΠΛΗΡΗΣ-ΦΟΡΑ. ΠΛΗ = το πυρ του ηλίου κατερχόμενον, ΡΟ = διά ροής σε χώρον και ΦΟΡΙΑ = φως ρέον. Το πυρ δηλαδή το ηλιακόν, ως φως ρέον, μεταφέρει προς ημάς πάσαν ΠΛΗΡΟ-ΦΟΡΙΑΝ.
ΡΙΖΑ	ΡΙ = ροή συνεχώς τροφοδοτούσα ΖΑ = τήν ζωήν. Ρίζα = η ασταμάτητος ροή τής ζωής.
ΣΟΦΟΣ	Έσω φως = έσω φωτισμένος
ΤΕΛΟΣ	ΤΕ = η στερεωμένη δύναμις η εκτεινομένη ΛΟς = ο ήλιος σέ χώρον. Είναι δήλα- δή το τέλος, η στερέωσις τού έργου του ηλίου μας. Ο ολοκληρώνων τά έργα του, ώς ο ήλιος, δικαιούται νά ονομάζεται ΤΕΛΕΙΟΣ.
ΦΩΝΗΕΝ	Το φως του Νοός, το φως του νοήματος - ο φανός.
ΧΑ'Ι'ΟΣ	Χ = χώμα Α = αρχική δύναμις (ΑΛΦΑ=ηλιοφώς) Ι = ακτινοβολία κατερχομένη συνεχώς Ο = χώρος ωρισμένος. Ο χά'ι'ος, εκ τού αρχικού χάους καταγόμενος είναι γνήσιος αληθινός, διότι παρ' ότι κατοικεί στό Χ = χώμα, στήν χθόνα, είναι εκ τής Α = αρχικής δυνάμεως άρα είναι λαμπρός.
ΨΥΧΗ	Ψ --> Π+Σ = Πύρ εσωτερικόν Υ = σέ μεγάλην συσσώρευσιν ΧΗ = επί χοϊκού σώματος φανερού. Η ΨΥΧΗ δήλα-δη είναι δύναμις Π = Πυρός η οποία εψύχθη, ώστε νά εισέλθη αβλαβώς στό χοϊκόν δοχείον - σώμα.

ΠΗΓΗ...http://www.ramafa.gr/

ΕΛΛΗΝ ΛΟΓΟΣ ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ

ΕΛΛΗΝ ΛΟΓΟΣ ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΟΣ ΚΩΔΙΞ

Α > Αρχική δύναμις (ΑΛΦΑ = αρχικόν ηλιοφώς)

Β > Ενέργεια πάσης φύσεως (Β-ΗΤΑ = η ενέργεια που φανερώθηκε και στερεώθηκε).

Γ > Τό γαιώδες σωματίδιον (ΓΑΜΑ = η γή - τό γεμά-το)

Δ > Η Δύναμις πού δομεί καί δημιουργεί

Ε > Η εκπορευομένη δύναμις (τού φωτός)

Ζ > Η Ζωή καί η Ζέσις

Η > Η διπλή κάθοδος τής ακτινοβολίας - η φανέρωσις

Θ > Η θέασις - πάν θεώμενον

Ι > Συνεχής κάθοδος τής δυνάμεως (τού φωτός), μικρά ποσότης - αμφίδρομος κίνησις - αφανής.

Κ > Τά κάτω

Λ > Γιά τά ουράνια ο φωτισμός ο ηλιακός, γιά τά γήινα τά υγρά

Μ > Η ορατή μας φύσις

Ν > Νούς - Νόμος καί τά Νερά στήν φύσιν

Ξ > Κ+Σ Τό Κάτω σέ έσω χώρον ή ΚΑΣΑ

Ο > Χώρος περιωρισμένος ασχέτως μεγέθους

Π > Τό Πύρ, τό πρώτον στοιχείον - τό άνωθεν - τό πατρικόν

Ρ > Ροή πρωτίστως φωτοενεργειών, υστέρως δέ πάσα άλλη Ροή

Σ > Τό εσωτερικώς θεώμενον

Τ > Η στερέωσις τής Δυνάμεως ή τής θεάσεως

Υ > Μεγάλη συσσώρευσις δυνάμεως (φωτός)

Φ > Τό Φώς

Χ > Τά χοϊκά στοιχεία - η χθών

Ψ > Π+Σ = Τό πύρ σέ έσω χώρον

Ω > Ο πλανήτης - γήινος χώρος.

Κωδικαί Μονοσύλλαβοι Λέξεις

		1	2	3	4	5	6	7
1	Β	ΒΑ	ΒΕ	ΒΟ	ΒΥ	ΒΙ	ΒΗ	ΒΩ	ΒΑ=Φωνή-βοή-ήχος-ενέργεια με βοήν
2	Γ	ΓΑ	ΓΕ	ΓΟ	ΓΥ	ΓΙ	ΓΗ	ΓΩ	ΓΑ=Η στερέωσις της ροής σε χώμα
3	Δ	ΔΑ	ΔΕ	ΔΟ	ΔΥ	ΔΙ	ΔΗ	ΔΩ	ΔΑ=Δόμησις-δύναμις-δημιουργία
4	Ζ	ΖΑ	ΖΕ	ΖΟ	ΖΥ	ΖΙ	ΖΗ	ΖΩ	ΖΑ=Ζωή διά μέσου της δυνάμεως
5	Θ	ΘΑ	ΘΕ	ΘΟ	ΘΥ	ΘΙ	ΘΗ	ΘΩ	ΘΑ=Θέασις
6	Κ	ΚΑ	ΚΕ	ΚΟ	ΚΥ	ΚΙ	ΚΗ	ΚΩ	ΚΑ=Τα υλικά που πορεύονται προς τα κάτω
7	Λ	ΛΑ	ΛΕ	ΛΟ	ΛΥ	ΛΙ	ΛΗ	ΛΩ	ΛΑ=Λευστότητα ηλιακής ακτινοβολίας η υγρής λεύσεως
8	Μ	ΜΑ	ΜΕ	ΜΟ	ΜΥ	ΜΙ	ΜΗ	ΜΩ	ΜΑ=Η ορατή φύσις
9	Ν	ΝΑ	ΝΕ	ΝΟ	ΝΥ	ΝΙ	ΝΗ	ΝΩ	ΝΑ=Νόμος-νούς-υγρόν εις την φύσιν
10	Ξ	ΞΑ	ΞΕ	ΞΟ	ΞΥ	ΞΙ	ΞΗ	ΞΩ	ΞΑ=ΚΑ+ΣΑ=κάσα
11	Π	ΠΑ	ΠΕ	ΠΟ	ΠΥ	ΠΙ	ΠΗ	ΠΩ	ΠΑ-Πατήρ-πύρ
12	Ρ	ΡΑ	ΡΕ	ΡΟ	ΡΥ	ΡΙ	ΡΗ	ΡΩ	ΡΑ=Ροή ενεργείας
13	Σ	ΣΑ	ΣΕ	ΣΟ	ΣΥ	ΣΙ	ΣΗ	ΣΩ	ΣΑ=Το κρυμμένον και εσωτερικώς θεώμενον
14	Τ	ΤΑ	ΤΕ	ΤΟ	ΤΥ	ΤΙ	ΤΗ	ΤΩ	ΤΑ=Η στερεά δομημένη ύλη-η πήξις του υγρού
15	Φ	ΦΑ	ΦΕ	ΦΟ	ΦΥ	ΦΙ	ΦΗ	ΦΩ	ΦΑ=Φώς
16	Χ	ΧΑ	ΧΕ	ΧΟ	ΧΥ	ΧΙ	ΧΗ	ΧΩ	ΧΑ=Τα χο'ι'κά τα έχοντα ελαχίστην ροήν
17	Ψ	ΨΑ	ΨΕ	ΨΟ	ΨΥ	ΨΙ	ΨΗ	ΨΩ	ΨΑ=Πύρ εσωτερικόν - Ψυχή

Κωδική ανάλυσις λέξεων - ονομάτων

Αι κατωτέρω αποδόσεις / αποκωδικοποιήσεις είναι συνοπτικαί.

ΡΑ ΜΑ ΦΑ	Ροή στην φύσιν του φωτός. ΡΑ = Ροή φωτοενεργειών εκ της αρχικής δυνάμεως, ΜΑ = η ορατή μας φύσις η ηλιοφωτιζομένη, ΦΑ = φως αρχικόν. Εκ της κωδικής ΡΑΜΑΦΑ παράγονται αι λέξεις ραμφίς, Ρομφαία, Ομφή, Ρίμφα (ταχέως).
ΑΘΗΝΑ	Α=αρχική δύναμις, ΘΗ = θέασις, ΝΑ = Νους αρχικός.
ΑΙΩΝΙΟΣ	ΑΙ = αιωνία δύναμις, Ω = επί γηίνου χώρου, ΝΙΟ = δύναμις νοός - νόμου κατερχομένη, ήτοι: ΑΙΩΝΙΟΣ = η αιωνία επί πλανήτου δύναμις νοός - νόμου ή ο αιώνιος Νους.
ΑΛΦΑΒΗΤΟΝ	ΑΛ = αρχική δύναμις ηλίου, ΦΑ = φωτισμός, ΒΗ = ενέργεια κατερχομένη ΤΟ = επί χώρου στερεού, ήτοι, ΑΛΦΑΒΗΤΟΝ = του ηλίου η φωτεινή ενέργεια κατερχομένη επί της στερεάς.
ΑΝΘΡΩΠΟΣ	ΑΝ = αρχική δύναμις νοός - νόμου ΘΡΩ = θέα ροής επί γηίνου χώρου, ΠΟ = πυρ σε χώρον. Δύναμις νοός θεώμενη να ρέη με πυρ. Δύναμις νοός και ΘΡΩΠΟΣ = θεραπεία ή δύναμις νοός η οποία θεραπεύει. Δύναμις νοός παράγουσα σπέρμα (ΘΟΡΟΣ = σπέρμα ανδρός) πυρίνης δυνάμεως.Διά των εμπεριεχομένων αφώνων Θ και Ρ παράγεται το ρήμα Θροέω = λέγω - ομιλώ, άρα η λέξις άνθρωπος εμπεριέχει την έννοιαν της δυνάμεως του ομιλείν. Διά των τελευταίων γραμμάτων ΩΠΟΣ και με τροπήν του Ω σε Ε παράγεται η λέξις ΕΠΟΣ = λέξις,ουσία λόγου.Εν συνόλω δηλαδή η λέξις ΑΝΘΡΩΠΟΣ σημαίνει τον νοήμονα κάτοικον του πλανήτου, ο οποίος δύναται να ομιλή και να αναπαράγη το είδος κατά νόμον.
ΑΠΟΛΛΩΝ	Α = αρχική δύναμις, Π = πυρ, ΟΛΛΩΝ = χώρος ηλίων αστέρων, ήτοι ΑΠΟΛΛΩΝ = η δύναμις πυρός η ακτινοβολούσα δι όλων των ηλίων-αστέρων, και ΑΠΟΛΛΩΝ = ο πάλλων νους.
ΒΑΡΟΣ	ΒΑ = ενέργεια αρχική ΡΟς = η οποία ρέει σέ χώρον. Τό Βάρος είναι τό αποτέλεσμα τής Βοράς = τροφής τών σωμάτων.
ΒΕΛΟΣ	Β = ενέργεια Ε = πορευομένη Λ = ηλιακή ακτινοβολία (επί γής τό άφωνον Λ ονομάζει τά υγρά) Ο = χώρος ωρισμένος. Η πρώτη έννοια τής λέξεως ΒΕΛΟΣ είναι: ενέργεια πορευομένη εκ τού ηλίου σέ χώρον.
ΓΝΗΣΙΟΣ	Γ = στήν γήν ΝΗ = ο νούς που φανερώνεται Σ = σέ χώρον Ι = συνεχώς τροφοδοτούμενον καί Ο = χώρος ωρισμένος - σώμα. ΓΝΗΣΙΟΣ = Στήν γήν ο νούς ο εσωτερικός, είναι η έννοια τού αληθούς.
ΓΝΩΣΙΣ	Γ = η γη, Ν = ο νους, Σ = ο έσω χώρος, ΓΝΩΣΙΣ = στην γην η νόησις ή στην γην ο Νούς - νόμος σε έσω θέαν.
ΔΗΛΙΟΣ	η Δ = δύναμις, Λ = του ηλίου. ΔΗΛΙΟΣ = η δύναμις η κατερχομένη η οποία ηλιοφωτίζει. ΔΗΛΙΟΣ = ο φανερός.
ΔΙΑΝΟΙΑ	Η δύναμις του Νοός.
ΔΙΑΣ	Δ = Δύναμις, Ι = ακτινοβολία κατερχομένη συνεχώς, Α = αρχική δύναμις. Η δύναμις που δομεί και δημιουργεί συνεχώς κατερχομένη από την αρχική δύναμιν.
ΔΕΙΠΝΕΩ	Κατά τό λεξικόν σημαίνει α) παρασκευάζω δείπνον β) τρώγω τό κυρίως φαγητόν τής ημέρας. Κατά τόν Κώδικα σημαίνει: ΔΕΙ = δύναμις εκπορευομένη καί κατερχομένη συνεχώς ΠΝΕΩ = Πυρίνη δύναμις νοός - νόμου πού εκτείνεται. Πρωτίστως η Πνοή είναι η τροφή διά κάθε ζώντα οργανισμόν ΔΕΙ = πρέπει νά ΠΝΕΩ ώστε νά λαμβάνω τήν βασικήν ουσίαν τής ζωής. Τό ΔΕΙΠΝΟΝ τό οποίον καθημερινώς λαμβάνομεν εν αφθονία πρέπει νά τό ΔΑΠΑΝΩΜΕΝ εις έργα σοφίας καί συνέσεως (ΔΕΙΠΝΟΝ - ΔΑΠΑΝΗ)
ΕΛΛΗΝ	Φωτεινός νους (κάθε φωτεινός νους) - Ηλιακός νους
ΕΡΓΑΛΕΙΟΝ	ΕΡΓΟ + ΛΕΙΟ. ΕΡΓΟ = δύναμις εκπορευομένη φωτοενεργειών προς την γην και ΛΕΙΟ = ηλιακή ακτινοβολία εκπορευομένη και κατερχομένη σε χώρον.Το ΕΡΓΑΛΕΙΟΝ, πρωτίστως, φανερώνει το έργον του ηλίου, ο οποίος δέχεται τις ακτινοβολίες ενός υπερτάτου ηλίου (τούτο δηλούται δια του Ρ) και εν συνεχεία ο αστήρ του συστήματός μας ακτινοβολεί μέσω του Λ = δικού του ηλιακού σώματος, αυτές τις ακτινοβολίες.
ΕΡΜΗΣ	Ε = η δύναμις η εκπορευομένη, Ρ = η ροή (πρωτίστως των φωτοενεργειών), Μ = η ορατή φύσις. ΕΡΜΗΣ = δύναμις εκπορευομένη, ρέουσα προς την ορατήν μας φύσιν.
ΖΑΩ	Ζ = ζωή Α= εκ τής αρχικής δυνάμεως Ω = ο γήινος χώρος. Ζάω - ζώ = η ζωή επί πλανήτου.
ΗΛΙΚΙΑ	Η = η διπλή ακτινοβολία ΛΙ = τού ηλίου ο οποίος συνεχώς τροφοδοτεί ΚΙΑ = τά κάτω ή τά γαιώδη σώματα. Ο ήλιος είναι αυτός πού μετρά τήν επί γής πορείαν μας, τήν ηλικίαν μας.
ΗΧΟΣ	Η διπλή κάθοδος ακτινοβολίας, Χ = επί τής Χθονός, Ο = σέ χώρον ωρισμένον. Η λέξις ΗΧΟΣ αποκαλύπτει τήν επιστημονικήν γνώσιν ότι η κάθοδος τών ακτινοβολιών καί η πρόσκρουσις των επί τού χώματος γίνεται διά θορύβου - βοής ή ήχου.
ΗΘΙΚΗ	Η = κάθοδος διπλής ακτινοβολίας, ΘΙ = θεωμένη, ΚΗ = κάτω. Η ΗΘΙΚΗ είναι, με τροπήν του Ι εις Η, η διπλή ακτινοβολία εις την ΘΗΚΗΝ.
ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΟΝ	ΗΛΕ = η διπλή κάθοδος τής ηλιακής ακτινοβολίας πού εκπορεύεται. ΚΤ = εδώ κάτω καί ΡΟ = ρέε σέ χώρον ΝΙΟΝ = διά Νοός καί Νόμου πού συνεχώς τροφοδοτεί. Είναι τό ΗΛΕ-ΚΤΡΟ-ΝΙΟΝ η ηλιο-κάτω-ροή.
ΙΔΕΑ	Ι = η κατερχομένη (συνεχώς) ακτινοβολία ΔΕ = η οποία διά δυνάμεως πορεύεται καί η οποία είναι Α = εκ τής αρχικής δυνάμεως.
ΚΑΛΟΣ	ΚΑ = τά γαιώδη σώματα εκ τής αρχικής δυνάμεως ή ΚΑ = Κάτω ΛΟς = ο ήλιος σέ χώρον ωρισμένον. Ό,τι είναι εκ του ηλίου εδώ ΚΑ = Κάτω, είναι ΚΑ - ΛΟΝ.
ΚΥΤΤΑΡΟΝ	Η απλουστέρα μορφή ζωής. ΚΥ = γαιώδες σώμα μέ συσσωρευμένην δύναμιν (Τ)ΤΑ = πού στερεώνει τά σώματα ΡΟν = τά οποία ρέουν σέ χώρον. Είναι η Δύναμις πού ΚΥ = κυοφορεί κάθε σώμα επί τής ΤΑΡΟΝ --> ΤΕΡΑΣ = γής μας.
ΛΕΞΙΣ	ΛΕ = ηλιακή ακτινοβολία εκπορευομένη Ξ = Κ+Σ και Κ = κάτω, Σ = έσω χώρος = ΚΑΣΑ = κιβώτιον. Η ΛΕΞΙΣ δηλαδή είναι ένα φωτεινόν - νοηματικόν κιβώτιον ή Λ = ο φωτισμός ΕΞΙΣ --> έξω (λέξω = μέλλων του Λέγω = θά ομιλήσω = θά φωτίσω διά του Λόγου).
ΛΕΥΚΟΝ	ΛΕΥ = η ηλιακή ακτινοβολία πορευομένη συγκεντρώνεται σέ μεγάλην ποσότητα ΚΟς = Κάτω σέ χώρον. Ασφαλώς είναι γνωστόν ότι τό Λευκόν χρώμα εννοιολογεί τόν ηλιακόν φωτισμόν.
ΜΥΘΟΣ	ΜΥ = η ορατή φύσις και η μεγάλη συσσώρευσις δυνάμεως, ΘΟ = η θέασις σε χώρον. ΜΥΘΟΣ = τα φυσικώς θεώμενα, τα φυσικώς αντιλαμβανόμενα και κατ' επέκτασιν η γνώσις περί των φυσικών δυνάμεων. Αν το Θ τραπεί σε Σ = έσω θέα, τότε παράγεται η λέξις ΜΥΗΣΙΣ = εσωτερική και αληθινή γνώσις.
ΝΟΗΣΙΣ	ΝΟ = Νούς - Νόμος σέ χώρον, Η = διπλή κάθοδος ακτινοβολίας, ΣΙς = έσω θέασις (δυνάμεως) συνεχώς τροφοδοτουμένη. Η Νόησις δήλα-δη διά τού -Η- αποκαλύπτει τήν ικανότητα τού σκέπτεσθαι, ενώ διά τού -Ι- δηλούται συνεχώς τροφοδοτουμένη (διά γνώσεως εν προκειμένω). ’ν αφαιρέσωμεν τό Η = φανέρωσις, τότε η ΝΟΗΣΙΣ γίνεται ΝΟΣΟΣ. Όταν ο Ν = Νούς περιωρίζεται Ο = σέ χώρον, τότε Νοσεί, στενοχωρείται.
ΝΟΥΣ	Ν = Νούς - Νόμος Ο = χώρος ωρισμένος Υ = σέ μεγάλην συσσώρευσιν.
ΟΙΚΟΣ	Ο = χώρος ωρισμένος Ι = συνεχώς τροφοδοτούμενος ΚΟς = εδώ κάτω. Είναι ο ΟΙΚΟΣ, ο χώρος τόν οποίον συνεχώς φροντίζουμε καί ο οποίος συνεχώς μάς παρέχει τήν προστασίαν του.
ΠΑΙΔΕΙΑ	ΠΑΙ = πυρ αιώνιον, ΔΕΙΑ = δύναμις εκπορευομένη και κατερχομένη από την αρχικήν. Είναι δηλαδή η ΠΑΙΔΕΙΑ μία πυρίνη δύναμις υψίστης αξίας.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ	ΠΛΗΡΗΣ-ΦΟΡΑ. ΠΛΗ = το πυρ του ηλίου κατερχόμενον, ΡΟ = διά ροής σε χώρον και ΦΟΡΙΑ = φως ρέον. Το πυρ δηλαδή το ηλιακόν, ως φως ρέον, μεταφέρει προς ημάς πάσαν ΠΛΗΡΟ-ΦΟΡΙΑΝ.
ΡΙΖΑ	ΡΙ = ροή συνεχώς τροφοδοτούσα ΖΑ = τήν ζωήν. Ρίζα = η ασταμάτητος ροή τής ζωής.
ΣΟΦΟΣ	Έσω φως = έσω φωτισμένος
ΤΕΛΟΣ	ΤΕ = η στερεωμένη δύναμις η εκτεινομένη ΛΟς = ο ήλιος σέ χώρον. Είναι δήλα- δή το τέλος, η στερέωσις τού έργου του ηλίου μας. Ο ολοκληρώνων τά έργα του, ώς ο ήλιος, δικαιούται νά ονομάζεται ΤΕΛΕΙΟΣ.
ΦΩΝΗΕΝ	Το φως του Νοός, το φως του νοήματος - ο φανός.
ΧΑ'Ι'ΟΣ	Χ = χώμα Α = αρχική δύναμις (ΑΛΦΑ=ηλιοφώς) Ι = ακτινοβολία κατερχομένη συνεχώς Ο = χώρος ωρισμένος. Ο χά'ι'ος, εκ τού αρχικού χάους καταγόμενος είναι γνήσιος αληθινός, διότι παρ' ότι κατοικεί στό Χ = χώμα, στήν χθόνα, είναι εκ τής Α = αρχικής δυνάμεως άρα είναι λαμπρός.
ΨΥΧΗ	Ψ --> Π+Σ = Πύρ εσωτερικόν Υ = σέ μεγάλην συσσώρευσιν ΧΗ = επί χοϊκού σώματος φανερού. Η ΨΥΧΗ δήλα-δη είναι δύναμις Π = Πυρός η οποία εψύχθη, ώστε νά εισέλθη αβλαβώς στό χοϊκόν δοχείον - σώμα.

ΠΗΓΗ...http://www.ramafa.gr/

Οι μαθηματικές αρμονίες του Σύμπαντος

"Δεν μπορεί κανείς να μελετήσει την θαυμάσια ηλεκτρομαγνητική θεωρία του φωτός του Μάξουελ, χωρίς να έχει το συναίσθημα ότι, μια ειδική ζωή και μια ειδική διάνοια βρίσκονται μέσα στους μαθηματικούς τύπους, σαν να είναι πιο έξυπνοι από μας, ακόμα, περισσότερο κι από τον εφευρέτη τους."
Η. HERTZ

Από την μακρινή αρχαιότητα ο άνθρωπος προσπάθησε να ανακαλύψει το μυστήριο της ύπαρξης. Μέσα απ' την έκπληξη που προκαλεί το σύμπαν και ο εσωτερικός του μικρόκοσμος, ο άνθρωπος προσπαθεί να βρει το κλειδί που εξηγεί το μυστήριο, να βρει το κέντρο όπου ενώνονται το άπειρο και το ιερό σημείο γνώσης.

Είτε μέσα στον ίδιο τον άνθρωπο, είτε μέσα στην ίδια την καρδιά του κέντρου του γαλαξία, ο ανθρώπινος νους προσπαθεί να κατακτήσει και να ξεπεράσει τους περιορισμούς του χρόνου και του χώρου, της θέσης και της ροής, για να αποκαλύψει το μυστήριο του Όντος. Φιλοσοφίες, θρησκείες, εσωτερισμός, επιστήμες διάφορες έχουν εξερευνήσει τους δρόμους προς τα μέσα και προς τα έξω. Όμως, από παλιά, υπάρχει ένα κοινό σημείο που τουλάχιστον πλησιάζει, αν δεν είναι, την καρδιά του μυστηρίου: ο Αριθμός, παντού και πάντα ο αριθμός. Θρησκείες, φιλοσοφίες, επιστήμες, άνθρωποι και άστρα, κρύσταλλα και γαλαξίες, άτομα και ήλιοι βυθίζονται στον αριθμό.

Ο Πυθαγόρας, ο ιερέας των αριθμών στη Δύση, υπήρξε μόνο ο εκλαϊκευτής μιας αρχαίας σοφίας, που έκρυβε τα μυστικά της στους ναούς των αρχαίων πολιτισμών, των οποίων μόνο τα ίχνη γνωρίζουμε. Ας μην υποτιμούμε τίποτα. Όποιος υποτιμά, κλείνει την πόρτα στην γνώση. Ας αναζητούμε. Ακόμα και μέσα σ' έναν κόκκο άμμου κρύβονται ολόκληροι κόσμοι.

Υπάρχουν αναλογίες και μαθηματικές αρμονίες που ρυθμίζουν το σύμπαν, από το απειροστό ως το άπειρο, από τα ατομικά υποσωματίδια ως τους γαλαξίες. Αυτές οι αναλογικές σχέσεις, φτιαγμένες με μαθηματική ομορφιά, δεν μπορεί να είναι καρπός της τύχης αλλά, αντίθετα, μιας παγκόσμιας υπέρ-διάνοιας που λειτουργεί μέσα από τους αριθμούς.

Το σύμπαν δεν παίζει ζάρια, δεν είναι τυχαίο. Υπάρχει Κάτι σαν διάνοια που το έχει φτιάξει, που το έχει σκεφτεί με βάση μαθηματικές ιδέες, που ακόμα κι ο πιο ευφυής μαθηματικός δεν θα μπορούσε να συλλάβει. Αυτόν τον συμπαντικό αρχιτέκτονα τον έλεγαν στα παλιά χρόνια θεό, πρώτη αιτία, πνεύμα του κόσμου κ.α. Αλλά, πέρα από τα διάφορα ονόματα, το βέβαιο είναι πως κάτι υπάρχει, που οργανώνει φοβερά έξυπνα και όμορφα την ύλη και δεν είναι ούτε η τύχη, ούτε η ίδια η ύλη, αλλά μια αόρατη διάνοια που βρίσκεται πέρα από την επιφάνεια των πραγμάτων. Είναι αόρατη, άυλη, δηλαδή πνευματική, αλλά τα ίχνη της φαίνονται, όταν έχει κανείς τα μάτια του ανοιχτά και ψάχνει με πραγματική εσωτερική ελευθερία. Ποια είναι αυτά τα ίχνη; Ας δούμε μερικά παραδείγματα.

Υπάρχουν δύο είδη μονάδων που επιτρέπουν να μετρήσει κανείς τα ηλεκτρομαγνητικά φαινόμενα: το ένα από αυτά τα δύο συστήματα είναι βασισμένο στον ηλεκτρισμό και το άλλο στον μαγνητισμό. Συνδέονται από τον αριθμό 3χ1010. Το 1857 ο φυσικός Κιρτσώφ κατάλαβε ότι αυτή η σχέση είναι ακριβώς η ταχύτητα του φωτός σε εκατοστά / δευτερόλεπτο. Έπρεπε να υπάρχει κάποιος λόγος γι' αυτήν την σύμπτωση. Ο Ρέμιαν είπε πως δεν μπορούσε να είναι τυχαίο.

Χρόνια αργότερα αυτή η ανακάλυψη, μαζί με τις έρευνες του Μάξγουελ, οδήγησαν τον Αϊνστάιν στον πασίγνωστο τύπο του Ε=Μc2, που έσπασε τους φραγμούς της σχετικής σκέψης για τον χρόνο και τον χώρο. Υπάρχει μια αρμονική σχέση μεταξύ της ταχύτητας του φωτός και του ηλεκτρομαγνητισμού. Η ενέργεια εμφανίζεται με διάφορες μορφές κι εκφράζεται μέσα από αναλογίες τέλεια οργανωμένες. Όπως είπε ο Πυθαγόρας εδώ και 2600 χρόνια, ο Θεός είναι Αριθμός… και ο Θεός δεν μας κοροϊδεύει.

Άλλη μια σύμπτωση ανακαλύφθηκε το 1885, όταν ο φυσικός Βάλμερ έδειξε ότι, τα μήκη κύματος των διάφορων εκπομπών φωτός από το άτομο υδρογόνου αντιστοιχούν με μια απλή αριθμητική σειρά. Αργότερα, ο Ν. Μπορ, ο Ντιράκ και ο Πάουλι έδωσαν την εξήγηση στη θεωρία των "κβάντα", όπου πάλι ήταν παρούσα στην ύλη μια "φυσική" διανοητική τάξη και αρμονία, που θα μπορούσε να την διαθέτει μόνο ένα υπέρ-έξυπνο Ον. Ο Πλάτωνας μας μίλησε για τα κανονικά στερεά, σαν κλειδιά της δομής του κόσμου.

Για τους αρχαίους φιλοσόφους, τα λεγόμενα "παιχνίδια του Διόνυσου", δηλαδή τα πλατωνικά στερεά, έκρυβαν τα μυστήρια της δημιουργίας. Και αυτό δεν είναι φαντασία γέρων τρελών. Ας δούμε ένα παράδειγμα. Ο χαρακτηριστικός αριθμός των ιδιοτήτων του οκτάεδρου είναι 108, ο σημαντικός αριθμός του εικοσάεδρου είναι 1728. Αν προσθέσουμε τους δύο αυτούς αριθμούς, έχουμε το 1836. Τι είναι όμως το 1836; Είναι η σχέση μεταξύ της μάζας του πρωτονίου κι αυτής του ηλεκτρονίου! Δηλαδή, αυτή η σχέση μεταξύ του αρνητικού και του θετικού ηλεκτρισμού (ο αρνητικός εμφανίζεται σαν ηλεκτρόνιο και ο θετικός σαν πρωτόνιο) που είναι ένα από τα κλειδιά της δομής του σύμπαντος, βρίσκεται κρυμμένη στις αναλογίες των δύο αυτών πλατωνικών στερεών! Μήπως οι γεωμετρικές μορφές κρύβουν τα κλειδιά του μυστηρίου του σύμπαντος; Πού είναι, λοιπόν, οι άχρηστες φαντασίες των αρχαίων φιλοσόφων;

Ο δρ. Ιρβιν Γκουντ του πανεπιστημίου του Princeton των Η.Π.Α. έχει ανακαλύψει ότι οι αριθμοί, οι χαρακτηριστικοί των μαζών των υποσωματιδίων του ατόμου, ρυθμίζονται από μια απλή μαθηματική αναλογία. Οι αριθμοί δεν σχετίζονται στα τυφλά, η δομή της ύλης δεν είναι τυχαία… φαίνεται πως υπάρχει κάτι σαν αόρατο δάκτυλο που οργανώνει τα πάντα σύμφωνα με μαθηματικούς νόμους… μια διάνοια που εκφράζεται μέσα από ωραίες εξισώσεις, μια διάνοια που δεν είναι ανθρώπινη…

Άλλη μια τρομερή αναλογία που ίσως μεταδίδει την ουσία του μυστηρίου της φύσης και που αποκαλύπτει το μυστικό του παγκόσμιου Μαθηματικού, που είναι αυτό που λέμε "Θεό". Η σχέση ανάμεσα στην ηλεκτροστατική δύναμη που υπάρχει μεταξύ δύο ηλεκτρονίων και στην ελκτική δύναμη της βαρύτητας είναι ένα φυσικό μέτρο εξαιρετικής σημασίας. Είναι η μοναδική γνωστή σταθερά που ενώνει τον μακρόκοσμο με τον μικρόκοσμο. Η ηλεκτροστατική δύναμη είναι απωστική και είναι υπεύθυνη για τα φαινόμενα της χημείας και της βιολογίας, η δύναμη της βαρύτητας, της έλξης, λειτουργεί στον σχηματισμό των πλανητών, των άστρων και των γαλαξιών. Η σχέση μεταξύ τους είναι θεμελιώδης κι εκφράζεται σαν 4,14χ1042.

Αλλά, οι βασικότεροι αριθμοί που ρυθμίζουν τη φύση στη θεμελιώδη λειτουργία της, που είναι ο αριθμός "π" (εκφράζει τη σχέση ανάμεσα στη διάμετρο και την περιφέρεια του κύκλου), ο αριθμός e (βάση των νεπέριων λογάριθμων που ρυθμίζουν την εκθετική αύξηση των ζωντανών όντων) και ο αριθμός 137 (που χαρακτηρίζει τη σταθερά της λεπτότερης δομής της ύλης στη θεωρία των φωτεινών φασμάτων και είναι κλειδί αυτής της θεωρίας), σ' έναν ορισμένο συνδυασμό εκφράζουν την ίδια εκείνη αναλογία μεταξύ των δύο βασικών δυνάμεων της έλξης και του ηλεκτροστατισμού, δηλαδή 2137χπχe. Η πιθανότητα να οφείλεται στην τύχη αυτή η θαυμάσια μαθηματική αναλογία κοσμικής αρμονίας είναι μία στις 1042, δηλαδή σχεδόν μηδενική.

Ακόμα έχουμε τον νόμο του Μπόντε, ενός σοφού που, το 1747, "ανακάλυψε" μια απλή γεωμετρική πρόοδο που ρυθμίζει τις αποστάσεις των πλανητών από τον ήλιο. Έτσι εμφανίστηκε μια διανοητική σκοπιμότητα στην θέση των πλανητών, που δεν οφείλεται στην τύχη, αλλά σε μια μαθηματική αρμονία, προϊόν μιας κοσμικής διάνοιας. Αυτός ο νόμος του ηλιακού συστήματος, που δίνει τις αποστάσεις των πλανητών, σχηματίζεται με το να προσθέσει κανείς 4 σε κάθε όρο της σειράς 0, 3, 6, 12, 24, 48, 96, 192 … Εκείνη την εποχή δεν ήταν γνωστό ότι μεταξύ Άρη και Δία υπάρχει μια ζώνη αστεροειδών, σαν απομεινάρια έκρηξης κάποιου πρώην πλανήτη. Όμως στον τύπο του Μπόντε υπάρχει μια κενή θέση ακριβώς σ' αυτή την απόσταση, δηλαδή στον αριθμό της απόστασης όπου δεν αντιστοιχεί κανένας ορατός πλανήτης. Ας δούμε την πρόοδο:

· Ερμής ………………….. 4 + 0 = 4
· Αφροδίτη ……………… 4 + 3 = 7
· Γη ……………………... 4 + 6 = 10
· Άρης …………………...4 + 12= 16
· ; (ζώνη αστεροειδών) 4 + 24= 28
· Δίας ……………………4 + 48= 52
· Κρόνος ………………..4 + 96=100
· Ουρανός ………………4+192=196

Παίρνοντας την απόσταση Γης - Ήλιου σαν μονάδα (διαιρώντας τα ποσά δια δέκα η Γη γίνεται μονάδα, 10:10=1), δηλαδή μία μονάδα = 149χ106 km, βγαίνουν εύκολα οι άλλες αποστάσεις, πολλαπλασιάζοντας αυτήν σε χιλιόμετρα, επί την αναλογική στη σειρά της προόδου.

Για τους πλανήτες που βρίσκονται πέρα από τον Ουρανό δεν ισχύει ο νόμος, κάτι που δείχνει ότι από λειτουργικής άποψης δεν είναι όπως οι άλλοι πλανήτες, όπως έλεγαν οι αρχαίοι εσωτεριστές και αστρολόγοι-αλχημιστές που δεν έβαζαν τέτοιους πλανήτες στους υπολογισμούς τους, παρ' όλο που είχαν γνώριζαν την ύπαρξή τους, όπως φαίνεται σε αρχαίες αιγυπτιακές, σουμεριακές, αμερικάνικες κ.α. γραφές.

Πιο θαυμαστό ακόμα είναι ότι, αν συνεχίσουμε την πρόοδο με αρνητικούς αριθμούς, δηλαδή κάνουμε τον υπολογισμό 4+(-3), τότε βγαίνει η απόσταση που υπάρχει από τον ήλιο ως τον πρόσφατα ανακαλυμμένο μαθηματικά πλανήτη, που βρίσκεται πριν από τον Ερμή.

Μέσα απ' όλα αυτά φαίνεται καθαρά ότι, υπάρχει πράγματι κάτι σαν κοσμική διάνοια που ρυθμίζει και οργανώνει τα πάντα. Και πραγματικά μπορούμε να πούμε, μαζί με τους αρχαίους εσωτεριστές φιλοσόφους, ότι το σύμπαν είναι η σκέψη μιας υπέρ-διάνοιας που λέγεται "Θεός".

Κάποτε ρώτησαν την Ε. Π. Μπλαβάτσκυ γιατί δεν πίστευε ότι ο κόσμος δημιουργήθηκε τυχαία και όχι από μια θεία διάνοια. Κι εκείνη απάντησε ότι θα το πίστευε αν της έδειχναν ότι, πετώντας στον αέρα διάφορα κομμάτια από μέταλλο, ξύλο κλπ. θα πέσουν σχηματίζοντας ένα μουσικό όργανο που θα παίζει μουσική του Μπαχ, χωρίς κανείς και τίποτα να έχει επέμβει κατά την πτώση τους.

Και πράγματι, βλέποντας το σύμπαν, όπου όλα τα πράγματα βρίσκονται σε τόσο θαυμαστή αρμονία και όπου υπάρχουν τόσο θαυμάσιες και υπέρ-έξυπνες μαθηματικές σχέσεις και αναλογίες, δεν είναι δυνατόν να σκεφτεί κανείς πως δεν υπάρχει Κάτι ή Κάποιος που τα έχει φτιάξει, μια Ενέργεια, ένας Λόγος που λειτουργεί μέσα από Ιδέες, Αρχέτυπα και Σκέψεις ακόμα πιο υψηλές από αυτές που ο άνθρωπος έχει αναπτύξει. Και οι ιδέες, μαθηματικές και αρμονικές Ιδέες που εκφράζουν μια παγκόσμια Ομορφιά, εκδηλώνονται στη Δημιουργία και στον τρόπο κατασκευής του δικού μας σύμπαντος. Κι αν δεν υπήρχε ο κόσμος, αυτές οι ιδέες θα υπήρχαν, οι μαθηματικοί λόγοι της ομορφιάς, αφού υπήρχαν πριν από αυτόν. Όπως υπήρχε ο νόμος της βαρύτητας πριν τον συλλάβει μαθηματικά ο άνθρωπος, όπως υπάρχει η ιδέα του αγγείου πριν φτιαχτεί από τον αγγειοπλάστη, έτσι υπήρξε και η Ιδέα, η Σκέψη του σύμπαντος, πριν φτιαχτεί υλικά. Στην ύλη έχουμε τα ίχνη, τα αποτελέσματα της δράσης της Παγκόσμιας Διάνοιας.

Όμως ο άνθρωπος δεν ικανοποιείται μόνο με ίχνη, θέλει τις ίδιες τις Ιδέες απελευθερωμένες από ύλη, θέλει την Αλήθεια γυμνή, θέλει το κλειδί του μυστηρίου της ύπαρξης… θέλει να πιει το Νερό της αιωνιότητας. Και η πηγή του βρίσκεται στον Αριθμό, που είναι τα ενδύματα που καλύπτουν τον Θεό.

Οι μαθηματικές αρμονίες του Σύμπαντος

"Δεν μπορεί κανείς να μελετήσει την θαυμάσια ηλεκτρομαγνητική θεωρία του φωτός του Μάξουελ, χωρίς να έχει το συναίσθημα ότι, μια ειδική ζωή και μια ειδική διάνοια βρίσκονται μέσα στους μαθηματικούς τύπους, σαν να είναι πιο έξυπνοι από μας, ακόμα, περισσότερο κι από τον εφευρέτη τους."
Η. HERTZ

Από την μακρινή αρχαιότητα ο άνθρωπος προσπάθησε να ανακαλύψει το μυστήριο της ύπαρξης. Μέσα απ' την έκπληξη που προκαλεί το σύμπαν και ο εσωτερικός του μικρόκοσμος, ο άνθρωπος προσπαθεί να βρει το κλειδί που εξηγεί το μυστήριο, να βρει το κέντρο όπου ενώνονται το άπειρο και το ιερό σημείο γνώσης.

Είτε μέσα στον ίδιο τον άνθρωπο, είτε μέσα στην ίδια την καρδιά του κέντρου του γαλαξία, ο ανθρώπινος νους προσπαθεί να κατακτήσει και να ξεπεράσει τους περιορισμούς του χρόνου και του χώρου, της θέσης και της ροής, για να αποκαλύψει το μυστήριο του Όντος. Φιλοσοφίες, θρησκείες, εσωτερισμός, επιστήμες διάφορες έχουν εξερευνήσει τους δρόμους προς τα μέσα και προς τα έξω. Όμως, από παλιά, υπάρχει ένα κοινό σημείο που τουλάχιστον πλησιάζει, αν δεν είναι, την καρδιά του μυστηρίου: ο Αριθμός, παντού και πάντα ο αριθμός. Θρησκείες, φιλοσοφίες, επιστήμες, άνθρωποι και άστρα, κρύσταλλα και γαλαξίες, άτομα και ήλιοι βυθίζονται στον αριθμό.

Ο Πυθαγόρας, ο ιερέας των αριθμών στη Δύση, υπήρξε μόνο ο εκλαϊκευτής μιας αρχαίας σοφίας, που έκρυβε τα μυστικά της στους ναούς των αρχαίων πολιτισμών, των οποίων μόνο τα ίχνη γνωρίζουμε. Ας μην υποτιμούμε τίποτα. Όποιος υποτιμά, κλείνει την πόρτα στην γνώση. Ας αναζητούμε. Ακόμα και μέσα σ' έναν κόκκο άμμου κρύβονται ολόκληροι κόσμοι.

Υπάρχουν αναλογίες και μαθηματικές αρμονίες που ρυθμίζουν το σύμπαν, από το απειροστό ως το άπειρο, από τα ατομικά υποσωματίδια ως τους γαλαξίες. Αυτές οι αναλογικές σχέσεις, φτιαγμένες με μαθηματική ομορφιά, δεν μπορεί να είναι καρπός της τύχης αλλά, αντίθετα, μιας παγκόσμιας υπέρ-διάνοιας που λειτουργεί μέσα από τους αριθμούς.

Το σύμπαν δεν παίζει ζάρια, δεν είναι τυχαίο. Υπάρχει Κάτι σαν διάνοια που το έχει φτιάξει, που το έχει σκεφτεί με βάση μαθηματικές ιδέες, που ακόμα κι ο πιο ευφυής μαθηματικός δεν θα μπορούσε να συλλάβει. Αυτόν τον συμπαντικό αρχιτέκτονα τον έλεγαν στα παλιά χρόνια θεό, πρώτη αιτία, πνεύμα του κόσμου κ.α. Αλλά, πέρα από τα διάφορα ονόματα, το βέβαιο είναι πως κάτι υπάρχει, που οργανώνει φοβερά έξυπνα και όμορφα την ύλη και δεν είναι ούτε η τύχη, ούτε η ίδια η ύλη, αλλά μια αόρατη διάνοια που βρίσκεται πέρα από την επιφάνεια των πραγμάτων. Είναι αόρατη, άυλη, δηλαδή πνευματική, αλλά τα ίχνη της φαίνονται, όταν έχει κανείς τα μάτια του ανοιχτά και ψάχνει με πραγματική εσωτερική ελευθερία. Ποια είναι αυτά τα ίχνη; Ας δούμε μερικά παραδείγματα.

Υπάρχουν δύο είδη μονάδων που επιτρέπουν να μετρήσει κανείς τα ηλεκτρομαγνητικά φαινόμενα: το ένα από αυτά τα δύο συστήματα είναι βασισμένο στον ηλεκτρισμό και το άλλο στον μαγνητισμό. Συνδέονται από τον αριθμό 3χ1010. Το 1857 ο φυσικός Κιρτσώφ κατάλαβε ότι αυτή η σχέση είναι ακριβώς η ταχύτητα του φωτός σε εκατοστά / δευτερόλεπτο. Έπρεπε να υπάρχει κάποιος λόγος γι' αυτήν την σύμπτωση. Ο Ρέμιαν είπε πως δεν μπορούσε να είναι τυχαίο.

Χρόνια αργότερα αυτή η ανακάλυψη, μαζί με τις έρευνες του Μάξγουελ, οδήγησαν τον Αϊνστάιν στον πασίγνωστο τύπο του Ε=Μc2, που έσπασε τους φραγμούς της σχετικής σκέψης για τον χρόνο και τον χώρο. Υπάρχει μια αρμονική σχέση μεταξύ της ταχύτητας του φωτός και του ηλεκτρομαγνητισμού. Η ενέργεια εμφανίζεται με διάφορες μορφές κι εκφράζεται μέσα από αναλογίες τέλεια οργανωμένες. Όπως είπε ο Πυθαγόρας εδώ και 2600 χρόνια, ο Θεός είναι Αριθμός… και ο Θεός δεν μας κοροϊδεύει.

Άλλη μια σύμπτωση ανακαλύφθηκε το 1885, όταν ο φυσικός Βάλμερ έδειξε ότι, τα μήκη κύματος των διάφορων εκπομπών φωτός από το άτομο υδρογόνου αντιστοιχούν με μια απλή αριθμητική σειρά. Αργότερα, ο Ν. Μπορ, ο Ντιράκ και ο Πάουλι έδωσαν την εξήγηση στη θεωρία των "κβάντα", όπου πάλι ήταν παρούσα στην ύλη μια "φυσική" διανοητική τάξη και αρμονία, που θα μπορούσε να την διαθέτει μόνο ένα υπέρ-έξυπνο Ον. Ο Πλάτωνας μας μίλησε για τα κανονικά στερεά, σαν κλειδιά της δομής του κόσμου.

Για τους αρχαίους φιλοσόφους, τα λεγόμενα "παιχνίδια του Διόνυσου", δηλαδή τα πλατωνικά στερεά, έκρυβαν τα μυστήρια της δημιουργίας. Και αυτό δεν είναι φαντασία γέρων τρελών. Ας δούμε ένα παράδειγμα. Ο χαρακτηριστικός αριθμός των ιδιοτήτων του οκτάεδρου είναι 108, ο σημαντικός αριθμός του εικοσάεδρου είναι 1728. Αν προσθέσουμε τους δύο αυτούς αριθμούς, έχουμε το 1836. Τι είναι όμως το 1836; Είναι η σχέση μεταξύ της μάζας του πρωτονίου κι αυτής του ηλεκτρονίου! Δηλαδή, αυτή η σχέση μεταξύ του αρνητικού και του θετικού ηλεκτρισμού (ο αρνητικός εμφανίζεται σαν ηλεκτρόνιο και ο θετικός σαν πρωτόνιο) που είναι ένα από τα κλειδιά της δομής του σύμπαντος, βρίσκεται κρυμμένη στις αναλογίες των δύο αυτών πλατωνικών στερεών! Μήπως οι γεωμετρικές μορφές κρύβουν τα κλειδιά του μυστηρίου του σύμπαντος; Πού είναι, λοιπόν, οι άχρηστες φαντασίες των αρχαίων φιλοσόφων;

Ο δρ. Ιρβιν Γκουντ του πανεπιστημίου του Princeton των Η.Π.Α. έχει ανακαλύψει ότι οι αριθμοί, οι χαρακτηριστικοί των μαζών των υποσωματιδίων του ατόμου, ρυθμίζονται από μια απλή μαθηματική αναλογία. Οι αριθμοί δεν σχετίζονται στα τυφλά, η δομή της ύλης δεν είναι τυχαία… φαίνεται πως υπάρχει κάτι σαν αόρατο δάκτυλο που οργανώνει τα πάντα σύμφωνα με μαθηματικούς νόμους… μια διάνοια που εκφράζεται μέσα από ωραίες εξισώσεις, μια διάνοια που δεν είναι ανθρώπινη…

Άλλη μια τρομερή αναλογία που ίσως μεταδίδει την ουσία του μυστηρίου της φύσης και που αποκαλύπτει το μυστικό του παγκόσμιου Μαθηματικού, που είναι αυτό που λέμε "Θεό". Η σχέση ανάμεσα στην ηλεκτροστατική δύναμη που υπάρχει μεταξύ δύο ηλεκτρονίων και στην ελκτική δύναμη της βαρύτητας είναι ένα φυσικό μέτρο εξαιρετικής σημασίας. Είναι η μοναδική γνωστή σταθερά που ενώνει τον μακρόκοσμο με τον μικρόκοσμο. Η ηλεκτροστατική δύναμη είναι απωστική και είναι υπεύθυνη για τα φαινόμενα της χημείας και της βιολογίας, η δύναμη της βαρύτητας, της έλξης, λειτουργεί στον σχηματισμό των πλανητών, των άστρων και των γαλαξιών. Η σχέση μεταξύ τους είναι θεμελιώδης κι εκφράζεται σαν 4,14χ1042.

Αλλά, οι βασικότεροι αριθμοί που ρυθμίζουν τη φύση στη θεμελιώδη λειτουργία της, που είναι ο αριθμός "π" (εκφράζει τη σχέση ανάμεσα στη διάμετρο και την περιφέρεια του κύκλου), ο αριθμός e (βάση των νεπέριων λογάριθμων που ρυθμίζουν την εκθετική αύξηση των ζωντανών όντων) και ο αριθμός 137 (που χαρακτηρίζει τη σταθερά της λεπτότερης δομής της ύλης στη θεωρία των φωτεινών φασμάτων και είναι κλειδί αυτής της θεωρίας), σ' έναν ορισμένο συνδυασμό εκφράζουν την ίδια εκείνη αναλογία μεταξύ των δύο βασικών δυνάμεων της έλξης και του ηλεκτροστατισμού, δηλαδή 2137χπχe. Η πιθανότητα να οφείλεται στην τύχη αυτή η θαυμάσια μαθηματική αναλογία κοσμικής αρμονίας είναι μία στις 1042, δηλαδή σχεδόν μηδενική.

Ακόμα έχουμε τον νόμο του Μπόντε, ενός σοφού που, το 1747, "ανακάλυψε" μια απλή γεωμετρική πρόοδο που ρυθμίζει τις αποστάσεις των πλανητών από τον ήλιο. Έτσι εμφανίστηκε μια διανοητική σκοπιμότητα στην θέση των πλανητών, που δεν οφείλεται στην τύχη, αλλά σε μια μαθηματική αρμονία, προϊόν μιας κοσμικής διάνοιας. Αυτός ο νόμος του ηλιακού συστήματος, που δίνει τις αποστάσεις των πλανητών, σχηματίζεται με το να προσθέσει κανείς 4 σε κάθε όρο της σειράς 0, 3, 6, 12, 24, 48, 96, 192 … Εκείνη την εποχή δεν ήταν γνωστό ότι μεταξύ Άρη και Δία υπάρχει μια ζώνη αστεροειδών, σαν απομεινάρια έκρηξης κάποιου πρώην πλανήτη. Όμως στον τύπο του Μπόντε υπάρχει μια κενή θέση ακριβώς σ' αυτή την απόσταση, δηλαδή στον αριθμό της απόστασης όπου δεν αντιστοιχεί κανένας ορατός πλανήτης. Ας δούμε την πρόοδο:

· Ερμής ………………….. 4 + 0 = 4
· Αφροδίτη ……………… 4 + 3 = 7
· Γη ……………………... 4 + 6 = 10
· Άρης …………………...4 + 12= 16
· ; (ζώνη αστεροειδών) 4 + 24= 28
· Δίας ……………………4 + 48= 52
· Κρόνος ………………..4 + 96=100
· Ουρανός ………………4+192=196

Παίρνοντας την απόσταση Γης - Ήλιου σαν μονάδα (διαιρώντας τα ποσά δια δέκα η Γη γίνεται μονάδα, 10:10=1), δηλαδή μία μονάδα = 149χ106 km, βγαίνουν εύκολα οι άλλες αποστάσεις, πολλαπλασιάζοντας αυτήν σε χιλιόμετρα, επί την αναλογική στη σειρά της προόδου.

Για τους πλανήτες που βρίσκονται πέρα από τον Ουρανό δεν ισχύει ο νόμος, κάτι που δείχνει ότι από λειτουργικής άποψης δεν είναι όπως οι άλλοι πλανήτες, όπως έλεγαν οι αρχαίοι εσωτεριστές και αστρολόγοι-αλχημιστές που δεν έβαζαν τέτοιους πλανήτες στους υπολογισμούς τους, παρ' όλο που είχαν γνώριζαν την ύπαρξή τους, όπως φαίνεται σε αρχαίες αιγυπτιακές, σουμεριακές, αμερικάνικες κ.α. γραφές.

Πιο θαυμαστό ακόμα είναι ότι, αν συνεχίσουμε την πρόοδο με αρνητικούς αριθμούς, δηλαδή κάνουμε τον υπολογισμό 4+(-3), τότε βγαίνει η απόσταση που υπάρχει από τον ήλιο ως τον πρόσφατα ανακαλυμμένο μαθηματικά πλανήτη, που βρίσκεται πριν από τον Ερμή.

Μέσα απ' όλα αυτά φαίνεται καθαρά ότι, υπάρχει πράγματι κάτι σαν κοσμική διάνοια που ρυθμίζει και οργανώνει τα πάντα. Και πραγματικά μπορούμε να πούμε, μαζί με τους αρχαίους εσωτεριστές φιλοσόφους, ότι το σύμπαν είναι η σκέψη μιας υπέρ-διάνοιας που λέγεται "Θεός".

Κάποτε ρώτησαν την Ε. Π. Μπλαβάτσκυ γιατί δεν πίστευε ότι ο κόσμος δημιουργήθηκε τυχαία και όχι από μια θεία διάνοια. Κι εκείνη απάντησε ότι θα το πίστευε αν της έδειχναν ότι, πετώντας στον αέρα διάφορα κομμάτια από μέταλλο, ξύλο κλπ. θα πέσουν σχηματίζοντας ένα μουσικό όργανο που θα παίζει μουσική του Μπαχ, χωρίς κανείς και τίποτα να έχει επέμβει κατά την πτώση τους.

Και πράγματι, βλέποντας το σύμπαν, όπου όλα τα πράγματα βρίσκονται σε τόσο θαυμαστή αρμονία και όπου υπάρχουν τόσο θαυμάσιες και υπέρ-έξυπνες μαθηματικές σχέσεις και αναλογίες, δεν είναι δυνατόν να σκεφτεί κανείς πως δεν υπάρχει Κάτι ή Κάποιος που τα έχει φτιάξει, μια Ενέργεια, ένας Λόγος που λειτουργεί μέσα από Ιδέες, Αρχέτυπα και Σκέψεις ακόμα πιο υψηλές από αυτές που ο άνθρωπος έχει αναπτύξει. Και οι ιδέες, μαθηματικές και αρμονικές Ιδέες που εκφράζουν μια παγκόσμια Ομορφιά, εκδηλώνονται στη Δημιουργία και στον τρόπο κατασκευής του δικού μας σύμπαντος. Κι αν δεν υπήρχε ο κόσμος, αυτές οι ιδέες θα υπήρχαν, οι μαθηματικοί λόγοι της ομορφιάς, αφού υπήρχαν πριν από αυτόν. Όπως υπήρχε ο νόμος της βαρύτητας πριν τον συλλάβει μαθηματικά ο άνθρωπος, όπως υπάρχει η ιδέα του αγγείου πριν φτιαχτεί από τον αγγειοπλάστη, έτσι υπήρξε και η Ιδέα, η Σκέψη του σύμπαντος, πριν φτιαχτεί υλικά. Στην ύλη έχουμε τα ίχνη, τα αποτελέσματα της δράσης της Παγκόσμιας Διάνοιας.

Όμως ο άνθρωπος δεν ικανοποιείται μόνο με ίχνη, θέλει τις ίδιες τις Ιδέες απελευθερωμένες από ύλη, θέλει την Αλήθεια γυμνή, θέλει το κλειδί του μυστηρίου της ύπαρξης… θέλει να πιει το Νερό της αιωνιότητας. Και η πηγή του βρίσκεται στον Αριθμό, που είναι τα ενδύματα που καλύπτουν τον Θεό.

Οι μαθηματικές αρμονίες του Σύμπαντος

"Δεν μπορεί κανείς να μελετήσει την θαυμάσια ηλεκτρομαγνητική θεωρία του φωτός του Μάξουελ, χωρίς να έχει το συναίσθημα ότι, μια ειδική ζωή και μια ειδική διάνοια βρίσκονται μέσα στους μαθηματικούς τύπους, σαν να είναι πιο έξυπνοι από μας, ακόμα, περισσότερο κι από τον εφευρέτη τους."
Η. HERTZ

Από την μακρινή αρχαιότητα ο άνθρωπος προσπάθησε να ανακαλύψει το μυστήριο της ύπαρξης. Μέσα απ' την έκπληξη που προκαλεί το σύμπαν και ο εσωτερικός του μικρόκοσμος, ο άνθρωπος προσπαθεί να βρει το κλειδί που εξηγεί το μυστήριο, να βρει το κέντρο όπου ενώνονται το άπειρο και το ιερό σημείο γνώσης.

Είτε μέσα στον ίδιο τον άνθρωπο, είτε μέσα στην ίδια την καρδιά του κέντρου του γαλαξία, ο ανθρώπινος νους προσπαθεί να κατακτήσει και να ξεπεράσει τους περιορισμούς του χρόνου και του χώρου, της θέσης και της ροής, για να αποκαλύψει το μυστήριο του Όντος. Φιλοσοφίες, θρησκείες, εσωτερισμός, επιστήμες διάφορες έχουν εξερευνήσει τους δρόμους προς τα μέσα και προς τα έξω. Όμως, από παλιά, υπάρχει ένα κοινό σημείο που τουλάχιστον πλησιάζει, αν δεν είναι, την καρδιά του μυστηρίου: ο Αριθμός, παντού και πάντα ο αριθμός. Θρησκείες, φιλοσοφίες, επιστήμες, άνθρωποι και άστρα, κρύσταλλα και γαλαξίες, άτομα και ήλιοι βυθίζονται στον αριθμό.

Ο Πυθαγόρας, ο ιερέας των αριθμών στη Δύση, υπήρξε μόνο ο εκλαϊκευτής μιας αρχαίας σοφίας, που έκρυβε τα μυστικά της στους ναούς των αρχαίων πολιτισμών, των οποίων μόνο τα ίχνη γνωρίζουμε. Ας μην υποτιμούμε τίποτα. Όποιος υποτιμά, κλείνει την πόρτα στην γνώση. Ας αναζητούμε. Ακόμα και μέσα σ' έναν κόκκο άμμου κρύβονται ολόκληροι κόσμοι.

Υπάρχουν αναλογίες και μαθηματικές αρμονίες που ρυθμίζουν το σύμπαν, από το απειροστό ως το άπειρο, από τα ατομικά υποσωματίδια ως τους γαλαξίες. Αυτές οι αναλογικές σχέσεις, φτιαγμένες με μαθηματική ομορφιά, δεν μπορεί να είναι καρπός της τύχης αλλά, αντίθετα, μιας παγκόσμιας υπέρ-διάνοιας που λειτουργεί μέσα από τους αριθμούς.

Το σύμπαν δεν παίζει ζάρια, δεν είναι τυχαίο. Υπάρχει Κάτι σαν διάνοια που το έχει φτιάξει, που το έχει σκεφτεί με βάση μαθηματικές ιδέες, που ακόμα κι ο πιο ευφυής μαθηματικός δεν θα μπορούσε να συλλάβει. Αυτόν τον συμπαντικό αρχιτέκτονα τον έλεγαν στα παλιά χρόνια θεό, πρώτη αιτία, πνεύμα του κόσμου κ.α. Αλλά, πέρα από τα διάφορα ονόματα, το βέβαιο είναι πως κάτι υπάρχει, που οργανώνει φοβερά έξυπνα και όμορφα την ύλη και δεν είναι ούτε η τύχη, ούτε η ίδια η ύλη, αλλά μια αόρατη διάνοια που βρίσκεται πέρα από την επιφάνεια των πραγμάτων. Είναι αόρατη, άυλη, δηλαδή πνευματική, αλλά τα ίχνη της φαίνονται, όταν έχει κανείς τα μάτια του ανοιχτά και ψάχνει με πραγματική εσωτερική ελευθερία. Ποια είναι αυτά τα ίχνη; Ας δούμε μερικά παραδείγματα.

Υπάρχουν δύο είδη μονάδων που επιτρέπουν να μετρήσει κανείς τα ηλεκτρομαγνητικά φαινόμενα: το ένα από αυτά τα δύο συστήματα είναι βασισμένο στον ηλεκτρισμό και το άλλο στον μαγνητισμό. Συνδέονται από τον αριθμό 3χ1010. Το 1857 ο φυσικός Κιρτσώφ κατάλαβε ότι αυτή η σχέση είναι ακριβώς η ταχύτητα του φωτός σε εκατοστά / δευτερόλεπτο. Έπρεπε να υπάρχει κάποιος λόγος γι' αυτήν την σύμπτωση. Ο Ρέμιαν είπε πως δεν μπορούσε να είναι τυχαίο.

Χρόνια αργότερα αυτή η ανακάλυψη, μαζί με τις έρευνες του Μάξγουελ, οδήγησαν τον Αϊνστάιν στον πασίγνωστο τύπο του Ε=Μc2, που έσπασε τους φραγμούς της σχετικής σκέψης για τον χρόνο και τον χώρο. Υπάρχει μια αρμονική σχέση μεταξύ της ταχύτητας του φωτός και του ηλεκτρομαγνητισμού. Η ενέργεια εμφανίζεται με διάφορες μορφές κι εκφράζεται μέσα από αναλογίες τέλεια οργανωμένες. Όπως είπε ο Πυθαγόρας εδώ και 2600 χρόνια, ο Θεός είναι Αριθμός… και ο Θεός δεν μας κοροϊδεύει.

Άλλη μια σύμπτωση ανακαλύφθηκε το 1885, όταν ο φυσικός Βάλμερ έδειξε ότι, τα μήκη κύματος των διάφορων εκπομπών φωτός από το άτομο υδρογόνου αντιστοιχούν με μια απλή αριθμητική σειρά. Αργότερα, ο Ν. Μπορ, ο Ντιράκ και ο Πάουλι έδωσαν την εξήγηση στη θεωρία των "κβάντα", όπου πάλι ήταν παρούσα στην ύλη μια "φυσική" διανοητική τάξη και αρμονία, που θα μπορούσε να την διαθέτει μόνο ένα υπέρ-έξυπνο Ον. Ο Πλάτωνας μας μίλησε για τα κανονικά στερεά, σαν κλειδιά της δομής του κόσμου.

Για τους αρχαίους φιλοσόφους, τα λεγόμενα "παιχνίδια του Διόνυσου", δηλαδή τα πλατωνικά στερεά, έκρυβαν τα μυστήρια της δημιουργίας. Και αυτό δεν είναι φαντασία γέρων τρελών. Ας δούμε ένα παράδειγμα. Ο χαρακτηριστικός αριθμός των ιδιοτήτων του οκτάεδρου είναι 108, ο σημαντικός αριθμός του εικοσάεδρου είναι 1728. Αν προσθέσουμε τους δύο αυτούς αριθμούς, έχουμε το 1836. Τι είναι όμως το 1836; Είναι η σχέση μεταξύ της μάζας του πρωτονίου κι αυτής του ηλεκτρονίου! Δηλαδή, αυτή η σχέση μεταξύ του αρνητικού και του θετικού ηλεκτρισμού (ο αρνητικός εμφανίζεται σαν ηλεκτρόνιο και ο θετικός σαν πρωτόνιο) που είναι ένα από τα κλειδιά της δομής του σύμπαντος, βρίσκεται κρυμμένη στις αναλογίες των δύο αυτών πλατωνικών στερεών! Μήπως οι γεωμετρικές μορφές κρύβουν τα κλειδιά του μυστηρίου του σύμπαντος; Πού είναι, λοιπόν, οι άχρηστες φαντασίες των αρχαίων φιλοσόφων;

Ο δρ. Ιρβιν Γκουντ του πανεπιστημίου του Princeton των Η.Π.Α. έχει ανακαλύψει ότι οι αριθμοί, οι χαρακτηριστικοί των μαζών των υποσωματιδίων του ατόμου, ρυθμίζονται από μια απλή μαθηματική αναλογία. Οι αριθμοί δεν σχετίζονται στα τυφλά, η δομή της ύλης δεν είναι τυχαία… φαίνεται πως υπάρχει κάτι σαν αόρατο δάκτυλο που οργανώνει τα πάντα σύμφωνα με μαθηματικούς νόμους… μια διάνοια που εκφράζεται μέσα από ωραίες εξισώσεις, μια διάνοια που δεν είναι ανθρώπινη…

Άλλη μια τρομερή αναλογία που ίσως μεταδίδει την ουσία του μυστηρίου της φύσης και που αποκαλύπτει το μυστικό του παγκόσμιου Μαθηματικού, που είναι αυτό που λέμε "Θεό". Η σχέση ανάμεσα στην ηλεκτροστατική δύναμη που υπάρχει μεταξύ δύο ηλεκτρονίων και στην ελκτική δύναμη της βαρύτητας είναι ένα φυσικό μέτρο εξαιρετικής σημασίας. Είναι η μοναδική γνωστή σταθερά που ενώνει τον μακρόκοσμο με τον μικρόκοσμο. Η ηλεκτροστατική δύναμη είναι απωστική και είναι υπεύθυνη για τα φαινόμενα της χημείας και της βιολογίας, η δύναμη της βαρύτητας, της έλξης, λειτουργεί στον σχηματισμό των πλανητών, των άστρων και των γαλαξιών. Η σχέση μεταξύ τους είναι θεμελιώδης κι εκφράζεται σαν 4,14χ1042.

Αλλά, οι βασικότεροι αριθμοί που ρυθμίζουν τη φύση στη θεμελιώδη λειτουργία της, που είναι ο αριθμός "π" (εκφράζει τη σχέση ανάμεσα στη διάμετρο και την περιφέρεια του κύκλου), ο αριθμός e (βάση των νεπέριων λογάριθμων που ρυθμίζουν την εκθετική αύξηση των ζωντανών όντων) και ο αριθμός 137 (που χαρακτηρίζει τη σταθερά της λεπτότερης δομής της ύλης στη θεωρία των φωτεινών φασμάτων και είναι κλειδί αυτής της θεωρίας), σ' έναν ορισμένο συνδυασμό εκφράζουν την ίδια εκείνη αναλογία μεταξύ των δύο βασικών δυνάμεων της έλξης και του ηλεκτροστατισμού, δηλαδή 2137χπχe. Η πιθανότητα να οφείλεται στην τύχη αυτή η θαυμάσια μαθηματική αναλογία κοσμικής αρμονίας είναι μία στις 1042, δηλαδή σχεδόν μηδενική.

Ακόμα έχουμε τον νόμο του Μπόντε, ενός σοφού που, το 1747, "ανακάλυψε" μια απλή γεωμετρική πρόοδο που ρυθμίζει τις αποστάσεις των πλανητών από τον ήλιο. Έτσι εμφανίστηκε μια διανοητική σκοπιμότητα στην θέση των πλανητών, που δεν οφείλεται στην τύχη, αλλά σε μια μαθηματική αρμονία, προϊόν μιας κοσμικής διάνοιας. Αυτός ο νόμος του ηλιακού συστήματος, που δίνει τις αποστάσεις των πλανητών, σχηματίζεται με το να προσθέσει κανείς 4 σε κάθε όρο της σειράς 0, 3, 6, 12, 24, 48, 96, 192 … Εκείνη την εποχή δεν ήταν γνωστό ότι μεταξύ Άρη και Δία υπάρχει μια ζώνη αστεροειδών, σαν απομεινάρια έκρηξης κάποιου πρώην πλανήτη. Όμως στον τύπο του Μπόντε υπάρχει μια κενή θέση ακριβώς σ' αυτή την απόσταση, δηλαδή στον αριθμό της απόστασης όπου δεν αντιστοιχεί κανένας ορατός πλανήτης. Ας δούμε την πρόοδο:

· Ερμής ………………….. 4 + 0 = 4
· Αφροδίτη ……………… 4 + 3 = 7
· Γη ……………………... 4 + 6 = 10
· Άρης …………………...4 + 12= 16
· ; (ζώνη αστεροειδών) 4 + 24= 28
· Δίας ……………………4 + 48= 52
· Κρόνος ………………..4 + 96=100
· Ουρανός ………………4+192=196

Παίρνοντας την απόσταση Γης - Ήλιου σαν μονάδα (διαιρώντας τα ποσά δια δέκα η Γη γίνεται μονάδα, 10:10=1), δηλαδή μία μονάδα = 149χ106 km, βγαίνουν εύκολα οι άλλες αποστάσεις, πολλαπλασιάζοντας αυτήν σε χιλιόμετρα, επί την αναλογική στη σειρά της προόδου.

Για τους πλανήτες που βρίσκονται πέρα από τον Ουρανό δεν ισχύει ο νόμος, κάτι που δείχνει ότι από λειτουργικής άποψης δεν είναι όπως οι άλλοι πλανήτες, όπως έλεγαν οι αρχαίοι εσωτεριστές και αστρολόγοι-αλχημιστές που δεν έβαζαν τέτοιους πλανήτες στους υπολογισμούς τους, παρ' όλο που είχαν γνώριζαν την ύπαρξή τους, όπως φαίνεται σε αρχαίες αιγυπτιακές, σουμεριακές, αμερικάνικες κ.α. γραφές.

Πιο θαυμαστό ακόμα είναι ότι, αν συνεχίσουμε την πρόοδο με αρνητικούς αριθμούς, δηλαδή κάνουμε τον υπολογισμό 4+(-3), τότε βγαίνει η απόσταση που υπάρχει από τον ήλιο ως τον πρόσφατα ανακαλυμμένο μαθηματικά πλανήτη, που βρίσκεται πριν από τον Ερμή.

Μέσα απ' όλα αυτά φαίνεται καθαρά ότι, υπάρχει πράγματι κάτι σαν κοσμική διάνοια που ρυθμίζει και οργανώνει τα πάντα. Και πραγματικά μπορούμε να πούμε, μαζί με τους αρχαίους εσωτεριστές φιλοσόφους, ότι το σύμπαν είναι η σκέψη μιας υπέρ-διάνοιας που λέγεται "Θεός".

Κάποτε ρώτησαν την Ε. Π. Μπλαβάτσκυ γιατί δεν πίστευε ότι ο κόσμος δημιουργήθηκε τυχαία και όχι από μια θεία διάνοια. Κι εκείνη απάντησε ότι θα το πίστευε αν της έδειχναν ότι, πετώντας στον αέρα διάφορα κομμάτια από μέταλλο, ξύλο κλπ. θα πέσουν σχηματίζοντας ένα μουσικό όργανο που θα παίζει μουσική του Μπαχ, χωρίς κανείς και τίποτα να έχει επέμβει κατά την πτώση τους.

Και πράγματι, βλέποντας το σύμπαν, όπου όλα τα πράγματα βρίσκονται σε τόσο θαυμαστή αρμονία και όπου υπάρχουν τόσο θαυμάσιες και υπέρ-έξυπνες μαθηματικές σχέσεις και αναλογίες, δεν είναι δυνατόν να σκεφτεί κανείς πως δεν υπάρχει Κάτι ή Κάποιος που τα έχει φτιάξει, μια Ενέργεια, ένας Λόγος που λειτουργεί μέσα από Ιδέες, Αρχέτυπα και Σκέψεις ακόμα πιο υψηλές από αυτές που ο άνθρωπος έχει αναπτύξει. Και οι ιδέες, μαθηματικές και αρμονικές Ιδέες που εκφράζουν μια παγκόσμια Ομορφιά, εκδηλώνονται στη Δημιουργία και στον τρόπο κατασκευής του δικού μας σύμπαντος. Κι αν δεν υπήρχε ο κόσμος, αυτές οι ιδέες θα υπήρχαν, οι μαθηματικοί λόγοι της ομορφιάς, αφού υπήρχαν πριν από αυτόν. Όπως υπήρχε ο νόμος της βαρύτητας πριν τον συλλάβει μαθηματικά ο άνθρωπος, όπως υπάρχει η ιδέα του αγγείου πριν φτιαχτεί από τον αγγειοπλάστη, έτσι υπήρξε και η Ιδέα, η Σκέψη του σύμπαντος, πριν φτιαχτεί υλικά. Στην ύλη έχουμε τα ίχνη, τα αποτελέσματα της δράσης της Παγκόσμιας Διάνοιας.

Όμως ο άνθρωπος δεν ικανοποιείται μόνο με ίχνη, θέλει τις ίδιες τις Ιδέες απελευθερωμένες από ύλη, θέλει την Αλήθεια γυμνή, θέλει το κλειδί του μυστηρίου της ύπαρξης… θέλει να πιει το Νερό της αιωνιότητας. Και η πηγή του βρίσκεται στον Αριθμό, που είναι τα ενδύματα που καλύπτουν τον Θεό.

ΟΙ 10 ΚΟΡΥΦΑΙΕΣ ΑΠΙΘΑΝΕΣ ΕΦΕΥΡΕΣΕΙΣ

ΟΙ 10 ΚΟΡΥΦΑΙΕΣ ΑΠΙΘΑΝΕΣ ΕΦΕΥΡΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ

Όταν ο Λεονάρντο ντα Βίντσι σχεδίασε μια απίθανη εφεύρεση, οι λόγιοι του 15ου αιώνα, πιθανώς να τον αποπήραν: "Ξέχασέ το, Λεόν. Αν οι μηχανές μπορούσαν να πετάξουν, θα το γνωρίζαμε."

Καθ' όλη τη διάρκεια της ιστορίας, κάποιοι ειδικοί λένε στους καινοτόμους, ότι οι εφευρέσεις τους είναι αδύνατες. Μερικά παραδείγματα:

· Η Αγγλική Ακαδημία Επιστημών περιγέλασε τον Βενιαμίν Φραγκλίνο όταν ανέφερε την ανακάλυψη του αλεξικέραυνου και η Ακαδημία αρνήθηκε να δημοσιεύσει την αναφορά του.

· Το 1902, μια ομάδα Γερμανών μηχανικών γελοιοποίησε τον κόμη Ferdinand von Zeppelin, όταν ισχυρίστηκε ότι εφεύρε ένα πηδαλιούχο μπαλόνι. (Αργότερα, τα αερόπλοια του Zeppelin, πέταξαν για εμπορικούς σκοπούς πάνω απ' τον Ατλαντικό).

· Οι κυριότερες εφημερίδες αγνόησαν την ιστορική πτήση, το 1903, του αεροπλάνου των αδελφών Wright, επειδή το "Scientific American" υπέδειξε ότι η πτήση ήταν μια απάτη, και για πέντε χρόνια οι αξιωματούχοι της Ουάσινγκτον, δεν πίστευαν ότι μια μηχανή βαρύτερη απ' τον αέρα είχε πετάξει.

Ίσως στον 21ο αιώνα οι παρακάτω εφευρέσεις θα γίνουν επιστημονικά πρότυπα και ένας σπουδαστής ιστορίας ίσως αναρωτηθεί γιατί οι ειδήμονες του 20ου αιώνα τις αγνόησαν.

1. ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΤΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΚΕΝΟΥ
Αυτό το είδος εφευρέσεων θα μπορούσε να εξαλείψει τις πετρελαϊκές κρίσεις και να βοηθήσει να λυθούν περιβαλλοντικά προβλήματα. Οι πιο συχνά ονομαζόμενες ηλεκτρικές γεννήτριες δωρεάν ενέργειας ή γεννήτριες δίχως καύσιμα, παράγουν περισσότερη ενέργεια απ' ότι καταναλώνουν από οποιαδήποτε προηγούμενα γνωστή πηγή. Χωρίς μπαταρίες, ούτε ντεπόζιτο καυσίμων, ούτε σύνδεση με πρίζα. Αντίθετα, αγγίζουν μια αόρατη πηγή ισχύος. Τέτοιες ανορθόδοξα καθαρές συσκευές παραγωγής ενέργειας υπάρχουν σήμερα και κατασκευάστηκαν ήδη απ' τον 19ο αιώνα.

Ξεχάστε τις μηχανικές συσκευές αέναης κίνησης του Rube Goldberg. Τελικά αναγκάζονταν να σταματούν. Αντίθετα, νέοι μετατροπείς ενέργειας στερεάς κατάστασης (δίχως κινούμενα μέρη), λέγεται ότι αντλούν από ένα ενεργειακό πεδίο που μας περιβάλλει στο χώρο. Αυτή η πηγή άφθονης ενέργειας, είναι γνωστή στους φυσικούς σαν κβαντικές ταλαντώσεις μηδενικού σημείου του κενού. Ο όρος "μηδενικού σημείου" αναφέρεται στο φαινόμενο κατά το οποίο, ακόμα και στη θερμοκρασία που παγώνει η θερμική κίνηση των μορίων, στους μηδέν βαθμούς Kelvin, υπάρχει ακόμα ελαφριά κίνηση, που αποδίδεται σε δια-διαστασιακές ταλαντώσεις ή στην κοσμική ενέργεια. Ο μαγνητισμός και οι στροβιλιστικές κινήσεις από σπιν σε σπιν, φαίνεται ότι ευθυγραμμίζουν αυτές τις τυχαίες ταλαντώσεις του κενού και τις ενεργοποιούν όπως και στο φαινόμενο Searl.

Οι εφευρέτες τους, δίνουν διάφορα ονόματα στους μετασχηματιστές ενέργειας απ' το κενό. Στη δεκαετία του 1930, ένας επιστήμονας στη Γιούτα, ο T. Henry Moray, εφεύρε μια συσκευή ενέργειας ακτινοβολίας, που τροφοδοτούνταν από τη θάλασσα ενέργειας στην οποία επιπλέει η Γη. Αυτή η θάλασσα που μας περιβάλλει, είπε ο Moray, είναι γεμάτη με ακτίνες, οι οποίες διαπερνούν συνεχώς τη Γη απ' όλες τις κατευθύνσεις, πιθανόν από αναρίθμητους γαλαξίες. Μετατρέποντας αυτήν την κοσμική ακτινοβολία βάθους, σε έναν περίεργα ψυχρό είδος ηλεκτρισμού, η συσκευή του άναψε λαμπτήρες πυράκτωσης, θέρμανε ένα σίδερο και κίνησε έναν κινητήρα.

Μια πνευματική κοινότητα στην Ελβετία κατείχε μια επιτραπέζια συσκευή δωρεάν ενέργειας που δούλευε σε θερμοκήπια για χρόνια, αλλά τα μέλη της φοβήθηκαν ότι, οι εκτός κοινότητας θα έστρεφαν την τεχνολογία σε πολεμικούς σκοπούς. Πριν η κοινότητα κλείσει τις πόρτες της στους αδιάκριτους, ευρωπαίοι μηχανικοί έγιναν μάρτυρες του μετασχηματιστή, ο οποίος παρήγαγε χιλιάδες Watt. Παρ' όλα αυτά, οι περισσότερες απ' τις άλλες συσκευές ανορθόδοξης ενέργειας βρίσκονται ακόμα στο στάδιο των αναξιόπιστων, άτεχνων πρωτότυπων. (Έτσι ήταν και το πρώτο αεροπλάνο των αδελφών Wright. Πέταξε μόλις 100 πόδια περίπου).

Ο εφευρέτης των συστημάτων παραγωγής και μετάδοσης εναλλασσόμενου ρεύματος, ο μεγαλοφυής Nikola Tesla (1857-1943), λέγεται ότι έθεσε σε κίνηση ένα αυτοκίνητο Pierce-Arrow με μια συσκευή δωρεάν ενέργειας στη δεκαετία του 1930. Αν και δύσκολο να τεκμηριωθεί τώρα, έχουμε το λόγο του, ότι αυτό είναι δυνατό. Είναι απλά θέμα χρόνου, το να επιτύχουν οι άνθρωποι να προσαρμόσουν τα μηχανήματά τους στους τροχούς της φύσης, είπε ο Tesla.

'Ίσως να είχε συμβεί πριν απ' την εποχή του Tesla. Μεταξύ των εφευρέσεων δωρεάν ενέργειας του John Worrell Keely (1827-1898) είναι ο * κινητήρας [Hydro Pneumo-Pulsating-Vacuo motor, Υδρο Πνευμο-Παλμο-Κενού], ο οποίος χρησιμοποιούσε την κοιλότητα (συντριβή) του νερού. Αν και ο Kelly έφτασε σε ένα προχωρημένο επίπεδο κατανόησης της επιστήμης των ταλαντώσεων, απέτυχε να αναπτύξει μηχανές που θα μπορούσαν να χειριστούν άλλοι άνθρωποι. Η πρόοδος συνεχίζεται από άλλες κατευθύνσεις.

Μια εταιρία στη Georgia πουλάει * [water cavitation devices, συσκευές κοιλότητας νερού], οι οποίες κυμαίνονται σε απόδοση από 110% έως 300%.

Πιο πάνω, στο Βανκούβερ του Καναδά, ο ερευνητής του Tesla, John Hutchison, λεει ότι έχει την αίσθηση της φυσικής ροής μιας λεπτής πρωτογενούς ενέργειας. Την άνοιξη του 1995 παρουσίασε την τελευταία του εφεύρεση στον συγγραφέα και σ' ένα μηχανικό. Ο μετασχηματιστής Hutchison περιλαμβάνει κρυστάλλινα υλικά και την αρχή του ηλεκτρικού συντονισμού. Περιστρέφει μερικά κουμπιά για να τον συντονίσει και η ροή ενέργειας ενισχύεται μέχρι που κινεί μια μηχανή διαμέτρου μίας ίντσας. Η περιστροφή ενός μικρού έλικα δεν φαίνεται πολύ εντυπωσιακή, έως ότου θυμηθείς ότι δεν υπάρχουν μπαταρίες και ότι η συσκευή λειτουργεί για μέρες κάθε φορά.

Ο Wingate Lambertson Ph.D. απ' την Φλόριντα, πρώην εκτελεστικός διευθυντής της επιστημονικής και τεχνολογικής επιτροπής του Κεντάκι, ανακάλυψε μια συσκευή, η οποία μετατρέπει τις ταλαντώσεις της ενέργειας του κενού σε ηλεκτρισμό που ανάβει μια σειρά από λάμπες. Αυτός ο αξιοπρεπής πρώην καθηγητής, έφτασε στο προσκήνιο της δωρεάν ενέργειας από μια παρακαμπτήριο. Στα μέσα της δεκαετίας του 1960 διάβασε το "Υπάρχει ένας Ποταμός" του Thomas Sugree, ο οποίος γράφει για τον αφανισμό της Ατλαντίδας εξαιτίας της κακής χρήσης ενός κρυσταλλικού συσσωρευτή ενέργειας. Ο "ψυχικός", φίλος του Lambertson, προσφέρθηκε αργότερα να συνεργαστεί για την αντιγραφή του πρώτου Ατλάντειου ενεργειακού μετασχηματιστή, αλλά τελικά ο Lambertson επέστρεψε στην γνώση του των κεραμικών και των μετάλλων για να κατασκευάσει έναν μετασχηματιστή. Ούτε η δική του, ούτε καμιά άλλη σημερινή μέθοδος μετατροπής της ενέργειας μηδενικού σημείου, δεν βασίζεται στην πρώτη Ατλάντεια μέθοδο του κρυστάλλου, επειδή οι ερευνητές βρήκαν καλύτερες μεθόδους. Επίσης, η ιδέα ενός κεντρικού σταθμού ενέργειας που να παρέχει ηλεκτρική ενέργεια σε ένα έθνος είναι ξεπερασμένη, λεει ο Dr. Lambertson. Οι μικροί μετασχηματιστές ενέργειας θα ακολουθήσουν το μονοπάτι του προσωπικού μετασχηματιστή.

2. ΨΥΧΡΗ ΣΥΝΤΗΞΗ
Στην Ιαπωνία, η ψυχρή σύντηξη ονομάζεται Ενέργεια Νέου Υδρογόνου και αυτό το έθνος που εξαρτάται απ' το πετρέλαιο, καλωσορίζει τα επιτυχημένα πειράματα. Αντίθετα, δύο πρωτοποριακά πειράματα καταδιώχθηκαν στη Βόρεια Αμερική.

Ένα επιτυχές πείραμα κοινοποιήθηκε στο Monte Carlo τον Απρίλιο, στην 5η Διεθνή Διάσκεψη για την Ψυχρή Σύντηξη. Η εταιρία Clean Energy Technologies της Φλόριντα, επέδειξε ένα στοιχείο ψυχρής σύντηξης με απόδοση ενέργειας μέχρι δέκα φορές πιο πολύ απ' την κατανάλωση. Και άλλες εταιρίες ποντάρουν επίσης σ' αυτή τη νέα πηγή ενέργειας θερμότητας, η οποία θα μπορούσε να κινήσει ηλεκτρικές γεννήτριες.

Τι προκαλεί πραγματικά την σύντηξη των ατομικών πυρήνων και απελευθερώνει ενέργεια, δίχως εξαιρετικά υψηλές θερμοκρασίες και πιέσεις; Ένας Ρουμάνος φυσικός που γράφει στο περιοδικό "Infinite Energy", ο Dr. Peter Gluck, αναρωτιέται αν θα μπορούσε να είναι εν μέρει ένα καταλυτικό πυρηνικό αποτέλεσμα και εν μέρει ένα καταλυτικό κβαντικό αποτέλεσμα, που παρέχουν τη σύλληψη της ενέργειας μηδενικού σημείου, την πανταχού παρούσα ενέργεια z-p.

3. ΣΥΣΤΗΜΑ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ ΑΠ' ΤΟ ΚΑΥΣΙΜΟ ΜΕ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟ
Μια άλλη παραλλαγή του θέματος νερό - καύσιμο βασίζεται περισσότερο στις δονήσεις παρά στη χημεία. Με περισσότερο από 100% αποτελεσματικότητα, ένα τέτοιο σύστημα παράγει αέριο υδρογόνο και οξυγόνο από συνηθισμένο νερό, σε φυσιολογικές θερμοκρασίες και πίεση.

Ένα παράδειγμα είναι η ευρεσιτεχνεία U.S. 4,394,230, "Μέθοδος και Συσκευή Διαχωρισμού Μορίων Νερού", που εκδόθηκε για τον Dr. Andrija Puharich το 1983. Η μέθοδός του έκανε περίπλοκες ηλεκτρικές κυματομορφές να συνηχούν με μόρια νερού και να τα διασπούν, απελευθερώνοντας υδρογόνο και οξυγόνο. Χρησιμοποιώντας την αντίληψη του Tesla για τον ηλεκτρικό συντονισμό, ο Puharich μπόρεσε να διασπάσει το μόριο του νερού πολύ πιο αποτελεσματικά από την πρωτόγονη δύναμη της ηλεκτρόλυσης, που γνωρίζουν όλοι οι φοιτητές Φυσικής. (Ο συντονισμός είναι αυτός που διασπά ένα κρυστάλλινο ποτήρι, όταν ένας τραγουδιστής όπερας πετύχει ακριβώς τη νότα που δονεί όμοια με τη μοριακή δομή του κρυστάλλου).

Να αναφερθεί ότι ο Puharich, οδηγούσε το αμάξι του σπίτι, χρησιμοποιώντας νερό σαν καύσιμο, για αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες χιλιόμετρα, σε ταξίδια στη Βόρεια Αμερική. Σ' ένα ψηλό ορεινό πέρασμα του Μεξικού, αναγκάστηκε να χρησιμοποιήσει χιόνι για καύσιμο. Η διάσπαση των μορίων του νερού όπως χρειάζεται να είναι σε ένα όχημα, είναι πιο επαναστατική απ' τα συστήματα που κινούνται με υδρογόνο, με τα οποία έχει ασχοληθεί κάθε μεγάλος κατασκευαστής αυτοκινήτων. Με το συζητούμενο σύστημα, δεν χρειάζεται να κουβαλάς ένα ντεπόζιτο γεμάτο με καύσιμο υδρογόνο, το οποίο θα μπορούσε να είναι μια υποψήφια βόμβα.

Ένας άλλος εφευρέτης που έφτιαξε άμεσα επιτυχώς καύσιμο από νερό, ήταν ο πρόσφατος Francisco Pacheco του New Jersey. Η Διπολική Αυτοηλεκτρική Γεννήτρια Υδρογόνου του Pacheco (ευρεσιτεχνεία U.S., 5,089,107), διαχώριζε το υδρογόνο απ' το θαλασσινό νερό, όπως απαιτούνταν.

Ένας πρωτοπόρος στη διάσπαση του νερού σε υδρογόνο και οξυγόνο, δίχως θέρμανση ή κοινό ηλεκτρισμό, ο John Worrell Keely, πραγματοποίησε άθλους, τους οποίους η επιστήμη του 20ου αιώνα είναι ανήμπορη να επαναλάβει. Δούλεψε με τον ήχο και άλλες δονήσεις για να θέσει σε κίνηση μηχανές. Για να απελευθερώσει ενέργεια από μόρια νερού, ο Kelly έχυσε ένα τέταρτο νερού σ' έναν κύλινδρο, στον οποίο δονούνταν διαπασών στην ακριβή συχνότητα ώστε να απελευθερωθεί η ενέργεια. Αυτό σημαίνει ότι διέσπασε τα μόρια του νερού και απελευθέρωσε υδρογόνο, ή μήπως απελευθέρωσε μια πιο πρωτογενή μορφή ενέργειας; Τα αρχεία που θα απαντούσαν τέτοιες ερωτήσεις έχουν χαθεί. Εντούτοις, ένα αιώνα αργότερα, ο Kelly δικαιώνεται. Ένας επιστήμονας ανακάλυψε πρόσφατα ότι, ο Kelly ήταν σωστός στην πρόβλεψη της ακριβούς συχνότητας η οποία θα διασπούσε ένα μόριο νερού. Ο Kelly αντιλαμβάνονταν τα άτομα, σαν περίπλοκα δονητικά φαινόμενα.

4. ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΑΣΥΡΜΑΤΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ
"Κοίτα, Μάνα Γη, χωρίς γραμμές ισχύος."
Ο Tesla ίσως να ήθελε να αναφωνήσει ένα τέτοιο καύχημα, αλλά δεν έγινε έτσι. Ο κόσμος είναι δικτυωμένος με γραμμές μετάδοσης για το ηλεκτρικό δίκτυο. Η εφεύρεσή του για ασύρματη αποστολή ηλεκτρικής ισχύος δεν ήταν τόσο δημοφιλής στην Wall Street.

Πριν οι μεσίτες της ενέργειας ανακαλύψουν τι σκάρωνε, ο Tesla ανέπτυξε εργαστήριο με ένα πύργο στην κορυφή, κοντά στο σημερινό Colorado Springs. Γέμισε το βουνίσιο αέρα με θυελλώδεις τεχνητούς κεραυνούς και σφυροκόπησε τη γη με ηλεκτρικές ταλαντώσεις, καθώς δοκίμαζε ιδέες για τον ηλεκτρικό συντονισμό. Κατόπιν επέστρεψε στη Νέα Υόρκη για να φτιάξει το Wardenclyffe, έναν περίπλοκο ξύλινο πύργο στο Long Island, απ' τον οποίο σχεδίαζε να στείλει τόσο σήμα επικοινωνίας όσο και ισχύος, ασύρματα. Όταν ο τραπεζίτης J. Pierpont Morgan συνειδητοποίησε ότι ο Tesla μπορούσε να τα καταφέρει, διέκοψε τη χρηματοδότηση του εφευρέτη και μπλόκαρε άλλες οικονομικές συμφωνίες που προσπάθησε να κάνει ο Tesla. Ο πύργος Wardenclyffe γκρεμίστηκε και πουλήθηκε για παλιοσίδερα.

Τα τελευταία χρόνια, επιστήμονες όπως ο James Corum Ph.D., έμαθαν ότι ο Tesla δοκίμασε επιτυχημένα ένα ασύρματο σύστημα στο Κολοράντο. Για παράδειγμα, ο Tesla γνώριζε συγκεκριμένες συχνότητες που σχετίζονταν με τις συχνότητες της γήινης ιονόσφαιρας, γνώση που δεν θα μπορούσε να κατέχει τον 19ο αιώνα, εκτός κι αν είχε στείλει ηλεκτρικές ταλαντώσεις, ασύρματα.

5. ΣΥΣΚΕΥΗ ΑΝΤΙ-ΒΑΡΥΤΗΤΑΣ
Το 1923, οι απλοί ιπτάμενοι δίσκοι του Townsend T. Brown απέδειξαν μια σχέση μεταξύ του ηλεκτρισμού και της βαρύτητας. Δουλεύοντας σ' αυτή την κατεύθυνση για πάνω από 28 χρόνια, ο Brown κατοχύρωσε (ευρεσιτεχνείες U.S. 2,949,550, 3,018,394, και άλλες) την ηλεκτροστατική μέθοδο προώθησης. Ξεκινώντας με δίσκους διαμέτρου δύο ποδιών, που αιωρούνταν γύρω από ένα πάσσαλο με 17 πόδια το δευτερόλεπτο, αύξησε το μέγεθος κατά ένα τρίτο και οι δίσκοι πέταξαν τόσο γρήγορα ώστε τα αποτελέσματα έγιναν άκρως απόρρητα, έγραψε ένα διεθνές περιοδικό πτήσεων το 1956. Πριν το τέλος της ζωής του ο Brown κατείχε συσκευή, που μπορούσε να ανυψώσει τον εαυτό της όταν της εφαρμοζόταν ηλεκτρισμός. Πέθανε το 1985.

Συμπέρασμα: αν η ηλεκτροβαρυτική αναπτυχθεί, θα μπορούσαμε να είχαμε μια τεχνολογία ηλεκτρικών διαστημοπλοίων, η οποία δεν θα υπόκειται στις γνωστές ηλεκτρομαγνητικές αρχές. Το σκάφος θα ωθούνταν σε κάθε κατεύθυνση, δίχως να κινεί μηχανικά μέρη. Δίχως ταχύτητες, προπέλες ή τροχούς.

Εφαρμογές της σύνδεσης μεταξύ του ηλεκτρισμού ή του μαγνητισμού και της βαρύτητας αποδεικνύονται με άλλα πειράματα, συμπεριλαμβανομένων αυτών του David Hamel απ' το Οντάριο και του Floyd Sparky Sweet απ' την Καλιφόρνια. Σε ένα συμπόσιο του 1981 στο Τορόντο, ο Rudolf Zinsser απ' τη Γερμανία, παρουσίασε μια συσκευή (ευρεσιτεχνία U.S. 4,085,384), η οποία αυτοπροωθούνταν, σύμφωνα με αξιόπιστους μάρτυρες όπως ο μηχανικός George Hathaway. Ο Zinsser ισχυρίστηκε ότι οι ειδικά διαμορφωμένοι παλμοί του ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων, μετέβαλλαν το τοπικό βαρυτικό πεδίο.

Ο Hathaway συνεργάστηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1980 με τον John Hutchison σε πειράματα δράσης από απόσταση, στα οποία βαριά κομμάτια μέταλλου εκτοξεύτηκαν προς το ταβάνι, όταν τοποθετήθηκαν σε ένα περίπλοκο ηλεκτρομαγνητικό πεδίο και κάποια μεταλλικά δείγματα τεμαχίστηκαν ανώμαλα. Επισκέπτες ήρθαν στο εργαστήριο απ' το Los Alamos και το Καναδικό υπουργείο Άμυνας. (Ο στρατός είναι ένα βήμα μπροστά απ' τους ακαδημαϊκούς όσον αφορά την απόκοσμη επιστήμη.

6. ΜΙΑ ΜΕΘΟΔΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΣΤΟΙΧΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ
Να αλλάξουμε τα ατομικά στοιχεία ή να κάνουμε τα στοιχεία να μοιάζουν μυστηριώδη; Ακούγεται σαν απίστευτη αλχημεία, αλλά πρόσφατα πειράματα το πέτυχαν, δίχως τους μοριακούς επιταχυντές της Μεγάλης Επιστήμης. Αυτοί οι επιστήμονες διδάχθηκαν από έναν μεταφυσικό, τον Walter Russell (1871-1963). Κατά τη διάρκεια έντονων πνευματιστικών εμπειριών, ο Russell είχε δει ότι, τα πάντα στο σύμπαν, απ' το άτομο ως το μακρινό διάστημα, σχηματίζονται από μια αόρατη γεωμετρία βάθους. Ο Russell όχι μόνο απεικόνισε τα οράματά του σε πίνακες, αλλά επίσης διδάχθηκε επιστήμες. Ήταν τόσο πολύ μπροστά, ώστε το 1926 προέβλεψε το τρίτιο, το δευτέριο, το νεπτόνιο, το πλουτώνιο και άλλα στοιχεία.

Πρόσφατα οι επαγγελματίες μηχανικοί Ron Kovac και Toby Grotz του Κολοράντο, με τη βοήθεια του Dr. Tim Binder, επανέλαβαν την εργασία του 1927 του Russell, η οποία είχε προς το παρόν ελεγχθεί απ' τα Εργαστήρια. Ο Russell βρήκε έναν πρωτότυπο τρόπο να αλλάξει την αναλογία του υδρογόνου προς το οξυγόνο στον ατμό του νερού, μέσα σε ένα σφραγισμένο σωλήνα χαλαζία, ή να μετατρέψει τον ατμό σε εντελώς διαφορετικά στοιχεία. Το συμπέρασμά τους συμφωνεί με τον Russell: η γεωμετρία της κίνησης στο κενό είναι σημαντική στην ατομική μεταστοιχείωση. Ο Kovac συνόψισε αυτή την ιδέα στη γεωμετρία της καμπύλωσης του χώρου.

Αυτοί οι σύγχρονοι μεταρρυθμιστές μιλούν για τους άθλους του Russell, όπως το να επιμηκύνει ή να πλατύνει τον πυρήνα του νερού σε άζωτο ή υδρογόνο ή αντίστροφα. Για να μετατρέψουν τους πυρήνες, αλλάζουν τη μορφή του μαγνητικού πεδίου. Αν και χρησιμοποίησαν ακριβό εξοπλισμό ανάλυσης, είναι βασικά μια εύκολη στην εφαρμογή, επιστήμη. Δεν απαιτείται κύκλοτρο ατομικών συγκρούσεων· απλά μια απαλή ώθηση χρησιμοποιώντας τις σωστές συχνότητες. Συγκεντρώστε και αποκεντρώστε την κίνηση του φωτός, φτιάξτε μια δίνη και ελέγξτε την.

Οι ερευνητές της ψυχρής σύντηξης, συναντούν επίσης τυχαία στοιχεία που ξεπετάγονται στα ηλεκτρισμένα τους παρασκευάσματα. Κανείς δεν προτείνει να φτιάξει χρυσό και να ανατρέψει τη νομισματική κίνηση ανά τον κόσμο, αλλά κάποια πειράματα στοχεύουν να βάλουν μια τάξη στα ραδιενεργά απόβλητα με τις πρωτότυπες διεργασίες τους.

7. ΣΥΣΣΩΡΕΥΤΗΣ ΟΡΓΟΝΗΣ
Όταν ο Wilhelm Reich, M.D., (1897-1957) μετακόμισε απ' την Ευρώπη στην Σκανδιναβία και στην Αμερική, άφησε πίσω του μια σειρά από εξαγριωμένους ειδικούς σε κάθε πεδίο που εξερεύνησε, στην ψυχιατρική, την πολιτική, τη σεξολογία, τη βιολογία, τη μικροσκοπία και την έρευνα για τον καρκίνο. Η δουλειά του οδήγησε σε μια ενοποιητική ανακάλυψη, μία δίχως μάζα, παλλόμενη ζωτική ενέργεια, την οποία ονόμασε οργόνη, επειδή την ανακάλυψε σε ζωντανούς οργανισμούς πριν ανακαλύψει ότι διαποτίζει επίσης την γήινη ατμόσφαιρα.

Ο ζωή του Reich τελείωσε στη φυλακή μετά από μια παρατεταμένη σύγκρουση με την Επιτροπή Τροφής και Φαρμάκων (FDA) των Η.Π.Α. Τα βιβλία και οι σημειώσεις του κάηκαν από ομοσπονδιακούς υπαλλήλους, επειδή η FDA είχε ξεσηκώσει ένα ζήτημα εναντίον της χρήσης για θεραπεία του συσσωρευτή οργόνης του. Ο συσσωρευτής είναι ένα κουτί φτιαγμένο από στρώματα οργανικών και ανόργανων υλικών· πειράματα με αυτόν παρουσιάζουν ανώμαλα αποτελέσματα. Μια ασυνήθιστη αύξηση της θερμοκρασίας μέσα στον συσσωρευτή, υποδεικνύει περιορισμούς στον δεύτερο νόμο της θερμοδυναμικής. Άσχετα αν η συγκεντρωμένη οργόνη μπορεί να δώσει λύση σε προβλήματα υγείας, ο συσσωρευτής προκαλεί ανοικτά την κατεστημένη επιστήμη.

8. Ο ΣΥΝΝΕΦΟ-ΘΡΑΥΣΤΗΣ
Το 1952 ο Wilhelm Reich εφεύρε μια μέθοδο δημιουργίας βροχής που δεν περιλαμβάνει το ράντισμα των σύννεφων με χημικά. Η συντριβή των σύννεφων, αλλιώς γνωστή σαν μηχανική αιθερικών καιρικών συνθηκών, επικαλείται αρχές που είναι δύσκολα αποδεκτές απ' τον συμβατικά εκπαιδευμένο νου. Η τεχνολογία είναι χαμηλών απαιτήσεων. Στρέψτε στον ουρανό μερικούς κούφιους μεταλλικούς σωλήνες και συνδέστε τα χαμηλότερα άκρα τους σε τρεχούμενο νερό. Αλλά αν δεν γνωρίζετε τόσο μετεωρολογία όσο και Οργοτρονική, παρακαλώ μην το δοκιμάσετε αυτό στο σπίτι, πάνω στον πλανήτη μας.

Μεταξύ των ιδιοτήτων αυτής της πρωτογενούς ενέργειας, της οργόνης, καθώς παρατήρησε ο Reich, είναι η απορρόφησή της στο νερό, ο ρόλος της στον έλεγχο του καιρού και η επικίνδυνη κατάστασή της όταν διεγερθεί από ραδιενέργεια. Ο πλανήτης δεν χρειάζεται άλλα πειράματα τρελών επιστημόνων, που να διαχειρίζονται τα συστήματα της φύσης, αλλά ίσως χρειάζεται μια πιο προχωρημένη κατανόηση, του τι προκαλούν στην ατμόσφαιρα οι εκπομπές εγκαταστάσεων πυρηνικής ενέργειας. (Οι συνεχιστές του Reich προειδοποιούν ότι η ζωτική ενέργεια του πλανήτη διαταράσσεται από την υπερβολική ραδιενέργεια).

9. ΤΟ ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΟ ΚΑΙ Η ΓΕΝΝΗΤΡΙΑ ΣΥΧΝΟΤΗΤΩΝ ΤΟΥ RIFE
Στα τέλη της δεκαετίας του 1920, ο Royal Raymond Rife απ' το Σαν Ντιέγκο, εφεύρε ένα υψηλής-μεγέθυνσης, υψηλής-ανάλυσης οπτικό μικροσκόπιο. Αυτό σήμαινε ότι μπορούσε να δει άψογα ζωντανά κύτταρα, σε αντίθεση προς τα νεκρά δείγματα που μπορούν να παρατηρηθούν κάτω από ένα ηλεκτρονικό μικροσκόπιο. Βασικά, ανέπτυξε μια γεννήτρια ηλεκτρομαγνητικών συχνοτήτων, την οποία μπορούσε να συντονίσει στη φυσική συχνότητα του υπό εξέταση μικροοργανισμού. Επιπλέον, έμαθε ότι συγκεκριμένη ηλεκτρομαγνητική συχνότητα θα μπορούσε να σκοτώσει συγκεκριμένους τύπους βακτηρίων.

Οι νέες ανακαλύψεις στη βιοφυσική, όχι μόνο ρίχνουν φως στη διαδικασία φωτισμού του μικροσκοπίου του Rife, αλλά εξηγούν και το πώς μπορούσε να προκαλεί επιλεκτικά την έκρηξη ιών. Η αντίληψή του για βακτήρια που αλλάζουν σχήμα, υποδεικνύει ότι η παραδοσιακή μικροβιακή θεωρία είναι ατελής. Παρά τις καταγραμμένες θεραπείες, η δίχως φάρμακα, ανώδυνη ηλεκτρική θεραπευτική αγωγή των ασθενειών, δεν καλωσορίστηκε από κάποιον ισχυρό ιατρικό σύνδεσμο.

10. ΣΥΣΚΕΥΗ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΤΗΛΕΠΑΘΕΙΑΣ
Όταν ο Patrick Flanagan ήταν έφηβος, στις αρχές της δεκαετίας του 1960, το περιοδικό "Life" τον κατέταξε σαν έναν απ' τους κορυφαίους επιστήμονες στον κόσμο. Ανάμεσα στις εφευρέσεις του ήταν το Νευρόφωνο, ένα ηλεκτρονικό όργανο που μπορεί να προγραμματίσει υποβολές σε κάποιο άτομο, απευθείας μέσω δερματικής επαφής. Κατασκεύασε το πρώτο Νευρόφωνο σε ηλικία 14 ετών, από σκουπίδια της κουζίνας. Τα ηλεκτρόδιά του ήταν γυαλιστικά σφουγγαράκια φτιαγμένα από λεπτό χάλκινο σύρμα και μονωμένο με πλαστικές σακούλες. Κατόπιν σύνδεσε τα ηλεκτρόδια σε έναν ειδικό μετασχηματιστή που ήταν συνδεδεμένος στον ενισχυτή hi-fi.

Κρατώντας τα σφουγγαράκια στους κροτάφους του, μπορούσε να ακούσει, μέσα στο κεφάλι του, μουσική απ' τον ενισχυτή. Μετέπειτα μοντέλα ρύθμιζαν αυτόματα το σήμα για να συντονιστεί με το ανθρώπινο δέρμα σαν μέρος ενός περίπλοκου κυκλώματος. Οι ειδικοί για τις ευρεσιτεχνίες είπαν ότι, ήταν αδύνατο ο ήχος να ακούγεται καθαρά δίχως να δονεί τα οστά ή να διέρχεται από κάποιο κρίσιμο νεύρο του αυτιού και αρνούνταν για 12 χρόνια να το κατοχυρώσουν. Το αρχείο ανοίχτηκε ξανά όταν ένας κουφός - εξαιτίας νευρικού προβλήματος - υπάλληλος στο γραφείο ευρεσιτεχνιών, άκουσε με ένα Νευρόφωνο.

Κάποια εποχή ο Flanagan ερεύνησε την γλώσσα ανθρώπων/δελφινιών, σε σύμβαση με το Ναυτικό των Η.Π.Α. Αυτό οδήγησε σε ένα τρισδιάστατο ολογραφικό ηχητικό σύστημα, το οποίο μπορούσε να θέσει ήχους οπουδήποτε στο χώρο. Κατόπιν τελειοποίησε ένα μοντέλο Νευροφώνου, που μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για υποσυνείδητη εκμάθηση, η οποία θα κατευθύνονταν σε μακροπρόθεσμες τράπεζες της μνήμης. Αλλά αφού έστειλε μια πρωτότυπη εφαρμογή για ένα ψηφιακό Νευρόφωνο, η Defense Intelligence Agency, Υπηρεσία Αμυντικών Πληροφοριών το κατέταξε σε ένα επίπεδο μυστικότητας, και ήταν ανήμπορος να δουλέψει πάνω στη συσκευή ή να μιλήσει σε κανένα γι΄ αυτήν για πέντε χρόνια. Αυτό ήταν αποκαρδιωτικό, αφού η πρώτη ευρεσιτεχνία έκανε 12 χρόνια να γίνει δεκτή.

Έχοντας βοηθήσει κάποιους κουφούς ανθρώπους να ακούσουν, το επόμενο θαύμα του Flanagan θα μπορούσε να είναι να βοηθήσει τους τυφλούς να δουν. Το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να ερεθίσουμε το δέρμα με τα σωστά σήματα.

Με την δημόσια αποδοχή εφευρέσεων όπως των μετασχηματιστών της ενέργειας του κενού και των υπέρ-εκπαιδευτικών συσκευών, ίσως οι σύγχρονοι μεταρρυθμιστές θα αποσύρουν την απόρριψη και τον περίγελο.

Παρόλα αυτά, σκεφτείτε ότι θα υπάρχουν πάντα ειδικοί για να πουν: Ξεχάστε το: αυτά τα πράγματα είναι αδύνατα.

http://www.atlantisrising.com/issue4/ar4opten.html